δύο χρόνια μετά

      Αν και το πιο σοβαρό θέμα της επικαιρότητας, είναι πλέον ο πόλεμος στην Ουκρανία, θα ασχοληθώ σήμερα με τον κορονιό, καθώς συμπληρώνονται 2 χρόνια, από τα πρώτα κρούσματα και βαδίζει σε ύφεση, αν όχι σε τέλος, η επιδημία αυτή.

  Θα μιλούσα για "τελικά συμπεράσματα", αλλά είναι κάπως νωρίς για αυτό ακόμα, σίγουρα όμως έχει ξεκαθαρίσει αρκετά πλέον το τοπίο και έχει φανεί το πόσο εγκληματικά και δολοφονικά "διαχειρίστηκε" την ασθένεια αυτή, ο μπλε συριζα, με τα γνωστά αποτελέσματα (δεκάδες χιλιάδες νεκροί, ίσως πρώτοι -αναλογικά- παγκοσμίως και ενώ το θανατικό συνεχίζεται) !

 Από το ξέσπασμα της επιδημίας, όταν η κυβέρνηση δήλωνε "πανέτοιμη" και δεν είχε ούτε μάσκες και γάντια (για ...τους γιατρούς, όχι για τον πληθυσμό), μέχρι την εκατόμβη των νεκρών, μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα-εγκλήματα της σύγχρονης Ιστορίας της Βενεζουέλας των Βαλκανίων (το οποίο φυσικά θα μείνει ατιμώρητο, όπως και όλα τα προηγούμενα, αν και εκείνα ήταν οικονομικής φύσεως, δε μιλούσαμε εκεί για νεκρούς, άμεσα τουλάχιστον).

 Θα μείνει ατιμώρητο, γιατί αφενός οι "πέρα βρέχει" εισαγγελείς μας, ασχολούνται και διώκουν μόνον ιδιωτικές δομές, ενώ τα κακουργήματα όλα έγιναν σε δημόσια νοσοκομεία και αφετέρου επειδή ΚΑΝΕΊΣ (π.χ κόμματα) δεν ενδιαφέρθηκε να πάει σε ένα Νοσοκομείο και να δει τι συμβαίνει και γιατί πεθαίνει ο κόσμος...

   Βέβαια, πριν φτάσουμε στο Νοσοκομείο, υπάρχει ένα άλλο τεράστιο έλλειμμα, καθώς εδώ και 2 χρόνια, δεν έχει βγει ΟΎΤΕ ΈΝΑΣ, να πει ότι "αν βρεθείτε θετικοί, πάρτα αυτά τα φάρμακα", διότι αν είχε γίνει αυτό, πολλοί δεν θα έφταναν στο Νοσοκομείο, όπου με τα πρωτόκολλα (θανάτου) που εφαρμόστηκαν, λίγοι βγήκαν ζωντανοί.

    Η πλειοψηφία του κόσμου, εμείς η "πλέμπα", δε γνωρίζει τι να κάνει, αν βρεθεί θετικός, ΔΕΝ έχει προσωπικό γιατρό και ΔΕΝ έχει καν χρήματα, για να φέρει γιατρό στο σπίτι ή να πάει επίσκεψη σε ιδιωτικό ιατρείο.

   Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι, που λόγω γνωριμιών, ξέρουν σχεδόν τα πάντα, έχουν πρόσβαση σε γιατρούς και φάρμακα, ενώ αν είσαι βολευτής ή μητροπολίτης, θα μπεις σε ΜΕΘ ακόμα και προληπτικά...

   Τα μοναδικά φάρμακα για τα οποία έχω ακούσει, τα άκουσα από ...Ιερέα (πατέρα Βασίλειο Βολουδάκη) και τα γράφω όπως τα άκουσα (όχι με τις επίσημες ονομασίες τους, δηλαδή) : "ζιθρομάξ", "κλαρισίντ", "περιντρόλ" και κορτιζόνη, τα οποία, αν τα ζητήσεις σε φαρμακείο, θα σου πουν "ότι υπάρχει έλλειψη", δεν υπάρχουν πουθενά και 2 πράγματα μπορεί να συμβαίνουν, είτε ΘΈΛΟΥΝ να πεθαίνει ο κόσμος, είτε θέλουν να "σπρώξουν" τα εμβόλια.

