Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2019

ήμουν νιος και γέρασα

     Αναρωτιέμαι πόσα χρόνια, ακούμε ή διαβάζουμε ότι "έρχονται οι 120 δόσεις για χρέη προς το Δημόσιο", πόσες κυβερνήσεις και πόσοι υπουργοί, γραμματείς και φαρισαίοι έχουν αλλάξει από τότε, μέχρι σήμερα !
  Η περίπτωση αυτή, είναι ίσως από τις πιο χαρακτηριστικές, που δείχνουν πόσο ΆΧΡΗΣΤΟ και κατεστραμμένο, είναι το πολιτικό προσωπικό της χώρας και η δημόσια Διοίκηση, εν γένει.
  Σήμερα διαβάζουμε ότι τα ασφαλιστικά ταμεία, θέλουν άλλους δύο μήνες, τουλάχιστον, για να είναι "τεχνικά έτοιμα" για τις 120 δόσεις, λες και το θέμα προέκυψε χθες, δεν συζητείται εδώ και ...πολλά χρόνια!
   Η αχρηστία βέβαια, θα "λάμψει" ξανά και δυνατά, αν και εφόσον ψηφιστεί η νέα αυτή ρύθμιση, διότι, με βάση την έως τώρα εμπειρία, θα έχει τόσους όρους και προϋποθέσεις, αλλά και γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, που θα αφήνει τους περισσότερους εκτός...
   Τα (απλά) ερωτήματα, τόσο προς τους δικούς μας πολιτικούς, όσο και προς τους υπαλλήλους των δανειστών, είναι : ποιον εξυπηρετεί αυτή η ρύθμιση ; και γιατί να χρειάζεται έγκριση, από τους δανειστές, ώστε να μπουν λεφτά στα (τρύπια) κρατικά ταμεία ; και σε τελική ανάλυση, θέλετε να πληρωθούν τα ληξιπρόθεσμα ή όχι ;
   Μιλώντας βέβαια, για "ληξιπρόθεσμα" χρέη προς το Δημόσιο (εν γένει), τα οποία φυσικά δεν είναι όλα επιδεκτικά είσπραξης (για πολλούς λόγους) ανακύπτουν ένα σωρό ζητήματα νομικής φύσεως.
 Καταρχήν, το ζήτημα της παραγραφής τους, το οποίο επιδεινώνεται με την καθυστέρηση της ψήφισης της ρύθμισης, δηλαδή μέχρι να θεσμοθετηθούν οι 120 δόσεις (με τρόπο, που να μπορούν ΌΛΟΙ να ενταχθούν σε αυτές), τα μισά χρέη, θα έχουν παραγραφεί !
  Δεύτερον, το ζήτημα των υπέρογκων τόκων, προστίμων και προσαυξήσεων, με τις οποίες επιβαρύνεται μια οφειλή προς το Δημόσιο, ενώ αντίστοιχα, αν με πληρώσει το Δημόσιο, με καθυστέρηση ετών, δεν θα πάρω ούτε ένα σεντ παραπάνω (ή μπορεί να πάρω και πολύ λιγότερα, αν αποφασίσει ο απατεώνας το δημόσιο, να "κουρέψει" τις δικές του οφειλές, μονομερώς...).
   Για να μιλάμε συγκεκριμένα και επί πραγματικών υποθέσεων, οφειλή προς ασφαλιστικό ταμείο, που στα τέλη του 2011 υπολογίστηκε σε ποσόν 96 χιλιάδων ευρώ, στις αρχές του 2019 (και αφού στο μεταξύ είχε πάει στο ΚΕΑΟ), σε λιγότερο από 8 χρόνια δηλαδή, ανέρχεται ήδη ...στις 218 χιλιάδες, μιλάμε για αύξηση περίπου 220% !
   Ούτε οι ...τοκογλύφοι δεν τα κάνουν αυτά, αλλά τα κάνει ο μεγαλύτερος μπαταχτσής και απατεώνας, που υπάρχει, το ελληνικό Δημόσιο....
     Συνεπώς, η όποια καθυστέρηση στην ψήφιση της ρύθμισης των 120 δόσεων (ή των 500 δόσεων, ο αριθμός δεν έχει σημασία), ουσιαστικά στρέφεται εναντίον αυτών που καθυστερούν, εφόσον επέρχονται παραγραφές, αλλά αυξάνεται και η πιθανότητα, αντί να πληρώσει κάποιος, να επιδιώξει (και μάλλον να πετύχει) δικαστικά, τη μείωση του οφειλόμενου ποσού !
    Δίνοντας την ευχέρεια στον οφειλέτη να πληρώσει το ποσόν σε μικρότερες δόσεις, ώστε να μπορεί να τις καταβάλει, ουσιαστικά κερδισμένος είναι ο πιστωτής (το Δημόσιο, εν προκειμένω), διότι ακόμα και το λίγο, είναι προτιμότερο από το καθόλου...
     Ωστόσο, αντί να ασχολούνται με αυτό, με την ρύθμιση των ήδη οφειλόμενων, οι εκάστοτε κυβερνήσεις προτιμούν ...να επιβάλλουν νέους φόρους κλπ, δημιουργώντας έτσι ...νέα ληξιπρόθεσμα, μιλάμε δηλαδή για φαύλο κύκλο !
    Θα περίμενε κανείς, από μία ...αριστερή κυβέρνηση, το νομοσχέδιο για την πληρωμή των οφειλών σε ΠΟΛΛΈΣ δόσεις και ΆΝΕΥ όρων, να είναι από τα πρώτα, ωστόσο στα 4 χρόνια τους, είναι ζήτημα αν έχουν κυβερνήσει έξι μήνες, τον υπόλοιπο καιρό ασχολούνται με το κόμμα, με τις εκλογές και με αριστερές ιδεοληψίες, που απασχολούν το 3% του πληθυσμού.




Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2019

ποινικέ Κώδικα, εσύ σούπερ σταρ

    Ενόψει τροποποιήσεων του ποινικού μας Κώδικα, έχουν βγει σχετικοί και άσχετοι και λένε ή γράφουν το μακρύ και το κοντό τους, όπως και ...συνάδελφοι δημοσιοσχετίστες κλπ.
 Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου, αλλά δεν κουράζομαι ποτέ να επαναλαμβάνω το εξής : ο ποινικός μας Κώδικας, αν και χρονολογείται από το 1950, είναι ένα άρτιο, ένα θαυμάσιο νομοθέτημα, το οποίο, μετά από 70 χρόνια, επιτελεί άριστα το ρόλο του, ακριβώς επειδή οι ΣΟΦΟΊ νόμοι είναι διαχρονικοί !
 Μετά από 70 χρόνια, οι ...άνθρωποι δεν έχουν αλλάξει και ο ποινικός μας Κώδικας ρυθμίζει και τιμωρεί ανθρώπινες συμπεριφορές, με σοφό τρόπο, αυτό που έχει αλλάξει είναι το περιβάλλον, τα τεχνικά μέσα κλπ, που έχουν οδηγήσει ίσως σε νέες μορφές ή νέα μέσα εγκλήματος, που δεν υπήρχαν τότε.
 Η επανεξέταση ή η αναπροσαρμογή, ακόμα και άρτιων νομοθετημάτων, όπως ο ισχύων ποινικός Κώδικας, είναι, καταρχήν, καλοδεχούμενη, εφόσον σχετίζεται με αυτές τις νέες συνθήκες ζωής, την επιστημονική και τεχνική πρόοδο κλπ.
  Διότι, εδώ, μεταξύ πολλών άλλων, έχουμε να κάνουμε με δύο καραμπινάτα "ρουσφέτια" : το πρώτο, προς τον Πολάκη, ώστε η ηχογράφηση της συνομιλίας του, να γίνει πλημμέλημα και το δεύτερο, προς τους αργόμισθους, που ευθύνονται για την εκατόμβη νεκρών, σε Μάνδρα και Μάτι !
    Η εξέλιξη αυτή, δικαιώνει την πάγια θέση μου, ότι "δικαστική εξουσία" απλά ΔΕΝ υφίσταται, οι δικαστές είναι υπάλληλοι, που απλά εφαρμόζουν τους Νόμους, που επιλέγει η κυρίαρχη εξουσία, η εκτελεστική (ακόμα και η νομοθετική "εξουσία" είναι πολύ περιορισμένη, εφόσον οι βουλετές ψηφίζουν ως πρόβατα ό,τι φέρνει η κυβέρνηση και ποτέ ή εξαιρετικά σπάνια "κατά συνείδηση").
   Όσον αφορά την "διαβούλευση" για τις αλλαγές στον ποινικό Κώδικα, έχω να παρατηρήσω ότι, με τον τρόπο που γίνεται (ίσως και επίτηδες), δεν μπορείς να την παρακολουθήσεις !
    Αντί να λένε π.χ ότι αυτές οι διατάξεις καταργούνται, αυτές οι διατάξεις προστίθενται και αυτές οι διατάξεις τροποποιούνται με αντιπαραβολή της παλιάς και της νέας διάταξης, έχουν βάλει το κείμενο του νέου Κώδικα και πρέπει ...εσύ, να ανοίξεις τον ισχύοντα για να δεις τι αλλάζει (διαδικασία σίγουρα χρονοβόρα και βαρετή)...
    Προσωπικά, έχω προτείνει αρκετές αλλαγές του Κώδικα, κατά καιρούς και σε διάσπαρτες αναρτήσεις μου, με βάση την καθημερινή δικαστηριακή μου εμπειρία.
 Επειδή κάποιοι είπαν ότι "θα γίνουμε Ευρώπη" με τις σχεδιαζόμενες αλλαγές, προφανώς αυτό δεν θα συμβεί μόνον με την μείωση της ποινής σε ορισμένα αδικήματα (ακόμα και ...στην ανθρωποκτονία) !
