Ο Παύλος Φύσσας ΔΕΝ είναι "θανών"

      Όλα τα δίκια του κόσμου, είχε η μητέρα του δολοφονημένου Παύλου Φύσσα, όταν διαμαρτυρήθηκε, γιατί οι συνήγοροι υπεράσπισης, προσφωνούν το νεκρό υιό της, ως "θανόντα", είτε επίτηδες, είτε από αμέλεια !
  "Θανών" μπορεί να είναι και αυτός, που τον πάτησε αυτοκίνητο, εκείνος, που αυτοκτόνησε, αυτός, που απεβίωσε από φυσιολογικά-παθολογικά αίτια, όμως δεν μπορεί να λέγεται έτσι, ειδικά στα πλαίσια μίας ποινικής Δίκης, το θύμα μιας στυγερής και βίαιης δολοφονίας, με μαχαίρι..
   Ο Παύλος Φύσσας, δολοφονήθηκε, έφερε τρία χτυπήματα, από μαχαίρι, σε καίρια-ζωτικά σημεία του σώματός του, στην καρδιά και στο μηρό, ο δολοφόνος του, ο Ρουπακιάς (απλά θυμίζω ότι έχει ομολογήσει το ίδιο βράδυ, στην Αστυνομία), είναι προφανές, από αυτό και μόνον, ότι ήθελε να σκοτώσει !
   Τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα, ως προς αυτό το σκέλος, ο Ρουπακιάς σκότωσε τον Παύλο Φύσσα, με μαχαίρι, δρώντας φυσικά, όχι αυτοτελώς, αλλά σε μία οργανωμένη, από τους φασίστες της χ.α, επίθεση, εναντίον του Φύσσα και της παρέας του και ΤΟ ΜΟΝΟ αναμενόμενο αποτέλεσμα, για αυτόν, είναι η ισόβια κάθειρξη, τίποτα λιγότερο και ό,τι προβλέπει δηλαδή η διάταξη περί ανθρωποκτονίας, από πρόθεση.
    Δεν μπορώ να γνωρίζω σε τι αναλώνεται η Δίκη και ποιοι είναι οι υπερασπιστικοί ισχυρισμοί (αν και ολόκληρη η δικογραφία για την εγκληματική οργάνωση "χρυσή αυγή", υπάρχει στο διαδίκτυο, δεν έτυχε, έως τώρα, να τη διαβάσω), το μόνο, για το οποίο υπάρχει αμφιβολία είναι, το κατά πόσον υπάρχει εδώ ηθική αυτουργία ή όχι και από ποιους (για τις άλλες μορφές συμμετοχής, τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα).
       Η αλήθεια είναι, πως, νομικά, είναι σχετικά δύσκολο να στοιχειοθετηθεί η ηθική αυτουργία της ηγετικής ομάδας της εγκληματικής οργάνωσης αυτής, στη συγκεκριμένη πράξη-δολοφονία (εν συνόλω, τουλάχιστον), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο Ρουπακιάς, μέλος της οργάνωσης και αμειβόμενος από αυτήν, κάθε μήνα, έδρασε αυτοτελώς και ανεξάρτητα !
     Ωστόσο, η ίδια η σύσταση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, είναι κακούργημα, ενώ υπάρχουν και ένα σωρό άλλα αδικήματα, που έχουν διαπραχθεί, τα μισά σχεδόν, από τα τρία πρώτα κεφάλαια του Ποινικού μας Κώδικα, με τίτλους "επιβουλή δημόσιας τάξης", "προσβολή πολιτεύματος" και "προδοσία της χώρας", ακόμα, από τρελούς, νοσταλγούς του Χίτλερ, οι οποίοι δημόσια, καλούσαν σε πράξεις βίας και οργάνωναν τέτοιες ενέργειες (εναντίον αλλοδαπών και όχι μόνον).
