ποιος το έκανε ; ο γύφτος !

    Κάπως έτσι μάλλον, πρέπει να σκέφτονται οι διωκτικές και δικαστικές Αρχές του "κράτους" μας, όταν έχουν να ερευνήσουν ένα έγκλημα, στο οποίο πιθανόν να εμπλέκονται, άλλοι κρατικοί υπάλληλοι, όπως και εκείνοι ! 

   Αναφέρομαι στη θανατηφόρα έκρηξη σε οικία στην Πλάκα, με έξι (επτά, αν βάλεις και το έμβρυο) νεκρούς, γιατί την οποία προφυλακίστηκαν προχθές τρεις (ίσως δεν είναι "γύφτοι"-ρομά, ο ένας πάντως είναι Αλβανός).

  Μιλάμε, για τρεις μικροαπατεώνες-μικροεγκληματίες, που έκλεβαν για να ζήσουν, ωστόσο δεν είχαν ποτέ διαπράξει κακουργήματα, γιαυτό άλλωστε ο ένας από αυτούς, με ...70 περίπου συλλήψεις, στο "ενεργητικό" του, κυκλοφορούσε ελεύθερος !

   Αυτή τη στιγμή, είναι και οι τρεις αντιμέτωποι, με 6 φορές ισόβια, επειδή οι "ειδικοί" που ερεύνησαν την υπόθεση, απεφάνθησαν πως για την φονική έκρηξη, ευθύνονται εκείνοι, γιατί αφαίρεσαν (μεταξύ άλλων) έναν χαλκοσωλήνα...

   Κάπως έτσι και οι αλλοδαποί συγγενείς των νεκρών, μαθαίνουν πως οι άνθρωποι τους πέθαναν, για ...έναν χαλκοσωλήνα 30 εκατοστών και αξίας ίσως 20 ευρώ !

   Οι κατηγορούμενοι, φυσικά, μη έχοντες στον ήλιο μοίρα και λεφτά να πληρώσουν δικηγόρους, απολογήθηκαν με ..διορισμένους από το κράτος συνηγόρους...

   Σε ένα τέτοιο αδίκημα και ζήτημα, που απαιτεί εξειδικευμένες, τεχνικές, γνώσεις, θα χρειάζονταν, εξάλλου, όχι μόνον δικηγόρο, αλλά και δικό τους τεχνικό σύμβουλο, να εξετάσει τα δεδομένα και να αποφανθεί, αν η αφαίρεση αυτού του σωλήνα, ήταν ικανή να προκαλέσει την έκρηξη !

    Εμείς, ως αδαείς, αναρωτιόμαστε απλά, αφενός, γιατί πρέπει αυτοί οι σωλήνες, αν η αφαίρεση τους είναι τόσο επικίνδυνη, να είναι ακάλυπτοι και ...προσιτοί στον καθένα και αφετέρου, αν πρέπει (ή θα έπρεπε) να υπάρχει κάποια δικλείδα ασφαλείας, από την εταιρία παροχής του φυσικού αερίου...

   Δεν μπορώ να ξέρω, αν η αφαίρεση ενός χαλκοσωλήνα σκότωσε έξι ανθρώπους, ως δικηγόρος, όμως, ξέρω ότι η κατηγορία δεν ευσταθεί, διότι οι τρεις αυτοί "γύφτοι" της "λιανικής" εγκληματικότητας ΔΕΝ είχαν σκοπό να σκοτώσουν, έκλεψαν απλά για να φάνε κανά σουβλάκι, ο θάνατος και μάλιστα τόσων ανθρώπων, δεν πέρασε ΚΑΝ ως ...ενδεχόμενο, από το μυαλό τους !

    Άρα, πιο ορθή θα ήταν η κατηγορία της έκρηξης και συνακόλουθα ανθρωποκτονίας κατά συρροή, να αποδοθεί σε αμέλεια τους και όχι σε δόλο (έστω ενδεχόμενο), το οποίο αλλάζει εντελώς, φυσικά και τα απειλούμενα πλαίσια ποινών (διότι, αν δεν αλλάξει η κατηγορία, κινδυνεύουν να πεθάνουν στη φυλακή)...

