τα αμαρτωλά "σπιτάκια"

         Δε μιλάμε για τα "σπίτια" με κόκκινο φωτάκι απ' έξω, αλλά για τα "σπιτάκια" ανακύκλωσης, τα οποία όμως επιβεβαιώνουν τον χαρακτηρισμό "οίκος ανοχής" για το ελληνικό κράτος (πολλοί βέβαια, διαφωνούν και μάλλον ορθά, επειδή τα μπορντέλα ...έχουν οργάνωση και κανόνες λειτουργίας) !

   Κάποια στιγμή γέμισαν οι πλατείες και άλλοι χώροι των πόλεων με αυτά τα σπιτάκια, τα οποία διαχειρίζονταν και συντηρούσε η εταιρία ΤΕΧΑΝ, ενώ σήμερα παραμένουν κλειστά και μαθαίνω ότι επίκειται νέος διαγωνισμός, για τη λειτουργία τους.

  Στο ...νέο διαγωνισμό συμμετέχουν η ...ΤΕΧΑΝ και μία ακόμα, αλλοδαπή εταιρία, η οποία μάλλον είναι και εκείνη που έκανε τις καταγγελίες και αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο !

   Και το πρώτο ερώτημα είναι, αν στην αρχική παραχώρηση, υπήρξε διαγωνισμός ή δόθηκαν απευθείας στην ΤΕΧΑΝ (παλιά μου τέχνη κόσκινο οι απευθείας αναθέσεις για Νέα Δικογραφία), διότι τα μονοπώλια δεν είναι ποτέ για καλό...

  Το βασικό "σκάνδαλο" είναι ότι η ΤΕΧΑΝ, σύμφωνα με τα λεγόμενα, αγόραζε τα σπιτάκια σε τιμή Χ από την κατασκευάστρια εταιρία και τα έδινε στο κράτος σε τιμή 5Χ !

    Θα μου πεις, ότι η υπερκοστολόγηση δεν είναι νέο φαινόμενο στη βενεζουέλα (τη λες και κολομβία) των βαλκανίων, είναι ο κανόνας και μία από τις αιτίες της μόνιμης χρεοκοπίας μας, ότι το Δημόσιο αγοράζει προϊόντα και υπηρεσίες, σε κόστος πολλαπλάσιο από το πραγματικό, από ό,τι δηλαδή θα αγόραζε ένας ιδιώτης...

 Αυτό συμβαίνει προφανώς, επειδή δεν υπάρχει κανένας (ουσιαστικός) έλεγχος, έπειτα επειδή όταν διαχειρίζεσαι ...ξένα χρήματα (των φορολογούμενων, εν προκειμένω) δεν σε νοιάζει πόσο θα πληρώσεις, αφού ...άλλος πληρώνει και τέλος, επειδή πρέπει και κάποιοι να βγάλουν τις ...μίζες τους ! 

     Εδώ να ανοίξουμε μια παρένθεση, για να πούμε ότι αν το Κράτος αγόραζε προϊόντα και υπηρεσίες, σε λογικές τιμές αγοράς, χωρίς υπερκοστολόγηση δηλαδή, θα υπήρχαν χρήματα, όχι μόνον για 13η, αλλά για πολύ περισσότερες συντάξεις...

    Πιο μεγάλο ενδιαφέρον, όμως, παρουσιάζουν, όσα τραγελαφικά εξελίσσονται μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου (εντός ή εκτός εισαγωγικών) !

   Πριν μερικές μέρες διάβασα ότι ο δήμος Θεσ/νικης απέστειλε εξώδικο στην ΤΕΧΑΝ για να ανοίξει τα "σπιτάκια", εντός προθεσμίας ενός μήνα, ενώ ...δεν τα έκλεισε εκείνη, αλλά το κράτος (χαχα).

  Εφαρμόστηκε και εδώ, το περιβόητο "πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι", δηλαδή προκρίθηκε ως "λύση", να κλείσουν τα σπιτάκια, με συνέπεια και πολύς κόσμος να μείνει άνεργος και κάποιοι, κυρίως ηλικιωμένοι που έβγαζαν ένα "μεροκάματο", ανακυκλώνοντας συσκευασίες να το στερηθούν και κυρίως να ...χάνει έσοδα το κράτος !

   Διότι, αν τα σπιτάκια έμεναν ανοιχτά, ακόμα και υπερκοστολόγηση να υπήρχε, κάποια στιγμή, θα γινόταν απόσβεση, από τα έσοδα αυτών...

    Και εδώ ερχόμαστε, σε ένα πιο σκοτεινό σημείο της υπόθεσης, στο ερώτημα, τι γίνονται τα υλικά που συγκέντρωναν τα σπιτάκια, τα αξιοποιούσαν οι Δήμοι ή όχι, γιατί υπήρχαν καταγγελίες ότι ...χάνονταν !

    Μέσα σε όλο αυτό το κάπως δυσώδες πλαίσιο, μεγαλύτερο θόρυβο από ό,τι έκαναν οι συσκευασίες, όταν τις "κατάπινε" το σπιτάκι, κάνει η ...απουσία κάποιας παρέμβασης, από κάποιον εισαγγελέα (είτε δικό μας, είτε "εβροπέο"), έστω και για τα μάτια του κόσμου...

"βόμβες" τα αυτονόητα

       Έχουμε ξαναπεί, πολλές φορές και αποδεικνύεται διαρκώς, ότι στη βενεζουέλα (τη λες και κολομβία) των βαλκανίων, όταν οι δικαστές κάνουν σωστά τη δουλειά τους, γίνεται πρώτη είδηση (χαχα), με χαρακτηρισμούς όπως "απόφαση-βόμβα" ή "απόφαση-σταθμός" !

