ποινικές κυρώσεις για φοροδιαφυγή, μη απόδοση Φ.Π.Α, εικονικά τιμολόγια κλπ

  Επειδή τους τελευταίους μήνες, είναι διαρκώς στην επικαιρότητα οι συλλήψεις φυσικών προσώπων για φορολογικές παραβάσεις και χρέη προς το Δημόσιο (Δ.Ο.Υ κλπ), σε μια ύστατη προσπάθεια να συντηρηθεί το αδηφάγο και υδροκέφαλο "ελληνικό Κράτος", ας δούμε ποιες ποινές προβλέπονται για τα φορολογικά αδικήματα :
1. Όποιος αποκρύπτει καθαρά εισοδήματα, από οιαδήποτε πηγή, μη υποβάλλωντας ή υποβάλλωντας ανακριβή δήλωση ή αποκρύπτει αυτά, με εικονικές δαπάνες, τιμωρείται α) με φυλάκιση από 1 έως 5 χρόνια, αν ο φόρος που έχει αποκρύψει υπερβαίνει τα 15.000 ευρώ και β) με κάθειρξη από 5 έως 20 έτη, αν ο αναλογών φόρος υπερβαίνει τα 150.000 ευρώ.
   Οι έννοιες "καθαρό εισόδημα" και "αναλογών φόρος" κρίνονται με βάση τις εκάστοτε ισχύουσες φορολογικές διατάξεις για συντελεστές, φοροαπαλλαγές κ.ο.κ. 
  Από τα παραπάνω προκύπτει ότι για ποσά κάτω των 15.000 ευρώ, δεν υπάρχει ποινικό αδίκημα, ενώ να τονιστεί ότι τα ποσά αυτά αφορούν εκάστη διαχειριστική περίοδο και όχι συνολικά (π.χ αν κάποιος φοροδιαφεύγει κατά 8.000 ευρώ το χρόνο επί 4 χρόνια, δεν μπορεί να έχει ποινικές κυρώσεις).
2. Όποιος δεν αποδίδει στο Δημόσιο Φ.Π.Α ή άλλους φόρους, τέλη και δικαιώματα, που βάση της Νομοθεσίας εισπράττονται από τον υπόχρεο και αποδίδονται στο Κράτος, τιμωρείται α) με φυλάκιση από 10 μέρες έως 5 χρόνια, αν το ποσόν που δεν αποδόθηκε, ανέρχεται σε ετήσια βάση, έως τα 3.000 ευρώ β) με φυλάκιση από 1 χρόνο έως 5 χρόνια, αν το ποσόν ανέρχεται από 3.000 έως 75.000 ευρώ και γ) με κάθειρξη από 5 έως 20 χρόνια, αν το ποσόν που οφείλεται, υπερβαίνει τις 75.000 ευρώ (σε ετήσια πάντα βάση).
   Αν κανείς οφείλει ποσά από διαφορετικές αιτίες, τα ποσά αυτά δεν αθροίζονται, αλλά υπολογίζονται χωριστά, για να κριθεί το μέγεθος της ποινικής ευθύνης.
3. Όποιος εκδίδει ή αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία για συναλλαγή ανύπαρκτη, ενόλω ή ενμέρει, τιμωρείται α) με φυλάκιση από 1 έως 5 χρόνια, αν η συνολική αξία των εικονικών στοιχείων, υπερβαίνει τα 3.000 ευρώ και β) με κάθειρξη από 5 έως 20 έτη, αν η αξία υπερβαίνει τα 150.000 ευρώ.
   Να σημειωθεί ότι η έκδοση εικονικών τιμολογίων κλπ, τιμωρείται, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ή όχι φοροδιαφυγή, με ποινή φυλάκισης από 3 μήνες έως 5 χρόνια, ενώ αν η αξία των πλαστών, εικονικών κλπ φορολογικών στοιχείων, υπερβαίνει τα 235.000 ευρώ, επιβάλλεται ως παρεπόμενη ποινή και το κλείσιμο της επιχείρησης !!
4. Με ποινή φυλάκισης από 4 μήνες έως 5 χρόνια, τιμωρείται επίσης ο υπόχρεος, που δεν εκδίδει τα προβλεπόμενα από τον ΚΒΣ φορολογικά στοιχεία, κατά τη διακίνηση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών (μη έκδοση απόδειξης κλπ.)
    Όταν ο υπαίτιος είναι φυσικό πρόσωπο (ατομική επιχείρηση) είναι εύκολο να εντοπιστεί και να διωχθεί, όταν όμως είναι νομικό πρόσωπο (Α.Ε, Ο.Ε, ΕΕ, ΕΠΕ κλπ), τότε είναι ένα ζήτημα, το ποιος υπέχει ποινική ευθύνη, ποιος δηλαδή ασκεί τη διαχείριση : ο Νόμος θέτει κάποιους κανόνες επ' αυτού, ωστόσο πρόκειται για πραγματικό ζήτημα, που κρίνεται ξεχωριστά σε κάθε περίπτωση.
     Να σημειωθούν τέλος και τα εξής :
-υπάρχει περίπτωση να θεωρηθούν ως συνεργοί των ως άνω εγκλημάτων, οι υπεύθυνοι λογιστηρίου κάθε επιχείρησης !!
-οι ποινικές κυρώσεις είναι, εξυπακούεται, αυτοτελείς και ανεξάρτητες από τις διοικητικές κυρώσεις, που μπορούν να επιβληθούν (πρόστιμα, προσαυξήσεις κλπ)
-η ποινική δίωξη μπορεί να ανασταλεί, εφόσον ασκηθεί προσφυγή στα διοικητικά Δικαστήρια (και μέχρι έκδοσης τελεσίδικης απόφασης) ή αν γίνει ρύθμιση της οφειλής και με την προϋπόθεση ότι οι δόσεις εξυπηρετούνται κανονικά !

