κηδείες με ξένα κόλλυβα και όταν το ψάρι βαφτίζεται κρέας

     Αυτούς τους τίτλους, θα μπορούσε να δώσει κάποιος, στις δύο σημαντικές νομικές υποθέσεις, που τρέχουν, αυτή την περίοδο : την υπόθεση Βγενόπουλου και τις μίζες της Σήμενς, αντίστοιχα.
  Ο Βγενόπουλος, ξεκίνησε ως δικηγόρος και κατέληξε να διοικεί έναν από τους μεγαλύτερους επιχειρηματικούς ομίλους στην Ελλάδα (MIG), έγινε μεγαλοεπιχειρηματίας, τραπεζίτης και δισεκατομμυριούχος.
  Αν παρακολουθήσει κάποιος, το πως γιγαντώθηκε, θα διαπιστώσει, ότι "φτιάχτηκε" με τα λεφτά άλλων, των μικρομετόχων, που αγόραζαν μετοχές, στις αλλεπάλληλες αυξήσεις κεφαλαίου, με μάλλον, όχι και τόσο ευνοϊκούς, για τους ίδιους, όρους...
  Είμαι σίγουρος, ότι υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι, που έδωσαν ολόκληρες περιουσίες, για να μπουν στις αυξήσεις κεφαλαίου και σήμερα έχουν "ψίχουλα", αυτό όμως δεν σημαίνει, απαραίτητα, ότι ο Βγενόπουλος έκανε κάτι παράνομο !
   Ο καθένας, όφειλε να σταθμίσει τα δεδομένα και να δει αν τον συμφέρει, να μπει ή όχι στις αυξήσεις κεφαλαίου, όμως και αυτό δεν είναι τόσο απλό, με την έννοια, αφενός ότι δεν έχουν όλοι χρηματιστηριακές γνώσεις και αφετέρου ότι γινόταν διαφήμιση και "αβάντα", από "παπαγαλάκια" κλπ.
    Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορώ να πω ή να πάρω θέση, αν ο Βγενόπουλος, έχει κάνει κάτι παράνομο και ποινικά κολάσιμο, αυτό ας το βρουν οι Ελληνικές και οι Κυπριακές δικαστικές Αρχές.
   Εδώ, μπαίνουμε έτσι, στο άλλο μεγάλο θέμα των ημερών, σχετικά με το πως χειρίστηκαν οι Έλληνες δικαστές την υπόθεση, που μπήκε και τώρα ξαναβγαίνει από το Αρχείο, όπου εκεί τα πράγματα είναι ίσως ακόμα πιο περίπλοκα.
    Η Εισαγγελέας, που αρχειοθέτησε αρχικά την υπόθεση, έλαβε ...ηρωικές διαστάσεις, μετά την αποκάλυψη ότι πέταξε έξω τον Υφυπουργό, από δικαστική διαδικασία και καλά έκανε, με την έννοια ότι είναι ανεπίτρεπτο, η εκτελεστική εξουσία να επεμβαίνει, τόσο ωμά, σε δικαστικές υποθέσεις !
    Από την άλλη, η ίδια η Πρόεδρος του Α.Π, τράβηξε το αυτί, της Εισαγγελέως, επειδή αρχειοθέτησε την δικογραφία και είναι πλέον γνωστό, πόσο καλές σχέσεις, έχει, η κυρία Θάνου, με την κυβέρνηση (άρα, είτε άμεσα, είτε έμμεσα, αν θέλει μία κυβέρνηση, μπορεί να επηρεάσει).
    Όμως και η ίδια η Εισαγγελέας, αν ισχύουν τα δημοσιεύματα, έχει παντρευτεί κομματικό στέλεχος, οπότε δεν ξέρουμε τι επιρροές, μπορεί να έχει από εκεί και γενικά δεν ξέρουμε τι και ποιον να πιστέψουμε, τελικά !
      Στην υπόθεση Σήμενς, τώρα, έγινε γνωστό, την περασμένη Κυριακή, ότι ο Εισαγγελέας, στην πρότασή του, για τον Χριστοφοράκο, βαφτίζει το κρέας, ως ψάρι και αντίστροφα, λέγοντας ότι έδινε στα κόμματα χρήματα, ως δωρεά και όχι ως μίζα-δωροδοκία...
