πρόσφατες αποφάσεις για μισθώσεις airbnb

     Ασφαλώς, οι σημαντικότερες ειδήσεις νομικού ενδιαφέροντος, αυτή την εβδομάδα, ήταν οι δικαστικές αποφάσεις που αφορούσαν τις λεγόμενες βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων (Airbnb).

  Βέβαια, όπως πάντα, με τον τρόπο που αναπαράγονται (ή δεν αναπαράγονται), από αμαθείς ή ημιμαθείς δημοσιογράφους, που κάνουν την τρίχα τριχιά και σκοπεύουν μόνον στη δημιουργία εντυπώσεων και να "πουλήσουν" την "είδηση", παρά να ενημερώσουν ορθά, δημιουργούνται, ίσως, εσφαλμένα συμπεράσματα.

  Η πρώτη απόφαση ήταν ασφαλιστικών μέτρων, από Δικαστήριο του Ναυπλίου και επειδή ήταν εις βάρος της βραχυχρόνιας μίσθωσης, έγινε πρωτοσέλιδο, ενώ την επόμενη ημέρα, απόφαση τακτικής διαδικασίας, από Δικαστήριο της Αθήνας, που απέρριπτε προσφυγή-αγωγή κατά βραχυχρόνιας μίσθωσης, πέρασε στα πιο ψιλά...

   Ανάμεσα στις δύο, ασφαλώς, μεγαλύτερη βαρύτητα όμως είχε η δεύτερη, αφού οι αποφάσεις των ασφαλιστικών μέτρων, αφενός έχουν περιορισμένη-προσωρινή ισχύ και αφετέρου αρκούνται σε πιθανολόγηση και όχι σε απόδειξη.

  Ακούστηκαν και γράφτηκαν διάφορα, σχετικά με τους λόγους, νομικούς και πραγματικούς, για τους οποίους εκδόθηκαν οι δύο αυτές, αντιφατικές εκ πρώτης όψεως, αποφάσεις, οπότε θα πρέπει να γίνουν κάποιες επισημάνσεις-διευκρινίσεις.

 Πρώτον, η μίσθωση βραχυχρόνιας διάρκειας, είναι αστική σύμβαση, όχι εμπορική-επαγγελματική, εφόσον μιλάμε πάντα για κατοικίες και αντίστοιχα ο ιδιοκτήτης, που τις κάνει, δε γίνεται έτσι επιχειρηματίας-επαγγελματίας.

   Εννοώ, ότι δε θίγεται ο κανονισμός της πολυκατοικίας, εξ αυτού του λόγου, εφόσον το διαμέρισμα παραμένει διαμέρισμα, δε γίνεται ...μαγαζί, επειδή νοικιάζεται με την ημέρα και όχι με τους μήνες ή τα χρόνια.

  Επιχειρηματική μπορεί να πει κάποιος πως είναι η δραστηριότητα όσων (φυσικών ή νομικών προσώπων) νοικιάζουν διαμερίσματα έναντι πινακίου φακής, με όρο υπομίσθωσης στο συμβόλαιο και στη συνέχεια, τα κάνουν Airbnb και βγάζουν πολλαπλάσια χρήματα, αλλά και αυτό δεν έχει να κάνει με τον κανονισμό ή τους άλλους συνιδιοκτήτες.

  Η βραχυχρόνια μίσθωση, σε σχέση με την "παραδοσιακή", αποτελεί σαφώς έναν πιο προσοδοφόρο τρόπο εκμετάλλευσης του ακινήτου και συνεπώς δεν θα μπορούσε να είναι παράνομη, είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα και την μορφή της (καπιταλιστικής) Δημοκρατίας, που έχουμε.

    Τώρα, το δικαίωμα κάθε ιδιοκτήτη, να εκμισθώνει το ακίνητο του, βραχυχρόνια και σε μεγάλο αριθμό μισθωτών, για να έχει περισσότερα έσοδα, όπως ξέρουν και τα παιδιά του Δημοτικού, σταματά εκεί όπου αρχίζουν τα δικαιώματα των άλλων ενοίκων και συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας, εφόσον μιλάμε για οριζόντια ιδιοκτησία και όχι αυτοτελές οίκημα.