   Ο ρόλος των φαρμακοποιών, είναι επίσης σκοτεινός και ύποπτος, που αφενός δεν κάνουν κάτι, για να προμηθευτούν φάρμακα "πρώτης ανάγκης" για κορονιό και αφετέρου ...γελάνε και το παίζουν ανήξεροι, όταν τους μιλάς π.χ για κορτιζόνη και περιορίζονται στο να θησαυρίζουν, πουλώντας συμπληρώματα, βιταμίνες και άλλα "μαντζούνια".

    Το πρώτο και βασικό έγκλημα, λοιπόν, είναι στην αρχή, ότι ΚΑΜΊΑ μέριμνα δεν υπάρχει για τον κόσμο, για το τι πρέπει να κάνει, πως να κινηθεί και τι φάρμακα να πάρει, αν κολλήσει, λες και το κρατάνε μυστικό για λίγους !

    Επίσης, εγκληματικό είναι το να πληρώνει ο κόσμος ένα σωρό λεφτά για ράπιντ τεστ, αλλά να μην έχει τα απαραίτητα χρήματα, για να κάνει το πιο αξιόπιστο, που είναι το μοριακό...

    Ερχόμαστε τώρα στους 26.000+ νεκρούς, που πέθαναν, είτε με, είτε από, είτε και ...χωρίς κορονιό, "απλά" επειδή δεν τους έδιναν (απομονωμένοι από συγγενείς κλπ) τα φάρμακα τους, για καρδιά κλπ, είτε επειδή κόλλησαν ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, όντας διασωληνωμένοι ΕΚΤΌΣ μεθ ή επειδή πήγαν για άλλη αιτία στο Νοσοκομείο και κόλλησαν κορονιό, εκεί μέσα (η επιβολή της υποχρεωτικότητας εμβολίου στους υγειονομικούς, δεν μπορεί παρά να είναι μία έμμεση ομολογία, ότι οι περισσότεροι κόλλησαν εκεί μέσα).

  Οι (θλιβεροί) εισαγγελείς μας, όμως, κυνηγούν ανεμόμυλους, ως άλλοι δον κιχώτες, αφήνουν ατιμώρητα τα πραγματικά εγκλήματα, ενώ, όπως πάνε, στο τέλος, θα εκδώσουν και ένταλμα σύλληψης, εναντίον του ίδιου του ιού (χαχα) !

    Το τελικό ερώτημα είναι, όταν με το καλό τελειώσει αυτή η αρρώστια, θα γίνει έστω και κατόπιν των χιλιάδων ...κηδειών, μία έρευνα ή εξεταστική επιτροπή, για να δούμε πόσοι πέθαναν "από" covid, πόσοι "με" covid και πόσοι χωρίς καν covid, ώστε οι υπαίτιοι για τους χιλάδες αυτούς νεκρούς, να πάνε φυλακή ; (ρητορικό ερώτημα, διότι ξέρουμε ότι στην Κολομβία των Βαλκανίων, πας φυλακή, μόνον αν πουλάς κάστανα ή κάλτσες, δίχως άδεια).

περί ευθύνης

    Η έννοια "ατομική ευθύνη", που κατέστη τόσο επίκαιρη λόγω πανδημίας, κλυδωνίζεται στις μέρες μας, με αφορμή κυρίως σεξουαλικής φύσεως εγκλήματα και συζητήσεις τύπου "ποιος γνώριζε" ή "ποιος έκανε παρέα" με τους κατηγορούμενους...

 Οι "δικαστές" των τηλεοπτικών πάνελς και των αντισόσιαλ μίντια, δικάζουν και καταδικάζουν αβέρτα, κόσμο και κοσμάκη, επειδή έκαναν παρέα ή είχαν συνεργασία με τον θύτη (πριν καν καταδικαστεί αμετάκλητα και αποδειχτεί η ενοχή του) !

