υπόθεση Πέτρου Φιλιππίδη

      Πρόσφατα, ορισμένοι "δημοσιογράφοι", επικαλούμενοι "νομικούς κύκλους", έγραψαν ότι ο εν λόγω ηθοποιός θα προφυλακιστεί κατά 99,9% (δεν ανέφεραν ποσοστά, αλλά αυτό εννοούσαν), ενώ ...τηλεοπτικός συνάδελφος, έφτασε σε σημείο να μιλήσει και για ενδεχόμενη ποινή πολλών ετών κάθειρξης ! (εντάξει, όλοι έχουμε άτυχες στιγμές και στο φινάλε, αυτό σημαίνει "έκθεση στην τηλεόραση", ότι ...εκτίθεσαι, χαχα).

   Η δική μου άποψη, είναι ότι ΔΕΝ θα προφυλακιστεί τελικά, όσο και αν αυτό στενοχωρεί όσους αντλούν ευχαρίστηση, από την δυστυχία των άλλων (θανάτους, διαζύγια, φυλακίσεις κλπ), δημοσιογράφους και μη...

    Η γνώμη μου, βασίζεται σε καθαρά νομικά επιχειρήματα, τα οποία δεν θα παραθέσω τώρα, αλλά μετά την απολογία του, επειδή υποθέτω ότι δεν έχει νόημα να κάνω δωρεάν τη δουλειά, για την οποία θα πληρωθούν κάποιοι άλλοι, οι δικηγόροι του !

   Ο λόγος που επανέρχομαι στο ζήτημα αυτό, είναι επειδή μπορεί να είχαν παρεξηγηθεί όσα είχα γράψει, όταν πρωτοέσκασε το θέμα, όταν μετά το καπάκι του βόθρου των αθλητικών ομοσπονδιών, άνοιξε, σαν ντόμινο, ο βόθρος της "σόουμπιζ"...

     Είναι πιθανόν, εφόσον δεν προφυλακιστεί, ορισμένοι να σκανδαλιστούν και να μιλήσουν για δύο μέτρα και δύο σταθμά, μεταξύ αυτού και του Λιγνάδη, ωστόσο οι δύο αυτές υποθέσεις είναι διαφορετικές (οφείλουμε πάντως να αναγνωρίσουμε ότι είναι αλλιώς να απολογείσαι, ως ελεύθερος και αλλιώς ως ήδη κρατούμενος, όπως στην περίπτωση Λιγνάδη, όπου όλα έγιναν ...πολύ γρήγορα) και κάποιοι άλλοι (ήδη το κάνουν) για πιθανά "μέσα" του Φιλιππίδη, που τον προστατεύουν, ωστόσο το ζήτημα είναι καθαρά νομικό και εκεί θα κριθεί, στο νομικό πεδίο !

    Καλώς ή κακώς (προφανώς το πρώτο) δικαστές και εισαγγελείς αποφασίζουν με βάση το ισχύον Δίκαιο και τους Νόμους και όχι με βάση το κοινό περί δικαίου αίσθημα ή το τι λένε "νομικοί κύκλοι" ή "δημοσιογράφοι" κίτρινου ή ...κιτρινισμένου Τύπου.

    Την τελευταία εβδομάδα, είχαμε ήδη 3 υποθέσεις, που "τσίγκλησαν" το αίσθημα δικαίου των πολιτών (ένα μαχαίρωμα στη Ν.Σμύρνη, ένας βιασμός και μια ασέλγεια στη Θεσ/νικη), καθώς και στις τρεις περιπτώσεις οι κατηγορούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι...

    Μπορεί, εκ πρώτης όψεως, να μας ξενίζουν αυτά, ωστόσο αφενός δεν γνωρίζουμε τα περιεχόμενα των δικογραφιών και αφετέρου οι περισσότεροι, δεν γνωρίζουν τους εφαρμοστέους νομικούς κανόνες, κάθε υπόθεσης !

     Έτσι και στην σχολιαζόμενη, σήμερα, υπόθεση, το κρίσιμο είναι να υπαχθούν ορθά τα πραγματικά περιστατικά, στην εφαρμοστέα νομική διάταξη, να γίνει δηλαδή ο ορθός νομικός χαρακτηρισμός τους.

    Κάθε ποινική υπεράσπιση, έχει δύο σκέλη : το πραγματικό, δηλαδή αν τα γεγονότα έγιναν, όπως περιγράφονται στη δικογραφία ή όχι και πως έγιναν και το νομικό, δηλαδή, πως χαρακτηρίζονται αυτά τα γεγονότα, σε ποια ποινική διάταξη εντάσσονται.

