Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

δεσποινίς, ετών 43...

   Προχθές, οι πολιτικοί μας, όπως κάθε χρόνο, γιόρτασαν τα γενέθλια της μεγαλοκοπέλας, της "δημοκρατίας" ΤΟΥΣ, που έκλεισε (κάθε άλλο παρά αισίως) τα 43...
 Και πως να μην την γλεντήσουν, άλλωστε, εφόσον, χωρίς αυτήν, δεν θα είχαν ούτε μαντήλι να κλάψουν, ενώ τώρα έχουν αποκτήσει, χάρη σε αυτήν και στο όνομά της, μεγάλες περιουσίες !
  Αν θέλαμε να αναφέρουμε, ενδεικτικά και μόνον, ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά, της "δημοκρατίας", που γιόρτασαν κάποιοι (ελάχιστοι) προχθές, αυτά θα ήταν : αναξιοκρατία, οικογενειοκρατία, ρουσφέτι, μίζα, πελατειακές σχέσεις, διαπλοκή, διαφθορά, έλλειψη δικαιοσύνης, απροθυμία εφαρμογής των Νόμων και ατιμωρησία, διάλυση οικογένειας και του παραγωγικού ιστού, τεράστια αδικία και διαχωρισμός των πολιτών, σε α΄και β΄ κατηγορίας, επικράτηση συντεχνιών και συνδικαλιστών, σε βάρος του συνόλου και πολλά ακόμα, παρόμοια ή και χειρότερα...
   Ενόψει των ανωτέρω, είναι προφανές, ότι και η λέξη "δημοκρατία" στην χώρα μας, είναι γράμμα κενό, ένα κουφάρι, μια ωραία λέξη, δίχως αντίκρυσμα, όπως και άλλες βαρύγδουπες έννοιες, που χρησιμοποιούν, όταν μιλάνε, οι πολιτικοί μας.
   Κάποια χάπατα, όταν ακούνε αυτά, απαντούν μηχανικά, ότι επί 43 χρόνια, δεν έτρωγαν μόνον οι πολιτικοί, αλλά και ο λαός, ότι εμείς τους ψηφίζαμε, ότι αυτοί μας αξίζουν και άλλα τέτοια ΤΡΑΓΙΚΆ...
    Η αλήθεια είναι βέβαια, ότι δεν θα είχαμε χρεοκοπήσει, αν ο "πάγκαλος" δεν καλούσε και άλλους στο φαγοπότι, να φάνε μαζί δηλαδή (έστω και όχι το ίδιο).
    Ωστόσο, είναι ανθρώπινο, όταν σε καλούν, να φας τζάμπα, έστω και αν μέσα σου, ξέρεις (δεν μπορεί να μην ξέρεις) ότι τίποτα δεν είναι τζάμπα και ότι κάποια στιγμή, θα έρθει "ο λογαριασμός", να πηγαίνεις, να ΠΑΡΑΣΎΡΕΣΑΙ.
    Το να λέμε όμως, ότι ο λαός, φταίει εξίσου με τον Ηγέτη, που τον εκμαύλισε και του έβαλε την ιδέα, ότι μπορεί και να τρώει τζάμπα, χωρίς να προσφέρει τίποτα και χωρίς να εργάζεται, είναι σαν να λέμε ότι εκτός από τον εγκληματία, φταίει πάντα και το θύμα του, που δεν τον απέφυγε, πράγμα άτοπο και παράλογο !
    Εξάλλου, όταν ο ψεύτης-απατεώνας πολιτικός, μου υπόσχεται "εκσυγχρονισμό", "επανίδρυση του Κράτους" και χίλια δύο άλλα (αν έστω και ένα προεκλογικό σύνθημα, έγινε πράξη, μετά τις εκλογές, να μου το πείτε να το μάθω) και όταν εκλέγεται, κάνει άλλα αντί άλλων, τότε προφανώς η ευθύνη βαραίνει εκείνον 100% και όχι εμένα, που τον πίστεψα και τον ψήφισα...
    Κάποιος κακόπιστος, διαβάζοντας αυτά, ίσως να πίστευε ότι είμαι νοσταλγός της Χούντας (που δεν έζησα και ούτε θα ήθελα να ζήσω), να πήγαινε στο άλλο άκρο, αλλά όχι.
    Ακόμα και η πολύ άρρωστη, η πολύ ανάπηρη (παρά τα 43 μόλις χρόνια της) αυτή δημοκρατία, που έχουμε, είναι προτιμότερη από άλλα, αυταρχικά, καθεστώτα.
    Εκτός από το ότι οι κυβερνήσεις εκλέγονται με την ψήφο του λαού, η δημοκρατία μας, εξαντλείται, βέβαια, σε κάποιες στοιχειώδεις ελευθερίες, όπως το δικαίωμα έκφρασης, που ασκώ τώρα, το δικαίωμα συνάθροισης και μετακίνησης κλπ, πράγματα, που υπό χουντικά καθεστώτα, κάθε άλλο, παρά αυτονόητα είναι !
   Αυτό, που θέλω να πω, είναι, πως το πρόβλημα, δεν είναι αυτό καθ' εαυτό το πολίτευμα, είναι πρόβλημα προσώπων και νοοτροπιών, περισσότερο.
   Όταν αυτοί, που εκλέγονται, είναι ψεύτες, απατεώνες, φαύλοι, ανεπάγγελτοι, αυταπατώμενοι, άχρηστοι κ.ο.κ, είναι φυσικό και επόμενο, όλα να πηγαίνουν κατά διαόλου, έστω και αν έχουν εκλεγεί δημοκρατικά (εδώ δεν μπορώ παρά να θυμηθώ, τον στίχο ενός τραγουδιού, που έλεγε πως "αυτό δεν είναι δημοκρατία, είναι μπασταρδοκρατία").
    Συνεπώς, η δημοκρατία, είναι το καλύτερο πολίτευμα, αλλά μόνον όταν επιλέγονται και εκλέγονται στην διακυβέρνηση, οι καλύτεροι και οι πιο άξιοι, όταν βγαίνουν στον αφρό, οι φελλοί και τα σκατά, όπως σήμερα (και τα τελευταία 30 και βάλε χρόνια), τότε μοιραία καταντάει κάτι τόσο άσχημο, όσο αυτό, που βιώνουμε διαρκώς και μοιάζει με εφιάλτης, δίχως τέλος.

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

κατρακύλα δίχως φρένα...

    Για τους δικαστές ισχύει πλέον το "καλύτερα να μασάς, παρά να μιλάς", με τις ανακοινώσεις "άμυνας", που βγάζουν ενάντια στις "επιθέσεις", που δέχονται, βυθίζονται, από μόνοι τους, ολοένα και περισσότερο στην ανυποληψία...
  Μπορεί ίσως, ορισμένες από τις "επιθέσεις" εναντίον τους, να είναι άδικες ή όχι τόσο δίκαιες, ωστόσο με αυτά, που λένε, στις δικές τους δηλώσεις, γελάει ο κάθε πικραμμένος (εκτός από τον τέως πρόεδρο του ΣτΕ) !
  Πρώτον, έχουν την ψευδαίσθηση ότι ο κόσμος "εμπιστεύεται την δικαιοσύνη (τους)" και δεύτερον, νομίζουν ότι κάνουν σωστά τη δουλειά τους (αυτό είναι ακόμα πιο επικίνδυνο).
  Η σημερινή (...πρωτόγνωρη και βαρυσήμαντη, για τα χάπατα της δημοσιογραφίας), θλιβερή, δήλωση του προέδρου του ΣτΕ, μοιάζει με νιαούρισμα, από γατάκι, που πιστεύει πως είναι τίγρης...
   Είναι φοβερό πάντως, πόσο κοντή μνήμη έχουν οι δημοσιογράφοι, που σχεδόν εκθείαζαν από το πρωί, τον "θαραλλέο" αυτόν δικαστή, που ...παραλίγο να τους αφήσει άνεργους !
   Διότι, δεν είμαστε ούτε χρυσόψαρα, ούτε χάπατα, ώστε ένα χρόνο μετά, να μην θυμόμαστε ότι ο πρόεδρος του ΣτΕ μαχόταν λυσσαλέα, ακόμα και με αθέμιτα μέσα, για να επηρεάσει το Δικαστήριο και να κηρυχθεί ο "Νόμος Παππά" ως συνταγματικά εντάξει, τόσο "ανεξάρτητος" και μακριά από την εκτελεστική εξουσία είναι και ο ίδιος...
    Η τελική απόφαση, που επιτεύχθηκε (ερήμην του Προέδρου) με κόπο και αίμα και μόνον χάρη στην έγκαιρη και σημαντική αντίδραση της υγιούς κοινωνίας, απέναντι σε αυτές τις μεθοδεύσεις, είναι (και αυτή είναι η ειρωνεία) μία από τις ελάχιστες, που δικαιολογούν τον όρο "ανεξάρτητη" για τη δικαιοσύνη !
   Αν τέτοιες αποφάσεις, ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση και οι πολίτες θα είχαν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στη "δικαιοσύνη" και οι δικαστές, θα μπορούσαν να λένε πως είναι "ανεξάρτητοι" και κατά παράδοξο τρόπο, θα έχαιραν μεγαλύτερου σεβασμού και από την εκτελεστική εξουσία και δεν θα τους γλεντούσε ο σφακιανός υφυπουργός και ο κάθε άλλος "αστοιχείωτος".
  Τα έχουμε ξαναπεί, αλλά αναγκαζόμαστε να τα επαναλάβουμε, αφού και οι δικαστές συνεχίζουν να προκαλούν με αστείες ανακοινώσεις : ούτε πραγματική εξουσία έχουν, ούτε ανεξάρτητοι είναι οι δικαστές !
    Όταν ο μισθός σου και η υπηρεσιακή σου εξέλιξη, καθορίζεται από το Δημόσιο και την εκάστοτε εξουσία, είσαι ένας απλός δημόσιος υπάλληλος, που θα κάνεις τα πάντα, για να μην δυσαρεστήσεις το αφεντικό σου και αυτό κάνει το 99,999% των δικαστών.
    Από την άλλη, όπως επίσης είναι σαφές και το έχουμε ξαναπεί, μπορεί ΑΎΡΙΟ ΤΟ ΠΡΩΊ, με έναν Νόμο, η κυβέρνηση, να καταργήσει τα μισά Δικαστήρια και τις αντίστοιχες οργανικές θέσεις, οδηγώντας τους μισούς δικαστές στην ανεργία, απλά και μόνον, για να δείξει ...ποιος έχει το πάνω χέρι.
    Και μάλλον σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσεται και η σημερινή πανικόβλητη ανακοίνωση του προέδρου του ΣτΕ, αν θυμηθεί κανείς το προχθεσινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας "παραπολιτικά" : μπορεί ο ίδιος να είναι κοντά στην σύνταξη, αλλά προσπαθεί να προστεύσει τους άλλους "δικαστές του" (παρότι έφυγαν από το μαντρί του και δεν του έκαναν το χατήρι, με το ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών, χαχα).
    Πέρα από την πλάκα, αν θέλουν οι δικαστές να περισώσουν όσα ψήγματα κύρους έχουν απομείνει στο θεσμό, όχι στους ίδιους, θα πρέπει να αρχίσουν και να δικάζουν ως (ανεξάρτητοι) δικαστές και όχι ως δημόσιοι υπάλληλοι, που απλά εφαρμόζουν ο,τιδήποτε ψηφίζει (και έχει ψηφίσει μέχρι τώρα) η Βουλή, όσο παράνομο και αντισυνταγματικό και αν είναι ! Τόσο απλό, αλλά και τόσο δύσκολο, συνάμα, όπως αποδεικνύεται, αφού πρέπει να αλλάξουν νοοτροπίες και πρακτικές δεκαετιών...
    Οι θεσμικές παθογένειες της Ψωροκώσταινας, μοιάζουν τόσο πολύ ριζωμένες και παγιωμένες, που η έκφραση "καμία σωτηρία", δεν είναι σχήμα λόγου, αλλά η θλιβερή πραγματικότητα !