  Η ευθύνη είναι πάντα και μόνον ατομική, από νομική και ποινική άποψη, δεν μπορεί να είναι αλά καρτ ή ...όποτε μας βολεύει, ο καθένας είναι υπεύθυνος και υπόλογος για τις πράξεις του, όχι για τις παρέες του, για το σε ποιον λέει "καλημέρα" κ.ο.κ

   Συλλογική ευθύνη, θα μπορούσε να πει κάποιος ότι υπάρχει όσον αφορά το τι ψηφίζει ο κόσμος τα τελευταία 40 χρόνια, δηλαδή 2 κόμματα (νδ και πασοκ, πράσινο και ροζ, δηλαδή συριζα), που λυμαίνονται και έχουν καταστρέψει τη χώρα, ωστόσο και εδώ, η ψήφος είναι ατομική, η "συλλογική" αυτή ευθύνη επιμερίζεται στις ψήφους ενός εκάστου ψηφοφόρου, άρα πάλι σε ατομική ευθύνη καταλήγουμε...

  Από ποινική άποψη, οι μορφές συμμετοχής στο έγκλημα, είναι συγκεκριμένες και περιοριστικά αναφερόμενες : η συναυτουργία (π.χ 2 ληστές μπαίνουν σε τράπεζα, ο ένας απειλεί με όπλο και ο άλλος αδειάζει τα ταμεία), η άμεση και η απλή συνέργεια (π.χ τσιλιαδόρος) και η ηθική αυτουργία, όπου κάποιος προκαλεί σε άλλον την απόφαση, να τελέσει ένα έγκλημα !

  Αν η συμπεριφορά κάποιου, δεν εμπίπτει σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι ποινικά αδιάφορη, δεν έχει ευθύνη καμία, αν κάποιος με τον οποίο συνεργάζεται (αρβύλες, πυξ λαξ) ή κάποιος τον οποίο γνωρίζει καλά ή και ελάχιστα, τελέσει ή έχει τελέσει στο παρελθόν ένα έγκλημα...

    Μετά πάμε καθαρά στο ηθικό ή ...ηθικολογικό ζήτημα, για το κατά πόσον, αφότου μάθεις τι έκανε ο φίλος ή συνεργάτης ή γνωστός σου, συνεχίζεις τη συνεργασία ή τη φιλία ή όχι.

    Η επικρατούσα ηθική λογική, λέει ότι ξεκόβεις, όταν μάθεις τα ένοχα μυστικά του άλλου, ωστόσο και αυτό δεν μπορεί να είναι απόλυτο, αφενός επειδή δεν σημαίνει ότι κάποιος που κατηγορείται για κάτι, είναι και ένοχος (μπορεί απλά να συκοφαντείται) και αφετέρου επειδή μπορεί να αναγνωρίζεις ότι ο καθένας μας μπορεί να "πέσει" και να στηρίξεις κάποιον να ξανασηκωθεί...

    Από εκεί και μετά, δεν συζητάμε ότι είναι "φάουλ" να λες ότι ο τάδε είναι καλός στο επάγγελμα του, όταν κατηγορείται για ειδεχθή εγκλήματα ή ότι τον "αγαπάς", διότι πρώτο και κύριο είναι να είσαι καλός άνθρωπος και μετά καλός επαγγελματίας.

     Επίσης, είναι (;) σαφές ότι το να εκφραστείς με καλά λόγια, για έναν κατηγορούμενο, δεν συνιστά "υπόθαλψη εγκληματία", αυτό είναι κάτι εντελώς διαφορετικό και σε κάθε περίπτωση, απαιτείται ΠΡΆΞΗ εκ μέρους σου, τα λόγια και οι απόψεις δεν είναι αντικείμενο ποινικής έρευνας (εκτός π.χ και αν πας να καταθέσεις ψέματα υπέρ του, στο Δικαστήριο, οπότε εκεί μιλάμε για ψευδορκία).

    Ποινική ευθύνη σε τρίτους, για τις πράξεις άλλου, μπορεί να υπάρξει μόνον, όταν ο τρίτος έχει νομική υποχρέωση να αποτρέψει την εγκληματική πράξη και δεν το κάνει, δηλαδή αν είναι υπάλληλος βασικά (αστυνομικός, δικαστικός, κλπ), όχι αν είναι απλά φίλος ή γνωστός...