Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή 19 Απριλίου 2019

ο ...απολογισμός της υπόθεσης energa power

      Αποσβολωμένοι κυριολεκτικά, παρακολουθούμε όλοι και ειδικά εμείς οι δικηγόροι, τα ...απόνερα της υπόθεσης energa, όλα όσα συνέβησαν και συμβαίνουν, με αφορμή αυτήν την υπόθεση.
 Κάτι που ξεκίνησε, ως μια "απλή" υπόθεση υπεξαίρεσης (το μέγεθος του ποσού, μόνον την έκανε "μεγάλη", τα 256 εκατομμύρια ευρώ), έχει (μέχρι στιγμής) τον εξής απολογισμό : ένας δικηγόρος στο χώμα, ένας Αλβανός κακοποιός επίσης, σφαγμένος άγρια μέσα στις φυλακές, δύο δικηγόροι στην φυλακή και άλλοι δύο να έχουν συλληφθεί και να κινδυνεύουν επίσης με φυλάκιση !!!
   Προφανώς, η υπόθεση αυτή, δεν μπορεί παρά να είναι καθρέφτης της κοινωνίας και της χώρας, στην οποία ζούμε, όπως διαμορφώθηκε μετά από 40 χρόνια αριστερής διακυβέρνησης, δηλαδή της βενεζουέλας των βαλκανίων...
  Μια παρέα νεαρών επιχειρηματιών (εντός ή εκτός εισαγωγικών), φτιάχνει μία εταιρία παροχής ρεύματος, πιθανόν με πολιτικές πλάτες (όπως "δείχνει" και η επιλογή των συνηγόρων τους) και κάποια στιγμή, γίνεται γνωστό ότι έχουν υπεξαιρεθεί τα 256 εκατομμύρια.
  Ενώ οι ποινές που επιβλήθηκαν στους κατηγορούμενους, ήταν ποινές-χάδια, αν όχι αστείες και μόνον τρεις μπήκαν στην φυλακή, ο φερόμενος, ως εγκέφαλος, που με τα 21 χρόνια κάθειρξης, θα έμενε μέσα το πολύ 8 χρόνια (ακόμα και αν δεν έπεφτε στο Εφετείο, δηλαδή), φέρεται να δίνει εντολή σε Αλβανούς να σκοτώσουν τον δικηγόρο της πολιτικής αγωγής !
  Εκεί η Λογική, σηκώνει τα χέρια ψηλά : αντί να εκτίσει την σχετική μικρή ποινή του και να λέει και "ευχαριστώ", αποφασίζει να σκοτώσει ...έναν δικηγόρο, γιατί ; ΤΙ θα πετύχαινε ; Δεν θα έβαζε η πολιτική αγωγή άλλον δικηγόρο, μετά ;
   Το αποτέλεσμα είναι ότι πρωτόδικα, "τσίμπησε" άλλα 13 χρόνια κάθειρξης για την ηθική αυτουργία στην απόπειρα ανθρωποκτονίας (εφόσον ο δικηγόρος στάθηκε τυχερός και επέζησε), ποινή πάλι μικρή σχετικά...
 Εκτός από τους δικαστές, όμως, που αντιμετώπισαν με "σεβασμό" (και μάλλον αντιμετωπίζουν ακόμα) τον φερόμενο ως εγκέφαλο της υπεξαίρεσης και οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι (όπως ομολόγησε ο εκπρόσωπος τους, στα κανάλια), φέρεται να δέχονταν πιέσεις για "ειδική μεταχείριση".
   Κάπως έτσι φτάσαμε και στο φιάσκο της αποφυλάκισης του, για μερικές ημέρες, το καλοκαίρι με "μούφα" αναπηρίες !
