Ο κακός και οι ..χειρότεροι

    Η υπόθεση της μικρής Άννυ, από τη Βουλγαρία, μας συγκλόνισε όλους και όλοι ανατριχιάσαμε, στην ιδέα, ότι την σκότωσε ο ίδιος της, ο πατέρας, όμως, για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πειστεί, από τις ανακοινώσεις της Αστυνομίας, έως τώρα, ότι είναι έτσι !
  Καθαρά νομικά μιλώντας, η υπόθεση δεν είναι "δεμένη" με τρόπο, που να οδηγεί σε ενοχή, πέραν πάσης αμφιβολίας, αλλά κινείται στο πεδίο των απλών ενδείξεων και ίσως να βιάστηκαν κάπως, οι Αρχές, να μιλήσουν για ανθρωποκτονία...
   Η υποτιθέμενη "ομολογία" του κατηγορούμενου, αφορά το ΜΕΤΑ, το τι έκανε με το άψυχο κορμάκι της μικρής, πράξεις ιδιαίτερα ειδεχθείς και απεχθείς, οι οποίες ωστόσο συνιστούν το πλημμέλημα της περιύβρισης μνήμης νεκρού και όχι της ανθρωποκτονίας, η οποία δεν θα αποδειχτεί μάλλον ποτέ, εφόσον ποτέ δεν θα αποδειχτεί, ελλείψει του σώματος, η αιτία θανάτου !
   Στις ανακοινώσεις της, η Αστυνομία έκανε γενικά και αόριστα λόγο, για "προανακριτικό υλικό", για καταθέσεις και για αντιφάσεις, στις καταθέσεις, ωστόσο αυτά δεν αποτελούν αποδείξεις ανθρωποκτονίας...
    Η όλη κατηγορία, θα βασιστεί (;) στο τι έγινε μετά το θάνατο, γιατί εύλογα, κάποιος σκέφτεται "γιατί εξαφανίζεις το σώμα, αν δεν έχεις λερωμένη τη φωλιά σου ;", αν η μικρούλα πέθανε από παθολογικά αίτια, γιατί δεν την πήγες σε γιατρό άμεσα, γιατί δεν κάλεσες βοήθεια ; Ο ίδιος δίνει την εξήγηση, ότι δεν ήθελε η μητέρα, με την οποία είχε παθολογική, μάλλον, σχέση, να μάθει ότι πέθανε, γιατί θα τον χώριζε κλπ. Ανεξάρτητα, από το κατά πόσον στέκει, αυτή η αιτιολογία, από την άλλη, δεν είναι και σίγουρο, ότι η "απόκρυψη" του νεκρού σώματος, συνιστά απόδειξη-ομολογία φόνου !
    Μην ξεχνάμε ότι εδώ μιλάμε για αρρωστημένες καταστάσεις, για χρήση ναρκωτικών ουσιών (και είναι ανάγκη να εξεταστεί, για το κατά πόσον είναι τοξικομανής ή όχι) και άλλα, για έναν άνδρα, που, μέσα στις Άγιες ημέρες του Πάσχα, ζει την Κόλαση, από αυτή τη ζωή (και είναι δυστυχώς, πολλοί, ανάμεσά μας, σε αυτήν την κατάσταση), γιατί ΟΛΑ στο τέλος καταλήγουν στο πως έχεις μεγαλώσει, τι παιδεία έχεις (αν έχεις), τι αξιολογείς σε αυτή τη ζωή, ως σημαντικό (..χρήμα, σεξ, ναρκωτικά), αν έχεις αξίες και ιδανικά.
    Θέλοντας και μη, όλοι, λίγο-πολύ, μπαίνουμε στη διαδικασία να σκεφτούμε, αν αυτοί είναι άνθρωποι ή όχι, αν θα έπρεπε να είχαν γίνει γονείς ή όχι κ.ο.κ, όλοι μπαίνουμε σε αυτόν τον πειρασμό, όταν έχουμε μπροστά μας, τόσο "τελειωμένες" καταστάσεις !
    Από την άλλη, δεν μπορούμε όμως, να μην στηλιτεύσουμε και τον τρόπο, που "χειρίζονται" (μονίμως και στερεότυπα) τέτοιες υποθέσεις τα ΜΜΕ, για να κεντρίσουν το ενδιαφέρον και να πουλήσουν πόνο, δυστυχία και αίμα...
     Πιο αλγεινή εντύπωση, όμως, από όλους, προκάλεσε ένας επίσημος πολιτειακός παράγοντας, ο Υπουργός Πανούσης, καθηγητής μάλιστα Νομικής, που προανήγγειλε το τέλος του κατηγορουμένου, μέσα στις φυλακές, είτε λόγω αυτοκτονίας, είτε από ανθρωποκτονία (σχεδόν λειτουργώντας, ως ηθικός αυτουργός !) και σε οποιοδήποτε πολιτισμένο Κράτος του κόσμου, θα είχε ήδη αποπεμφθεί, από τον εκάστοτε Πρωθυπουργό.
     Το κράτος, οφείλει να προστατεύει τη ζωή των πολιτών, ακόμα και μέσα στις φυλακές, ειδικά όσων δεν έχουν καν δικαστεί ακόμα και προστατεύονται από το τεκμήριο της αθωότητας (πράγμα, που αποδείχτηκε ανίκανο να πράξει, πρόσφατα, με το μακελειό, στις φυλακές Κορυδαλλού και τους δύο νεκρούς).
      Και δύο τελευταίες παρατηρήσεις : πρώτον, επειδή, σε τέτοιες περιπτώσεις, κατά κανόνα, ανοίγει συζήτηση για επαναφορά της θανατικής ποινής, προσωπικά, είμαι αντίθετος (διότι και αυτό ουσιαστικά, ισοδυναμεί με ανθρωποκτονία) και δεύτερον, ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ σε τόσο σημαντικές υποθέσεις, να απολογείται ο κατηγορούμενος ΧΩΡΙΣ δικηγόρο, είναι ΚΑΘΗΚΟΝ του ανακριτή, να διορίσει αυτεπάγγελτα, αν εκείνος δηλώσει, ότι δεν έχει !