    Ο Παύλος Φύσσας, λοιπόν, δεν είναι απλά "θανών", όχι μόνον επειδή έπεσε θύμα δολοφονικής ενέργειας, από μία φασιστική-εγκληματική οργάνωση, αλλά και μεταφορικά, επειδή, χάρη σε εκείνον και το χυμένο αίμα του, άρχισε να ξηλώνεται το αρρωστημένο πουλόβερ αυτής της συμμορίας και να βλέπουν τα πλανημένα πρόβατα, τι ψήφιζαν έως τότε ! (αν και τα ποσοστά της χ.α στις εκλογές, δείχνουν ότι υπάρχουν πολλοί αμετανόητοι, που για να πειστούν, θα πρέπει το κακό, να χτυπήσει και τη δική τους πόρτα)
    Παρά τα δολοφονικά χτυπήματα, που δέχτηκε, από το μαχαιροβγάλτη Ρουπακιά, έμεινε όρθιος και υπέδειξε το δολοφόνο του, στους αστυνομικούς, που καθυστέρησαν χαρακτηριστικά, να επέμβουν, ειδάλλως, αν δηλαδή ο δολοφόνος κατόρθωνε να διαφύγει, κανείς δεν ξέρει, πως θα είχαν εξελιχθεί τα πράγματα και πόσα θύματα ακόμα, θα μετρούσαμε !

θέματα απολογίας

    Η απολογία του κατηγορουμένου, είναι η πιο ιερή στιγμή στην Ποινική διαδικασία, είτε γίνεται προδικαστικά (ενώπιον Ανακριτή), είτε στο Δικαστήριο και πρέπει να γίνεται σεβαστή από όλους και με ορθό τρόπο !
  Αυτό είναι υπενθύμιση, κυρίως, προς τους εκπροσώπους της δικαστικής εξουσίας, διότι, στην πράξη, παρουσιάζονται φαινόμενα απαράδεκτα, όπως να μην δίνεται καν η δυνατότητα, στον κατηγορούμενο, να υπερασπιστεί τον εαυτό του...Στην απολογία, δεν χωράνε ζητήματα χρόνου, "συντομεύετε" κλπ, ο κατηγορούμενος δεν πρέπει να διακόπτεται (εκτός αν ξεφεύγει -πολύ- από το ζητούμενο) και οι όποιες ερωτήσεις να γίνονται ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ, διευκρινιστικά, όχι από την αρχή, πριν προλάβει να εκθέσει τα επιχειρήματά του, διότι έτσι μπορεί να χάσει και τον ειρμό της σκέψης του, να ξεχάσει σημαντικά πράγματα κ.ο.κ
   Πρέπει να τονιστεί, επίσης, ότι η απολογία, είναι μία κατεξοχήν προφορική διαδικασία, όσο καλό και αν είναι ένα απολογητικό υπόμνημα, θα πρέπει αυτό να μπορεί να υποστηριχθεί, από τον κατηγορούμενο, να είναι σε θέση να απαντήσει σε ερωτήσεις της Ανάκρισης, με τρόπο πειστικό και σίγουρα όχι αντιφατικό, με όσα λέει "το χαρτί" !
    Η προφορικότητα της διαδικασίας, είναι μάλλον καλοδεχούμενη και επιβεβλημένη, για να σχηματίσει ο Δικαστής, ιδίαν αντίληψη, για το ποιόν του κατηγορουμένου, αν π.χ ο απολογούμενος είναι τελείως αμόρφωτος και χαμηλής νοητικής στάθμης (στα ..όρια της καθυστέρησης) και δεν υπάρχει φυσικά επίσημη σφραγίδα γιατρού, μόνον η προσωπική επαφή και ο διάλογος, μπορεί να το αποκαλύψει και όχι το κείμενο της απολογίας...
    Εδώ λοιπόν, κρύβεται, ίσως η μεγαλύτερη παγίδα της Ανάκρισης, η δυνατότητα ή ικανότητα πρόβλεψης, πιθανών ερωτήσεων, εκ των προτέρων και η προετοιμασία, για πειστικές απαντήσεις, σε αυτές, πράγμα που σίγουρα ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να πετύχει στο 100%, εκτός αν είναι ..προφήτης.
