Στο νομικό μας σύστημα, προβλέπονται κάποιες περιπτώσεις, όπου μπορεί να στερηθείς την ελευθερία σου, χωρίς να έχεις διαπράξει αδίκημα και χωρίς Δίκη, απλά με μια εισαγγελική παραγγελία-εντολή !
Η πρώτη είναι αυτό που είχε περάσει και ο μακαρίτης ο μαζωνάκης, έναν χρόνο περίπου πριν αποβιώσει, η λεγόμενη "ακούσια νοσηλεία", όπου αρκεί μια αίτηση των προσώπων, που προβλέπει ο Νόμος, για να περάσεις τουλάχιστον 48 ώρες στο Δαφνί...
Η δεύτερη είναι η απομάκρυνση ανήλικου τέκνου, από την οικογένεια του και η εισαγωγή του σε Νοσοκομείο, επίσης με μια απλή παραγγελία του εισαγγελέα ανηλίκων, εφόσον κρίνεται ότι η γονική μέριμνα δεν ασκείται σωστά ή είναι θύμα κακοποίησης ή παραμέλησης!
Να δεχτώ, καλόπιστα, ότι 8 στις 10 περιπτώσεις υπάρχει όντως "θέμα", τι γίνεται όμως στις υπόλοιπες (τα ποσοστά είναι μάλλον αυθαίρετα-σχηματικά) ; Αν η αίτηση ή η καταγγελία στην Εισαγγελία, γίνεται για αλλότριους σκοπούς και όχι για την "προστασία" του ανηλίκου ή ενηλίκου (και της κοινωνίας) ;
Για ποιο λόγο να στερηθώ την ελευθερία μου, αν κάποιος συγγενής π.χ θέλει να με εκδικηθεί, λέγοντας ότι είμαι "τρελός" (ουσιαστικά, από την στιγμή που είσαι κάπου όπου ΔΕΝ θες να είσαι, είναι σαν φυλακή, άσχετα αν είναι νοσοκομείο) ;
Και άντε, αν είσαι ενήλικος, λες το έζησα και αυτό, έμεινα λίγο στο ψυχιατρείο, γνώρισα εκεί ενδιαφέροντες τύπους (χαχα) και έχω και χαρτί ότι δεν είμαι τρελός, βγαίνοντας, αν είσαι παιδάκι όμως, τι γίνεται ;
Μήπως το τραύμα που προκαλείται στην ψυχούλα του, είναι μεγαλύτερο από αυτό, από το οποίο πας, υποτίθεται, να το προστατεύσεις ;
Ίσως είναι καιρός, να αναθεωρηθεί το όλο νομικό πλαίσιο για πολλούς λόγους και κυρίως επειδή ο ρόλος των νοσοκομείων δεν (πρέπει να) είναι να υποδέχονται ψυχοπαθείς δολοφόνους ή παραμελημένα-κακοποιημένα παιδιά !
De lege ferenda, θα έλεγα, ως δικλείδα ασφαλείας, να εφαρμοστεί το ...Σύνταγμα και να υπάρχει προηγούμενη ακρόαση του ανθρώπου (ενηλίκου ή ανηλίκου) ΠΡΙΝ πάει ...το περιπολικό και τον μαζέψει...
Η εξέταση δηλαδή της νομιμότητας και σκοπιμότητας μιας εισαγγελικής εντολής, να κρίνεται εκ των προτέρων, η κάθε περίπτωση να εξετάζεται υπό καθεστώς ελευθερίας και αν κρίνουν οι ειδικοί ότι συντρέχει λόγος, τότε μόνον να διατάζεται ακούσια νοσηλεία ή απομάκρυνση ανηλίκου !
Και αυτό το λέω κυρίως και για πρακτικούς λόγους, διότι όλοι ξέρουμε με τι ρυθμούς κινούνται αυτές οι διαδικασίες στο Δημόσιο και εδώ, η στέρηση της ελευθερίας κάποιου, δεν συγχωρεί το γνωστό "άπλωμα του τραχανά" : πότε θα εξεταστεί από ειδικούς (εντός και εκτός εισαγωγικών), πότε θα δει τα χαρτιά ο/η εισαγγελέας και πάει λέγοντας...
Ένα παιδάκι π.χ υγιές και φυσιολογικό, που βρέθηκε από λάθος ή παρεξήγηση σε Νοσοκομείο, μακριά από την οικογένεια του (όποια και αν είναι, έστω και μονογονεϊκή), δεν μπορεί να μένει ένα μήνα εκεί, να χάνει μαθήματα και άλλες δραστηριότητες, να συζεί με τυχόν παραβατικά στοιχεία κλπ, μέχρι να υπάρξει αποκατάσταση της αδικίας!
Παράλληλα, διαπιστώνονται τραγελαφικές καταστάσεις, όπως να γράφουν στις εκθέσεις τους οι αρμόδιες υπηρεσίες, ότι το παιδί είναι αγχωμένο και κλαίει (τι ήθελες να κάνει, όταν το παίρνεις από τη μάνα του και βρίσκεται σε περιβάλλον που δεν θα ήθελε να είναι, χαχα)...
Ή να στέλνουν μικρά κοριτσάκια να εξεταστούν για ...σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, επειδή ένας κακός (άθλιος) γείτονας, είπε ότι η μάνα τους είναι "εξώλης και προώλης", απλά και μόνον επειδή τσακώνονται και έχουν "κόντρα", για εκδίκηση δηλαδή!
Εξάλλου, έχουμε ακούσει και περιπτώσεις όπου τα παιδιά, είτε "δραπετεύουν" μόνα τους, είτε τα "φυγαδεύουν" γονείς και λοιποί συγγενείς και τι θα γίνεται σε αυτές τις καταστάσεις ; θα διώκονται ως ..."φυγάδες", ενώ δεν είναι "κρατούμενοι", υπό τεχνική-κυριολεκτική έννοια ; Άρα, το υπάρχον σύστημα, μάλλον, έχει πολλές τρύπες...
