η δικαστική απόφαση της χρονιάς !

    Προέρχεται από τη λεβεντομάνα και ανυπότακτη Κρήτη (τυχαίο ;) και αφορά σε απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ρεθύμνου, το οποίο αθώωσε, στις αρχές του μήνα, κατηγορούμενο, για μη καταβολή χρεών, προς το δημόσιο !
  Στην προκειμένη περίπτωση, ο άνθρωπος αυτός, είχε αρρωστήσει σοβαρά, με συνέπεια να ξοδέψει σε νοσήλια, γύρω στις 130.000 ευρώ και να μην μπορεί να εργαστεί, ενώ το χρέος προς την εφορία, για το οποίο δικαζόταν, ανερχόταν σε 27.000 ευρώ...
  Το Δικαστήριο έκρινε ορθά ότι εδώ συντρέχει κατάσταση ανάγκης, που αίρει τον άδικο χαρακτήρα της πράξης, αφού είναι προφανές ότι κάθε άνθρωπος, θα κοίταζε πρώτα να σώσει τη ζωή του και μετά να πληρώσει τα όποια χρέη του !
  Το λυπηρό, είναι ότι ο Εισαγγελέας, πρότεινε, όπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις, μόνον την αναγνώριση ελαφρυντικού, έκρινε δηλαδή ως πιο ..σημαντική την πληρωμή οφειλών προς την εφορία, από την επιθυμία ενός ανθρώπου, να θεραπευτεί και να συνεχίσει να ζει...
   Με τον τρόπο αυτό, αναδεικνύεται ξανά το ζήτημα, του κατά πόσον είναι σωστή -γενικότερα- η ποινικοποίηση των χρεών, προς δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία !
   Τα σχετικά αδικήματα, τιμωρούνται προφανώς (;), όταν διαπράττονται ΜΕ ΔΟΛΟ (χρέος από ..αμέλεια, είναι κάπως δύσκολο να υπάρξει), επομένως κάθε φορά, που αποδεικνύεται ότι ο κατηγορούμενος, δεν πληρώνει, επειδή δεν έχει, θα έπρεπε κανονικά να κηρύσσεται αθώος, δίχως άλλο και όχι να "χρυσώνουμε το χάπι", δηλαδή μια παράνομη απόφαση, με ελαφρυντικά..
   Το ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται σε αδυναμία, μπορεί να οφείλεται σε πολλούς λόγους και όχι μόνον, σε ασθένεια, όπως εδώ, μπορεί ο άνθρωπος να ατύχησε, να επένδυσε πολλά χρήματα, σε κάτι που δεν απέδωσε, να έπεσε θύμα ληστείας, είτε από άλλον, είτε από το Κράτος, με χαράτσια, φόρους επί φόρων κλπ, να μην πληρώθηκε από το δημόσιο, το οποίο πληρώνει μετά από 3 χρόνια, στην καλύτερη και αυτά "κουτσουρεμένα", να κάηκε ή να πλημμύρισε το μαγαζί του και γενικά να είχε χίλιες δυο αναποδιές και απρόβλεπτα γεγονότα !
    Πόσο ...ελληνικό είναι μία επιχείρηση να χρεοκοπεί, επειδή συναλλάχθηκε με το αφερέγγυο δημόσιο, που έχει κηρύξει εσωτερική στάση πληρωμών, από το 2009-2010 και μετά το ίδιο κράτος, να κατηγορεί τον επιχειρηματία, ότι του οφείλει χρήματα και ήταν ασυνεπής...
     Επειδή είναι αρκετά δύσκολο να αποδειχθεί ποιος είναι "αληθινός"-δόλιος οφειλέτης, ποιος δηλαδή έχει και δεν πληρώνει (πράγμα, που πρέπει να κάνει η κατηγορούσα αρχή !), το πιο λογικό και δίκαιο, θα ήταν να ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΘΟΥΝ τα σχετικά αδικήματα, προκειμένου και τα δικαστήρια να αποσυμφορηθούν και οι σχετικές δικαστικές αποφάσεις να πάψουν να κινούνται ΕΞΩ από τα πλαίσια του Νόμου, που απαιτεί ΔΟΛΟ !!
     Τα μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης, που προβλέπει ο ΚΕΔΕ, είναι υπεραρκετά και ως μέσο πίεσης και ως εργαλεία είσπραξης, μέσω των κατασχέσεων κινητών και ακινήτων, καταθέσεων, απαιτήσεων κλπ και δεν χρειάζεται πλέον ο "μπαμπούλας" της ποινικής ευθύνης..
     Εξάλλου, πολλοί, κυνικά σκεπτόμενοι, προτιμούν-βολεύονται να εξαγοράσουν μία ποινή (αν δεν έχουν τις προϋποθέσεις της αναστολής), που μπορεί να αντιπροσωπεύει το 1/100 ή και λιγότερο της οφειλής !

άλλο λίστα Λαγκάρντ, άλλο λίστα Ράϊχενμπαχ !!