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

τι θα κάνουμε δίχως τους "θεσμούς" ;

     Καθώς το "ελληνικό πρόγραμμα" τελειώνει (τυπικά, τουλάχιστον) σε ένα χρόνο, από σήμερα και η κυβέρνηση αγωνιά, για το αν και πότε θα βγει στις Αγορές, το δικό μας άγχος, των άγρια φορολογούμενων "κορόιδων", προκειμένου να εμφανίσουν πλεονάσματα και να πληρωθούν τα δανεικά, που πήραν και έφαγαν ΆΛΛΟΙ, είναι διαφορετικό.
  Η αγωνία μας, είναι, τι θα γίνει, αν φύγουν "οι θεσμοί", η τέως τρόικα δηλαδή, αν πάψει ο έξωθεν έλεγχος των αριστερών, που ήδη κυβερνούν ή όσων αριστερών επιθυμούν την εξουσία (βλέπε ΝΔ, το πιο αριστερό κόμμα, από όλα) !
  Το άγχος αυτό, που μόνο αδικαιολόγητο δεν είναι, επιβεβαιώνεται, με το ...χειρότερο τρόπο, από κάποια νομοσχέδια, που ήρθαν, πολύ πρόσφατα, στη Βουλή, μερικά από τα οποία μάλιστα, δεν συνοδεύονταν από ανάλυση κόστους, επειδή αυτό, είπαν, δεν είναι δυνατόν (sic) να προσδιοριστεί εκ των προτέρων (αυτά, ΟΎΤΕ στη Β. Κορέα)...
  Και φυσικά, ποιος να ελέγξει το κόστος των νέων νομοσχεδίων, οι δημόσιοι ...υπάλληλοι, των επιτροπών κλπ ή οι ανεξάρτητοι (εδώ γελάμε) δικαστές ; Αφού ξέρουν ότι το κόστος, θα το πληρώσει ...κάποιος άλλος, όχι οι ίδιοι, γιατί να ενδιαφερθούν και κυρίως γιατί να έρθουν σε σύγκρουση με αυτούς, που τους ταΐζουν ;
   Επειδή, αργά ή γρήγορα, όλα εξηγούνται, έτσι εξηγήθηκε και γιατί τελείωσε η πρόσφατη απεργία στους ΟΤΑ (καθαριότητα) και τι συμφωνήθηκε πίσω από τις κλειστές πόρτες του Μαξίμου.
   Φυσικά, η εξήγηση έγκειται στις ρουσφετολογικές-χαριστικές διατάξεις του νομοσχεδίου Σκουρλέτη, για να αποδειχθεί ότι στο τέλος, πάντα νικάνε τα τρωκτικά και πάντα υποχωρεί η εκάστοτε κυβέρνηση, μπροστά στις γραφικές "διαμαρτυρίες" τους (χωρίς να τους αγγίξει καν ο αστυνομικός, πέφτουν κάτω και φωνάζουν "με χτύπησε", "μου έσπασε το χέρι" και άλλα τέτοια καραγκιοζιλίκια).
    Εννοείται, πως αν ο Σκουρλέτης, είχε στοιχειώδη αξιοπρέπεια και ευθιξία, θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί, μετά το "άδειασμα" από τον Τσίπρα, που το πήρε πάνω του και έδωσε στα τρωκτικά ό,τι ζητούσαν, για να σταματήσει η απεργία, παρά τις διαφωνίες εκείνου (του Σκουρλέτη) !
    Βέβαια, είναι γνωστό, ότι αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμός, είναι έννοιες άγνωστες σε κρατικοδίαιτα τρωκτικά, που τα "καταπίνουν" ΌΛΑ, προκειμένου να μην χάσουν την καρέκλα και την αργομισθία τους...
    Επειδή ακούγεται για (μάλλον μίνι) ανασχηματισμός, μετά τη ΔΕΘ, έχουμε ξαναπεί ότι ο Σκουρλέτης είναι από τα μεγαλύτερα βαρίδια της κυβέρνησης, μαζί με τον ανεκδιήγητο Παππά.
    Οι δύο αυτοί, όχι για Υπουργοί δεν κάνουν, αλλά ...ούτε για χοιροβοσκοί, δεν έχουν θέση σε καμία κυβέρνηση καμίας χώρας του (όχι τρίτου, τουλάχιστον) Κόσμου.
    Ο Παππάς, μάλιστα, που το όνομά του, ακουγόταν ακόμα και για αναβάθμιση (έλεος !) σε σοβαρό Υπουργείο (όπου δεν θα ασχολείται με ...δορυφόρους), με τις εμμονές, που συνεχίζει να έχει, στο ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών, με κάνει να αμφιβάλλω, σοβαρά, για την ψυχική του υγεία !
    Δεν ξέρω τι υποχρεώσεις, μπορεί να έχει ο Τσίπρας, απέναντι στους ίδιους ή στις οικογένειές τους, αλλά μετά το πάθημα Βαρουφάκη (που όπως φαίνεται θα συνεχίσει να τον ταλαιπωρεί...), θα έπρεπε να έχει καταλάβει, πως, αν δεν ξεφορτωθείς τα "βαρίδια", θα σε συμπαρασύρουν, προς τα κάτω.
    Η πολιτική δεν ασκείται με γνωριμίες, φιλίες, λυκοφιλίες και δημόσιες σχέσεις και όλα πρέπει να θυσιάζονται στο βωμό του κοινού συμφέροντος !
    Αντί να συμμαζεύουν τα ασυμμάζευτα του κράτους-μορφώματος της Ψωροκώσταινας, αυξάνουν (!) τα βάρη για τους -ήδη άγρια και παράνομα- φορολογούμενους, με δωράκια στους ΟΤΑ, κρατικοποιήσεις επιχειρήσεων (ΟΑΣΘ), διορισμούς "μετακλητών", αυξήσεις μισθών και επιδομάτων σε κρατικοδίαιτα τρωκτικά και προσλαμβάνουν χρυσοπληρωμένους συμβούλους του κώλου, λες και το Δημόσιο, δεν έχει μορφωμένους υπαλλήλους (με δυνατούς τίτλους σπουδών), να το "συμβουλέψουν"...
     Επομένως, αν όλα αυτά και άλλα τραγικά, συμβαίνουν ΣΉΜΕΡΑ, όταν υποτίθεται πως βρισκόμαστε ακόμα εντός προγράμματος και προσαρμογών, είναι απόλυτα λογικό, να μας λούζει κρύος ιδρώτας, για το τι θα συμβεί, μετά τη λήξη του, για τη νέα επέλαση των τρωκτικών, που προοιωνίζεται, ειδικά από την στιγμή, που δεν υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις, αυτή τη στιγμή, να τα εξοντώσουν ! (όποιος σκέφτηκε ότι θα τους σταματήσει ...ο Κούλης, καλύτερα να μην πάει να ψηφίσει ποτέ ξανά)

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

υπόθεση Ηριάννας

    Η απόρριψη της αίτησης αναστολής εκτέλεσης, της πρωτόδικης ποινής, πολυετούς κάθειρξης, μιας κατηγορούμενης, για ένταξη και συμμετοχή σε εγκληματική-τρομοκρατική οργάνωση, έγινε αφορμή, για νέες επιθέσεις, στους δικαστές και για πρόκληση υλικών ζημιών, σε ιδιωτικές περιουσίες.
  Στην προκειμένη περίπτωση, οι αντιδράσεις και οι επιθέσεις στην "δικαιοσύνη", υπήρξαν, τουλάχιστον, υπερβολικές, από τους αριστερούς συντρόφους, του Τσίπρα, εξ αιτίας των οποίων, έχασε τη δουλειά του ο Μπογδάνος (για να μην δυσαρεστήσει ο Σκάι, την κυβέρνηση, προφανώς).
  Μίλησαν για "μαύρες σελίδες" στην ιστορία της "δικαιοσύνης", ενώ η τελευταία, έχει να επιδείξει πολύ χειρότερες αποφάσεις και κυρίως, πολύ χειρότερες-εγκληματικές, αδράνειες...
  Από την άλλη, βέβαια, βγήκαν μαζικά και οι γιαλαντζί δεξιοί-φιλελέδες, να υποστηρίξουν την ορθότητα της απόφασης.
   Πολιτικά και φιλοσοφικά μιλώντας, είναι αληθές, ότι μπάτσοι και δικ(χ)αστές, ως γρανάζια-υπηρέτες-λυκόσκυλα του "συστήματος", ως έχοντες δηλαδή την μοναδική αρμοδιότητα, να επιβάλλουν την κρατική βία, βγάζουν σπυριά και εξαντλούν την αυστηρότητά τους, απέναντι στους "τρομοκράτες" (γνήσιους και μη), θεωρώντας, εύλογα, λόγω της ως άνω "δουλειάς", που κάνουν, ότι και οι ίδιοι αποτελούν στόχο !
   Για να περάσουμε τώρα, στο νομικό σκέλος της υπόθεσης, το να "κράζουμε" την απόρριψη της αίτησης αναστολής, είναι σαν να βάζουμε το κάρο, μπροστά από το άλογο...
   Το θέμα εδώ, για το οποίο τότε οι αντιδράσεις, υπήρξαν ...πολύ χλιαρές, είναι, το κατά πόσον, υπήρξε ορθή η βαριά πρωτόδικη καταδίκη της συγκεκριμένης κατηγορούμενης ή όχι !
   Διότι, το να λες, στο Δικαστήριο, όπως προκύπτει από τα ρεπορτάζ, ότι θέλω να αποφυλακιστώ, επειδή είμαι καλή φοιτήτρια και θα χάσω μαθήματα και ΌΧΙ (!) επειδή ...είμαι αθώα, θεωρώ, ότι δικαιώνει μάλλον τους 3 Εφέτες, που είπαν "όχι", παρά τους 2, που είπαν "ναι", στην αποφυλάκιση...
    Μπορεί μεν, η αίτηση αναστολής εκτέλεσης της ποινής, ενόψει του δεύτερου βαθμού, να προϋποθέτει κάποια ανεπανόρθωτη βλάβη του αιτούντος, ωστόσο δεν μπορεί να είναι το μοναδικό κριτήριο, δεν μπορεί να μην συνέχεται με την κρίση, αναφορικά, με το κατά πόσον η πρωτόδικη απόφαση, υπήρξε ορθή ή όχι !
    Και αντίστροφα : εάν πιθανολογείται, ότι η πρωτόδικη απόφαση, υπήρξε εσφαλμένη, για νομικούς ή πραγματικούς λόγους, η βλάβη του αιτούντος, είναι αυτονόητη και αυταπόδεικτη, δεν χρειάζεται, ουσιαστικά, να επικαλεστεί κάτι άλλο.
    Αν δηλαδή λες, ότι μπορεί και να είμαι ένοχος, πόσο μάλλον αν έχεις ομολογήσει (ή τα στοιχεία είναι συντριπτικά εις βάρος σου), ένα βίαιο και επικίνδυνο έγκλημα-κακούργημα, είναι σχεδόν γραφικό, να επικαλείσαι μετά, "ανεπανόρθωτη βλάβη", για να αποφυλακιστείς, όπως "πρέπει να μαζέψω τα ροδάκινα, γιατί αλλιώς θα σαπίσουν" ή "πρέπει να ταΐσω-ποτίσω τα πρόβατα, για να μην ψοφήσουν"...(όλοι θυμόμαστε και τον συζυγοκτόνο του Βελβεντού, να λέει στον Ανακριτή, ότι πρέπει να οργώσει τα χωράφια του)
     Άρα, η ΟΥΣΊΑ της υπόθεσης είναι, το κατά πόσον, η ...άριστη αυτή φοιτήτρια, είχε ενταχθεί σε τρομοκρατική οργάνωση, αποδεχόταν τους σκοπούς της και συμμετείχε ενεργά και συνειδητά !
     Ένα αποτύπωμα, σε μέρος όπλου, που μπορεί να ανήκε στο γκόμενό της, τρομοκράτη, θεωρώ, ότι, από μόνο του, δεν μπορεί να στηρίξει μια τόσο βαριά κατηγορία, αν δεν επιβεβαιώνεται και από άλλα στοιχεία.
     Κάπου εδώ λοιπόν, οι δικαστές (του πρώτου βαθμού), έχασαν το δίκιο τους (αν είχαν), θεωρώντας σχεδόν ότι, η επιβεβαιώση έρχεται, είτε μέσα από ...συμμετοχή σε ομάδες "αλληλέγγυων", είτε μέσα από ...ταξίδια στην πόλη της Βαρκελώνης !