το "θέμα" με τα τρακτέρ

   Τον τελευταίο χρόνο, περίπου, με έχει προβληματίσει έντονα, το ζήτημα με τα πολλά θανατηφόρα ατυχήματα, που προκαλούνται από ανατροπή γεωργικών μηχανημάτων, δηλαδή τρακτέρ, με αγρότες, κάθε ηλικίας, να χάνουν τη ζωή τους, με πολύ άσχημο τρόπο, όπως διαβάζουμε, κάθε τόσο, στις ειδήσεις !
  Το πρώτο θέμα, έχει να κάνει, με το αν και κατά πόσον, ανατρέπονται τα τρακτέρ, εύκολα ή όχι και το δεύτερο, με τι είδους προστασία, παρέχεται (αν παρέχεται) στον οδηγό-χειριστή, σε τέτοια περίπτωση..
   Προσωπικά, θεωρώ τραγικό και άδικο, να σκοτώνονται έτσι, κάθε χρόνο, τόσοι άνθρωποι, πάνω στη δουλειά τους, με σχεδόν μηδενικές ταχύτητες και χωρίς εμπλοκή άλλου οχήματος : από επίσημα στατιστικά, στην Ελλάδα, από το 2007 έως και το 2012, είχαμε 20, 44, 25, 25, 35 και 23 νεκρούς αντίστοιχα, ενώ στα νούμερα, αυτά πρέπει να προστεθούν τα μισά, ως βαριά τραυματίες και τα διπλάσια, ως ελαφρά τραυματίες !
   Επομένως, σε παγκόσμια κλίμακα, οι νεκροί αυτού του "ακήρυχτου πολέμου", είναι εκατοντάδες και πρέπει επιτέλους, να ληφθούν μέτρα, τόσο από τις κατασκευάστριες εταιρίες, ώστε τα τρακτέρ, να αποκτήσουν συστήματα ασφαλείας, για να μην ανατρέπονται εύκολα, αλλά και να διασώζεται ο οδηγός-χειριστής, αν κάτι πάει στραβά, όσο και από τους επίσημους φορείς και υπευθύνους, που πρέπει να αλλάξουν τους κανονισμούς, Νόμους κλπ.
   Το ζήτημα αυτό, δεν είναι καθαρά νομικό, απλά το θίγω, γιατί πρέπει να μπει ένας φραγμός σε αυτούς τους "τζάμπα θανάτους", αλλά έχει σίγουρα και νομικές προεκτάσεις, σχετικά με το ποιος φταίει τελικά : ο οδηγός-χειριστής ή υπάρχουν κατασκευαστικές ατέλειες, ώστε να κριθεί αντίστοιχα και το ζήτημα, αν ευθύνεται κάποιος, προς αποζημίωση των θυμάτων !
    Εδώ φυσικά πρέπει να προστεθεί και το γεγονός, ότι ο αγρότης συνήθως εργάζεται μόνος και μακριά από κατοικημένη περιοχή, που σημαίνει ότι αν πάθει κάτι και δεν μπορεί να ειδοποιήσει, χάνεται πολύτιμος-κρίσιμος χρόνος, μέχρι να εντοπιστεί και να του παρασχεθεί βοήθεια..
    Τα καινούργια τρακτέρ έχουν συνήθως roll bars και καμπίνες (δεν ξέρω βέβαια πόσο ασφαλή είναι και αυτά), τα οποία πρέπει να γίνουν υποχρεωτικά και γενικά να βρεθούν "πατέντες", από τους κατασκευαστές, ώστε ο οδηγός, να μην εγκλωβίζεται, κάτω από το τεράστιο βάρος του μηχανήματος, αν αυτό ανατραπεί !
     Σίγουρα, δεν συζητάμε ότι και οι χειριστές, έχουν πολλές φορές ευθύνη, για τα ατυχήματα, όπως όταν τα οδηγούν οι ίδιοι ή τα δίνουν σε άλλους, χωρίς την απαιτούμενη άδεια και εμπειρία, όταν βάζουν πάνω σε αυτά μικρά παιδιά, όταν οδηγούν χωρίς φώτα, το βράδυ κλπ., το ζητούμενο ωστόσο, είναι, εάν συμβεί ατύχημα, να μην είναι θανατηφόρο, να παρέχεται μία ελάχιστη προστασία, στο χειριστή, όπως συμβαίνει με τα Ι.Χ..
    Δεν μπορεί, από επίσημα χείλη, να ακούγεται, ότι τα τρακτέρ ανατρέπονται, όταν ο δρόμος είναι ..κατηφορικός ή όταν υπάρχει ..χαντάκι, αφού για τέτοιες καταστάσεις, προορίζονται και γι' αυτό, είναι καιρός, οι κατασκευαστές να λάβουν τα μέτρα τους (ή αν δεν το κάνουν, να υποχρεωθούν από τις επίσημες Αρχές), για να μειωθούν αυτοί οι άδικοι θάνατοι, εν ώρα εργασίας !