    'Ετσι και χθες, με απόφαση του ΣτΕ, που είπε το αυτονόητο : όταν ο οφειλέτης έχει περισσότερα του ενός ακίνητα και χρωστάει στην εφορία, το Κράτος οφείλει να του κατασχέσει ένα από τα άλλα και όχι την κύρια κατοικία, όχι να τον αφήσει στο δρόμο...

   Είναι τραγικό και σύμπτωμα κατάντιας, κάθε φορά που εφαρμόζεται το Σύνταγμα, η αρχή της Αναλογικότητας, εν προκειμένω, αρδ και λαός να πανηγυρίζουν, λες και μας κάνουν χάρη !

    Αυτή η χθεσινή, ήταν μία μικρή και παρήγορη νίκη της νομιμότητας και της Λογικής, ωστόσο αποτελεί σταγόνα στον ωκεανό της "ανωμαλίας", που ζούμε, επί δεκαετίες (από το 1981 κυρίως που άρχισε αυτή η σχέση, ανάμεσα στον πολιτικό και τον πελάτη-ψηφοφόρο)...

     Εννοώ ότι, για να γίνει η Ελλάδα μια σύγχρονη δημοκρατική χώρα του δυτικού κόσμου, από τριτοκοσμική μπανανία που είναι, θα πρέπει να αλλάξουν πάρα πολλά ακόμα !

      Και σε αυτό, τα Δικαστήρια, με τέτοιες αποφάσεις, όπου απλά εφαρμόζουν το Νόμο και το Σύνταγμα, τα οποία, υποτίθεται, ορκίστηκαν να υπηρετούν, καλούνται να παίξουν κομβικό ρόλο.

    Αν έπρεπε να κάτσει κάποιος και να απαριθμήσει-βάλει σε κατάλογο, όλες τις αντισυνταγματικές διατάξεις των νόμων ή τις παράνομες και καταχρηστικές πρακτικές της Δημόσιας Διοίκησης, μια ζωή δεν θα του έφτανε...

       Και ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο : η δύναμη της συνήθειας, ότι πλέον θεωρούμε λογικό το παράλογο, κανείς δεν διαμαρτύρεται, ούτε κάνει κάτι, για να αλλάξει τα (επί δεκαετίες) κακώς κείμενα !

      Για παράδειγμα, το ότι η μέση σύνταξη του Δημοσίου, είναι 500 ευρώ μεγαλύτερη, από του ιδιωτικού τομέα και με λιγότερα χρόνια εργασίας, το αποδέχονται όλοι, αρδ, πολιτικοί κλόουνς κλπ, ως κάτι φυσιολογικό ; 

   Και επειδή, όπως είπα, δεν θα μπορούσα εδώ να κάτσω να απαριθμήσω μερικές ακόμα χιλιάδες παραδείγματα, όπου το παράλογο έχει επιβληθεί ως νόμιμο και φυσιολογικό, θα αναφέρω μερικά μόνον, σε σχέση με το ζήτημα που εξέτασε το ΣτΕ !

   Ακούμε για "αυτόματες" κατασχέσεις, ενώ ...το Σύνταγμα επιτάσσει την "προηγούμενη ακρόαση" και ενημέρωση του οφειλέτη, σε ένα κανονικό Κράτος, καλείς τον οφειλέτη, του λες, χρωστάς τόσα και έχεις αυτές τις επιλογές εξόφλησης ή ρύθμισης, δεν πας κατευθείαν σε κατάσχεση...

    Επίσης, δεν μπορείς, όταν η απαίτηση είναι μικρή, να κατασχέσεις μια μεζονέτα, ενώ ο οφειλέτης έχει π.χ και αγροτεμάχιο, η αξία του οποίου υπερκαλύπτει την απαίτηση της εφορίας κλπ., σύμφωνα πάλι με την αρχή της Αναλογικότητας.

  Μετά πάμε στο "πονεμένο" κεφάλαιο των (δαιμονικών) προσαυξήσεων, που εκτοξεύουν μια ληξιπρόθεσμη, ακόμα και για μια ημέρα, οφειλή προς το Δημόσιο, άρα στις λίστες χρεών, που βγαίνουν κατά καιρούς, το πραγματικό ιδιωτικό χρέος, είναι το μισό από αυτό, που ανακοινώνεται, τα άλλα είναι παράλογες προσαυξήσεις...

    Αν μια τέτοια οφειλή, εξοφληθεί με (παράνομη ή μη) κατάσχεση, κανονικά οι προσαυξήσεις θα πρέπει να σβηστούν, από την στιγμή που εξοφλείται εφάπαξ και δεν ξέρω αν αυτό τηρείται, στην πράξη.

    Και στο φινάλε, κάποιες οφειλές, όπως αυτές που δημιουργήθηκαν την περίοδο της πανδημίας, που οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να δουλέψουν και να έχουν έσοδα, για να πληρώνουν κρατικές υποχρεώσεις, λόγω περιοριστικών μέτρων που έλαβε το ...κράτος, κανονικά θα έπρεπε να σβηστούν !

    Αντί αυτού, σου κάνουν, υποτίθεται, χάρη, με τις 120 δόσεις, όπου μέσα είναι και οι προσαυξήσεις και επιπλέον πληρώνεις επ' αυτών και ένα μεγάλο επιτόκιο (πανωτόκια, δηλαδή) κοντά στο έξι τοις εκατό, όταν το Κράτος, αν σου χρωστάει χρήματα (π.χ ως προμηθευτή), στα δίνει άτοκα και όποτε του καπνίσει...