τακτικές και μέθοδοι υπεράσπισης σε ποινικές υποθέσεις

  Η υπεράσπιση του κατηγορουμένου σε ποινικές υποθέσεις διέρχεται από διάφορα στάδια (επίπεδα), τα οποία χοντρικά είναι τα εξής :
-Σε πρώτη φάση πρέπει κανείς να δει εάν τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, και αληθή υποτιθέμενα, είναι ικανά να στηρίξουν τη συγκεκριμένη κατηγορία εναντίον κάποιου, αν στέκει δηλαδή νομικά η κατηγορία ή αν έχει δοθεί εσφαλμένος νομικός χαρακτηρισμός στην κατηγορία π.χ αν το έγκλημα είναι κατά συρροή ή κατ' εξακολούθηση, αν υπάρχει ή όχι επιβαρυντική περίσταση, αν υφίστασται καν η απάτη ή πλαστογραφία ή δυσφήμηση κ.ο.κ, με βάση τις παραδοχές του κατηγορητηρίου και μόνον. Πρόκειται για νομική διεργασία, την οποία προφανώς μπορεί να εκτελέσει μόνον ο δικηγόρος.
-Σε ένα δεύτερο επίπεδο, πρέπει να εξεταστεί εάν έχει ασκηθεί νόμιμα η ποινική δίωξη ή όχι : εάν π.χ υπάρχει η απαιτούμενη έγκληση και εάν είναι αυτή νομότυπη και εμπρόθεσμη, εάν έχει παραγραφεί ή όχι το αδίκημα κλπ
-Σε περίπτωση τώρα, που τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης είναι ικανά να στηρίξουν την κατηγορία και η δίωξη έχει ασκηθεί νόμιμα, εισερχόμαστε πλέον στην ουσία της υπόθεσης και προσπαθούμε να αντικρούσουμε την κατηγορία, είτε παρουσιάζοντας αντίθετα στοιχεία, είτε προσπαθώντας να κλονίσουμε τα εναντίον μας στοιχεία (π.χ την αξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας, με ενδεχόμενες αντιφάσεις στις καταθέσεις τους). Είναι πιθανόν ο κατηγορούμενος να μην έχει διαπράξει το έγκλημα και να έχει ατράνταχτα στοιχεία, που το αποδεικνύουν (π.χ άλλοθι), είτε να μην είναι αυτός ο δράστης (π.χ να διώκεται για κατασκευή αυθαιρέτου, χωρίς να είναι ο ίδιος ιδιοκτήτης ή κατασκευαστής). Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να θυμόμαστε το τεκμήριο αθωώτητας και ότι η κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει την ενοχή και όχι το αντίστροφο, να αποδείξει δηλ. ο κατηγορούμενος της αθωώτητά του. Εδώ είναι που εισέρχεται η "μαγική" λέξη "αμφιβολία", η οποία ενεργεί πάντα υπέρ του κατηγορουμένου : αν υπάρχουν ή ...δημιουργούνται (!) αμφιβολίες ως προς την ενοχή, η κρίση του Δικαστηρίου οφείλει να είναι απαλλακτική ! Η αμφιβολία μάλιστα δεν αφορά μόνον το σκέλος του ποιος είναι ο δράστης, αλλά και το σκέλος της πρόθεσης, σε όσα εγκλήματα αυτό απαιτείται, διότι ακόμα και η αμφιβολία ως προς το δόλο, οδηγεί σε αθώωση.
-Αν τώρα τα στοιχεία κατά του κατηγορουμένου είναι αδιάσειστα (ή υπάρχει ομολογία), θα πρέπει να αναζητηθεί ένας λόγος άρσης του αδίκου (π.χ νόμιμη άμυνα) ή του καταλογισμού (π.χ επήρεια μέθης, ψυχασθένεια κλπ), ενώ αν δεν υπάρχουν ούτε αυτά, θα πρέπει να αναζητηθούν τυχόν ελαφρυντικά ή άλλοι λόγοι, για να μειωθεί τουλάχιστον η ποινή.
-Να σημειωθεί επίσης ότι υπάρχουν και άλλες νομικές ενστάσεις, που προτείνονται πριν την έναρξη της Δίκης (π.χ ακυρότητα κατηγορητηρίου ή κλητηρίου θεσπίσματος κ.α), οι οποίες μπορεί να μην οδηγούν σε αθώωση, αλλά κερδίζεται έτσι πολύτιμος χρόνος, αν γίνουν δεκτές !
    Σε κάθε περίπτωση έχει σημασία να τονιστεί ότι ο κατηγορούμενος οφείλει να συμβουλεύεται δικηγόρο, αμέσως μόλις καταστεί ύποπτος και να διαμορφώνεται από κοινού η υπερασπιστική γραμμή, ήδη από το πρώιμο στάδιο της ανάκρισης ή της προανάκρισης, διότι τυχόν λάθη εκεί, είναι δύσκολα επανορθώσιμα μετά, στο Δικαστήριο.
    Εξάλλου, ένα καλογραμμένο και τεκμηριωμένο απολογητικό υπόμνημα, μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε αρχειοθέτηση της μήνυσης και έτσι ο κατηγορούμενος να αποφύγει την ταλαιπωρία μία ακροαματικής διαδικασίας !