    Εδώ (και όχι μόνον βέβαια, χαχα) ανακύπτει και η χρησιμότητα του δικηγόρου, να βοηθήσει στο νομικό σκέλος κυρίως, αλλά και στο πραγματικό, δηλαδή τι να πεις και τι όχι και παράλληλα φυσικά, να ζητήσει όσα προβλέπει ο Νόμος, υπέρ του εντολέα του, διότι προφανώς οι Δικαστές δεν θα το κάνουν αυτό, από μόνοι τους (και στις ποινικές διαδικασίες ισχύει το "αιτείτε και δοθήσεται", αν δεν ζητήσεις, δεν παίρνεις, απλά) !

     Μέχρι τώρα, έχουν διαρρεύσει πραγματικής φύσεως ισχυρισμοί της υπεράσπισης του ηθοποιού και χωρίς να κρίνονται, είναι αλήθεια, πολύ πετυχημένοι, πιστεύω ότι το "παιχνίδι" θα κριθεί στο νομικό επίπεδο (όσον αφορά τις κατηγορίες, αλλά και τις εν γένει προϋποθέσεις μιας προσωρινής κράτησης).

τι είπε το ΣτΕ για τα εμβόλια και τι ισχύει

       Πριν μερικές ημέρες, έγινε πρωτοσέλιδο, από τους δημοσιογράφους του "κόπι πάστε" μια πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, επειδή αφορά στα εμβόλια και στην τυχόν ευθύνη του ελληνικού Δημοσίου, προς αποζημίωση, σε περίπτωση παρενεργειών, από αυτά !

  Έπαιξε "ψηλά" ως θέμα, γιατί το ζήτημα "εμβόλια" μας καίει όλους, είναι εξαιρετικά επίκαιρο, για να "πουλήσει", ωστόσο δε νομίζω ότι οι δημοσιογράφοι κατάλαβαν ή ενδιαφέρθηκαν να μάθουν τι λέει η απόφαση...

  Ας δούμε λοιπόν, λίγο πιο ψύχραιμα και ...πιο νομικά τι ήταν αυτή η απόφαση, αλλά να μιλήσω μετά και για το ζήτημα των κοροδοεμβολίων και τις νομικές ευθύνες, από αυτά, καταθέτοντας την προσωπική μου άποψη.

 Στην συγκεκριμένη υπόθεση, το ΣτΕ δίκασε ως Ακυρωτικό Δικαστήριο (δηλαδή το αντίστοιχο του Αρείου Πάγου) μια διοικητική διαφορά ουσίας, που ξεκίνησε από το Διοικητικό Πρωτοδικείο, πηγε στο Εφετείο και μετά στο ΣτΕ, προκειμένου να γίνει αναίρεση, ήτοι να διορθωθούν νομικά σφάλματα και όχι να μπει στην ουσία !

  Ένα κοριτσάκι, έκανε το γνωστό "τριπλό" εμβόλιο και εμφάνισε μια σπάνια εγκεφαλική πάθηση, ως παρενέργεια (1 στο εκατομμύριο) και τελικά απεβίωσε και η μητέρα του, στράφηκε, κατά του ελληνικού Δημοσίου, ζητώντας αποζημίωση για ψυχική οδύνη.

   Εδώ ανοίγουμε παρένθεση, επειδή πολύ πρόσφατα, στις αρχές Απριλίου 2021, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, μετά από προσφυγή Τσέχων γονέων, που είχαν εισπράξει πρόστιμο, γιατί δεν εμβολίασαν τα παιδιά τους, για να πάνε σχολείο, απεφάνθη ότι είναι νόμιμος (!) αυτός ο υποχρεωτικός εμβολιασμός.

    Έβαλα θαυμαστικό, γιατί, κατά την άποψη μου, όχι μόνον ο υποχρεωτικός εμβολιασμός, αλλά και τα υποχρεωτικά κοροδοτέστ, δηλαδή κάθε ιατρική πράξη, που επιβάλλεται στον άνθρωπο, παραβιάζει ΘΕΜΕΛΙΏΔΗ ανθρώπινα δικαιώματα και έρχεται σε αντίθεση, τόσο με τα εθνικά Συντάγματα, όσο και με διεθνείς Συνθήκες, που τα κατοχυρώνουν !!

     Επιστρέφοντας, στην αρχική υπόθεση, χωρίς να ξέρω, αλλά εικάζω βάσιμα, ότι η αγωγή της μητέρας έγινε δεκτή αρχικά, στο Εφετείο απορρίφθηκε και το ΣτΕ δικαίωσε τη μάνα, θεωρώντας ότι είχε δίκιο το Πρωτοδικείο...

   Επαναλαμβάνω ότι το "δικαίωσε" αναφέρεται σε νομικές έννοιες, όχι στην ουσία και συγκεκριμένα στη νομική βάση της αγωγής (μπαίνουμε τώρα σε πιο εξειδικευμένα, νομικά, ζητήματα) : στο 99% των περιπτώσεων, η αποζημιωτική ευθύνη του Δημοσίου, εδράζεται σε συγκεκριμένα και γνωστά άρθρα του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα και ενεργοποιείται, όταν τα κρατικά όργανα, προκαλούν ζημία, παράνομα και υπαίτια, στους πολίτες, με πράξεις (νομικές ή υλικές) ή παραλείψεις τους !

