τι είναι "ο ρουβίκωνας" ;

  Με κίνδυνο να παρεξηγηθώ ή και να ...στοχοποιηθώ (!), αποφάσισα να ασχοληθώ με το ζήτημα αυτό, διότι είναι κατεξοχήν και νομικό, πέρα από πολιτικό και επειδή θεωρώ ότι δεν αντιμετωπίζεται με τη δέουσα σοβαρότητα και επειδή όταν κάτι είναι κακό, πρέπει να το "σκοτώνεις" νωρίς !

 Μιλάω καθαρά ως νομικός, χωρίς πολιτικά κίνητρα ή ελατήρια και ως τρίτος, όσο πιο αντικειμενικά μπορώ.

 Η (αναρχική, αν δεν κάνω λάθος) αυτή οργάνωση, "δραστηριοποιείται" αρκετό καιρό ανενόχλητη και αντιμετωπίζεται από την οργανωμένη Πολιτεία (υπουργεία, Δικαστήρια κλπ) εντελώς "επιδερμικά", σε επίπεδο κουτσομπολιού-καλαμπουριού.

 Αιτία για να ασχοληθώ, είναι πως, ως νομοταγή πολίτη, με ενοχλεί το θέαμα κάποιοι να διαπράττουν ποινικά αδικήματα, να τα καταγράφουν και ...να υπερηφανεύονται για αυτά, χωρίς ποτέ να συλλαμβάνονται ή να τιμωρούνται !

  Η αφορμή ήταν πρόσφατα, όταν σε καφέ, ένας ξάδερφος μιλούσε για τα εργασιακά του προβλήματα, εξ αιτίας ενός βλάκα προϊστάμενου και πετάχτηκε ένας φίλος του και του είπε : "να η λύση", δείχνοντας την ...είδηση, από μια πρόσφατη "δράση" του Ρουβίκωνα.

  Ξεκινώντας αντίστροφα, να πούμε τι ΔΕΝ είναι : πρώτον, δεν είναι αυτό που περιγράφει το καταστατικό του, όπως ...εγκρίθηκε από το Πρωτοδικείο (και μιλάει για ...δημοτικούς χορούς κλπ) και δεύτερον, δεν είναι (ακόμα, τουλάχιστον) "εγκληματική οργάνωση", με την έννοια του Π.Κ, επειδή τα μέλη του, προς το παρόν, διαπράττουν μόνον πλημμελήματα και όχι κακουργήματα !

  Αν κάνουν πράξη τις απειλές τους (τύπου "θα σου σπάσουμε το κεφάλι") και αρχίσουν κακουργηματικές πράξεις, εναντίον προσώπων (ως τώρα χτυπάνε τζαμαρίες και άλλα υλικά αγαθά) τότε θα μιλάμε πλέον και για εγκληματική οργάνωση, με τη βούλα του Νόμου.

  Μπορεί λοιπόν, ως τώρα, να μην έχουν κάνει πράξη τις απειλές τους και να μην έχουν σπάσει το κεφάλι π.χ κάποιου γιατρού, που παίρνει "φακελάκια", ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι και η απειλή δεν είναι ποινικό αδίκημα...

   Οι δύο κυριούλες, που παριστάνουν τις υπουργούς προ-πο και μας χρέωσαν με 500 ευρώ, για να πάρουν 4 ομπρέλες πρόσφατα και μάλιστα όχι μόνον η αριστερή, αλλά και αυτή, που προέρχεται από τη δεξιά, στα διαλείμματα των μπότοξς και των λοιπών περιποιήσεων, λένε για τον ρουβίκωνα, ατάκες του στυλ "έλα μωρέ, τα παιδιά, μερικά τρικάκια πετούν" !

    Ωστόσο, όλοι ξέρουμε και ΒΛΈΠΟΥΜΕ ότι δεν περιορίζονται σε αυτό, αλλά διαπράττουν σωρεία παράνομων-εγκληματικών πράξεων, όπως ενδεικτικά : φθορά ξένης ιδιοκτησίας, παράνομη βία, διατάραξη οικιακής ειρήνης και απειλή...

    Το κοινό στοιχείο ΌΛΩΝ αυτών των εγκληματικών πράξεων (και δεν ξέρω αν είναι τυχαίο...), είναι πως όλες διώκονται κατόπιν έγκλησης και όχι αυτεπάγγελτα !

    Προφανώς, αν έμπαιναν στο γραφείο της Γεροβασίλη ή έσπαγαν δικά της περιουσιακά στοιχεία, ίσως έμπαινε στη θέση των άλλων θυμάτων του ρουβίκωνα και άλλαζε στάση...