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

45'' για έναν άλλο κόσμο

     Αμφιταλαντεύτηκα πολύ, για το κατά πόσον θα έπρεπε να γράψω, ένα κείμενο, τουριστικής φύσης, για το αγαπημένο μέρος των διακοπών μου, για το λόγο ότι, αφενός, αυτό που λέμε συνήθως "προσωπικός παράδεισος" είναι πολύ υποκειμενικό και αφετέρου, η χώρα μας έχει πολλούς τέτοιους, γράφοντας για ένα μέρος, δηλαδή ξεχνάς-αδικείς κάποιο άλλο...
  Τελικά, το αποφάσισα, χωρίς όμως να ξέρω ακριβώς και τι να γράψω, εκ των προτέρων, τι πρέπει να ειπωθεί και τι όχι.
  Για να λύσω και το "μυστήριο" του τίτλου, 45 δευτερόλεπτα περίπου, διαρκεί μια χαλαρή διάσχιση της υψηλής γέφυρας της Χαλκίδας, οπότε ναι, το μέρος, όπου "γεμίζω τις μπαταρίες μου", είναι η υπέροχη, η "μαγική" Εύβοια !
   Επέλεξα τον χαρακτηρισμό "άλλος κόσμος", θαυμαστός, για να διαφημίσω το νησί, επειδή ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, φυσική ομορφιά, μπορεί να βρει κανείς και αλλού ίσως, τέτοια "αύρα" όμως, δύσκολα...
   Το θέμα είναι, βέβαια, πως η Εύβοια, είναι νησί, όχι μικρό, αλλά ούτε και τεράστιο και οι ομορφιές της είναι συμπυκνωμένες και γρήγορα προσβάσιμες (αν βοηθούσε και το οδικό δίκτυο...).
   Σε λίγα μέρη, μπορείς να βρίσκεσαι μέσα σε πυκνό ελατόδασος ή σε τοπία αλπικού τύπου και σε λιγότερο από μισή ώρα, σε μια υπέροχη παραλία και αντίστροφα !
  Το θαυμαστό, επίσης, είναι πως ενώ είναι σχετικά μικρό νησί, αποτελεί, τρόπον τινά, μια μικρογραφία του σύμπαντος, εδώ θα συναντήσεις τοπία, από όλο τον κόσμο : ποτάμια, λίμνες, φαράγγια, καταρράκτες, πυκνά δάση, ερήμους, βουνά, φανταστικές παραλίες, πηγές (και ιαματικές), ηφαίστεια, πραγματικά το μόνο, που δεν έχει ίσως, είναι οι παγετώνες...
    Σίγουρα, δεν είμαι και πολύ αντικειμενικός, αφού κατάγομαι, κατά το ήμισυ, από την Εύβοια, ενώ, για να πω και την αμαρτία μου, κινούμαι στα ίδια μέρη, εν πολλοίς και δεν έχω ανακαλύψει και ο ίδιος, ΠΟΛΛΆ ακόμα και πολλές διαδρομές, κυρίως στην πολύ βόρεια (την καταπράσινη) και την πολύ νότια (την πιο άνυδρη).
    Όπως είπα εξαρχής, αυτό, που κάνει την Εύβοια να διαφέρει, από άλλα όμορφα μέρη-τοπία (για τις ομορφιές της Εύβοιας και τα αξιοθέατα δεν χρειάζεται να γράψω, μπορεί ο καθένας να τα ανακαλύψει μόνος του π.χ ό,τι και να πω για το δάσος της Στενής, αν δεν πας, δεν θα καταλάβεις), είναι ότι πρόκειται για τόπο θαυμαστό ή τόπο θαυμάτων !
    Αυτό βέβαια, υπάρχει αφενός κίνδυνος να παρεξηγηθεί και αφετέρου, δεν μπορεί εύκολα, να αποτυπωθεί με λέξεις.
    Πάντως, με το "καλημέρα", με το που πατάς το πόδι σου, εκεί, αρχίζουν τα περίεργα, όπως τα "τρελά νερά" της Χαλκίδας και από εκεί και μετά, το μόνο, που χρειάζεται, είναι να έχεις τις "κεραίες" σου ανοικτές : τα χρώματα, που παίρνει ο ουρανός, όταν σουρουπώνει, τα σχήματα των νεφών κλπ, είναι κάποιες -ενδεικτικές και μόνον- "πινελιές", που δείχνουν ότι δεν βρίσκεσαι σε ένα συνηθισμένο μέρος, αλλά σε κάτι ξεχωριστό-μαγικό.
    Βέβαια, με αυτά, που λέω, φοβάμαι μήπως παρεξηγηθώ, μήπως νομίσει κάποιος, ότι εκεί θα θεραπευτεί μονομιάς, από κάποια ασθένεια ή θα βρει τον/την άντρα/γυναίκα της ζωής του (χωρίς να αποκλείονται και αυτά, βέβαια...).
    Το μόνο που ξέρω είναι πως αυτός ο τόπος αξίζει να τον ανακαλύψεις, με όσο γίνεται μεγαλύτερη λεπτομέρεια, κάθε δηλαδή σπιθαμή του, κρύβει τόσες ομορφιές και τόσα "μυστικά", που χρειάζονται ΠΟΛΛΈΣ επισκέψεις, για να καταφέρεις να τον χορτάσεις (τρόπος του λέγειν, γιατί μάλλον δεν γίνεται) !

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

το τέλος των τραπεζών ;

    Πρόσφατα, οι τράπεζες ανακοίνωσαν κάποιες δειλές μειώσεις, στα επιτόκια χορηγήσεων και ορισμένοι, προσπάθησαν να το εξηγήσουν, μάλλον ανεπιτυχώς...
  Σίγουρα, οι τραπεζίτες, δεν αποφάσισαν ξαφνικά ...να γίνουν άνθρωποι, ούτε νοιάζονται όψιμα, για την σωτηρία της μαύρης ψυχής τους.
  Η εξήγηση, βρίσκεται αλλού, στην παροιμία, που είναι της μόδας τελευταία : "το καλό το παλικάρι, ξέρει και άλλο μονοπάτι".
   Έτσι, λοιπόν, εδώ και κάποιες μέρες, όλο και περισσότερες γνωστές και μεγάλες επιχειρήσεις-εταιρίες, προσφεύγουν για δανεισμό, απευθείας στον κόσμο, στο ευρύ κοινό, μέσω της έκδοσης ομολόγων.
   Με τον τρόπο αυτό, ο καθένας, που έχει τα χρήματά του και κάθονται στις τράπεζες, με μηδενικά επιτόκια, μπορεί να πετύχει μια απόδοση, γύρω στο 4 με 4,5% και αντίστοιχα, η επιχείρηση, αποφεύγει τα ληστρικά επιτόκια των (ελληνικών) τραπεζών, άνω του 10%.
    Μέσω της παράκαμψης των τραπεζών και της απευθείας αναζήτησης κεφαλαίων, από ιδιώτες, οι επιχειρήσεις αντλούν φθηνότερο χρήμα, είτε για επενδύσεις, είτε για αποπληρωμές δανείων, προς ...τράπεζες (σε ένα δάνειο εκατομμυρίων ευρώ, καταλαβαίνει κανείς, ποια είναι η διαφορά σε τόκους, ανάμεσα στο 4 και στο 11% !), απελευθερώνοντας έτσι ρευστότητα.
    Είναι σαν να πετάνε από πάνω τους, τα παράσιτα, τις βδέλλες, που λέγονται "τράπεζες" και τους πίνουν το αίμα...
    Μπροστά στον κίνδυνο λοιπόν, να λάβει διαστάσεις επιδημίας, αυτή η νέα τάση των επιχειρήσεων και να χάνουν ολοένα και περισσότερους πελάτες, οι "μακρόθυμοι" και"πολυέλεοι" τραπεζίτες, αναγκάστηκαν να ρίξουν (λίγο) τα επιτόκιά τους, σε πιο ανθρώπινα επίπεδα (απέχουν πολύ, βέβαια, ακόμα).
     Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, πως είμαστε κοντά (ακόμα) σε ένα "τέλος των τραπεζών", αλλά είναι θετικό, ότι οι επιχειρηματίες "ψάχνονται αλλιώς" και βρίσκουν εναλλακτικούς τρόπους χρηματοδότησης (αυτός άλλωστε, είναι και ο ρόλος του επιχειρηματία, να βρίσκει-σκαρφίζεται λύσεις, στα προβλήματα της επιχείρησής του).
     Θα ήταν ευχής έργον, αν μπορούσε η τάση παράκαμψης των τραπεζών, ο δανεισμός δηλαδή από ιδιωτικά κεφάλαια (με βάση την αρχή "η ισχύς εν τη ενώσει", αφού όσο περισσότεροι ιδιώτες ομολογιούχοι επενδυτές βρεθούν, κάθε φορά, τόσο μικρότερα κεφάλαια, χρειάζεται να βάλει ο κάθε ένας, ήτοι, το ρίσκο μοιράζεται) να λάβει μεγαλύτερες διαστάσεις και γρήγορα.
    Μην ξεχνάμε ότι, οι επιχειρήσεις, ουσιαστικά, σύρθηκαν σε αυτές τις λύσεις, από ...τις ίδιες τις τράπεζες, από την απροθυμία ή την καθυστέρηση, να προχωρήσουν στις αναγκαίες αναδιαρθρώσεις των δανείων τους !
    Από την άλλη, οπωσδήποτε, το δέλεαρ της απόδοσης του 4,5%, για τον ιδιώτη, που θα αγοράσει εταιρικές ομολογίες, εταιρικό χρέος δηλαδή, αντισταθμίζεται από ένα αυξημένο ρίσκο απώλειας κεφαλαίου, αφού ...η επιχειρηματική αποτυχία, είναι πάντα μέσα στο παιχνίδι και συχνά, οφείλεται ακόμα και σε ακραίους ή τυχαίους παράγοντες (π.χ μια φυσική καταστροφή).
    Το τέλος των τραπεζών, πάντως, είναι μάλλον μακριά, αφού η κυβέρνηση, φροντίζει να τους δίνει, συνέχεια, νέες πηγές εσόδων, όπως με την υποχρεωτική χρήση POS, ενώ έφτασαν ακόμα και στο σημείο, να επιβάλλον προμήθεια, για την πληρωμή του φόρου εισοδήματος (!), ενώ οι προμήθειες, για καταθέσεις, υπέρ τρίτων, έχουν καταργηθεί, προ πολλού...
    Επειδή, τελευταία, γίνεται πολύς λόγος, για τις περιβόητες τρεις εξουσίες και την υποτιθέμενη διάκρισή τους, φαίνεται πως πολλοί ξεχνούν, τόσο την τέταρτη εξουσία, τα ΜΜΕ, όσο και την οικονομική εξουσία, τις δύο εξουσίες, δηλαδή, που ουσιαστικά κάνουν κουμάντο και ανεβοκατεβάζουν τις κυβερνήσεις, διαχρονικά !