  Είναι προφανές ότι η μίσθωση airbnb, λόγω της συχνής εναλλαγής μισθωτών, που κουβαλάνε και τα πράγματα τους, μέσα-έξω, δημιουργεί μια επιπλέον "αναστάτωση"-όχληση στους γύρω.

     Ωστόσο, το ζήτημα του κατά πόσον αυτή η όχληση ξεπερνά τα ανεκτά όρια, θα κρίνεται σε κάθε ξεχωριστή περίπτωση, με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε μίας και όχι εκ των προτέρων, να λέμε ότι η απόφαση του Ναυπλίου, θέτει ...εκτός Νόμου, τις μισθώσεις airbnb ή βάζει "δικαστικό φρένο" σε αυτές !

    Κυρίως όμως, θα κρίνεται με βάση τις αντιλήψεις του μέσου (συνετού) ανθρώπου, για το τι είναι ανεκτό και τι όχι και όχι με βάση τις "παραξενιές" κάποιων ή ...την ζήλια (για τα αυξημένα έσοδα), που τους ωθεί να κάνουν αγωγές και αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων.

οι (νέες) αλλαγές στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (δεύτερο μέρος)

-Προβλέπεται, πλέον και κατ' εξαίρεση, η δυνατότητα διενέργειας, στο στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης, για τα αδικήματα εγκληματικών και τρομοκρατικών οργανώσεων, (ειδικών και "σκληρών") ανακριτικών πράξεων, όπως η συγκαλυμμένη έρευνα, η ανακριτική διείσδυση, η άρση του τηλεφωνικού απορρήτου και η καταγραφή, με συσκευές ήχου και εικόνας ή άλλα τεχνικά μέσα.

-Πριν απορρίψει (αιτιολογημένα) ο Ανακριτής, τα (υπερασπιστικά) αποδεικτικά αιτήματα του κατηγορουμένου, θα πρέπει, πλέον, να εκφράσει γνώμη και ο αρμόδιος Εισαγγελέας.

-Στο νέο Κώδικα, αναβαθμίζεται-ενισχύεται ο ρόλος του κατ' οίκον περιορισμού, με ηλεκτρονική επιτήρηση, ως εναλλακτική της προσωρινής κράτησης (προφυλάκισης).

-Δίνεται η δυνατότητα παράτασης της προθεσμίας σύνταξης πρακτικού ποινικής συνδιαλλαγής για (ακόμα) 15 ημέρες.

-Αν η αίτηση ποινικής συνδιαλλαγής, υποβληθεί μετά τον ορισμό δικασίμου και αυτή απέχει περισσότερο από 4 μήνες, μπορεί ο Εισαγγελέας να αποσύρει την υπόθεση και να την επαναπροσδιορίσει, σε συντομότερη δικάσιμο, κατά απόλυτη προτεραιότητα.

-Με τη νέα διατύπωση, το Δικαστήριο, δεν είναι υποχρεωμένο να διακόψει την συζήτηση της υπόθεσης, εφόσον υποβληθεί αίτημα ποινικής συνδιαλλαγής, ενώπιον του, αλλά "μπορεί" να το κάνει.

-Η ποινική συνδιαλλαγή, που προβλέπονταν για συγκεκριμένα κακουργήματα, επεκτείνεται πλέον και στα αντίστοιχα πλημμελήματα, με ανώτατη ποινή (εφόσον πετύχει) τους έξι μήνες φυλάκισης (δώδεκα, αν συντρέχει επιβαρυντική περίσταση).

-Ορίζεται πως η υποβολή, στο Δικαστήριο, αίτησης ποινικής διαπραγμάτευσης, δεν αποτελεί λόγο υποχρεωτικής αναβολής, μπορεί όμως το Δικαστήριο να διακόψει τη συζήτηση και να τάξει προθεσμία 15 ημερών, για την σύνταξη του σχετικού πρακτικού.

-Αν στο κλητήριο θέσπισμα ή στην κλήση, δεν αναγράφεται ότι η τυχόν μη εμφάνιση του κατηγορούμενου, συνεπάγεται την -ερήμην του- εκδίκαση της υπόθεσης, η συζήτηση θα κηρύσσεται απαράδεκτη.