      Εδώ, υπάρχουν σοβαρές αντιρρήσεις και ενστάσεις, διότι : η δωρεά είναι τυπική, κατά κανόνα, δικαιοπραξία, ήτοι πρέπει να γίνει εγγράφως, να φορολογηθεί νόμιμα κλπ., ειδικά όταν γίνεται από μία τόσο μεγάλη και "σοβαρή" εταιρία, όπως η Ζήμενς, που γνωρίζει τους Νόμους και ιδίως τις φοροαπαλλαγές, που θα είχε, αν έκανε νομότυπα και τυπικά εντάξει, αυτές τις "δωρεές" προς τα κόμματα !
      Επειδή όμως, υπάρχουν και συνηθίζονται και οι λεγόμενες "άτυπες δωρεές" και θα μπορούσε κανείς να εντάξει σε αυτές και την εξεταζόμενη περίπτωση, πάλι υπάρχουν κενά και λογικά άλματα, σε αυτό : διότι, δε μιλάμε για λεφτά, που δίνει ο Θείος  στον ανιψιό ή οι γονείς στα παιδιά τους, από ηθική υποχρέωση και λόγω συγγένειας...
     Ποια ..ηθική υποχρέωση, αναγκάζει μία μεγάλη εταιρία, που είναι προμηθευτής του ελληνικού Δημοσίου και συμμετέχει σε διαγωνισμούς, να κάνει "'άτυπες δωρεές" σε πολιτικά κόμματα εξουσίας ;
      Σε τελική ανάλυση, φαίνεται ότι κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας, δίνοντας συγχωροχάρτι σε πρακτικές και συμπεριφορές, που συνέτειναν στην ελληνική χρεοκοπία, στην αύξηση του δημόσιου χρέους και σε παράνομο πλουτισμό λίγων.
     

μπορεί να αποπληρωθεί το ελληνικό χρέος ;

     Η απάντηση είναι θετική, υπό προϋποθέσεις όμως και στη λογική ότι "όλα είναι δυνατά", αν υπάρχει θέληση, ενώ ο τρόπος είναι προφανής : όπως ακριβώς, ένα χρεωμένο πρόσωπο ή επιχείρηση, για να ξεχρεώσει, θα πρέπει τα έσοδά του, να είναι περισσότερα, από τις ανάγκες του, να του περισσεύουν δηλαδή χρήματα, ώστε να πληρώνει τους πιστωτές του.
  Βέβαια, με τα πλεονάσματα, που προβλέπονται στα Μνημόνια, της τάξης των 2 και 3 δισ. ετησίως, αν λάβουμε υπόψη, ότι το χρέος ξεπερνά τα 300 δισ., χρειάζονται πάνω από ..100 χρόνια, για την αποπληρωμή και άρα, δεν αρκούν.
  Για να μπορεί το Κράτος, να έχει πλεόνασμα και να πληρώνει τις υποχρεώσεις του, προς τους διεθνείς πιστωτές, θα πρέπει είτε να αυξήσει τα έσοδά του ή να μειώσει τις ανάγκες-δαπάνες, είτε και τα δύο.
   Ως προς το πρώτο σκέλος, η ελληνική κοινωνία, υπερφορολογείται (με εξαίρεση ίσως τους βουλευτές) ήδη, στενάζει υπό το βάρος φόρων και χαρατσιών, τα οποία είναι, στην πλειονότητά τους, παράνομα και αντισυνταγματικά, αλλά κανείς (δικαστής ή άλλος) δεν ασχολείται.
    Ωστόσο και εδώ, υπάρχουν κάποια περιθώρια αύξησης εσόδων, σε δύο σκέλη βασικά : πρώτον, στη γενναία αύξηση φόρων των εισοδημάτων από ενοίκια, μερίσματα και γενικά κέρδη κεφαλαίου (δεν μπορεί ο ιδρώτας μας, να φορολογείται με διπλάσιους συντελεστές, από τα ενοίκια !) και δεύτερον, στην επανεξέταση του αφορολόγητου.