 

Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

η φοροδιαφυγή μοιάζει πλέον ...με καθήκον

    Όπως όλες οι προηγούμενες αριστερές κυβερνήσεις, από το 1981 έως σήμερα, έτσι και η σημερινή, θεωρεί ως αιτία, των (άλυτων, υπαρξιακών) προβλημάτων της, την "φοροδιαφυγή", η ...πάταξη της οποίας παίζει ψηλά στα δελτία ειδήσεων και αποκοιμίζει τα αριστερά χάπατα.
 Το έβαλα σε εισαγωγικά, διότι ο όρος αυτός, που χρησιμοποείται επί τόσες δεκαετίες, είναι μάλλον αδόκιμος, αφού κανείς δεν ξεφεύγει από την πληρωμή φόρων και (παράνομων) χαρατσιών, ειδικά, μετά την χρεοκοπία του 2010...
  Το να λες ότι μπορείς να αποφύγεις τους φόρους, είναι σαν να λες ότι μπορείς να αποφύγεις τον θάνατο.
  Αυτό που συμβαίνει είναι, ότι ο κόσμος, οι επιχειρήσεις και οι ελεύθεροι επαγγελματίες, όσοι δεν ζουν από τα έτοιμα και δεν ανήκουν στην τεράστια λίστα του ΓΛΚ, προσπαθούν να εμφανίσουν λιγότερα έσοδα, για να ΜΕΙ'ΩΣΟΥΝ και όχι να διαφύγουν-αποφύγουν τους φόρους !
  Όταν ο καθένας, έχει τον Τσακαλώτο και την Αχτσιόγλου (με εισφορές επί των εισφορών, αυτή...), αναγκαστικά, ως συνεταίρους, στην δουλειά του, στον καθημερινό αγώνα του, με ποσοστά άνω του 50%, οφείλει να αμυνθεί και να προσπαθήσει να επιβιώσει, αυτό είναι όλο.
  Φοροδιαφυγή κάνουν μόνον οι πολύ πλούσιοι, που ξέρουν και τα μέσα, δηλαδή offshore εταιρίες και άλλα νομιμοφανή 
"κόλπα" (π.χ τριγωνικές συναλλαγές), για να μην πληρώνουν φόρους.
  Αυτό που παρακολουθούμε τώρα (σε νιοστή επανάληψη) και προβάλλουν και οι δημοσιοκάφροι, είναι ένα ακόμα θέατρο του παραλόγου : εφοριακοί-"ρουφιάνοι", παριστάνουν τους πελάτες (υπάρχει ζήτημα νομιμότητας εδώ) και αν η επιχείρηση, δεν κόψει αποδείξεις, την σφραγίζουν ή επιβάλλουν πρόστιμα.
   Τα αριστερά χάπατα δυσκολεύονται να κατανοήσουν, απλές και λογικές έννοιες, όπως : πρώτον, αν μια επιχείρηση σφραγιστεί και δεν δουλέψει, δεν θα έχει έσοδα, άρα και φοροδοτική ικανότητα...
   Δεύτερον, όταν π.χ λέμε ότι δεν κόπηκαν αποδείξεις 1000 ευρώ, αυτά είναι τα ΑΚΑΘΆΡΙΣΤΑ έσοδα μιας επιχείρησης, για να βρεθεί το καθαρό ποσόν, το οποίο και μόνον, μπορεί να φορολογηθεί, θα πρέπει να αφαιρεθούν : κόστος πωληθέντων, ημερομίσθια, ενοίκια και ένα σωρό άλλες επιβαρύνσεις, άρα αν στα 1000 ευρώ μεικτά, τα καθαρά έσοδα είναι 200, η "φοροδιαφυγή" είναι 60 ευρώ, που λέει ο λόγος, με συνέπεια να δημιουργούνται λανθασμένες εντυπώσεις (1000 ευρώ φοροδιαφυγή και όχι 60) !
   Σε μια περίπτωση μάλιστα, ακούσαμε ότι τα ξεφτέρια οι ελεγκτές σφράγισαν κυλικείο δημόσιου Νοσοκομείου (μάλλον η μίσθωση, θα είχε γίνει αξιοκρατικά, δεν εξηγείται αλλιώς...), ήτοι μια επιχείρηση, από την οποία το Κράτος, εισπράττει ενοίκιο...
   Σε αυτό το καλοκαιρινό σαφάρι, μπαίνουν στο στόχαστρο μικρές ΕΠΟΧΙΑΚΈΣ επιχειρήσεις, που δουλεύουν 3 μήνες το χρόνο, για να βγάλουν τους υπόλοιπους !
   Εξίσου τραγικά, παράνομα και αντισυνταγματικά, είναι και τα ύψη των προστίμων, που ανακοινώθηκαν : ...ανεξαρτήτως τζίρου, για μία μη έκδοση απόδειξης 50 ευρώ, ένας ελεύθερος επαγγελματίας, θα πληρώσει πρόστιμο, από 1000 έως 1500 ευρώ.
  Αυτό σημαίνει πως ένας ελεύθερος επαγγελματίας, με ετήσια καθαρά έσοδα 2000 ευρώ, θα πρέπει, για έξι μήνες, να δουλεύει, για να πληρώσει το πρόστιμο και να μην τρώει τίποτα...
    Και φυσικά, οι διχαστούληδες, δεν βγάζουν ποτέ ανακοινώσεις, σε τέτοιες περιπτώσεις, όταν παραβιάζονται, τόσο βίαια και ωμά, τα ανθρώπινα δικαιώματα, παρά μόνον, όταν ...τους γλεντάει ο "Σφακιανός", στο φβ, όταν είναι να ...κάνουν τη δουλειά τους, ΜΟΎΓΓΑ και συνενοχή (ξέροντας πως από αυτά, τα παράνομα χαράτσια, πληρώνεται και ο μισθουλάκος τους) !
    Είναι βέβαιο και αναμενόμενο, πως όσο μεγαλώνουν οι φορολογικοί συντελεστές και οι λοιπές επιβαρύνσεις, τόσο μεγαλώνει και η απροθυμία του κόσμου, να δηλώσει (Ή ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΆΛΕΙ) περισσότερα έσοδα και αντίστροφα, αν μειώνονταν οι συντελεστές σε κάτι πιο λογικό, π.χ 10%, θα αυξάνονταν άμεσα και τα δηλούμενα εισοδήματα.
    Ωστόσο, επειδή και αυτή, όπως όλες οι κυβερνήσεις, μετά το 1981, είναι, όπως είπαμε, αριστερή, θεωρεί λανθασμένα, όπως ο μέσος (καραγκιόζης) αριστερός ψηφοφόρος, ότι η αιτία της κακοδαιμονίας του, είναι η φοροδιαφυγή ...των άλλων και όχι η υπερ-σπατάλη ...η δικιά του !
    Αφού εκτοξεύουν τα ελλείμματα στο Θεό (ή για να ακριβολογούμε, στο Διάολο), μέσα από "κοινωνικές παροχές" (εδώ γελάμε), ρουσφέτια, διορισμούς, μίζες, ρεμούλες, διαπλοκή και υπερτιμολογήσεις, έρχεται μια στιγμή και σκέφτονται : κάτι πρέπει να κάνουμε, για να μειωθούν τα ελλείμματα.
     Έτσι, αντί να μειώσουν τα έξοδά τους, αυξάνουν τους φόρους και κυνηγάνε την ανύπαρκτη "φοροδιαφυγή", κοροϊδεύοντας τον ...εαυτό τους και τα πρόβατα, που τους ψηφίζουν.

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια

   Αν σκοτώσεις, θα μπεις στην φυλακή, για 20 χρόνια, χοντρικά, όχι ότι είναι λίγα, αλλά θέλω να πω, ότι κάποια στιγμή θα βγεις !
  Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις, όπως η εσχάτη προδοσία, όπου δεν επιτρέπεται "απόλυση" από τις φυλακές, εκεί τα ισόβια, σημαίνουν ισόβια, δηλαδή για όσο ζεις, μόνον νεκρός βγαίνεις από την φυλακή...(βλέπε και συνταγματάρχες της Χούντας)
  Ο πρόλογος αυτός, αφορά, φυσικά, την "περίπτωση" του Μπαρουφάκη, μετά τις αποκαλύψεις (εκ νέου, γνωστά είναι αυτά, απλά κανείς δεν συγκινείται, μετά από 2 ολόκληρα χρόνια) για τα "σχέδιά" του.
  Γνώμη μου είναι, ότι μπορεί να στοιχειοθετηθεί η κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, σε βάρος του, διότι με τις θεωρίες των παιγνίων του (και όλοι ξέρουμε τι παίζει...), παραλίγο να μας βγάλει από το ευρώ και από την Ε.Ε, χωρίς ο συριζα να έχει τέτοια εντολή από το λαό (ο Τσίπρας ξύπνησε και του πήρε το τιμόνι, από τα χέρια, ελάχιστα πριν τσακιστεί το σαπιοκάραβο, στα βράχια) !
  Κάποιοι από το τσούρμο των τρελών, του πρώτου εξαμήνου, του 2015, της πιο σκοτεινής και επιζήμιας για τον τόπο, περιόδου, μετά την μεταπολίτευση, μάλιστα εξακολουθούν να κατέχουν δημόσιες θέσεις και αξιώματα, να βγαίνουν τις τηλεοράσεις, σαν να μην συνέβη τίποτα κλπ.
   Το τι συνέβη, βέβαια, είναι γνωστό, αν και το ακριβές μέγεθος της ζημιάς, είναι κυριολεκτικά ανυπολόγιστο : κλείσιμο και ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών ("αγάπη μου, σήμερα έκλεισα τις τράπεζες", είχε πει ο ξιπασμένος τρελός), τεράστια εκροή καταθέσεων, capital controls, καταστροφή επιχειρήσεων και ένα σωρό άλλα, για να κάνει ο Μπαρουφάκης ..."περήφανη διαπραγμάτευση" με πέτσινα μπουφάν και κοριούς, κάτω από το τραπέζι.
   Φυσικά, στο κομμάτι της εσχάτης προδοσίας, πρέπει να συνυπολογιστεί και το τι θα συνέβαινε, αν ο Τσίπρας, δεν ξυπνούσε, από τον εφιάλτη, τελευταία στιγμή : μια τυχόν έξοδος της χώρας, από την Ε.Ε θα την καθιστούσε ευάλωτη, με πιθανές τραγικές εθνικές συνέπειες, πέρα από τις καθαρά οικονομικές, δηλαδή.
    Και φυσικά, μπορεί τώρα, που το θέμα συζητείται μόνον θεωρητικά, τα αριστερά χάπατα, δηλαδή οι Δ.Υ κυρίως, που ψήφισαν 2 φορές συριζα το 2015, να λένε "δεν θα είχα πρόβλημα, να πάρω IOU'S, αντί για λεφτά", ωστόσο αν συνέβαινε όντως αυτό, είναι σχεδόν βέβαιο, ότι αργά ή γρήγορα, θα χυνόταν αίμα, στους δρόμους, η κατάσταση θα έβγαινε εκτός ελέγχου !
    Δύο και πλέον χρόνια, μετά δεν έχει γίνει ΤΊΠΟΤΑ, προκειμένου οι υπαίτιοι, εκείνης της καταστροφικής περιόδου, να λογοδοτήσουν και να τιμωρηθούν, αυτό είναι κάτι, που μένει μετέωρο, η νέμεσις, πρέπει να επέλθει, είναι αναπόφευκτο, δεν μπορεί να κάνεις τόσο μεγάλο κακό και σε τόσους πολλούς και να ζεις αμέριμνος, σαν να μην συνέβη τίποτα...
    Δεν ξέρω τώρα, πόσοι και ποιοι, πρέπει να πάνε κατηγορούμενοι, γιατί δεν είναι μόνον ο μπαρουφάκης, σίγουρα, υπάρχουν και εκείνοι, που τον ανέχτηκαν, για περισσότερο από όσο έπρεπε (θα ισχυριστούν βέβαια, ότι παρασύρθηκαν, από τον "καθηγητή").
    Είναι ίδιον των αριστερών χάπατων, να θεωρούν αυθεντία, όποιον φέρει τον τίτλο "καθηγητής", ακόμα και αν είναι ο μεγαλύτερος τενεκές (ξεγάνωτος) του κόσμου !
    Επίση, για να διακινδυνεύσω και μια πρόβλεψη, φοβάμαι ότι σε τυχόν Ειδικό Δικαστήριο (για το οποίο, ο ίδιος ο μπαρουφάκης, σχεδόν παρακαλάει, να γίνει), δεν είμαι και τόσο βέβαιος, ότι θα υπάρξουν καταδίκες...
    Το πιθανότερο είναι να πουν, στο τέλος, ότι ...δεν υπήρχε δόλος και να μείνει το θέμα εκεί : εξάλλου, ο μπαρουφάκης, θα αρχίσει τα δικά του και οι δικαστές, μη έχοντας και οικονομικές γνώσεις, δεν θα καταλαβαίνουν τι λέει, θα μπερδευτούν !
     Μπορεί δηλαδή, να απαλλαγεί, λόγω βλακείας ή λόγω τρέλας, ωστόσο επειδή και η κοινωνία, οφείλει να προστατεύεται από επικίνδυνα άτομα, ακόμα και αν έχουν το ακαταλόγιστο (μένει να αποδειχθεί), ο δεύτερος δρόμος, που οδηγεί, στο ίδιο, επιθυμητό, αποτέλεσμα, είναι ο ισόβιος εγκλεισμός, σε ψυχιατρείο.
     Αυτό το λέω, διότι όχι μόνον ο μπαρουφάκης, αλλά και άλλοι τρελοί εκείνης της περιόδου, έχουν ή σκέφτονται να κάνουν κόμματα και να κατέβουν στις εκλογές, οπότε το λιγότερο, που πρέπει να κάνει η Πολιτεία, μέσω του Α.Π, είναι να απαγορεύσει την κάθοδό τους, σε αυτές !

