το μπουρδέλο έχει οργάνωση

     Αυτή, ως γνωστόν, είναι η απάντηση στο συχνό ερώτημα "σε τι διαφέρει το ελληνικό Κράτος, από ένα μπουρδέλο" !
  Απεδείχθη περίτρανα και ξανά, χθες, από την ελεεινή στάση του Δημοσίου, στη Δίκη, αναφορικά με το αίτημα προσωρινής προστασίας, της εταιρίας "Μαρινόπουλος", ενόψει ένταξης στο άρθρο 99, αλλά και από όσα επακολούθησαν.
  Το Δημόσιο, λοιπόν, είπε όχι, στην προσωρινή προστασία, διακινδυνεύοντας να προκληθεί "ατύχημα", από το οποίο θα έχαναν την δουλειά τους, 13.000 άνθρωποι άμεσα και πολύ περισσότεροι έμμεσα (όσοι εργάζονται στους προμηθευτές) !
  Είπε όχι, έχοντας απαίτηση 50 εκατομμυρίων, σε σύνολο χρεών κοντά στα 2 δις ευρώ, ήτοι το 1/40 των οφειλών (ενδεικτικό του μπάχαλου, είναι ότι οι ίδιοι διέρρεαν ψευδώς, ότι τα χρέη της Μαρινόπουλος, προς το Δημόσιο, είναι 500 εκατομμύρια, έβαζαν ένα μηδενικό παραπάνω...)
   Ευτυχώς, που τα Δικαστήρια δεν ψαρώνουν πλέον, από τα καμώματα και τις ηλιθιότητες του Δημοσίου και παίρνουν πιο λογικές αποφάσεις, μακριά από αντιλήψεις του τύπου "οι εργαζόμενοι στο Μαρινόπουλο και τους προμηθευτές του, δεν είναι ψηφοφόροι μας, οπότε ας κόψουν το λαιμό τους".
   Το αληθινό πανηγύρι όμως, ξεκινάει, όταν προσπαθεί κανείς, να καταλάβει ΓΙΑΤΙ, το Δημόσιο είχε αυτή τη στάση στη Δίκη, ερώτημα, στο οποίο ούτε οι ίδιοι είχαν απάντηση, εξ ού και η διαφορά τους, από ένα χαμαιτυπείο.
   Αρχικά, διέρρευσε πως το μέγαρο Μαξίμου, είναι "οργισμένο" από την στάση του ΝΣΚ, το οποίο όμως, αργότερα έσπευσε να "αδειάσει" την κυβέρνηση, λέγοντας ότι αυτές τις εντολές πήραμε, από το Υπουργείο Οικονομικών (οπότε κάποιος, μάλλον υποκρίνεται) !
   Έτσι, δημιουργούνται κάποια επιπλέον ερωτήματα : πρώτον, πως γίνεται αυτοί, που πληρώνονται (καλά) από το Κράτος, για να το συμβουλεύουν, ζητάνε οι ίδιοι συμβουλές και οδηγίες, από το Κράτος, για το πως θα κάνουν την δουλειά τους, με άλλα λόγια, ποιος συμβουλεύει ποιον...