   Δεν μπορεί ο Δ.Υ και ο συνταξιούχος, που τα ξύνουν όλη μέρα, να έχουν 9 χιλιάρικα αφορολόγητο και ο ελεύθερος επαγγελματίας, να φορολογείται, από το πρώτο ευρώ, με τόσο υψηλούς συντελεστές : ή θα πρέπει να καταργηθεί για όλους ή να θεσπιστεί, για όλους, ένα μικρότερο αφορολόγητο, της τάξης π.χ των 4.000 ευρώ (αν και το πιο λογικό και Δίκαιο, θα ήταν να υπάρχει αφορολόγητο ΜΟΝΟΝ για ελεύθερους επαγγελματίες, το αντίθετο από ό,τι συμβαίνει σήμερα, επειδή οι τελευταίοι έχουμε πολλές ακόμα επιβαρύνσεις, που οι μισθωτοί, δεν έχουν).
    Βέβαια, σε μια ήδη ξεζουμισμένη και φτωχοποιημένη κοινωνία, που βασίζεται στην κατανάλωση και όχι στην παραγωγή, η αύξηση των κρατικών εσόδων, μπορεί να συμβεί, μόνον με αλλαγή αυτού του μοντέλου, με επενδύσεις δηλαδή παραγωγικές και εκμετάλλευση πλουτοπαραγωγικών πηγών και συγκριτικών πλεονεκτημάτων (τουρισμός, πετρέλαια, αέρια, ΑΠΕ, πολύτιμα μέταλλα, αγροτικά προϊόντα κλπ).
    Αυτά όμως, επειδή δεν είναι τόσο άμεσα και σίγουρα, η επίτευξη πλεονασμάτων, δεν μπορεί παρά να βασιστεί στη μείωση της κρατικής δαπάνης-σπατάλης, όπου εκεί υπάρχουν ακόμα ΜΕΓΑΛΑ περιθώρια !
     Και όχι φυσικά, με τον τρόπο, που το κάνουν, οι συριζοψεκασμένοι, δηλαδή με το να έχουν σταματήσει να πληρώνουν τα κρατικά χρέη προς ιδιώτες προμηθευτές, για να εμφανίσουν "πέτσινα" πλεονάσματα, όπως και οι προηγούμενοι...
    Ο κύριος όγκος των χρημάτων, που ξοδεύει κάθε μήνα, το ελληνικό κράτος, πάει σε αργομισθίες υπαλλήλων και συντάξεις και σε υπηρεσίες αμφιβόλου ποιότητας, προς τον πολίτη και εκεί αναγκαστικά και εκ των πραγμάτων, πρέπει να πέσει πάλι το τσεκούρι.
    Η δαπάνη για συντάξεις, επιδόματα κλπ, μπορεί και πρέπει να μειωθεί, με προστασία μόνο των ασθενέστερων, ενώ είναι εγκληματικό, μετά από έξι χρόνια Μνημονίων, οι Δ.Υ να απολαμβάνουν αμοιβές, μεγαλύτερες από τον ιδιωτικό τομέα, όταν η παραγωγικότητά τους, είναι από μηδενική, έως μικρή.
     Βέβαια, περικοπές και εξοικονόμηση χρημάτων, τα οποία θα μαζεύονται για την αποπληρωμή του χρέους, μπορούν να γίνουν και σε πολλούς άλλους τομείς δαπανών δημόσιων φορέων, στο μη μισθολογικό κόστος δηλαδή (ενοίκια, ασφάλιστρα για αυτοκίνητα, που δεν κινούνται και χιλιάδες άλλοι κωδικοί άχρηστων δαπανών).
     Αν σκεφτούμε μόνον, ότι το ελληνικό Κοινοβούλιο, μας κοστίζει 130 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, ενώ θα μπορούσε να λειτουργεί μια χαρά και με 30, αμέσως μαζεύονται-απελευθερώνονται 100 εκατομμύρια ευρώ και ως γνωστόν "φασούλι το φασούλι, γεμίζει το σακούλι" !