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

ο απόλυτος (αυτο)εξευτελισμός της "δικαιοσύνης"

     Το τελευταίο διάστημα, παρακολουθούμε ένα γαϊτανάκι εκατέρωθεν δηλώσεων-ανακοινώσεων-επιθέσεων, ανάμεσα σε κυβερνητικά στελέχη και δικαστικές ενώσεις.
 Τον χορό άνοιξε ο κρατικοδίαιτος πρώην κομμουνιστής Πολάκης, ο οποίος ως αστοιχείωτος, περί τα νομικά, τουλάχιστον, έκανε μια λανθασμένη, αρχική, επίθεση, στο ΣτΕ, για ένα ζήτημα, που το Δικαστήριο αποφάσισε ορθά και δίκαια.
  Ενώ υπάρχουν χιλιάδες άλλα πράγματα, για να ψέξει κανείς το ΣτΕ και τα άλλα Δικαστήρια, διάλεξε ένα, όπου οι ευθύνες είναι 100% πολιτικές και όχι δικαστικές, εκείνοι απάντησαν και αυτός, ως Κρητικός, το ...πήρε πατριωτικά και το έκανε "βεντέτα".
   Όπως όλα τα κάστρα όμως, έτσι και αυτό της "δικαιοσύνης", έπεσε από μέσα : από τη δήλωση του Παπαγγελόπουλου, ότι οι εισαγγελικές και δικαστικές Αρχές, αδρανούν, μπροστά σε μεγάλα σκάνδαλα...
    Είναι οι περιπτώσεις, όπου η Λογική πάει περίπατο, εκείνες όπου τσιμπιέσαι, για να δεις (μάταια) μήπως ονειρεύεσαι και δεν συμβαίνει, εκείνες οι φορές, όπου μία και μόνη δήλωση, μπορεί να εξηγήσει, γιατί αυτή η Ψωροκώσταινα, είναι μονίμως χρεοκοπημένη και γιατί τα χρέη της, τα πληρώνουν μονίμως οι φτωχοί και αδύναμοι.
    Για όσους, λίγους, δεν ξέρουν, ποιος είναι ο (υφ)υπουργός Παπαγγελόπουλος, να πούμε ότι είναι τέως Εισαγγελέας και όχι κανένας τυχαίος, αφού διετέλεσε και Προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών της Αθήνας !
   Το να κατηγορεί τέως συναδέλφους του, για ολιγωρία, ένας τυχόν άμεμπτος και αδέκαστος, τέως Εισαγγελέας, θα είχε κάποιο ενδιαφέρον, όμως ο ίδιος ο Παπαγγελόπουλος, όταν ήταν στο Σώμα, είχε κατηγορηθεί για έμμεση συγκάλυψη, μεγάλων σκανδάλων, που υποτίθεται είχε αναλάβει (και ως Προϊστάμενος της Εισαγγελίας) να ξεσκεπάσει και να τιμωρήσει.
    Με απλά λόγια, έκανε ΑΚΡΙΒΏΣ τα ίδια, για τα οποία κατηγόρησε από το βήμα της Βουλής, τους τέως συναδέλφους του, όταν είχε να χειριστεί δικογραφίες με πολιτικές προεκτάσεις και εμπλεκόμενα πολιτικά πρόσωπα : άπλωνε τον τραχανά με τις ώρες, κοσκίνιζε αντί να ζυμώσει, ο χρόνος κυλούσε, τα αδικήματα, είτε παραγράφονταν, είτε ξεχνούνταν και ο μισθός, έπεφτε κανονικά, μία ή δύο φορές το μήνα...
     Κάποιος κακεντρεχής, θα μπορούσε να πει, ότι αυτή η αδράνεια και η απροθυμία, ήταν τα εισιτήρια, για να κάνει μετά, πολιτική καριέρα, προφανώς οι υπηρεσίες που (δεν) πρόσφερε στην δικαιοσύνη, εκτιμήθηκαν δεόντως, από τους πολιτικούς, που συγκαλύφθηκαν και όχι μόνον.
   Τι σχόλιο, θα μπορούσε να κάνει λοιπόν κάποιος επ' αυτού ; ότι καλύτερα να μασάς, παρά να μιλάς ; ότι δεν μπορεί να κατηγορείς άλλους, όταν έχεις λερωμένη την φωλιά σου ; ή ότι η ενασχόληση με την πολιτική, αλλοιώνει τόσο πολύ τον άνθρωπο, που ξεχνάει το παρελθόν του και ποιος ήταν ή μήπως ότι του "ανοίγει τα μάτια" και βλέπει (από έξω) όσα δεν έβλεπε πριν (από μέσα) ;
   Σε κάθε περίπτωση, η δήλωση αυτή, με την οποία πρώτα αυτοεξευτελίστηκε και μετά ευτέλισε και τους τέως συναδέλφους του, δεν ήταν ό,τι καλύτερο, ούτε για την δικαιοσύνη, ούτε για την πολιτική-εκτελεστική εξουσία, ούτε για τις μεταξύ τους σχέσεις και δείχνει πως κάτι (πολύ) σάπιο υπάρχει στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας (όχι ότι δεν το ξέραμε, δηλαδή) !

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

ούτε μπορούμε, ούτε θέλουμε...

      Αφού προσπάθησε ανεπιτυχώς, να μιμηθεί τον "αντρέα", ο Τσίπρας, αποφάσισε να αντιγράψει, έναν άλλον αποτυχημένο, τον Ομπάμ(ι)α!
  Δηλαδή όχι ο ίδιος, οι επικοινωνιολόγοι του συριζα, που σε λίγο, θα γίνουν χειρότεροι, από τη μάστιγα εκείνων της ΝΔ...
   Έτσι, μετά την εντελώς ουδέτερη συμφωνία του τελευταίου Eurogroup, βγήκε να πανηγυρίσει και να κάνει δηλώσεις, λέγοντας "ναι, μπορούμε", αντιγράφοντας δηλαδή το γνωστό προεκλογικό σύνθημα του ομπάμια.
   Η Αλήθεια είναι, πως η έξοδος από τα Μνημόνια και η είσοδος και πάλι στις Αγορές, είναι πιο κοντά από ποτέ, αρκεί ο συριζα να εφαρμόσει όσα ψήφισε και φυσικά θα είχαμε βγει, μια ώρα αρχύτερα, αν τα μέτρα εφαρμόζονταν άμεσα και όχι μετά το 2019...(κανείς δεν κατάλαβε γιατί)
   Είναι επίσης αλήθεια, ότι ο συριζα, μετά το πρώτο καταστροφικό εξάμηνο, μεταμορφώθηκε στο πιο μνημονιακό κόμμα, από όλα και έδειξε να συνεργάζεται καλύτερα, με τους πιστωτές και καλά έκανε, όπως αποδεικνύεται !
   Απλά, το σύνθημα "ναι, μπορούμε" είναι "άκυρο", για πολλούς λόγους : καταρχήν, να λες "μπορείτε", όχι "μπορούμε", διότι με τις δικές μας θυσίες (και μάλιστα όχι όλων, αλλά ορισμένων και κυρίως όσων δεν έφταιγαν για την χρεοκοπία του 2010...), επιτεύχθηκε αυτό, όχι με τις ανύπαρκτες θυσίες των πολιτικών.
   Από εκεί και μετά, υπάρχει και ο διαχωρισμός, ανάμεσα στο "μπορώ" και στο "θέλω", αλλά και το "μπορώ" έχει διαβαθμίσεις : είναι αλλιώς να μπορώ, χωρίς να στερούμαι κάτι και άλλο να "μπορώ", αλλά να φυτοζωώ, απλά να επιβιώνω...
    Έτσι π.χ δεν έχει κανένα νόημα να λες "μπορούμε" στον άνεργο, που φορολογείται με τεκμήρια, δηλαδή με ανύπαρκτα εισοδήματα ή στον πτυχιούχο, που εργάζεται με λιγότερα από 800 ευρώ το μήνα, στον ιδιωτικό τομέα (7 στους 10, σύμφωνα με σημερινή έρευνα), όταν τα ίδια παίρνει ένας υπάλληλος Δ.Ε ή ...και Υ.Ε στο Δημόσιο.
    Λέγοντας απλά και γενικά "μπορούμε", αυτό που καταλαβαίνουμε, είναι ότι ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΊ η σημερινή κατάσταση της άγριας υπερφορολόγησης ορισμένων και της μόνιμης εύνοιας και "ασυλίας" κάποιων άλλων και αυτό, όσοι ανήκουμε στην πρώτη κατηγορία, ούτε το μπορούμε, ούτε και το θέλουμε.
    Έτσι π.χ γιατί, με ποια λογική και με ποιο Δίκαιο, ένας Δ.Υ με ετήσιο εισόδημα 13.000 ευρώ, να έχει μηδενικό εκκαθαριστικό και ένας ελεύθερος επαγγελματίας, να πρέπει να πληρώσει 5 και 6 χιλιάρικα, για το ίδιο ποσόν, χώρια οι ασφαλιστικές εισφορές, που στην πρώτη περίπτωση, είναι πληρωμένες, από τον εργοδότη (δηλαδή και πάλι, από τον φορολογούμενο), τα τέλη επιτηδεύματος, ο ΦΠΑ και τα άλλα χαράτσια ;
    Αν δεν αποκατασταθούν αυτές και χιλιάδες άλλες, αντίστοιχες, αδικίες, είναι σαν να χτίζεις στην άμμο και να χαίρεσαι και να νομίζεις ...ότι μπορείς, αλλά με το πρώτο κύμα, όλα καταρρέουν, το τέλος είναι άσχημο !
    Η μόνη συνταγή, είναι αυτή, που προτείνουν ...οι επικοινωνιολόγοι της ΝΔ, το "ποιηματάκι", που έχουν μάθει στον Κυριάκο να λέει στα κανάλια και όπου αλλού βρεθεί, αλλά κανείς (σοβαρός) άνθρωπος δεν τον πιστεύει, γνωρίζοντας το ΆΣΧΗΜΟ παρελθόν αυτού του "γιαλαντζί δεξιού" κόμματος : μείωση της κρατικής σπατάλης, με αντίστοιχες φοροελαφρύνσεις και δικαιότερη κατανομή των βαρών.
    Αν το πετύχει αυτό, ο Τσίπρας και προλαβαίνει, μέχρι τις επόμενες εκλογές, προφανώς δεν θα έχει ο κόσμος λόγους, να ψηφίσει ΝΔ, θα έχει αφαιρέσει το βασικό εκλογικό της αφήγημα-υπόσχεση και παράλληλα και μόνον τότε, θα μπορεί να λέει : "ναι, μπορούμε".

Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

υπόθεση Γιαννουσάκη

     Προσωπικά, δεν έχω ξανά ακούσει και δεν ξέρω αν υπάρχει, στα δικαστικά χρονικά, αίτηση αναστολής εκτέλεσης ποινής (και μάλιστα ισόβιας κάθειρξης !), όπου ο αιτών επικαλείται, ως λόγο, φόβο για την ζωή του, εντός της φυλακής.
  Ο καταδικασμένος, πρωτόδικα, σε ισόβια κάθειρξη, Γιαννουσάκης, για τη μεταφορά 2 τόνων ηρωίνης και γενικά η υπόθεση αυτή, έχουν λάβει μεγάλες διαστάσεις και μάλιστα και πολιτικές, μετά την "εμπλοκή" Καμμένου, σε αυτήν.
   Ο Εισαγγελέας, πρότεινε την απόρριψη της αίτησης, με το σκεπτικό, ότι η φυλακή είναι ασφαλές μέρος, αν και ...η εμπειρία, δεν συμφωνεί μαζί του και θεωρώ, ότι το Δικαστήριο, που θα αποφασίσει, στις 10.7, πρέπει να είναι προσεκτικό, στην τελική του κρίση, διότι, αν τελικά "τον φάνε", θα είναι ντροπή για όλους μας...
   Υπάρχει ένα ενδεχόμενο, ο Γιαννουσάκης, να κινείται, εκ του πονηρού, επειδή και άλλοι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση, "πέθαναν" μυστηριωδώς, από ...παθολογικά αίτια, να εκμεταλλεύεται αυτό δηλαδή, αλλά ποιος μπορεί να είναι σίγουρος ;
    Η υπόθεση περιπλέκεται ακόμα περισσότερο, μετά τους ισχυρισμούς του, ότι ο μακαρίτης Παύλος Ψωμιάδης, ήταν συγκρατούμενός του και μπορεί να έφαγε εκείνος, το φαγητό, που προορίζονταν, για τον ίδιο (Γιαννουσάκη), οπότε, είναι ανάγκη, να βγει γρήγορα το ιατροδικαστικό πόρισμα, για Ψωμιάδη : αν δηλητηριάστηκε, ο Γιαννουσάκης, προφανώς είναι στόχος δολοφονίας, αν όχι, ίσως είναι απλά ψεύτης.
    Ο Καμμένος, τώρα, επειδή έχει ίσως προηγούμενα, με τον Μαρινάκη και επειδή τον βλέπει να αποκτά ολοένα περισσότερα ΜΜΕ και θεωρείται φίλα προσκείμενος, στη ΝΔ, προσπαθεί να τον εμπλέξει στην υπόθεση και εμφανίζεται να πιέζει τον Γιαννουσάκη, να καταθέσει εναντίον του, για να μειωθεί και η ποινή του.
    Ωστόσο, από τις συνομιλίες του Γιαννουσάκη, με έναν ανθύπα (αν δεν κάνω λάθος) του Λιμενικού, που διέρρευσαν, ο πρώτος ΑΡΝΕΊΤΑΙ ότι ο Μαρινάκης έχει εμπλοκή στην υπόθεση και δηλώνει ότι ΔΕΝ έχει στοιχεία, εις βάρος του !
    Εξάλλου, αν είχε κάποια στοιχεία, είχε τον χρόνο, να τα εκθέσει, στις πρόσφατες, πολύωρες, καταθέσεις του, ενώπιον των δικαστικών Αρχών και μένει η απορία, γιατί δεν το έκανε.
     Σίγουρα, φαντάζομαι, ότι δεν θα περίμενε ...νομικές συμβουλές, για το πως να κινηθεί, ενόψει και του Εφετείου, από έναν ...υπαξιωματικό του Λιμενικού ή από τον Καμμένο, προφανώς έχει δικηγόρο(-ους), να συμβουλευθεί.
     Ο ίδιος μάλιστα δήλωσε, ότι ηχογραφούσε τον Καμμένο και τον ανθύπα, προκειμένου να τους εκθέσει, για τις πιέσεις, που του ασκούσαν, για να καταθέσει, εις βάρος συγκεκριμένου προσώπου (του Μαρινάκη) !
     Άρα, δηλαδή λογικά : αφού ο Γιαννουσάκης, δεν έχει στοιχεία, εις βάρος του Μαρινάκη και ταυτόχρονα φοβάται, για την ζωή του, αυτό σημαίνει, ότι φοβάται κάποιους άλλους (ποιους ; γιατί δεν λέει ;), ότι έχει στοιχεία ίσως, για άλλους (ή ότι απλά μας δουλεύει)...
   

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

το παραμύθι της διάκρισης των εξουσιών

   Ένας διαδεδομένος αστικός μύθος, που διδάσκεται σε σχολεία και Πανεπιστήμια, λέει, ότι στην χώρα μας, υπάρχουν 3 εξουσίες και είναι διακριτές-ανεξάρτητες : νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική.
  Απέναντι στην "πραγματικότητα" των βιβλίων και των συνταγματολόγων, υπάρχει η σκληρή καθημερινή πραγματικότητα, που διαφέρει-απέχει παρασάγγας.
  Μετά από πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ, αναφορικά με τον χρόνο παραγραφής των αξιώσεων της φορολογικής Διοίκησης, έναντι των πολιτών, οι δικαστές δέχτηκαν επίθεση, από τον "τσε γκεβάρα" του διαδικτύου, τον Πολάκη και όχι μόνον, από Υπουργούς, φαντάζομαι, αλλά και από άλλα -αριστερά- χάπατα.
  Σε μια τέτοια περίπτωση, όπου οι δικαστές απλά εφάρμοσαν το Νόμο, έκαναν δηλαδή τη δουλειά τους, δεν μπορεί παρά να είμαστε 100% με το μέρος τους, αυτό είναι ξεκάθαρο !
  Σε μια άλλη ωστόσο περίπτωση, οι δικαστές (ή διχαστές, επειδή διχάζουν, με τις αποφάσεις τους, στην Ελλάδα, τουλάχιστον), απέδειξαν πόσο "γατάκια", είναι : αναφέρομαι φυσικά στο γεγονός ότι οι δανειστές, έβαλαν ως προϋπόθεση καταβολής της "δόσης", την απαλλαγή αλλοδαπών στελεχών του ΤΑΙΠΕΔ, από (σοβαρές) διώξεις, που είχαν ασκηθεί εις βάρος τους.
   Μπροστά στον κίνδυνο λοιπόν, να χαθεί η "δόση" και να πεθάνουν, λόγω στέρησης, τα κρατικοδίαιτα "πρεζάκια" (μεταξύ των οποίων και οι δικαστές), ασκήθηκε από τον Α.Π, "αυτεπάγγελτη" (χαχα) αίτηση αναίρεσης, κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος...
    Και δεν είναι αυτό, το μοναδικό κρούσμα, όπου οι δικαστές εκτελούν εντολές πολιτικών παραγόντων, τελευταία υπήρξαν και άλλα και πάντα, οι Εισαγγελείς, που μονίμως αδρανούν ή κοιμούνται και δεν ιδρώνει το αυτί τους (ούτε υπό συνθήκες καύσωνα), όταν τελούνται αυτόφωρα εγκλήματα (ακόμα και κακουργήματα), ενεργοποιούνται, μόνον αν αναφέρει κάτι κάποιος Υπουργός κλπ (όπως με το Σπίρτζη και τους σεισμολόγους π.χ).
   Διότι προφανώς, θέλουν να είναι αρεστοί, στην εκάστοτε εξουσία, που κρίνει και από την οποία εξαρτάται, η υπηρεσιακή τους εξέλιξη...
   Για να μην μακρηγορώ, οι δικαστές ΚΑΜΊΑ εξουσία δεν έχουν, αυτή είναι η Αλήθεια, όταν δουλειά τους, είναι, να εφαρμόζουν το Νόμο, αυτό σημαίνει ότι είναι υποτελείς στον εκάστοτε Νομοθέτη, που αλλάζει τους Νόμους, κατά το δοκούν !
    Για να πω, ένα ακραίο παράδειγμα, θα μπορούσε αύριο, ένας Νόμος, να χαρακτηρίσει, ως μη αξιόποινα, τα μισά εγκλήματα, που προβλέπει ο σημερινός-ισχύων Π.Κ, με συνέπεια δεκάδες χιλιάδες Δίκες να καταργηθούν και οι κατηγορούμενοι, να αθωωθούν (χωρίς να μπορούν τα γατάκια οι Δικαστές, να κάνουν κάτι άλλο, όσο και αν θα ήθελαν).
    Βέβαια, πλέον και η νομοθετική εξουσία, που μοιάζει ως η ισχυρότερη, έχει εκφυλιστεί, καθώς πρακτικά ταυτίζεται με την εκτελεστική : οι Νόμοι, τα νομοσχέδια, έρχονται από την εκάστοτε κυβέρνηση και οι βουλευτές της πλειοψηφίας, τα δέχονται και τα ψηφίζουν, ως πρόβατα (κυριολεκτικά)...
   Αν ο κάθε Πολάκης, το κάθε αριστερό χάπατο, που επιτέθηκε στους Δικαστές, είχαν βασικές νομικές γνώσεις, θα ήξεραν ότι ουσιαστικά η κυβέρνηση κάνει κουμάντο και δεν θα αντιδρούσαν καν, σε μια ...μη αρεστή, δικαστική απόφαση !
   Έτσι π.χ στο εξεταζόμενο θέμα, όπου υποτίθεται πως το ΣτΕ έβαλε ταφόπλακα στους φορολογικούς ελέγχους και ευνόησε δήθεν τους φοροφυγάδες κλπ., θα μπορούσε, η κυβέρνηση να φέρει Νόμο, που να λέει το εξής απλό και πολύ πιο σκληρό : όσοι θεωρούνται ύποπτοι για φοροδιαφυγή, ξέπλυμα κ.ο.κ, θα κληθούν σε εξηγήσεις, αν δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, τότε αυτόματα ΔΕΣΜΕΎΕΤΑΙ-ΔΗΜΕΎΕΤΑΙ όλο το ποσόν ή ένα μέρος του και μπαίνει αμέσως στα (τρύπια) κρατικά ταμεία, ΤΌΣΟ ΑΠΛΆ, ούτε φωνές, για δικαστικά νιαουρίσματα, ούτε τίποτε...
   Το ΜΌΝΟ εμπόδιο, το μόνο ανάχωμα, στις ορέξεις της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας και αντίστοιχα το μοναδικό "όπλο" των διχαστών, είναι το Σύνταγμα, θα πρέπει ο Νόμος, να μην έρχεται σε αντίθεση με αυτό, εκεί μόνον θέλει λίγη προσοχή.
    Έτσι, π.χ στην ως άνω "πρόταση", δεν υπάρχει ζήτημα αντισυνταγματικότητας, διότι το Σύνταγμα, όταν μιλάει για προστασία της ατομικής ιδιοκτησίας, αναφέρεται μόνον σε εμπράγματα δικαιώματα, όχι σε ενοχικά, όπως είναι οι καταθέσεις σε τράπεζες...(εξάλλου, αν το ακίνητο κάποιου είναι προϊόν εγκλήματος-ξεπλύματος, φαντάζομαι ότι ...δεν προστατεύεται, ούτε αυτό, από το Σύνταγμα !)