-Οι δικαιούχοι νομικής βοήθειας, απαλλάσσονται από την υποχρεώση πληρωμής του παραβόλου (150 ευρώ), για την υποβολή προσφυγής κατά της κλήτευσης τους, σε Δίκη.

-Ο κατηγορούμενος, θα πρέπει να ενημερώνεται, σε κάθε διαδικαστική φάση της ποινικής Δίκης, ότι αν δεν είναι παρών ή δεν εκπροσωπείται από συνήγορο, θα δικάζεται ερήμην.

-Προβλέπεται ότι στο πλαίσιο της ποινικής Διαταγής (αν και εφόσον εφαρμοστεί αυτός ο θεσμός), θα μπορούν, πλέον, να επιβάλλονται και παρεπόμενες ποινές και μέτρα ασφαλείας και να αποφασίζεται η τύχη των τυχόν κατασχεθέντων πραγμάτων.

-Η προθεσμία ειδοποίησης αυτού που άσκησε απαράδεκτο ένδικο μέσο, για εμφάνιση, ενώπιον του Συμβουλίου, μειώνεται από 5 ημέρες σε 48 ώρες.

-Δίνεται πλέον η δυνατότητα στον κατηγορούμενο, να ασκήσει έφεση κατά της απόφασης, που τον αθωώνει, λόγω ψυχικής ή διανοητικής διαταραχής και του επιβάλλει μέτρα θεραπείας.

-Τα όρια έφεσης, για χρηματικές ποινές, γίνονται : πάνω από 2.000 ευρώ, σε απόφαση Μονομελούς και πάνω από 3.000 ευρώ, σε απόφαση Τριμελούς Πλημμελειοδικείου.

-Όταν οι εφέσεις ασκούνται από τον Εισαγγελέα, προς χειροτέρευση της θέσης του κατηγορουμένου, θα πρέπει να περιέχουν ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία.

-Καταργείται η διάταξη που προέβλεπε πως αν ο κατηγορούμενος, που ασκεί έφεση, δεν διορίσει αντίκλητο ή ακριβή διεύθυνση ή αλλαγή αυτής, τότε εκτελείται η απόφαση.

-Στις κλήσεις για την συζήτηση έφεσης ή αναίρεσης, θα πρέπει να αναγράφεται ότι, αν δεν εμφανιστεί ο κατηγορούμενος ή δεν εκπροσωπείται από συνήγορο, τότε απορρίπτονται ως ανυποστήρικτες.

-Ορίζεται ότι οι εγκλήσεις, που υποβλήθηκαν πριν την 1.7.2019, χωρίς προσκόμιση παραβόλου, δεν θεωρούνται απαράδεκτες, για το λόγο αυτό, μετά την ημερομηνία αυτή.

-Καταργείται ο λόγος αποκλεισμού του Εισαγγελέα, από την συζήτηση ενδίκου μέσου, όταν αυτός είχε συμπράξει στην έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης.

-Δίνεται η δυνατότητα χρησιμοποίησης, κατ' εξαίρεση, παράνομων αποδεικτικών μέσων (που αποκτήθηκαν παράνομα, πιο σωστά), σε κακουργήματα αρμοδιότητας των Εισαγγελέων Διαφθοράς και Οικονομικού Εγκλήματος, αλλά υπό προϋποθέσεις, που πρέπει να αιτιολογούνται.

-Τέλος, οι διατάξεις, που προκάλεσαν τον μεγαλύτερο ντόρο, έχουν να κάνουν με την πρόβλεψη πως, θα εφαρμόζονται οι προθεσμίες δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων (9 + 9 μήνες, το μέγιστο), όχι μόνον όταν γίνονται από Εισαγγελείς, αλλά και όταν γίνονται από τον Πρόεδρο της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες ! Μάλιστα, προβλέπεται επιπλέον ότι, εντός τριμήνου, από τη δημοσίευση του Νόμου (18.11.2019), θα πρέπει να αποσταλούν από τον εν λόγω Πρόεδρο, όλες οι εκκρεμείς υποθέσεις, στον Ανακριτή ή στα Δικαστικά Συμβούλια, προκειμένου να επικυρωθούν ή μη. Αν η προθεσμία παρέλθει άπρακτη, παύει και η ισχύς της δέσμευσης...