   Δεύτερον και αν ισχύει (και είναι πιο τραγικό ακόμα), ακούστηκε πως το ΝΣΚ έδρασε έτσι, υπακούοντας σε εγκύκλιο του αποπεμφθέντος, από την προηγούμενη κυβέρνηση των σαμαροβενιζέλων, Χάρη Θεοχάρη !
   Οπότε έτσι εγείρεται και το ερώτημα, τι νομική ισχύ και δεσμευτικότητα, μπορεί να έχει για τους δικηγόρους του ΝΣΚ, μία απλή εγκύκλιος, ενός τοποθετημένου, από άλλη, προηγούμενη κυβέρνηση, ποιος κυβερνάει δηλαδή, σε τελική ανάλυση...
    Σε κάθε περίπτωση, είναι θλιβερό, τουλάχιστον, ένας δικηγόρος, να αποφασίζει και να παίρνει θέση, όχι με βάση τις όποιες γνώσεις του και την κοινή λογική, αλλά καθ' υπόδειξη διοικητικών υπαλλήλων, να ενεργεί ως κοινός δημόσιος υπάλληλος, που φοβάται την σκιά του και δεν κάνει τίποτα, αν δεν έχει έγκριση άνωθεν (οι ίδιοι βέβαια, αν τους ρωτήσεις, θα σου πουν "εμείς δεν είμαστε υπάλληλοι, είμαστε ανεξάρτητοι", σε τέτοια πλάνη ζουν) !
    Σημασία έχει πάντως, ότι στο τέλος όλα πήγαν καλά (έστω και αν υπήρξαν αστερίσκοι στην προσωρινή προστασία, δεν δόθηκε πλήρης), διότι φαίνεται πως σιγά σιγά, αρχίζουν οι περισσότεροι να συνειδητοποιούν αυτό, που έχω πει, εδώ και χρόνια : πως μία εταιρία, έχει αξία, μόνον εφόσον λειτουργεί και έχει έσοδα, αν κλείσει, είναι λιγότερο πιθανόν, να ικανοποιηθούν και οι πιστωτές της...
    Η ρίζα του κακού, νομίζω πως είναι το περιβόητο "προνόμιο ικανοποίησης" του Δημοσίου, σε περίπτωση πλειστηριασμών, αυτό έδωσε την "άνεση" στο ΝΣΚ, να παίξει με τις ζωές και τις τύχες χιλιάδων ανθρώπων, με τόσο προκλητικό και ελεεινό τρόπο.
    Προνόμιο, το οποίο ίσως χρήζει επανεξέτασης, από άποψη συνταγματικότητας, διότι αυτό είχε κάποιο πιθανό νόημα, όταν το Κράτος παρείχε υπηρεσίες στον πολίτη, στο σημερινό καθεστώς της χρεοκοπίας, όπου τα Νοσοκομεία ζητάνε από τους ασθενείς, να φέρουν γάζες και επιδέσμους, δε νομίζω πως έχει λόγο ύπαρξης...
     

