πρόβατα και τσοπανόσκυλα

     Χωρίς να θέλω να ευλογήσω τα γένια μου, μόλις δύο ημέρες, μετά το σχόλιο-ανάρτησή μου, για τα όσα έγιναν ...και κυρίως δεν έγιναν, στη διάσκεψη του ΣτΕ, για το νόμο Παππά, δύο σύμβουλοι της Επικράτειας και μάλιστα αντιπρόεδροι, παραιτήθηκαν, αφήνοντας αιχμές και μιλώντας, σαν εμένα, για τη λέξη, που τα λέει όλα, εν προκειμένω : αρνησιδικία.
  Είναι παρήγορο, ότι υπάρχουν ακόμα έντιμοι Δικαστές, που τιμούν το ρόλο και την αποστολή τους και βρήκαν το θάρρος και την αξιοπρέπεια, να ξεφύγουν από το μαντρί, στο οποίο ήθελε, προκαταβολικά μάλιστα, να τους κλείσει το "τσοπανόσκυλο", ο Πρόεδρος.
 Ο τελευταίος, στις σημερινές του δηλώσεις, αυτό το ρόλο ακριβώς επικαλέστηκε, μιλώντας για "δικαστές ΤΟΥ" (!), με απίστευτη αλαζονεία, έδειξε ότι θεωρεί τα λοιπά μέλη της Ολομέλειας (κάποιοι είναι ίσως και αρχαιότεροι από εκείνον), ως κτήματα-πρόβατα του, που πρέπει να τα προστατεύσει, από το "κακό κλίμα", που δημιουργούν, αυτοί, που ...χάνουν παράνομα τις δουλειές τους, στα ιδιωτικά κανάλια.
 Αποκάλεσε "μικρή μειοψηφία" (πάλι καλά που δεν είπε και "θλιβερή") τους δύο έντιμους και θαρραλέους δικαστές, που δικαιολογημένα και ως όφειλαν, αντέδρασαν στην προσπάθεια επηρεασμού της κρίσης τους, κάτι σαν "μαύρα πρόβατα", που σήκωσαν κεφάλι και δεν συμμορφώθηκαν "με τις υποδείξεις".
  Φυσικά το γεγονός, ότι μόνον δύο "πρόβατα" αντέδρασαν, αποτελεί μομφή για το ίδιο το ΣτΕ και όχι για τους συγκεκριμένους δικαστές, διότι αποδεικνύεται ότι έτσι λειτουργεί, με όρους "μαντριού", με κατευθύνσεις, που δίνονται άνωθεν και όχι φυσικά με ανεξάρτητη και αμερόληπτη, προσωπική, άποψη, κάθε ενός ξεχωριστά.
   Ακόμα όμως και τα τσοπανόσκυλα (ή "οι μανάδες του λόχου" για να μην θεωρηθεί προσβολή ο παραλληλισμός με ζώο), έχουν, ως γνωστόν, αφεντικά και παίρνουν οδηγίες από αυτά, που δεν είναι άλλοι, από τους βοσκούς-τσοπάνηδες.
   Ο τσοπάνης, εν προκειμένω, είναι ο Τσίπρας, που ...όλως τυχαίως, τους κάλεσε σήμερα, για να τους πει, ότι οι αποδοχές τους δεν θα μειωθούν, αλλά μπορεί και να αυξηθούν...
   Πέρα από το γεγονός, ότι και αυτό δεν είναι παρά ένα ακόμα ψέμα, από τα χιλιάδες, που έχει πει, δεν παύει να είναι και αυτό, μία απόπειρα εξαγοράς, του αισχίστου είδους, προκειμένου να συνεχίσουν να βγάζουν αποφάσεις, που τον βολεύουν !
   Βλέπουμε λοιπόν, ότι η Χούντα της φασιστοαριστεράς, συνεχίζει να κυβερνάει, με την ίδια τακτική : μοιράζοντας κούφιες υποσχέσεις και χρήματα, που δεν διαθέτει, για να εξαγοράζει συνειδήσεις (το γνωστό σανό, για τα πρόβατο).