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

πως "λύνει" η Αριστερά τα προβλήματα

     Να διευκρινίσω, ότι μιλώντας για προβλήματα, εννοούμε, αυτά που συνήθως ...η ίδια δημιουργεί και για Αριστερά, ΌΛΕΣ τις κυβερνήσεις, μετά το 1981 (το σύνθημα "πρώτη φορά αριστερά" του 2015, έτσι, αποτελεί μία, από τις μεγαλύτερες εκλογικές απάτες, αν και στην πρώτη διακυβέρνηση συριζα, συμμετείχαν ΌΝΤΩΣ, πολλά ακραία-ακροαριστερά τρωκτικά, που είχαν βγει για πρώτη φορά στο φως, από τα λαγούμια, στα οποία ζούσαν και ευτυχώς, γρήγορα επέστρεψαν στα σκοτάδια τους).
  Η ανάρτηση αυτή, αποτελεί μια, έστω και λίγο καθυστερημένη, αποτίμηση των αποφάσεων του πρόσφατου Eurogroup, για την χώρα μας, αποφάσεις, που πανηγυρίστηκαν (μάλλον υπερβολικά) από την κυβέρνηση.
  Το μόνο, που πήραμε, από αυτό, είναι φυσικά ...η "δόση" τους, τώρα αν αυτό αποτελεί αιτία πανηγυρισμών, το ότι "κατάφεραν", έστω και με (αναίτια και παράλογη, λόγω αυταπάτης) καθυστέρηση, να αποφύγουν μια άτακτη χρεοκοπία, το ξέρει μόνον ο Θεός και η (αριστερή) ψυχή τους.
   Ουσιαστικά, αυτό, το μοναδικό, που συνέβη, είναι πως οι δανειστές συμφώνησαν να μας δώσουν κάποια δις ευρώ, προκειμένου, στην συνέχεια, να ...τους τα επιστρέψουμε, για δόσεις δανείων, που έληγαν τώρα !
   Το "ζουμί" της υπόθεσης, τώρα, κρύβεται αλλού : στα προαπαιτούμενα, που ψηφίστηκαν, προκειμένου να πάρουν τη δόση τους και να συνεχίσουν να ζουν, από τα έτοιμα...
   Εδώ λοιπόν, η Αριστερά, συνέχισε να κάνει το μόνο, που ξέρει να κάνει, όταν αντιμετωπίζει πρόβλημα (που η ΊΔΙΑ δημιούργησε, επαναλαμβάνω, γιατί έχει τη σημασία του, πως να το κάνουμε) : είτε να αρνείται το πρόβλημα και να στρουθοκαμηλίζει, είτε να ρίχνει το βάρος της επίλυσης σε αθώους, που δεν φταίνε για αυτό, είτε, τέλος, να μεταθέτει τη λύση, συνεχώς, για το μέλλον !
   Έτσι, λοιπόν,  ΌΛΑ τα θετικά μέτρα, που περιλαμβάνουν τα προαπαιτούμενα της τελευταίας αξιολόγησης (όπως μείωση αφορολογήτου και συντάξεων), έχουν μετατεθεί ...για το 2019, με τη ζουρ(λ)άρεια λογική του "ποιος ζει και ποιος πεθαίνει, μέχρι τότε".
    Με απλά λόγια, ενώ το "ελληνικό δράμα", θα μπορούσε να λυθεί πολύ πιο γρήγορα, αν όχι εξαρχής, οι ίδιοι οι πολιτικοί μας, που δήθεν παλεύουν για τη λύση του, το επιμηκύνουν, είτε λόγω άγνοιας-αυταπάτης, είτε λόγω βλακείας, είτε επειδή βάζουν το κομματικό, πάνω από το εθνικό συμφέρον.
    Η έξοδος στις αγορές και από τα μνημόνια, που διακαώς επιθυμούν, θα μπορούσε να γίνει πολύ νωρίτερα, ενώ τώρα θα πρέπει (μας αναγκάζουν δηλαδή !) να περιμένουμε όλοι, μέχρι το 2019-2020, για να δούμε "καλύτερες μέρες".
    Και φυσικά και αυτό, υπό την, όχι και τόσο αυτονόητη, για την Βενεζουέλα των Βαλκανίων, προϋπόθεση, ότι τα ψηφισθέντα προαπαιτούμενα ΘΑ εφαρμοστούν, όντως και δεν θα βρουν πάλι λόγους ή αφορμές, για να μην τα εφαρμόσουν, δεν θα ψάξουν για "ισοδύναμα", τελευταία στιγμή, ότι οι "κόφτες", θα ενεργοποιηθούν και θα μπουν βαθιά, μέχρι τα κόκκαλα των τρωκτικών, διότι αν προσπαθήσουν ξανά να μην τους ενεργοποιήσουν, θα κόψουν ...τους πισινούς τους, αφού και η υπομονή (ημών, που πληρώνουμε τα "ισοδύναμα", επί 7 χρόνια), έχει τα όριά της...

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

πόσα σουβλάκια τρως και πόσα ούζα πίνεις, με 300 δις ευρώ ;

     Σχετικά πρόσφατα, ορισμένοι Ευρωπαίοι πολιτικοί, αναφέρθηκαν στο που μπορεί να τρώνε τα λεφτά, που δανείζονταν και δανείζονται οι Έλληνες : ο ένας είπε, σε ποτά και γυναίκες και ο άλλος, σε ούζα και σουβλάκια...
  Καταρχάς, να πούμε ότι οι δανειστές μας, έχουν κάθε δικαίωμα να ξέρουν ή να συζητούν, που πάνε τα χρήματα, που μας δίνουν (οι πολίτες των χωρών τους, τα δίνουν, όχι οι πολιτικοί) και το λέω, επειδή οι δημοσιοκάφροι μας, δήθεν προσβλήθηκαν.
  Απλά αυτή η συζήτηση, έπρεπε να είχε γίνει ΠΟΛΛΆ χρόνια πριν, προτού φτάσει το δημόσιο χρέος μας, σε αυτά τα δυσθεώρητα ύψη και χρεοκοπήσουμε, όχι κατόπιν εορτής !
  Ασφαλώς, 330 δις (και μάλιστα μετά από μεγάλο και εξαιρετικά αμφιλεγόμενης νομιμότητας "κούρεμα") δεν μπορούν, δεν είναι ανθρωπίνως δυνατόν, να φαγωθούν, σε ποτά, γυναίκες, ούζα και ιδίως σουβλάκια, που είναι φθηνά, αλλού έφαγαν τα λεφτά ο Πάγκαλος και η ΤΕΡΆΣΤΙΑ παρέα του...
   Το μεγαλύτερο μέρος τους χρέους, δημιουργήθηκε, από τα εκατομμύρια των τρωκτικών, δηλαδή των Δ.Υ του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα και γενικά όσων ζουν από τα έτοιμα, από το ΓΛΚ, ήτοι για μισθούς, συντάξεις, εφάπαξ και πάσης άλλης φύσεως παροχής, προς αυτούς (σε χρήμα ή σε είδος).
   Είναι απλά μαθηματικά : ένας 90χρονος σήμερα, συνταξιούχος Δ.Υ, αν υποθέσουμε ότι διορίστηκε στα 25, έχει εισπράξει, σε αυτά τα 65 χρόνια, σε μισθούς και συντάξεις, με ένα μετριοπαθή μ.ο αποδοχών τις 20.000 ευρώ, ένα εκατομμύριο τριακόσιες χιλιάδες ευρώ (1.300.000) !
   Κάποιοι ίσως λίγα λιγότερα και κάποιοι πολύ περισσότερα (υπερτρωκτικά, τύπου βουλευτής κλπ), σε κάθε περίπτωση, μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια ευρώ, επί εκατομμύρια άτομα και κάπως έτσι βγαίνουν τα ΤΌΣΑ δις, που χρωστάμε, όχι με σουβλάκια και ούζα...
   Ο (αδικαιολόγητος) πλουτισμός αυτών των τρωκτικών, με κρατικό, ήτοι, εν πολλοίς, δανεικό χρήμα, το οποίο καλούνται τώρα να επιστρέψουν και (κυρίως) όσοι δεν φταίνε, σώζεται, σε μεγάλο βαθμό, κυρίως με τη μορφή ακινήτων, αυτοκινήτων και μετρητών σε τράπεζες (εσωτερικού-εξωτερικού) και στρώματα και λιγότερο σε άλλα κινητά πράγματα π.χ τιμαλφή (χθες μάθαμε ότι η λεία μιας σπείρας, μετά από 3000 μόλις κλοπές, σε σπίτια, ήταν 50 εκατομμύρια ευρώ...).
   Το μεγαλύτερο, επομένως, μέρος, των χρημάτων αυτών, πήγε στην -πάσης φύσεως- (ακριβή) κατανάλωση : εκτός από τις ως άνω αγορές, σε διακοπές, γάμους, βαφτίσεις κ.ο.κ.
    Ενώ έτσι έχουν τα πράγματα, οι δημοσιοκάφροι μας, παρουσιάζουν στα δελτία τους, τους θύτες της χρεοκοπίας, ως θύματα : π.χ μας τους δείχνουν, μέσα στα ακριβά εξοχικά τους, να κλαίγονται, που δεν θα πάνε αλλού διακοπές !
    Μας δείχνουν δηλαδή, αυτούς, που ...όλη τους η ζωή ήταν διακοπές και απέκτησαν περιουσίες, μπαίνοντας σε κάποια κρατική αργομισθία να παραπονούνται και όχι εκείνους, που δεν απέκτησαν και δεν θα αποκτήσουν ποτέ, εξοχικό, αν και δουλεύουν σκληρά (αφού το Κράτος, τους παίρνει τα πάντα, πάνω από το 70% του εισοδήματός τους, για να τα δίνει στους πρώτους), ίσως δεν θα παντρευτούν, δεν θα κάνουν παιδιά ή εγγόνια, όπως εκείνοι κ.ο.κ και έτσι, άθελά τους ή μη, οι δημοσιοκάφροι και διαμορφωτές της "κοινής" γνώμης διαιωνίζουν την Αδικία και τα κακώς κείμενα...

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

λάθε βιώσας ; ευχαριστώ, δεν θα πάρω

   Αυτά τα έχω ξανά γράψει, αλλά μιας και είναι στην επικαιρότητα και πάλι τα ζητήματα των συμβασιούχων, τα επαναλαμβάνω.
 Πριν δώδεκα χρόνια περίπου, είχα κάνει σύμβαση με δημόσιο φορέα, με απόδειξη παροχής υπηρεσιών, εννοείται και με μικτές αποδοχές 1000 ευρώ, το μήνα, που κράτησε έναν χρόνο και κάτι (μετά από μία ανανέωση, αν θυμάμαι).
 Το αντικείμενο της ενασχόλησής μου, είχε να κάνει με τα ακίνητα, που χρησιμοποιούσε ο φορέας, έλεγχο και τακτοποίηση των τίτλων ιδιοκτησίας κλπ, ήταν σαν σύμβαση έργου, θα λέγαμε.
  Λόγω της φύσεως του αντικειμένου, αλλά και επειδή εμείς οι δικηγόροι δεν υπαγόμαστε σε καθεστώς εξαρτημένης εργασίας, ωράρια, κάρτες κλπ, πήγαινα -κυριολεκτικά- για όσο και όποτε ήθελα, στο υποτυπώδες γραφείο, που μου είχαν παραχωρήσει.
  Αυτό δεν σημαίνει βέβαια, ότι δεν έκανα, αυτό για το οποίο είχα "προσληφθεί" και επίσης, όποτε μου ζητούσε κάτι, η προϊσταμένη του τμήματος, το έφερα εις πέρας.
  Από την έρευνά μου, είχα αντιληφθεί ότι ουσιαστικά, σχεδόν όλα τα ακίνητα, που χρησιμοποιούσε ο φορέας, για 100 και πλέον έτη, ενίοτε, ήταν "στον αέρα", χωρίς ξεκάθαρους τίτλους : έτσι π.χ ενώ ένα ακίνητο, είχε παραχωρηθεί, από ιδιώτη, με διαθήκη, δεν είχε γίνει ποτέ αποδοχή κληρονομιάς και μεταγραφή αυτής, στο Υποθηκοφυλακείο !
   Όλα αυτά, τα είχα αναφέρει φυσικά, με εκθέσεις μου, γραπτές, στους αρμοδίους, αλλά και προφορικά, στο ανώτατο επίπεδο, στον διοικητικό προϊστάμενο του φορέα, αλλά ...μέναμε εκεί, στο τι πρέπει να γίνει, στο Δημόσιο υπάρχει ένα θέμα, με ...τη δράση, μένει συνήθως στις διαπιστώσεις, στις συσκέψεις κλπ.
   Για να πάρω τώρα, την επιταγή, στα τέλη του μήνα, έπρεπε να πάρω υπογραφή, από κάποιον, ο οποίος μου έλεγαν ότι "έχει δουλειά" και τον έβρισκα στο κυλικείο, να πίνει καφέ ή ούζο (αυτή ήταν η "δουλειά", που είχε δηλαδή).
   Χρόνια μετά την αποχώρησή μου, μια κυρία, δεν θυμάμαι αν ήταν συνάδελφος ή υπάλληλος, είχε εντυπωσιαστεί ίσως, από την τελική έκθεση, που είχα συντάξει και με είχε πάρει τηλέφωνο (χωρίς να ξέρει και η ίδια, γιατί)...
   Βέβαια, η πρώτη μου επαφή, με το "τι εστί Δημόσιο", ήταν, στην περίοδο της άσκησης, που είχα απασχοληθεί, για ένα διάστημα, σε νομική υπηρεσία, κρατικής ουσιαστικά, τράπεζας : στο τμήμα ήταν ένας άντρας δικηγόρος και πέντε γυναίκες και ο πρώτος έβγαζε την δεκαπλάσια δουλειά, από όσο οι άλλες μαζί...
  Από τότε λοιπόν, είχα καταλάβει, ότι το να μπω στο Δημόσιο, ως δικηγόρος, είναι κάτι που ΔΕΝ με αφορά, κάτι που δεν θέλω και δεν θα έκανα ποτέ, πράγμα που επιβεβαιώθηκε αργότερα, όταν ...υπήρχε "άκρη" να μπω, ως μόνιμος πλέον, σε άλλο δημόσιο φορέα και δεν κατέθεσα καν τα δικαιολογητικά !
   Έτσι, όταν έληξε η σύμβασή μου, με τον φορέα, για τον οποίο μίλησα εξαρχής, δεν έκατσα να παρακαλέσω κανέναν, δεν φίλησα κατουρημένες ποδιές, για να παραμείνω, απλά έφυγα και δεν ξανά κοίταξα πίσω.
   Διότι αφενός, δεν θέλω να είμαι χαραμοφάης, δηλαδή να πληρώνομαι και μάλιστα από το δημόσιο-κοινό ταμείο, χωρίς να κάνω (ή να μπορώ να κάνω, μάλλον) τίποτα και αφετέρου, θέλω η εργασία μου και οι υπηρεσίες μου, να έχουν θετικό και πρακτικό αντίκτυπο, στις ζωές των πελατών.
   Η Αλήθεια είναι αυτή : αν μπεις σε περιβάλλον αργομισθίας, θα γίνεις και εσύ αργόμισθος και να θέλεις να δουλέψεις, δεν θα μπορείς και η ζωή είναι μία και σχετικά μικρή, για να φτάσεις στα γεράματα και κοιτώντας πίσω, να αναρωτηθείς "τι έκανα στην ζωή μου" και να μην υπάρχει απάντηση, μόνον ένα κενό, να περάσεις μια ολόκληρη Ζωή, κατά το Επικούρειο "λάθε βιώσας" !