   Προσωπικά, είμαι πάντοτε καχύποπτος, όταν σε ένα έγκλημα εμπλέκονται κρατικοί υπάλληλοι, ότι θα ψάξουν οι Αρχές να βρούν αποδιοπομπαία τραγιά, για να γλυτώσουν οι ...συνάδελφοι τους, γιατί ζω στη Βενεζουέλα των Βαλκανίων, όπως και εσείς, τόσα χρόνια και έχουμε μάθει πλέον τι γίνεται ! 

     Αυτό από μόνο του, είναι αισχρό, απάνθρωπο και καταδικαστέο, ΑΝ ισχύει και εδώ, ωστόσο έτυχε να διαβάσω και ένα πιο ακραίο σχόλιο κάποιου, στο διαδίκτυο, που έλεγε ότι οι τρεις αυτοί εκτελούσαν εντολές της κυβέρνησης...

   Μοιάζει απίστευτο, σίγουρα, ωστόσο έχει πάψει πλέον να σοκάρει, διότι η Εγκληματική Οργάνωση της Νέας Δικογραφίας (ΝΔ) έχει αποδείξει ήδη, πόσο αδίστακτη είναι, όταν μπαζώνει σε χρόνο dt τον τόπο ενός στυγερού εγκλήματος και σκορπίζει σε χωράφια οστά νεκρών ανθρώπων ! 

τρία ζητήματα από την ηθική βλάβη

     Το νομικό μας σύστημα, ως γνωστόν, αναγνωρίζει, εκτός από την περιουσιακή ζημία, είτε θετική, είτε αποθετική (βλέπε διαφυγόντα κέρδη) και μη περιουσιακή, επειδή ο άνθρωπος δεν είναι μόνον ύλη, αλλά έχει προσωπικότητα και ψυχοπνευματική διάσταση !

  Είναι αυτό που οι περισσότεροι, μη νομικοί, αποκαλούν "ψυχική οδύνη", ενώ το ορθό είναι "ηθική βλάβη", βέβαια υπάρχει και η ψυχική οδύνη, ως μορφή ηθικής βλάβης, όταν υπάρχει θάνατος (στενά) συγγενικού προσώπου.

   Γενικά, μιλώντας, αποζημίωση για ηθική βλάβη μπορεί να ζητήσει το θύμα κάθε παράνομης, εις βάρους του, πράξης, η οποία δεν είναι ανάγκη να συνιστά και ποινικό αδίκημα, αρκεί ο υπαίτιος να έδρασε παράνομα και υπαίτια (είτε με δόλο, είτε και από αμέλεια) !

  Η ηθική βλάβη αποτυπώνει το βαθμό ψυχικής ταλαιπωρίας και μείωσης της προσωπικότητας, που επέρχεται ως συνέπεια της παράνομης πράξης του άλλου και αποζημιώνεται με ένα "εύλογο" ποσόν, που καθορίζεται ελεύθερα από το Δικαστή, ωστόσο όχι εντελώς αυθαίρετα, αλλά βάσει παραμέτρων, που θέτει ο Νόμος...

    Το θέμα αυτό του Αστικού μας Δικαίου, είναι πολύ μεγάλο, όπως γίνεται κατανοητό, καταλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα υποθέσεων, δικαστικής αντιδικίας και έχει πολλές όψεις !

   Σήμερα, θα ασχοληθώ με τρία, επιμέρους, πρακτικά ζητήματα, που μπορεί να εμφανίζονται στη νομική πράξη : το πρώτο είναι, το ζήτημα των συνεπειών της άδικης πράξης, οι οποίες μπορεί να έχουν διάρκεια ή να εμφανιστούν στο μέλλον...

   Κάποιες φορές οι συνέπειες για το μέλλον του παθόντος είναι εμφανείς, όπως π.χ όταν το θύμα του τροχαίου ακρωτηριάζεται, ενώ κάποιες άλλες φορές, μπορεί να εμφανιστούν αργότερα, σύμφωνα και με ιατρικές βεβαιώσεις !

