Το μεγαλύτερο "κατόρθωμα" ίσως του ανεπάγγελτου, αιώνιου τουρίστα, με τα χέρια πάντα στις τσέπες, μιζοκούλη μιζοτάκη και της Εγκληματικής Οργάνωσης "Νέα Δικογραφία" (ΝΔ), που λειτουργεί υπό το μανδύα πολιτικού κόμματος, είναι ότι δεν εμπιστεύεται κανείς κανέναν (και δικαιολογημένα) !
Ενώ το Κράτος είναι (εντελώς, όμως) ανύπαρκτο, το έχουν βαφτίσει "επιτελικό", για να τρολάρουν (τους εαυτούς τους) και μήπως "τσιμπήσουν" τα γιδοπρόβατα-ψηφοφόροι τους, που "ζουν τη ζωή", μέσα από τα δελτία ειδήσεων και γενικά τα πληρωμένα βοθροκάναλα, που δείχνουν μια "εικονική πραγματικότητα"...
Τα αμέτρητα σκάνδαλα-εγκλήματα της Νέας Δικογραφίας, αλλά κυρίως ο τρόπος, που τα "μπαζώνουν", σε "αγαστή", δηλαδή δαιμονική, συνεργασία με την "ανεξάρτητη" και τους άλλους κρατικούς υπαλλήλους, μοιραία έχουν οδηγήσει στο να μην εμπιστεύεται κανείς τους λεγόμενους "Θεσμούς" !
Η μία όψη της υπέρτατης κατάντιας, μετά από σχεδόν 7 χρόνια μιζοκούλη, είναι ότι κανείς δεν θέλει να πάει να βρει το δίκο του, στα Δικαστήρια και στις Αρχές, διότι απλά ξέρει-νιώθει, εκ των προτέρων, ότι δεν θα το βρει ποτέ...
Εκτός από αυτή την ιδιότυπη "ασυλία" που απολαμβάνει το Έγκλημα, ειδικά όταν σε αυτό εμπλέκεται το Κράτος, υπάρχει και ένα άλλο, έντονο, φαινόμενο σήψης : κάποιοι δημοσιογράφοι να υποκαθιστούν τις επίσημες Αρχές, στην εξιχνίαση και ...δίωξη, ποινικών αδικημάτων !
Και αυτό, με την σειρά του, έχει διττή ανάγνωση : η πρώτη, η επικίνδυνη, για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες, είναι πως αν σε πιάσουν στο στόμα τους οι δημοσιογράφοι, θα είναι, εξαιρετικά, δύσκολο να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας...
Με τα "ρεπορτάζ" τους, υποκαθιστούν τις Ανακριτικές Αρχές και ξεκινούν να βρίσκουν συνεχώς "περίεργα" σε υποθέσεις (με νεκρούς, κατά κανόνα), οπότε, κάποια στιγμή, είτε "ξυπνούν" και οι κανονικές Αρχές και το ψάχνουν, είτε απλά δημιουργείται η αίσθηση, αν όχι η πεποίθηση, στην κοινή γνώμη, ότι όντως υπάρχει έγκλημα !
Ενεργούν ...ανακριτικές πράξεις, αλλά μέσα ...από στούντιο, έχουμε παρακολουθήσει ιατροδικαστές να βγάζουν πορίσματα, από τα τηλεοπτικά παράθυρα, χωρίς να έχουν δει ούτε φωτογραφίες, από τον τόπο του "εγκλήματος", πόσο μάλλον τα πτώματα...
Αν σε "ψάχνει" π.χ η νικολούλη, ως δράστη εγκλήματος και βάλει το ...κόκκινο φουστάνι, οι πιθανότητες να μην πας φυλακή, είναι ελάχιστες (χαχα, γελάμε, αν και είναι ΤΡΑΓΙΚΌ) !
Μιλάμε για κάτι σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία, αν οι ...τηλεθεατές πειστούν ότι πρόκειται για έγκλημα, έρχεται ΜΕΤΆ το κράτος και απλά ...συμπλέει με αυτό, νιώθει, τρόπον τινά, "υποχρεωμένο" να διώξει τον "κατηγορούμενο" (από τα κανάλια), για να κατευνάσει τα πάθη της κοινής γνώμης...
Η άλλη όψη του νομίσματος, βέβαια, είναι πως, όντως, σε αρκετές περιπτώσεις, πολλά εγκλήματα, που είχαν "θαφτεί" ως αυτοκτονίες ή ατυχήματα, αποκαλύφθηκαν από τηλεοπτικές εκπομπές, γιατί οι κρατικοί υπάλληλοι, είτε βαριούνται, είτε είναι διεφθαρμένοι, είτε απλώνουν τραχανά, όπως το αφεντικό τους, ο μιζοκούλης...
Αυτό, με τη σειρά του, έχει δημιουργήσει ήδη την πεποίθηση, πως αν θες να βρεις το δίκιο σου και αν εσύ ή κάποιος συγγενής σου, έχει πέσει θύμα εγκληματικής ενέργειες, είναι καλύτερο-προτιμότερο, να πας σε κάποιον ...δημοσιογράφο, παρά σε Εισαγγελέα !!
Συνεπώς, το μεγαλύτερο μάλλον πρόβλημα της χώρας, αυτή τη στιγμή, είναι η ανυπαρξία του Κράτους (που δε λειτουργεί και υποκαθίσταται ...από τρίτους-ιδιώτες) και η ΚΡΊΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ, όλα τα άλλα είναι απλά συμπτώματα (όπως π.χ η ακρίβεια, αν υπήρχε Κράτος, δεν θα αλώνιζαν οι μαυραγορίτες)...
Και κάπως έτσι, κάθε Ιούλιο, οι πολιτικοί μας βάζουν τα καλά τους και προσέρχονται στο μέγαρο, για να γιορτάσουν την ...αποκατάσταση της Δημοκρατίας (λολ) !