  Το τραγικό της υπόθεσης, λοιπόν, είναι πως τώρα, ο βασικός κατηγορούμενος, έχει μεταβληθεί σε κατήγορο και γενικά μια υπόθεση που θα μπορούσε να έχει τελειώσει σύντομα, αυτή τη στιγμή έχει ξεφύγει (κυριολεκτικά) με πολλές, "παράπλευρες απώλειες"...
  Το ότι ένας κατηγορούμενος-εγκληματίας του "λευκού κολλάρου", δηλαδή οικονομικού εγκλήματος, "τακίμιασε" στις φυλακές με Αλβανούς του κοινού ποινικού Δικαίου και από εκεί "ξεκίνησαν τα όργανα", θα πρέπει να προβληματίσει, για το ούτως ή άλλως προβληματικό, σωφρονιστικό (;), μας σύστημα !
     Η υπόθεση όμως ξέφυγε, όχι μόνον επειδή μπλέχτηκαν, χωρίς ουσιαστικό λόγο, οι Αλβανοί ποινικοί, αλλά και επειδή κάποιοι μεγαλοκαρχαρίες (βλέπε και μεγαλοδικηγόροι) μυρίστηκαν "αίμα", δηλαδή χρήμα, άσχετα αν αυτό ήταν κλεμμένο (και χωρίς ίσως να υπολογίζουν πόσο από αυτό, βρίσκεται ακόμα στην κατοχή των εμπλεκομένων)...
     Η συναλλαγή, που επιχειρήθηκε (δώσε μας λεφτά, για να μην παραστούμε ως πολιτική αγωγή), δεν είναι άγνωστη στον δικηγορικό κόσμο, ειδικά στους παλαιότερους συναδέλφους, ωστόσο αυτό δεν συνηθίζεται σε τέτοιου είδους αδικήματα (απόπειρα ανθρωποκτονίας) !
   Χρηματικός συμβιβασμός θα μπορούσε να γίνει σε αστικής φύσεως υποθέσεις, σε κατ' έγκληση διωκόμενα αδικήματα ή σε αδικήματα, όπως π.χ η δυσφήμιση, αλλά το να "αθωώνουμε" ένα δολοφόνο, επειδή μας έδωσε λεφτά, δεν έχει λογική, πέραν ...της απληστίας και της αγάπης για το χρήμα.
     Η απληστία, ωστόσο, δεν είναι ποινικό αδίκημα, το θέμα είναι να ερευνηθεί αν εδώ υπήρξε εκβιασμός (...του εγκληματία) ή απλά μια συζήτηση περί συμβιβασμού (έστω και αδόκιμου, λόγω της φύσεως της υπόθεσης, όπως ανέφερα).
     Αυτό, όμως, που τρομάζει και εμένα, ως δικηγόρο, είναι ...η ευκολία, με την οποία αποδίδεται σε συναδέλφους η κατηγορία της "εγκληματικής οργάνωσης" !!
  Ο ένας μάλιστα, προφυλακισμένος, δικηγόρος φέρεται να εμπλέκεται σε εγκληματική οργάνωση, μαζί με τον ...παρολίγον δολοφόνο του (είναι αστείο, έτσι ;).
  Δεν μπορεί να κινδυνεύει ο δικηγόρος, από "κοριούς", με συλλήψεις, επειδή ...μιλάει με έναν πελάτη του ή και αντίδικο, εντός των φυλακών, σε ένα πιο φιλικό τόνο ή αν του δανείσει ή και χαρίσει π.χ 500 ευρώ !
      Σε κάθε περίπτωση, επειδή γίνεται συνέχεια λόγος, για "μαφία των φυλακών", τελευταία, το μόνον σίγουρο, στην βενεζουέλα των βαλκανίων, είναι πως οι μαφίες (εντός ή εκτός εισαγωγικών) είναι πολύ περισσότερες και κυρίως ΕΚΤΌΣ των φυλακών, κάποιες μάλιστα υπεράνω υποψίας (πολιτικές, δικαστικές κλπ).