     Εδώ, υπάρχει ρητή νομοθετική κάλυψη, που λέει ότι, σε αυτές τις περιπτώσεις, η αποζημίωση για ηθική βλάβη, οφείλει να λαμβάνει υπόψη αυτές τις μεταγενέστερες συνέπειες και να είναι αυξημένη (χωρίς να αποκλείεται βέβαια και η έγερση νέας αγωγής, ακόμα και μετά από μεγάλο διάστημα, εφόσον αποδεικνύεται ότι τα νέα, εμφανισθέντα, προβλήματα συνδέονται αιτιωδώς με το παλαιότερο, ζημιογόνο, γεγονός).

  Το δεύτερο ζήτημα έχει να κάνει με το ποιος δικαιούται αποζημίωση και εδώ ο νόμος και κυρίως η νομολογία εμφανίζονται μάλλον αυστηροί και ίσως άδικοι, θεωρώντας ότι μόνον το θύμα, δηλαδή ο αμέσως παθών, πρέπει να αποζημιώνεται !

    Ο κανόνας αυτός, δηλαδή να μην αποζημιώνεται ο τρίτος, θεωρώ πως πρέπει να επανεξεταστεί, σε κάποιες περιπτώσεις, όπου είναι αυταπόδεικτη η ηθική βλάβη και τρίτων, γύρω από το θύμα...

    Για παράδειγμα, είναι ένα ζευγάρι μέσα στο Ι.Χ και πέφτει από δεξιά άλλο όχημα, που είχε ΣΤΟΠ και σκοτώνει την κοπέλα-συνοδηγό, γιατί να μην δικαιούται αποζημίωση ο οδηγός, που βλέπει την σύντροφο του, να πεθαίνει μπροστά στα μάτια του ; 

     Ή όταν ο σύζυγος, μένει "φυτό" ή παράλυτος, μετά από τροχαίο, η σύζυγος του, τα παιδιά και οι γονείς του, δεν βιώνουν καθημερινή ηθική βλάβη, βλέποντας τον άνθρωπο τους, σε αυτή την κατάσταση, να σκέφτονται πως ήταν και πως έγινε, να μην μπορούν να χαρούν όσα έκαναν πριν κλπ ; (!) 

    Το τρίτο ζήτημα, το οποίο δεν έψαξα, ομολογώ, νομολογιακά, να δω αν υπάρχουν σχετικές αποφάσεις, παρουσιάζει επίσης μεγάλο ενδιαφέρον και έχει να κάνει με πιθανά ιατρικά λάθη, στη θεραπεία του θύματος μιας παράνομης πράξης π.χ ενός τροχαίου...

    Μπορεί δηλαδή να μπει για μια επέμβαση ρουτίνας, όπως λέμε και λόγω κακού ιατρικού χειρισμού κλπ, είτε να αποβιώσει, είτε να χειροτερεύσει η κατάσταση του, οπότε γεννάται το ερώτημα, αν θα πρέπει η ασφαλιστική του άλλου οδηγού, να καλύψει και αυτή, την μεγαλύτερη, βλάβη !

  Θεωρώ πως ναι, εφόσον το ιατρικό λάθος, δηλαδή ο κίνδυνος αυτού, θα πρέπει να "πιστωθεί" στην ασφαλιστική εταιρία του υπαίτιου οδηγού, εφόσον δεν θα συνέβαινε, αν δε είχε μπει εξαρχής στο νοσοκομείο, συνδέεται η αλληλουχία των γεγονότων, αιτιωδώς, με το αρχικό, ζημιογόνο, γεγονός.

    Αλλιώς, τι θα πούμε ; ότι το θύμα υπήρξε "άτυχο" ; ή ότι πρέπει να ανοίξει νέο (πολύχρονο) δικαστικό μέτωπο με τους γιατρούς και το νοσοκομείο ; Όχι, θεωρώ ότι οφείλει να αποζημιωθεί ως συνέπεια τροχαίου και αν θέλει μετά η ίδια η ασφαλιστική, να στραφεί εναντίον του νοσοκομείου, για τα επιπλέον ποσά, που κλήθηκε να καταβάλει λόγω της ιατρικής αμέλειας !