   Τελευταία, βλέπω όλο και συχνότερα, υβριστικά συνθήματα, στους τοίχους, εναντίον Τσίπρα και Καμμένου, αλλά φυσικά, δεν αξίζει κανένα έλεος και καμία συμπάθεια, για αυτούς, που τα γράφουν...
   Διότι, πρόκειται για εκείνους, που μετά από τόσα χρόνια χρεοκοπίας, συνεχίζουν να ψηφίζουν όσους λένε "λεφτά υπάρχουν" και τους τάζουν τον ουρανό με τα άστρα και ενώ την έχουν πατήσει, την ξανά πατάνε και μάλιστα πολύ χειρότερα, οπότε είναι άξιοι της μοίρας τους.
   Και άντε, πες, αυτοί, κατά κανόνα, είναι χαμηλού μορφωτικού επιπέδου ή πολύ εξαρτημένοι με το (κρατικό) χρήμα, οι δικαστές ; Αυτοί τι δικαιολογία θα έχουν, αν πιστέψουν τα ψέματα και τις υποσχέσεις του Τσίπρα και του κάνουν τα χατίρια, με τις αποφάσεις τους ;
   Θα περίμενε κανείς, ένα άλλο επίπεδο, από τους δικαστές και λιγότερη εξάρτηση από "το τυράκι" των αποδοχών τους και αυτό είναι το πιο απογοητευτικό και απαισιόδοξο συμπέρασμα, από όλα τα άλλα !

φυσικά και νομικά πρόσωπα

   Πρόκειται για σημαντική νομική διάκριση : φυσικά πρόσωπα, είμαστε όλοι εμείς και ο καθένας ξεχωριστά, ο κάθε άνθρωπος, που αποκτάει δικαιώματα και υποχρεώσεις, με την γέννηση και έως τον θάνατο.
 Μάλιστα, ήδη το έβρυο-κυοφορούμενο, αποκτά δικαιώματα, μέσα στην κοιλιά της μητέρας του, εφόσον μετά γεννηθεί ζωντανό, έτσι π.χ αν πεθάνει ο πατέρας του, στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τον κληρονομεί.
 Τα νομικά τώρα πρόσωπα, είναι κυρίως ενώσεις φυσικών προσώπων, που επιδιώκουν κάποιο σκοπό (σωματεία, εταιρίες όλων των τύπων κλπ) και δευτερευόντως σύνολα περιουσίας, επίσης προς εξυπηρέτηση κάποιου σκοπού (κυρίως Ιδρύματα).
 Κάθε νομικό πρόσωπο, έχει, όπως λέμε, ξεχωριστή νομική προσωπικότητα, ξεχωριστή από τα μέλη του, δηλαδή, είναι, αυτοτελώς, φορέας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, έχει δικιά του έδρα, έχει Διοίκηση, δικιά του περιουσία κ.ο.κ
 Αφορμή για τα σημερινά σχόλια, αποτέλεσε μία είδηση για "απόφαση-βόμβα", που προέκυψε στα τέλη της περασμένης εβδομάδας, κατόπιν ...δελτίου τύπου δικηγορικής εταιρίας, που πέτυχε την έκδοση της εν λόγω απόφασης.
  Σύμφωνα με αυτήν, υποχρεώνεται να πληρώσει ορισμένα χρέη γνωστής ανώνυμης εταιρίας, που ήταν στην επικαιρότητα τελευταία ΚΑΙ η οικογένεια των βασικών μετόχων αυτής.
  Όπως είδαμε παραπάνω, μία τέτοια απόφαση, αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα, ότι για τα χρέη ενός νομικού προσώπου, ευθύνεται το ίδιο και μόνον, όχι τα μέλη του ή η Διοίκησή του.
  Εδώ ανοίγει παρένθεση, για να πούμε ότι ΔΕΝ είναι η πρώτη, ανάλογη απόφαση, έχουν υπάρξει και στο παρελθόν αντίστοιχες αποφάσεις, όπου "υποχωρεί" η νομική προσωπικότητα μιας εταιρίας και θεωρείται, ότι υπόλογο είναι ένα φυσικό πρόσωπο, το οποίο ελέγχει την εταιρία, σε (πολύ) μεγάλο βαθμό.