Δευτέρα 15 Απριλίου 2019

όταν μένεις ...με την αγόρευση στο χέρι

     Αυτή είναι μία ακόμα ιστορία, από την καθημερινότητα ενός μάχιμου δικηγόρου, που θα πρέπει να επιλέξει και να ετοιμάσει την καλύτερη (όπως την εννοεί ο ίδιος) υπερασπιστική γραμμή, για τον εντολέα του.
  Η αλήθεια είναι, όπως έχουμε ξαναπεί, πως στα νομικά (επειδή δεν είναι μαθηματικά, 1+1 = 2) και στα Δικαστήρια, ειδικότερα, βρίσκει εφαρμογή ενίοτε η θεωρία του Χάους ή ακόμα και ο Νόμος του Μέρφι, με την έννοια πως τα πράγματα δεν εξελίσσονται πάντα, όπως τα περιμένεις...
 Αυτός είναι και ο λόγος, που ο μάχιμος δικηγόρος, οφείλει να εφαρμόζει μιαν άλλη αρχή, εκείνη που λέει δηλαδή : si vis pacem para bellum, να προετοιμάζεται και για τα χειρότερα, από τα πιθανά, σενάρια !
  Από την άλλη, βέβαια, κανένας, δεν μπορεί να πει ή να νιώσει ότι είναι προετοιμασμένος 100%, αυτό ούτε εφικτό, ούτε ανθρώπινο είναι...
  Πάντως, εκτός από το να πηγαίνεις για ...περίπατο και να την πατήσεις, συμβαίνει και το αντίθετο, ευτυχώς, να πηγαίνεις για το χειρότερο και να κυλούν όλα ομαλά και ευχάριστα !
  Έτσι συνέβη και σε δύο, πρόσφατες, περιπτώσεις : στην πρώτη, ανάμεσα σε τρεις εντελώς όμοιες υποθέσεις, οι μεν δύο πρώτες είχαν μπει στο Αρχείο, η δε τρίτη έφτασε στο ακροατήριο...
   Εκεί, πλέον, η πρώτη και αυθόρμητη σκέψη που κάνεις, είναι πως ο/η Εισαγγελέας στην τρίτη περίπτωση, είναι (...περισσότερο, χαχα) γατάκι, σε σχέση με τους προηγούμενους και μην έχοντας τα κότσια να αρχειοθετήσει την υπόθεση, την στέλνει, ως πόντιος πιλάτος, σε Δίκη, για να αποφανθεί το Δικαστήριο !
    Αυτή τη "λογική" της Εισαγγελίας, την έχουμε στηλιτεύσει και αλλού, αν και από την άποψη της ...δικηγορικής τσέπης, είναι καλή και "αγία" (χαχα).
    Επειδή δεν μπορείς όμως, όπως είπαμε, να είσαι σίγουρος, για το τι να περιμένεις στο ακροατήριο, αναγκαστικά προετοιμάζεσαι και για το χειρότερο σενάριο !
     Έτσι και σε αυτή την περίπτωση, είχα ετοιμάσει μιαν αγόρευση και μάλιστα είχα κατέβει στο γραφείο, ημέρα Σάββατο, που δεν το συνηθίζω, μιαν αγόρευση, σε λίγο υψηλούς τόνους, με αναφορές πολιτικές και κοινωνικές, επειδή και το timing της δίωξης ήταν άσχημο και ατυχές...
   Τελικά, δεν χρειάστηκε να πω ούτε λέξη, πέρα από το ότι "συντάσσομαι με την απαλλακτική πρόταση της Εισαγγελέως", οι δικαστές του Πρωτοδικείου, ήταν διαβασμένοι και ενώ μέχρι τότε "τσεκούρωναν" τους προηγούμενους, αρκέστηκαν στα έγγραφα, που προσκομίσαμε (...τα ίδια, δηλαδή, που είχαμε προσκομίσει και προανακριτικά) !
      Εδώ ανοίγω μια παρένθεση, διότι, είχα σκεφτεί, σε περίπτωση που η Εισαγγελική πρόταση δεν ήταν απαλλλακτική, να βγάλω ως "άσο από το μανίκι" το γεγονός ότι οι άλλες δύο (όμοιες) υποθέσεις, είχαν ήδη μπει στο Αρχείο.
   Αυτό βέβαια, όπως καταλαβαίνει κανείς, θα ήταν δίκοπο μαχαίρι, με την έννοια πως υπήρχε (;) περίπτωση, αντί να αθωωθεί ο κατηγορούμενος, να βγουν από το Αρχείο οι άλλες δύο υποθέσεις !
   Είναι οι λεπτές ισορροπίες, όπου ο δικηγορικός εγωϊσμός, συγκρούεται με το συμφέρον των πελατών-εντολέων και εκεί μάλλον (ή σίγουρα) πρέπει να επικρατεί το δεύτερο...
     Στην δεύτερη υπόθεση, τώρα, όπου έμεινα με την αγόρευση στο χέρι, αυτό συνέβη, επειδή έγινε δεκτή η ένσταση παραγραφής του αδικήματος, από το Εφετείο (η αγόρευση προφανώς αφορούσε την ουσία της κατηγορίας και έτσι δεν χρησιμοποιήθηκε, εφόσον το θέμα της παραγραφής εξετάστηκε εξαρχής και προδικαστικά, όπως είναι και το ορθό).
   Ενώ επρόκειτο για "καραμπινάτη" περίπτωση παραγραφής, όφειλα να είμαι προετοιμασμένος, διότι αφενός δεν είχε γίνει δεκτό πρωτόδικα (μετά από μια διαδικασία-Δίκη παρωδία, με σημεία και τέρατα) και αφετέρου, η ύπαρξη μειοψηφίας (!), ενός από τους τρεις Εφέτες, απέδειξε του λόγου το αληθές...
     Τέλος, να πούμε, ότι σε αντίθεση με τους πρωτοδίκες, οι Εφέτες φάνηκαν μάλλον αδιάβαστοι και απροετοίμαστοι, ενώ τη διαδικασία δυσκόλεψε και η μη συνεργασιμότητα της ...πολιτικής αγωγής, που θεωρούσε ότι ...είναι καθήκον της, να αποκρύπτει στοιχεία ή να μην εμφανίζει έγγραφα, που αποδεικνύουν, μη ευχάριστα για την ίδια, κρίσιμα πραγματικά περιστατικά !