     Επίσης, είναι τουλάχιστον ΓΕΛΟΊΟ το επιχείρημα, όπως έχω ξαναπεί, ότι έπρεπε να αλλάξει ο Νόμος περί καταχραστών, λόγω της ...καθαρίστριας : αυτό που έπρεπε να αλλάξει, είναι μάλλον ...οι (πως να τους χαρακτηρίσεις ;) δικαστές μας, που δεν μπορούν να ξεχωρίσουν ποιος είναι "καταχραστής" και ποιος όχι, πότε υπάρχει ζημιά του Δημοσίου και πότε όχι...
    Άλλωστε, στην πράξη, η κατάργηση των απειλούμενων ισοβίων καθείρξεων για τους καταχραστές, είναι μάλλον περιττή, εφόσον οι δικ(χ)αστές μας, σχεδόν ΠΟΤΈ δεν επέβαλλαν ισόβια σε πολιτικά στελέχη και άλλα τρωκτικά, παρά μόνον ίσως σε κανέναν φουκαριάρη τραπεζικό υπάλληλο, εθισμένο στον τζόγο !
  Δεν θα αναφερθώ, φυσικά και αναλυτικά, σε όλες τις σχεδιαζόμενες αλλαγές, εφόσον, όπως είπα, είναι και δύσκολο να τις παρακολουθήσεις, απλά θα περιμένω να δω ποιες τελικά θα περάσουν και σε ποια μορφή (εξάλλου, είναι σχεδόν βέβαιο, ότι η επόμενη κυβέρνηση, θα τις ξανά αλλάξει χαχα).
     Από τα όσα είδα και άκουσα, έχω να πω μόνον τα εξής :
-Η διάκριση μεταξύ κατοχής και χρήσης μολότωφ είναι καλοδεχούμενη, παρά τις αντιδράσεις.
-Η μείωση της ποινής, για ένταξη και ...διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, δε μου φαίνεται, ούτε λογική, ούτε σκόπιμη.
-Καλοδεχούμενος είναι και ο περιορισμός της έννοιας "δημόσιος τομέας" και "υπάλληλος".
-Όσοι μιλάνε για μη δυνατότητα αναστολής των ποινών, καλύτερα να ...πάνε σε ψυχίατρο και ευτυχώς που κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται !
-Καλοδεχούμενη είναι επίσης και η πρόβλεψη ότι σε περίπτωση συρροής ελαφρυντικών, η ποινή θα μειώνεται περισσότερο, από όσο σήμερα καθώς και ότι το ελαφρυντικό της καλής διαγωγής, μετά την πράξη, θα δίνεται ΚΑΙ σε κρατούμενους (διαγωγή, υπό καθεστώς κράτησης δηλαδή).
-Από τα λιγοστά, όπως είπα, που είδα, κακή εντύπωση, μου έκανε ότι, αντί να διευρύνεται, συρρικνώνεται το περιθώριο αποζημίωσης των θυμάτων, σε οικονομικά εγκλήματα, για την ευνοϊκή αντιμετώπιση του δράστη : σήμερα, η ικανοποίηση μπορεί να γίνει μέχρι την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας, σε πρώτο βαθμό και αυτό καταργείται ! Αντίθετα, είχα προτείνει, να διευρυνθεί και να περιλαμβάνει ΚΑΙ τον δεύτερο βαθμό, ειδικά όταν σε πρώτο βαθμό, ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε ερήμην...
   Γενικά μιλώντας, δεν θα γίνουμε ...Ευρώπη, ούτε με τιμωρητικές και εκδικητικές λογικές, ούτε φυσικά με ...εισπρακτικές, αλλά με έναν Κώδικα, που θα δίνει δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες και θα οδηγεί σε σωφρονισμό, αλλά και θα επιβραβεύει τις έμπρακτες και ειλικρινείς μετάνοιες !