    Ανοίγω εδώ μία παρένθεση, για να πω, ότι, από την εμπειρία μου, έχω παρατηρήσει ανθρώπους, οι οποίοι είναι αρκετά εύστροφοι και έχουν την ικανότητα, να μην αιφνιδιάζονται, από απρόσμενες (λίγο ή πολύ) ερωτήσεις και να δίνουν αρκετά πειστικές απαντήσεις, να απαντούν, αυτό, που θέλει να ακούσει ο άλλος ή μάλλον να αποφεύγουν τις πεπονόφλουδες ! (πρόκειται σίγουρα για μορφή "ταλέντου")
    Αφορμή, για τα γραφόμενα, αποτέλεσε, μεταξύ άλλων, το φύλλο Κυριακάτικης εφημερίδας, που δημοσίευσε στοιχεία από την (υποτίθεται μυστική) ανάκριση, σε βάρος του ήδη προφυλακισθέντος επιχειρηματία Θωμά Λιακουνάκου (της Euromedica και όχι μόνον).
     Στην offshore εταιρία, μέσω της οποίας, φέρεται να δόθηκε η "μίζα", φαίνεται ως μέτοχος ή νόμιμος εκπρόσωπος (και) ένας αλλοδαπός δικηγόρος και ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι δεν ήξερε τίποτα, ότι εκείνος ήταν υπεύθυνος, για την διαχείριση (παρόλο που και ο ίδιος σχετιζόταν, εμφανιζόταν ως "δικαιούχος" στα τραπεζικά έγγραφα της εταιρίας).
     Στην ερώτηση όμως, πόσο καλά γνωρίζει, τον εν λόγω δικηγόρο, απάντησε σχεδόν καθόλου, ότι τον έχει δει ελάχιστες φορές, σε διάστημα αρκετών ετών, γεγονός φυσικά, που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό, ότι δηλαδή αναθέτεις σε έναν σχεδόν ..άγνωστο, να διαχειρίζεται τα εκατομμύριά σου ή συνεταιρίζεσαι και κάνεις εταιρίες με σχεδόν άγνωστα, προς εσένα, πρόσωπα !
     Εξάλλου, όλοι "οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ", γνωρίζουν ότι στις offshore εταιρίες, δεν εμφανίζεται ποτέ, σχεδόν, ο πραγματικός μέτοχος, αλλά μπαίνει κάποιος "αχυράνθρωπος" (δικηγόρος κλπ), λίγοι γνωρίζουν την Αλήθεια, μεταξύ των οποίων οι τράπεζες, που έδωσαν και τα σχετικά στοιχεία.
     Συνοψίζοντας, πρέπει να τονιστεί πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζει ο απολογούμενος, το περιεχόμενο του γραπτού υπομνήματος, ώστε σε πιθανή ερώτηση, να μην απαντήσει "άλλα αντί άλλων", πράγμα όχι πάντα εύκολο, ειδικά, όταν η ανάκριση διεξάγεται κάτω από πιεστικές-σύντομες προθεσμίες και ο κατηγορούμενος, είναι κρατούμενος !
      Την ίδια γνώση, φυσικά, πρέπει να έχουν ΚΑΙ οι τυχόν μάρτυρες, που θα κληθούν να επιβεβαιώσουν τους πραγματικούς ισχυρισμούς της απολογίας...
      Πάντως και οι δικαστές, οφείλουν να δείχνουν μία σχετική "ευελιξία" σε τυχόν επουσιώδεις αντιφάσεις, που οφείλονται σε (όχι ηθελημένη) ασυνεννοησία και είναι ανθρώπινο, ως ένα βαθμό, να παρατηρούνται, να εστιάζουν δηλαδή στην ουσία του ισχυρισμού και στο αν αυτός επιβεβαιώνεται , σε συνδυασμό βέβαια και με τα λοιπά στοιχεία και όχι τόσο, στον τρόπο, με τον οποίο επιβεβαιώνεται !