 Στην περίπτωση του εμβολιασμού αυτού, επειδή όλα έγιναν νομότυπα και "προβλεπόμενα", απλά υπήρξε σπάνια παρενέργεια, το ΣτΕ έκρινε ότι η ευθύνη εδράζεται απευθείας στο Σύνταγμα, το οποίο ναι μεν προβλέπει την συμμετοχή όλων στα δημόσια βάρη και την υποχρέωση αλληλεγγύης εκ μέρους των πολιτών (όπως θεωρείται πως είναι η πράξη εμβολιασμού), ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να παραβιάζονται, ένεκα αυτών των υποχρεώσεων, ΥΠΈΡΤΕΡΑ ατομικά αγαθά, όπως η σωματική υγεία, πόσο μάλλον η ανθρώπινη ζωή.

     Για να έρθουμε τώρα, στο τρέχον-φλέγον ζήτημα των κοροδοεμβολίων για την κινέζικη γρίπη, θεωρώ ότι εδώ ΥΠΆΡΧΕΙ ευθύνη του Δημοσίου ΚΑΙ με βάση τα "κλασικά" αυτά άρθρα, για τους εξής λόγους.

    Να ανοίξω πάλι μια παρένθεση, επειδή είχε γραφτεί, αν δεν απατώμαι και αν ισχύει, ότι οι εταιρίες που παράγουν και διανέμουν τα εμβόλια στις κυβερνήσεις, υπογράφουν συμβάσεις με αυτές, όπου αποποιούνται κάθε ευθύνης, από τυχόν παρενέργειες !!

     ΑΝ υπάρχει τέτοιος όρος, αυτός αφορά μόνον στις σχέσεις των εταιριών με τα κράτη, το Δημόσιο εξακολουθεί να ευθύνεται, απέναντι στον πολίτη, που πεθαίνει ή μένει ανάπηρος, από ένα σκάρτο εμβόλιο, αλλιώς δεν θα ήταν ...κανείς υπεύθυνος, πράγμα άτοπο.

     Αν επίσης, τα εμβόλια τα αγοράζαμε ιδιωτικά και τα κάναμε στα φαρμακεία, τότε για τις τυχόν παρενέργειες, θα έπρεπε να στραφούμε κατά της παρασκευάστριας, φαρμακευτικής, εταιρίας.

    Εδώ όμως, ΔΕΝ ισχύει αυτό : ο εμβολιασμός έχει οργανωθεί από το ίδιο το ελληνικό Δημόσιο, γίνεται σε κρατικά εμβολιαστικά κέντρα, από κρατικούς υπαλλήλους και επιπλέον, καθημερινά, κυβερνητικά στελέχη διαφημίζουν τα εμβόλια και προτρέπουν τον κόσμο να εμβολιαστεί (μαζί με τα πληρωμένα ΜΜΕ και ...τους καθηγητές τηλεμαϊντανούς, απτα λιντλ) !

    Επιπλέον, το ίδιο το Κράτος επιλέγει (ως τώρα, τουλάχιστον), ανάμεσα σε πολλά, ποια εμβόλια θα εισάγει, ποια θα γίνονται και ποια όχι, σε ποιες ηλικίες κλπ : όταν π.χ μια χώρα σταματά τον εμβολιασμό με συγκεκριμένο εμβόλιο (astrazeneca) μετά από έναν και μόνον θάνατο, η εξακολούθηση εκ μέρους σου, να το κάνεις στους δικούς σου πολίτες, αυτομάτως, δημιουργεί ευθύνες...

   Όταν αποδεδειγμένα υπάρχουν παρενέργειες (π.χ θρομβώσεις) από συγκεκριμένα εμβόλια, σε συγκεκριμένες ηλικίες και εξακολουθείς να τα δίνεις (...για να μην τα πετάξεις), η ευθύνη σου, ως ελληνικό Δημόσιο, παραμένει ακέραια (και δε μιλάμε εδώ για 1 στο εκατομμύριο, αλλά για πολύ συχνότερες παρενέργειες) !

      Αν πάω να φάω σε ένα εστιατόριο και δηλητηριαστώ, ΔΕΝ μπορεί ο εστιάτορας να μου πει "δεν φταίω, φταίει ο προμηθευτές μου, που μου έδωσε σκάρτες πρώτες ύλες", η ευθύνη του είναι αφενός αντικειμενική και αφετέρου όφειλε να ελέγξει, πριν με σερβίρει, άρα καλώς και νόμιμα στρέφομαι εναντίον του...