Μιλάμε για μια από τις συχνότερες (ηλεκτρονικές) απάτες, όπου λαμβάνεις sms ή email, δήθεν από την τράπεζα σου, καταχωρείς τους προσωπικούς σου κωδικούς και μετά οι απατεώνες (έμπειροι, διεθνείς και οργανωμένοι) σου αδειάζουν το λογαριασμό !
Ο Νόμος, που αποτελεί εφαρμογή ευρωπαϊκής οδηγίας, αν και κάπως περίπλοκος και με "δύσκολες" έννοιες (μεταφρασμένες από το αρχικό κείμενο), σε τελική ανάλυση, είναι πολύ απλός και σαφής...
Αν πέσεις θύμα phising, πας, χωρίς καθυστέρηση, στην τράπεζα σου, αμφισβητείς τις παράνομες συναλλαγές, που έγιναν χωρίς τη θέληση σου και η τράπεζα οφείλει να σου επιστρέψει τα χρήματα ...την επόμενη εργάσιμη ημέρα !
Συνεπώς, αυτές οι υποθέσεις, αν υπήρχε Κράτος, στη βενεζουέλα των βαλκανίων, ΔΕΝ θα έπρεπε να φτάνουν καν στα Δικαστήρια και να παρατηρείται "μοιρασμένη" Νομολογία, δηλαδή άλλοι να δικαιώνονται και άλλοι όχι, ανάλογα (;) με το πως ξύπνησε ο δικαστής, εκείνη την ημέρα...
Ο Νόμος αυτός, επειδή είναι πιο ειδικός και σε εφαρμογή Οδηγίας, κάνει στην άκρη τις τυχόν διατάξεις του ΑΚ ή άλλων νόμων, δεν χρειάζεται να αποδειχθεί κάτι άλλο, παρά μόνον ότι οι μεταφορές των χρημάτων έγιναν χωρίς τη θέληση του πελάτη της τράπεζας !
'Ετσι π.χ δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις περί "συντρέχοντος πταίσματος" του κατόχου του λογαριασμού, επειδή δεν πρόσεξε και έβαλε τους κωδικούς του, νομίζοντας ότι τους ζητάει η τράπεζα...
Εδώ, λέει, απλά ο Νόμος πως αν συντρέχει αμέλεια και του πελάτη της τράπεζας, μπορεί να μειωθεί το ποσόν της επιστροφής, ως 1000 ευρώ, το πολύ !
Η τράπεζα μπορεί να απαλλαγεί μόνον αν αποδείξει (καλή τύχη) ότι υπάρχει δόλος, δηλαδή τα λεφτά κατέληξαν σε λογαριασμό που σχετίζεται με τον ίδιο τον πελάτη, ότι συμμετείχε, με άλλα λόγια, στην απάτη...
Πλέον όμως, με (ν)τροπολογία του 2023, η τράπεζα μπορεί να απαλλαγεί και αν ισχυριστεί ότι εφαρμόζει επαυξημένα μέτρα ασφαλείας των συναλλαγών και πιστοποίησης του πελάτη, όπως δαχτυλικό αποτύπωμα κλπ.
Διότι η αλήθεια είναι ότι τα συστήματα των τραπεζών, ήταν σουρωτήρι και εύκολη λεία για τους (ηλεκτρονικούς) απατεώνες, αν το θύμα έβαζε τους κωδικούς του !
Δεν υπήρχαν αυξημένες δικλείδες ασφαλείας, παρά μόνον ο λεγόμενος ΟΤΡ, κωδικός μιας χρήσης, για έγκριση της συναλλαγής...
Είναι οξύμωρο και (εντελώς, όμως) παράλογο, να δεχτούμε ότι οι απατεώνες, εφόσον εισέρχονταν στο "τραπεζικό περιβάλλον" του πελάτη, θα είχαν μετά ανάγκη, να βάλει ο ίδιος τους κωδικούς ΟΤΡ, να συμμετάσχει δηλαδή ενεργά στην ...λήστευση του και δεν θα το έκαναν μόνοι τους !
Ακόμα όμως και στην πολύ ακραία περίπτωση, που κάποιος ήταν τόσο "γκάου" και έβαζε ΟΤΡ, για να εγκρίνει αθέλητες συναλλαγές και να στείλει χρήματα σε ...άγνωστα πρόσωπα, ο Νόμος ορίζει ότι η ευθύνη του φτάνει ως τα 1000 ευρώ, τα υπόλοιπα πρέπει να του επιστραφούν...
Οι τράπεζες ισχυρίζονται ότι εμείς κάνουμε καμπάνιες και λέμε συνέχεια ότι "η τράπεζα δεν θα σου ζητήσει ποτέ τους προσωπικούς κωδικούς", ωστόσο αυτό καμία σημασία δεν έχει !
Καταρχήν, μπορεί να την πατήσει ο οποιοσδήποτε, εδώ θυμίζω την περίπτωση της βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Όλγας Γεροβασίλη, δεν μιλάμε για καμία αμόρφωτη γιαγιά από την Άνω Ραχούλα...
Όταν σου λέει ότι θα χάσεις την πρόσβαση στο λογαριασμό σου, αν δεν τσιμπήσεις το "δόλωμα", είναι ανθρώπινο, ως ένα μεγάλο βαθμό, να παρασυρθείς, ειδικά αν έχεις λεφτά μέσα, όπως οι βουλευτές, εμείς, που δεν έχουμε, θα το αγνοούσαμε (χαχα) !
Από εκεί και μετά, όταν γίνονται π.χ δέκα διαδοχικές μεταφορές σε (άγνωστες) τράπεζες του εξωτερικού και δε βαράει συναγερμός στα συστήματα της τράπεζας, για να το σταματήσει, από μόνη της, τότε για ποιες δικλείδες ασφαλείας μιλάμε, είναι αστείο...
Σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, όσο καλόπιστος και αν είσαι, δεν μπορείς να μην υποψιαστείς μήπως είναι μπλεγμένοι στην απάτη και άνθρωποι μέσα από τις τράπεζες !
Όταν π.χ σε συγκεκριμένη τράπεζα συγκεκριμένου νησιού των Κυκλάδων, έπαιρναν πελάτες να πάνε για επικαιροποίηση στοιχείων και την ίδια ή την επόμενη μέρα, έπεφταν θύματα phising (γιατί χωρίς επικαιροποίηση δεν ήταν εφικτές οι συγκεκριμένες μεταφορές...), τι να σκεφτείς ;