  Είναι ένα ζητούμενο, λοιπόν, μήπως χρειάζεται κάποια ...συμπλήρωση ο ποινικός μας Κώδικας, ώστε σε περιπτώσεις ομαδικών-οργανωμένων επιθέσεων και φθορών, να μην απαιτείται έγκληση του θύματος, αλλά να διώκονται οι δράστες αυτεπαγγέλτως.

       Για την φθορά από περισσότερους του ενός δράστες, βέβαια, προβλέπεται ήδη το αυτεπάγγελτο (και μάλιστα με πλαίσιο ποινής 6 μήνες έως 5 έτη φυλάκισης), αλλά μόνον εφόσον αυτή χαρακτηριστεί ως "απρόκλητη" (άλλο μεγάλο κεφάλαιο αυτό) ή στρέφεται κατά δημόσιας περιουσίας ή είναι μεγάλης αξίας, οπότε καλό είναι να θεσπιστεί νέα διάταξη, που να περιλαμβάνει τις "παρεμβάσεις" τύπου ρουβίκωνα...

        Ένα συμπέρασμα που βγαίνει (από εμένα, τουλάχιστον), είναι πως οι ρουβίκωνες είναι ή τουλάχιστον έτσι δείχνουν "διαβασμένοι" (ή "δασκαλεμένοι") νομικά !

   Βέβαια, δεν αυτός ο λόγος, που ο ρουβίκωνας δρα -κυριολεκτικά- ανεξέλεγκτα, είναι προφανές ότι δεν υπάρχει πολιτική βούληση να χτυπηθεί και τελειώσει το "παραμύθι" κάποιων, που το παίζουν "ρομπέν των δασών" ή "δικαστές ντρεντ" και παίρνουν το Νόμο στα χέρια τους, αποδίδοντας "δικαιοσύνη" με βαριοπούλες και άλλες παράνομες ενέργειες (ούτε δικαστική βούληση φαίνεται να υπάρχει, εκτός αν θεωρήσουμε ότι η πολιτική βούληση πρέπει να προηγείται της ..."ανεξάρτητης" δικαιοσύνης, χαχα)

      Το πιο σημαντικό όμως, που πρέπει να διευκρινιστεί και να τονιστεί, σε αυτή την περίπτωση, είναι το εξής : αν συμφωνούν όλοι (πολιτικοί και μη) ότι οι έκνομες-εγκληματικές πράξεις του ρουβίκωνα, πρέπει να μένουν ατιμώρητες, επειδή στρέφονται εναντίον "κακών" ανθρώπων ή εταιριών, που πιθανώς να έχουν κάνει, προηγουμένως, κάτι παράνομο, να μας το πουν, ώστε να πάρουμε ΌΛΟΙ βαριοπούλες κλπ, γιατί όλοι αισθανόμαστε αδικημένοι, από κάποιους και όλοι ξέρουμε άτομα, που ίσως αδικούνται από άλλους ! 

νομική επικαιρότητα

    1. Σκεφτόμουν για καιρό να γράψω μια ανάρτηση με τίτλο "αργά ή γρήγορα, όλα εξηγούνται", αλλά δεν ήμουν σίγουρος αν άξιζε ...ολόκληρη ανάρτηση, για ένα τέτοιο θέμα.

 Για ένα διάστημα όντως απορούσα, επειδή οι μοναδικές, σχεδόν, ειδήσεις από Λαμία, αφορούσαν σε τροχαία ατυχήματα και έλεγα μπορεί να είναι τυχαίο, στο φινάλε τροχαία συμβαίνουν παντού, ώσπου αποκαλύφθηκε το κύκλωμα, που έβγαζε παράνομα άδειες οδήγησης...

  Βέβαια, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αντίστοιχα κυκλώματα δρουν σχεδόν παντού, όπου ουσιαστικά κάποιος "αγοράζει" μια άδεια οδήγησης, χωρίς να έχει περάσει από εξετάσεις και μετά βγαίνει στο δρόμο, για ...να σκοτωθεί και να σκοτώσει και άλλους !

   Τελικά, αυτό που πρέπει να μας βάζει σε υποψίες, είναι όταν τα τροχαία είναι "παράξενα" και αφορούν σε καραμπινάτες παραβιάσεις του Κ.Ο.Κ κλπ.

    Σε κάθε περίπτωση, αποδεικνύεται ότι οι "κακοί ιδιώτες" δεν θα είχαν πεδίο δράσης, αν δεν υπήρχαν διεφθαρμένοι δημόσιοι υπάλληλοι...