    Σήμερα έγινε γνωστό, ότι η πρόταση του Εισαγγελέα του "εφετείου", για το δημοσιογράφο Κώστα Βαξεβάνη, ο οποίος είχε δημοσιοποιήσει σε περιοδικό την περιβόητη "λίστα λαγκάρντ", με (ανθ)έλληνες, που διατηρούσαν μεγάλες καταθέσεις στο εξωτερικό, είναι καταδικαστική !
  Από μία άποψη, θα μπορούσε να πει κανείς, με μια δόση κακίας, ότι δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, αφού πρωτόδικα είχε απαλλαγεί και η υπόθεση έφτασε σε β' βαθμό, μετά από έφεση του ..εισαγγελέα και ίσως δεν ήθελε να εκθέσει το συνάδελφό του...
  Η εισαγγελική έδρα, ζυγίζοντας, από τη μία τα προσωπικά δεδομένα των καταθετών και από την άλλη, την επιθυμία πληροφόρησης του κοινού, καταλήγει ότι υπάρχει παραβίαση προσωπικών δεδομένων και ότι θα ήταν ανεκτή μόνον η δημοσιοποίηση ονομάτων-παραγόντων της δημόσιας ζωής !
   Για το θέμα, είχα εκφράσει και παλιότερα την άποψή μου, υπέρ της αθωότητας του δημοσιογράφου, με το βασικό επιχείρημα ότι από την απλή παράθεση κάποιων ονοματεπωνύμων (αν θυμάμαι καλά, δεν περιλαμβάνεται στη λίστα το πατρώνυμο), στα γαλλικά, με αναφορά σε κάποια ιδιότητα δίπλα (όπως .."οικιακά", .."συνταξιούχος" ή .."άνεργος", αυτοί βλέπετε έχουν τα πολλά λεφτά στην Ελλάδα ! χαχα), ΔΕΝ προκύπτει με σαφήνεια και πέραν πάσης αμφιβολίας, για ποιους πρόκειται, αν πρόκειται για συνωνυμία κλπ.
   Και η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν πολυασχολήθηκε με τα ονόματα αυτά, να τα διαβάσει ή να κάνει εικασίες σε ποιους αναφέρεται, σε αντίθεση με τη "λίστα ράϊχενμπαχ", που δημοσιοποιήθηκε πρόσφατα από εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας, με τα ονόματα "πολύ πλούσιων" ελλήνων !
   Η δημοσιοποίηση αυτής της λίστας, υπήρξε πραγματικό έγκλημα (εντός και εκτός εισαγωγικών) και όμως κανένας εισαγγελέας δεν παρενέβη αυτεπάγγελτα, όπως με τη λίστα λαγκάρντ, διότι εκεί τα ονόματα (μαζί με πατρώνυμο), είναι ταξινομημένα, ανά ΔΟΥ και πολύ εύκολα μπορεί κάποιος να αντιληφθεί, για ποιον συμπολίτη του, πρόκειται, ειδικά σε μικρές κοινωνίες, όπου όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους...
   Φυσικά, διαβάζοντας κανείς τα ονόματα εκείνης της λίστας, βρίσκει ονόματα, για τα οποία μπορεί ήδη να είχε υποψία, ότι είναι (πολύ) πλούσια, αλλά αλλιώς είναι να το βλέπεις και αποτυπωμένο στο χαρτί !
   Εδώ βέβαια, ο κίνδυνος δεν συνίσταται μόνον στην απλή παραβίαση κάποιων προσωπικών (οικονομικών) δεδομένων, αλλά στο ότι τα πρόσωπα αυτά, στοχοποιούνται πιθανόν, από επίδοξους κακοποιούς, ληστές, απαγωγείς κλπ....
   Για ακόμα μία φορά, αποδεικνύεται λοιπόν, ότι "αλλού τα κακαρίσματα και αλλού γεννάνε οι κότες", οι δικαστικές αρχές άλλο έπρεπε να διώκουν και άλλο διώκουν, στην περίπτωση του Βαξεβάνη κινήθηκαν με τρελή ταχύτητα (θυμίζω σύλληψη στα πλαίσια αυτοφώρου) και εδώ απλά δεν ..έγινε τίποτα !
    Το πιο αστείο της υπόθεσης, το πιο κωμικοτραγικό, βέβαια, είναι ότι έρχονται ...οι Γάλλοι και οι Γερμανοί, για να μας πουν, ποιοι έλληνες, είναι πλούσιοι, λες και δεν υπάρχουν τα στοιχεία τους, στις κατά τόπους ΔΟΥ, από που τα βρήκαν δηλαδή οι ξένοι ; Γιατί από ότι κατάλαβα, στη λίστα ράιχενμπαχ, περιλαμβάνονται κυρίως όσοι έχουν μεγάλη ακίνητη περιουσία και αυτό είναι κάτι, που μπορεί κανείς (δικηγόρος βασικά) να το πληροφορηθεί, από τα (δημόσια) βιβλία των υποθηκοφυλακείων...