Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2012

απιστία : τι είναι και πως τιμωρείται (άρθρο 390 Ποινικού Κώδικα)

  Με αφορμή την είδηση της αθώωσης, από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, των κατηγορουμένων για την υπόθεση της αγοράς (μη) δομημένων ομολόγων, ας πούμε δυο λόγια για το έγκλημα της απιστίας, για το οποίο κατηγορούνταν (δεν εξετάζω αν καλώς ή κακώς αθωώθηκαν).
  Η απιστία, η οποία φυσικά δεν έχει, εν προκειμένω, καμία σχέση με την ..ερωτική απιστία, συνιστά οικονομικό έγκλημα, το οποίο ορίζεται ως εξής : απιστία διαπράττει όποιος, εν γνώσει του, ζημιώνει την περιουσία άλλου, της οποίας (περιουσίας) έχει τη διαχείριση ή την επιμέλεια, βάσει Νόμου ή βάσει δικαιοπραξίας (σύμβασης).
   Στη βασική του μορφή, το αδίκημα της απιστίας συνιστά πλημμέλημα, που τιμωρείται με φυλάκιση από 3 μήνες έως 5 χρόνια, ενώ γίνεται κακούργημα, που τιμωρείται με κάθειρξη από 5 έως 10 χρόνια, όταν η ζημία υπερβαίνει τα 15.000 ευρώ !
   Για να τιμωρηθεί ο κατηγορούμενος λοιπόν θα πρέπει να αποδειχθεί ότι έβλαψε ξένη περιουσία, της οποίας είχε τη διαχείριση εκ του Νόμου ή βάσει σύμβασης (ολικά ή και μερικά), με πράξεις νομικές και ότι γνώριζε ότι με τις πράξεις αυτές, βλάπτει τη περιουσία που του εμπιστεύθηκαν (επειδή έχουμε κατάχρηση εμπιστοσύνης, προφανώς γι'αυτό ονομάστηκε α-πιστία).
   Απαιτείται δηλαδή να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος είχε άμεσο δόλο, ότι δηλαδή είτε επιδίωκε τη ζημία του άλλου είτε ότι ήξερε ότι οι πράξεις του θα έχουν ως αναγκαία συνέπεια την επέλευση της βλάβης ξένης περιουσίας, που διαχειρίζεται και εντούτοις προχώρησε. Στο σημείο αυτό, "παίζεται" όλο το παιχνίδι, στο αν δηλ. θα αποδειχθεί ή όχι ο δόλος, διότι η ζημία εύκολα αποδεικνύεται.
   Παραδείγματα απιστίας : 1. απιστία κατά τράπεζας διαπράττει ο αρμόδιος για τη χορήγηση δανείων υπάλληλός της, ο οποίος χορηγεί δάνεια σε -αντικειμενικά- αφερέγγυες εταιρίες, γνωρίζοντας ότι δεν πρόκειται να επιστρέψουν τα δάνεια !
2. απιστία διαπράττει ο μεσίτης, στον οποίο κάποιος έχει αναθέσει τη διαχείριση και εκμίσθωση των ακινήτων του, όταν τα νοικιάζει σε πολύ χαμηλότερες από τις πραγματικές τιμές και μάλιστα σε "δικά" του πρόσωπα !
3. απιστία διαπράττει ο διαχειριστής περιουσίας ανηλίκου ή προσώπου υπό δικαστική συμπαράσταση, όταν π.χ πουλάει ακίνητο σε εξευτελιστική τιμή.
4. οι συνηθέστερες κατηγορίες απιστίας πάντως, αφορούν διαχειριστές προσωπικών εταιριών ή ΕΠΕ ή μέλη του Δ.Σ ανωνύμων εταιριών, κάθε φορά που με τις πράξεις ή παραλείψεις τους ζημιώνουν τους άλλους εταίρους ή τους μετόχους, τα συμφέροντα των οποίων υποτίθεται ότι υπηρετούν (με παχυλούς πολλές φορές μισθούς) !
    Ειδική μορφή απιστίας συνιστά η απιστία περί την υπηρεσία (ή στην υπηρεσία), όταν ο κατηγορούμενος είναι υπάλληλος (εν ευρεία έννοια) και βλάπτει τη δημόσια περιουσία (πάλι εν ευρεία έννοια, όπως ορίζεται στο Νόμο) καθώς και η απιστία δικηγόρου, η οποία έχει γενικότερη έννοια και σκοπό έχει να διαφυλάξει τη σχέση εμπιστοσύνης, που πρέπει να υπάρχει μεταξύ δικηγόρου και εντολέα και άσχετα από την ύπαρξη ή όχι οικονομικής βλάβης.
  

Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2012

ναρκωτικά : η ευνοϊκή ποινική μεταχείριση των εξαρτημένων ατόμων (μέρος 4ο)

  Το πιο σύνηθες και βασικό επιχείρημα των κατηγορουμένων (ουσιαστικά δηλαδή των δικηγόρων τους) σε υποθέσεις ναρκωτικών, είναι ότι αποτελούν άτομα εξαρτημένα, από τα ναρκωτικά, άτομα δηλαδή τα οποία έχουν αποκτήσει την έξη (συνήθεια) της χρήσης και δεν μπορούν να την αποβάλλουν με τις δικές τους δυνάμεις (τοξικομανείς).
  Ο χαρακτηρισμός του δράστη, ως εξαρτημένου-τοξικομανή, έχει σημαντικές συνέπειες και ευνοϊκή μεταχείριση, αφού :
-αν κατηγορείται για απλή χρήση, παραμένει ατιμώρητος
-αν κατηγορείται για κατοχή, διακίνηση ή καλλιέργεια, τότε η πράξη από κακούργημα, γίνεται πλημμέλημα, που τιμωρείται με φυλάκιση, από ένα έως πέντε έτη και χρηματική ποινή από 590 έως 15.000 ευρώ και αν συντρέχει κάποια από τις διακεκριμένες περιπτώσεις ή επιβαρυντικές περιστάσεις, που είδαμε στο 2ο μέρος, επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι 10 έτη και χρηματική ποινή, από 880 έως 150.000 ευρώ !
-αν κατηγορείται για εισαγωγή-εξαγωγή, νόθευση, διακίνηση σε φυλακές, στρατόπεδα κλπ., οργάνωση διακίνησης, παραχώρηση χώρου για χρήση ναρκωτικών, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι 10 έτη και χρηματική ποινή από 590 έως 29.000 ευρώ, ενώ εάν συντρέχει επιβαρυντική περίσταση κλπ., με κάθειρξη 5 έως 20 έτη και χρηματική ποινή από 1.500 έως 290.000 ευρώ !
   Για να τύχει της ως άνω ευνοϊκής μεταχείρισης ο δράστης-κατηγορούμενος, θα πρέπει να αποδειχθεί η τοξικομανία του, με τη διενέργεια ειδικής ψυχιατροδικαστικής εξέτασης και εργαστηριακής εξέτασης, είτε στο στάδιο της ανάκρισης, είτε και στο Δικαστήριο και γενικά σε κάθε στάδιο της ποινικής διαδικασίας, κατόπιν αιτήματος του ιδίου.
   Η διενέργεια πραγματογνωμοσύνης είναι υποχρεωτική για τον ανακριτή και το Δικαστήριο, εφόσον υποβληθεί σχετικό αίτημα-υπερασπιστικός ισχυρισμός.
   Ακόμα και αν ο δράστης συλληφθεί επ' αυτοφώρω, μπορεί να προβάλει τον ισχυρισμό της τοξικομανίας στους αστυνομικούς, οι οποίοι υποχρεούνται να λάβουν ούρα και αίμα και να τα στείλουν στα ειδικά εργαστήρια, προκειμένου να διαπιστωθεί : αν υπάρχει εξάρτηση και τι είδους (σωματική ή ψυχική), το βαθμό της εξάρτησης, την ουσία και την επίδραση της εξάρτησης στον καταλογισμό του δράστη.