και τυφλή και όχι

    Όλοι έχουμε στο μυαλό μας, το αγαλματίδιο μιας κοπέλας, με δεμένα τα μάτια, που κρατάει μια ζυγαριά και συμβολίζει τη Δικαιοσύνη, που ονομάζεται "τυφλή", επειδή οφείλει να κρίνει με βάση το γράμμα και το πνεύμα του Νόμου και όχι με βάση ποιον έχει απέναντί της (ιδανικά, τουλάχιστον).
  Πηγαίνοντας, καθημερινά, στο γραφείο, περνάω από ένα σημείο, που φυλάσσεται αυστηρά, από αρκετούς αστυνομικούς, με πολιτικά, αλλά δεν ήμουν σίγουρος, ποιον φυλάνε (έφτασα σε σημείο να ρωτήσω, μάλιστα, ....χωρίς φυσικά να πάρω απάντηση).
   Εντωμεταξύ, ένας φίλος αστυνομικός, μου είχε πει, πως είναι μάλλον ο Σταύρος Ψυχάρης και φαίνεται πως είχε δίκιο, γιατί πρόσφατα τον είδα, στο σημείο εκείνο.
   Τον είδα ωστόσο και έπαθα ένα σχετικό σοκ : είδα έναν άνθρωπο καταβεβλημένο, γερασμένο, μου έδωσε την εντύπωση, αυτού, που λαϊκά λέμε πως "είναι λίγα τα ψωμιά του" !
    Το σοκ έγινε μεγαλύτερο, όταν μία από τις επόμενες ημέρες, τον είδα να περπατάει ή καλύτερα, να προσπαθεί να περπατήσει στο δρόμο, υποβασταζόμενος, από έναν από τους δύο συνοδούς του (δεν ξέρω σε τι κατάσταση είναι η διάνοιά του, αν δηλαδή έχει παράλληλα και θέματα τύπου αλτσχάϊμερ).
    Σε κάθε περίπτωση, η σημερινή εικόνα του, ανθρώπινα, δεν μπορεί παρά να προκαλεί οίκτο, χωρίς αυτό να σημαίνει, ότι ξέρω πότε θα σωθεί το λάδι από το καντήλι του, αυτό το αποφασίζει, κυριαρχικά, Εκείνος και μακάρι να διαψευστούν οι εκτιμήσεις μου.
   Αυτά τα γράφω, προφανώς, επειδή το τελευταίο διάστημα, ο συγκεκριμένος άνθρωπος, έχει μπει στο στόχαστρο δικαστικής έρευνας, για ανακριβές πόθεν έσχες, για πιθανή φοροδιαφυγή κλπ, ενώ μόλις χθες, έγινε γνωστό ότι δεσμεύτηκαν όλοι οι λογαριασμοί του !
    Το να χτυπάς έναν άνθρωπο, όταν είναι πλέον ήδη στο κανναβάτσο, όταν είναι αδύναμος, πεσμένος κλπ, φαντάζει σκληρό και άκαρδο, ωστόσο, εφόσον δεχόμαστε ότι η Δικαιοσύνη είναι "τυφλή", η έρευνα πρέπει να προχωρήσει και αν είναι ένοχος και δεν υπάρχει παραγραφή, να τιμωρηθεί (αν δεν παύσει η ποινική δίωξη, λόγω εκδημίας, από το μάταιο τούτο κόσμο...)
    Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος, γιατί υπάρχει και η άλλη, καθώς όλοι θυμόμαστε, πως ο Ψυχάρης μπήκε στο στόχαστρο των δικαστικών Αρχών, όταν άρχισε να γράφει για τις "γάτες Ιμαλαΐων" και γενικά, όταν άρχισε να χτυπά (σχετικά) την σημερινή κυβέρνηση και να αποκαλύπτει μυστικές συναντήσεις και συζητήσεις.
    Υπό αυτό το πρίσμα, λοιπόν, φαίνεται σαν το μαντήλι, να μην καλύπτει καλά τα μάτια της Δικαιοσύνης και να ρίχνει κλεφτές ματιές, ενίοτε, από πάνω ή από κάτω...

     Είμαι σίγουρος, πως, στην χώρα μας, είναι χιλιάδες οι περιπτώσεις αυτών, που έχουν πλουτίσει παράνομα ή ημι-νόμιμα (με επίφαση νομιμότητας), αυτών που έχουν διακινήσει μαύρο χρήμα (δώσει ή πάρει), αυτών που έχουν αποκρύψει εισοδήματα κλπ και δε μιλάω φυσικά για τη "μαρίδα", αλλά για μεγάλα ή τεράστια ποσά.

     Φυσικά, κανείς, ούτε οι ίδιοι, δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν ως επιχείρημα το "γιατί ελέγχεις εμένα και όχι τον άλλον, που έχει κάνει τα ίδια", διότι δεν υπάρχει ισότητα ...στην παρανομία, αλλά η αποσπασματική επιλογή των εκάστοτε ελεγχόμενων, είναι σίγουρα προβληματική και δημιουργεί ανασφάλεια δικαίου και έλλειψη εμπιστοσύνης, στον πολίτη, για τη λειτουργία του Κράτους και των ελεγκτικών μηχανισμών (δικαστικών και διοικητικών) !

     Διότι, φοβάμαι, πως η έννοια "τυφλή Δικαιοσύνη", στην χώρα μας, έχει διαφοροποιηθεί από την αρχική και σημαίνει πλέον, ότι κάνει τα στραβά μάτια, στην παρανομία, ότι υπάρχει ατιμωρησία, ασυδοσία, σε βαθμό που κάποιοι φτάνουν στο σημείο, να την χλευάζουν, για την τυφλότητά της, που δεν βλέπει ή κάνει πως δεν βλέπει τα ανοσιουργήματά τους...