   2. Χθες αφέθηκε ελεύθερος, νεαρός που σκότωσε στο ξύλο τον πατέρα του, έξω από την Θεσσαλονίκη και η απόφαση ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενη, μετά την ιατροδικαστική έκθεση, που ανέφερε ως αιτία θανάτου, το ισχαιμικό επεισόδιο-έμφραγμα του μυοκαρδίου.

   Αυτό που με προβληματίζει, είναι πως σε αντίστοιχη περίπτωση, εκείνη του "Ζακ", δηλαδή, η ίδια αιτία θανάτου, θεωρήθηκε από τους ιατροδικαστές, ως ...συνδεόμενη με τα προηγηθέντα χτυπήματα, συσχετισμός που δεν έγινε στην υπόθεση αυτή, της πατροκτονίας !

   Οι δύο αυτές υποθέσεις εμφανίζουν αρκετά κοινά στοιχεία και θεωρώ ότι, το χειρότερο σενάριο, δεν μπορεί να είναι "ανθρωποκτονία με πρόθεση", αλλά ο ορθότερος νομικός χαρακτηρισμός είναι εκείνος της "θανατηφόρας σωματικής βλάβης".

   Επίσης, ανακύπτουν και ζητήματα άμυνας, τα οποία στη μεν υπόθεση του Ζακ είναι αυτονόητα και αυταπόδεικτα, αφού υπάρχουν και τα βίντεο, στη δε υπόθεση του πατροκτόνου, πρέπει να αποδειχθούν (συγκεκριμένα όμως και όχι με βάση ...το βίαιο παρελθόν του θύματος, το αν έπινε και γενικά ό,τι ακούστηκε για εκείνον).

   3. Όσον αφορά, την υπόθεση της χήρας του καρδιολόγου και του Βούλγαρου εραστή της, στην Κρήτη, που έκλεισε με ισόβια και για τους δύο, υπάρχουν μεγάλα ερωτηματικά, για το ρόλο της χήρας.

  Η υπεράσπιση του φυσικού αυτουργού ήταν μάλλον για γέλια, αφού υποστήριξε, όπως διέρρευσε από τα ΜΜΕ, ότι ...ήταν σε άμυνα και δικαίως έφαγε ισόβια.

  Η συμμετοχή της χήρας, ωστόσο, δεν ξέρω κατά πόσον έχει αποσαφηνιστεί στο Δικαστήριο, εμείς δεν μπορούμε να ξέρουμε,  βέβαια, εφόσον δεν γνωρίζουμε τη δικογραφία.

    Υπενθυμίζω ότι η χήρα είχε κάνει αίτηση αποφυλάκισης και είχε γίνει δεκτή, από τις ανακριτικές Αρχές, με βάση κάποιο σκεπτικό προφανώς, το οποίο μάλλον δεν έγινε δεκτό και από το Δικαστήριο.

   Το κρίσιμο στοιχείο, λοιπόν, είναι αν γνώριζε την πρόθεση του εραστή να σκοτώσει τον σύζυγο ή αν όντως εκείνη προκάλεσε την απόφαση σε αυτόν, να διαπράξει την ανθρωποκτονία, αφού για αυτό τελικά καταδικάστηκε !

  Για να καταδικαστείς για ηθική αυτουργία, θα πρέπει να αποδεικνύεται ΠΩΣ, με ποιον/ποιους τρόπους προκάλεσες στον φυσικό αυτουργό την απόφαση να σκοτώσει και να υπάρχει, φυσικά, αντίστοιχη αιτιολογία και στην απόφαση.

  Αν είπε π.χ "δεν περνάω καλά μαζί του" ή "ο σύζυγος με κακομεταχειρίζεται" ή "δε μου δίνει διαζύγιο", αυτά δε νομίζω ότι μπορούν να θεωρηθούν "ηθική αυτουργία" !

  Από τα αρχικά, μετά την εξιχνίαση της υπόθεσης, ρεπορτάζ, θυμάμαι ακόμα, ότι είχε λεχθεί πως η χήρα είπε στον δολοφόνο, λεπτομέρειες για το τελευταίο δρομολόγιο του θύματος, ωστόσο και αυτή η συμμετοχή, μπορεί να ιδωθεί μόνον ως απλή συνέργεια, που δεν τιμωρείται με ισόβια.

   Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να εξισώνεται ακόμα και η γνώση ότι κάποιος έχει σκοπό να σκοτώσει κάποιον άλλον, με την πρόκληση της απόφασης σε κάποιον να γίνει δολοφόνος !