  Για τις αποφάσεις αυτές, ισχύει, γενικά το ρητό "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα", αλλά με ένα μεγάλο ερωτηματικό, για την ορθότητά τους.
   Ουσιαστικά, πρόκειται για τις συχνές εκείνες περιπτώσεις, όπου η εταιρία, το νομικό πρόσωπο, είναι τελείως αφερέγγυο, ενώ οι ιδιοκτήτες, ας πούμε, έχουν μεγάλη, προσωπική, περιουσία και οι πιστωτές, προσπαθούν να βάλουν στο χέρι, τη δεύτερη, αφού η εταιρία έχει ελάχιστο ενεργητικό και τεράστιο παθητικό.
   Για να το πετύχουν αυτό, επικαλούνται κάποιες "νομικές κατασκευές", αμφίβολης βασιμότητας, ωστόσο ενίοτε (και ειδικά όταν ενάγοντες είναι οι εργαζόμενοι) τα Δικαστήρια, τους δικαιώνουν, δίνουν άδεια να βάλουν χέρι σε προσωπικές περιουσίες, άσχετες με την επιχείρηση !
   Προσωπικά, δεν θα ήθελα να πάρω θέση, απευθείας, ωστόσο η πρόβλεψη ξεχωριστής νομικής προσωπικότητας και περιουσίας, για τα νομικά πρόσωπα, είναι σαφής και δεν μπορεί να σχετικοποιείται, κατά το δοκούν και όποτε μας αρέσει...
   Ένα δυνατό επιχείρημα, υπέρ αυτής της άποψης, είναι η πρόβλεψη του Νόμου, για εταιρίες μονοπρόσωπες, όπερ σημαίνει ότι ο Νομοθέτης δίνει τη δυνατότητα ακόμα και σε φυσικά πρόσωπα, να ασκήσουν -ατομική- επιχειρηματική δράση, χωρίς να ρισκάρουν την προσωπική τους περιουσία.
  Ουσιαστικά, με αποφάσεις, όπως η σχολιαζόμενη, καταρρέει ολόκληρο το κοινωνικοοικονομικό σύστημα της ελεύθερης οικονομίας και του καπιταλισμού, στο οποίο ανήκει (τουλάχιστον, θεωρητικά) και η χώρα μας και το οποίο δίνει τη δυνατότητα, σε έναν ή περισσότερους, να επιχειρούν, ρισκάροντας μόνον όσα κεφάλαια, έχουν βάλει, διαχρονικά, στις εταιρίες τους.
   Εξάλλου, αν κάποιος θέλει να ρισκάρει την ατομική του περιουσία, μπορεί να ασκήσει επιχείρηση, στο όνομά του ή να συμμετάσχει σε προσωπική-ομόρρυθμη εταιρία, υπάρχει και αυτή η επιλογή.
  Αντίστοιχα, τα ίδια ισχύουν και για όσα είχαν ακουστεί πρόσφατα, για το ενδεχόμενο το Κράτος, να διώξει ατομικά, μέλη-μετόχους εταιριών, που έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο !
  Να πούμε, πάντως, ότι σύμφωνα με το άρθρο 71 του Αστικού Κώδικα, παράλληλα με τις (αστικές) ευθύνες του νομικού προσώπου, για πράξεις ή  παραλείψεις των αντιπροσωπευτικών του οργάνων (στα πλαίσια πάντα της εξουσίας και των καθηκόντων τους), ευθύνεται εις ολόκληρον και το ίδιο το φυσικό πρόσωπο, που το εκπροσωπεί...
  Εδώ πάλι, δημιουργούνται άλλα ζητήματα, διότι, ως γνωστόν, σε εταιρίες, ιδίως κεφαλαιουχικές, τα πρόσωπα της Διοίκησης, μπορεί να μην έχουν ούτε μία μετοχή της εταιρίας, να είναι επαγγελματίες μάνατζερς ή οι απλοί και γνωστοί "αχυράνθρωποι", οπότε και πάλι περιορίζονται οι κίνδυνοι για τους αληθινούς ιδιοκτήτες.