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

όταν τα τρωκτικά ...τρώγονται μεταξύ τους

   Το ότι κάποιοι στην Ελλάδα, θα ...σκότωναν, για να αποκτήσουν ή να διατηρήσουν μια κρατική αργομισθία, είναι γνωστό και από την άποψη αυτή, ήταν απολύτως αναμενόμενα και τα σημερινά "επεισόδια", από τους συμβασιούχους των Δήμων (...και όσων άλλων συμμετείχαν).
  Για εμάς, τους τρίτους, αυτές οι καταστάσεις είναι πολύ "σουρεάλ", βέβαια περισσότερο για κλάματα είναι (για την κατάντια της χώρας, εν γένει), παρά για γέλια !
  Εκεί όπου τελειώνει η Λογική, αρχίζουν τα τεκταινόμενα στο ελληνικό Δημόσιο και πέριξ αυτού : οι διαδηλωτές, προσπάθησαν να εισβάλλουν στην Βουλή (με τι σκοπό, κανείς δεν ξέρει) και να λιντσάρουν τον Πατούλη.
  Ήτοι, στοχοποίησαν αυτούς, που κάποτε τους διόρισαν, σε μια θέση, εκ των προτέρων, περιορισμένης χρονικής διάρκειας και αυτούς, που μάχονται υπέρ τους, για τη μονιμοποίησή τους !
  Είναι σουρεαλιστικό, αφενός, ο Πατούλης, που πήγε για ψηφαλάκια, να εισπράττει μπουκαλάκια (με νερό) και αφετέρου, αυτοί, που μισθοδοτούνταν από ...το Δημόσιο και "αγωνίζονται" να παραμείνουν σε αυτό, να καταστρέφουν ...δημόσια περιουσία.
   Μπορεί να υπάρχει ως δικαιολογία, η ψυχολογία της μάζας, αλλά αυτοί, που συμπεριφέρονται ως κοινοί "χουλιγκάνοι" και εγκληματίες του κοινού Ποινικού Δικαίου, δεν έχουν θέση πουθενά, πόσο μάλλον στο Δημόσιο !
  Εξίσου παρανοϊκό είναι, να διαμαρτύρονται οι συγκεκριμένοι, που δεν ανήκουν στα θύματα της χρεοκοπίας, ούτε έχουν δίκιο να διαμαρτύρονται, αντί να καίνε τη Βουλή, όσοι καταστράφηκαν από πράξεις και παραλείψεις των πολιτικών (ενδεικτικά οι μικροομολογιούχοι, οι μέτοχοι των τραπεζών, οι απολυμένοι του ιδιωτικού τομέα και ιδίως, όσοι απολύθηκαν, επειδή οι εταιρίες τους, ήταν προμηθευτές του χρεοκοπημένου Δημοσίου και δεν πληρώθηκαν ποτέ και τέλος, όσοι πληρώνουν-πληρώνουμε, παράνομα και αντισυνταγματικά χαράτσια, προκειμένου να πληρώνονται, μεταξύ άλλων και αυτοί, που σήμερα διαμαρτύρονταν).
  Πέρα δηλαδή, από το όποιο νομικό ή πολιτικό σκέλος του πράγματος, υπάρχει και το ανθρωπολογικό και ψυχολογικό, για το οποίο έχω ξανά μιλήσει στο παρελθόν, με βάση και προσωπικές εμπειρίες.
   Με ΠΟΊΑ λογική, θα έβγαινα στο δρόμο, να καίω, να καταστρέφω ή να σκοτώνω, επειδή ο πρώην εργοδότης μου, δεν θέλει να ανανεώσει την σύμβασή μου, που έληξε, χωρίς μάλιστα να είναι υποχρεωμένος, προς τούτο ;
   Με ποια λογική, θα αγωνιζόμουν, για να παραμείνω σε έναν εργοδότη, που δεν με θέλει και σε τελική ανάλυση, σε τι διαφέρουν αυτοί, από τον τύπο, που έφαγε απόρριψη από γκόμενα και πάει συνέχεια και την ενοχλεί, της χτυπάει τα κουδούνια, κάνει αναπάντητες κλήσεις κ.ο.κ ;
   Γιατί οι άνθρωποι (θα το έβαζα και σε εισαγωγικά, για να ταιριάζει με τον τίτλο) αυτοί, έχουν τόση ανασφάλεια και τόσο χαμηλή αυτοεκτίμηση, ώστε να πιστεύουν ότι εκτός Δημοσίου, δεν υπάρχει ζωή και μέλλον ; (!)
   Υπάρχουν και άλλες δουλειές και καλύτερες, αν θες να δουλέψεις (αυτό μάλλον είναι και ...το κρίσιμο) και μάλιστα να αξιοποιήσεις καλύτερα, τις όποιες ικανότητες ή ταλέντα σου, οπότε εξ αντιδιαστολής, συνάγεται ότι "μάχονται", για να παραμείνουν αργόμισθοι...



Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

οι ...μόνιμοι, γιατί απεργούν ;

    Καθώς μπαίνουμε στην καρδιά της τουριστικής περιόδου, μαζί με την ζέστη, αυξάνονται και οι σωροί των σκουπιδιών, μέσα και (κυρίως) έξω από τους κάδους και η μπόχα, που αυτοί αναδύουν !
  Ο λόγος είναι ότι απεργούν, οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα, για λόγους, που αφορούν κάποιους άλλους, κάποιους τρίτους, τους συμβασιούχους...
 Τώρα, αν έψαχνε κάποιος την (πραγματική) αιτία της απεργίας, φαντάζομαι πως θα κατέληγε στο αυτονόητο : μετά την απομάκρυνση των συμβασιούχων, που έκαναν την ίδια ή και περισσότερη δουλειά, με τους μόνιμους και μάλιστα με μικρότερες απολαβές, οι μόνιμοι θα αναγκαστούν να εργάζονται και πάλι ...κανονικά (ήτοι, θα ξεβολευτούν).
  Στο ζήτημα των συμβασιούχων στο Δημόσιο, που είναι μία μεγάλη και ανοικτή, επί δεκαετίες, "πληγή", στην Ψωροκώσταινα, έχουμε αναφερθεί ξανά και ξανά και οι καταστάσεις το φέρνουν συνέχεια στην επικαιρότητα, αφού και οι καραγκιόζηδες οι πολιτικοί μας, δεν διδάσκονται, από τα λάθη του παρελθόντος και τις νοοτροπίες, που μας χρεοκόπησαν το 2010.
  Εξάλλου, πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, τόσο οι δήμαρχοι, όσο και άλλα πολιτικά, δηλαδή κομματικά, στελέχη, τάσσονται με το μέρος τους, για να εξασφαλίσουν μερικά ψηφαλάκια ακόμα (μέχρι και στα Δικαστήρια, καταθέτουν υπέρ τους)...
   Στο ζήτημα αυτό, επομένως, φταίνε και οι δύο πλευρές : τόσο οι βλάκες πολιτικοί, που εξακολουθούν να διορίζουν συμβασιούχους, ενώ γνωρίζουν τα προβλήματα, που θα προκύψουν (γραφικές διαμαρτυρίες, για ανανέωση συμβάσεων ή μονιμοποίηση), όσο και οι ίδιοι οι συμβασιούχοι.
  Οι τελευταίοι προφανώς, γνωρίζουν εκ των προτέρων, ότι οι συμβάσεις τους, έχουν συγκεκριμένη διάρκεια και κάποια στιγμή λήγουν και ότι εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του εργοδότη, αν θα τους κρατήσει ή όχι και μετά τη λήξη.
   Συνεπώς, το να θεωρούν δεδομένο ότι έχουν δίκιο ή ότι είναι υποχρεωτική η μονιμοποίησή τους, είναι πλάνη του αισχίστου είδους και αν δεν είναι πλάνη, μόνον "εκβιασμός" μπορεί να χαρακτηριστεί...
    Εδώ μάλιστα, από την στιγμή, που έχει εκδοθεί ήδη ΔΙΚΑΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ (του Ε.Σ), που ορίζει ότι όχι μόνον δεν πρέπει να συνεχίσουν να πληρώνονται, όχι μόνον δεν ήταν νόμιμες οι προηγούμενες παρατάσεις των συμβάσεων, αλλά και ότι θα πρέπει να επιστρέψουν χρήματα, θα έπρεπε απλά, να πουν "ευχαριστώ" για την πολιτική λύση, που αναμένεται, ώστε να λάβουν τα δεδουλευμένα, έστω και να αποχωρήσουν !
    Δεν μπορεί-δεν επιτρέπεται το Κράτος και η Κοινωνία να εκβιάζονται από τον οποιονδήποτε και μάλιστα χωρίς να είναι νόμιμο, αυτό που ζητάει, ο Νόμος πρέπει να επιβάλλεται, σε κάθε περίπτωση και με όλα τα μέσα...
    Εν προκειμένω, ο πολίτης, ο κάτοικος της Αθήνας και της κάθε πόλης, που σε λίγο δεν θα μπορεί να πάει, από το ένα πεζοδρόμιο, στο άλλο, από τα σκουπίδια, δεν φταίει σε τίποτα, από την "κόντρα" εξουσίας και συμβασιούχων και όσον αφορά την απεργία ...των μόνιμων, πρέπει να εφαρμοστεί αυτό, που ορίζει το Σύνταγμα : η άμεση επίταξη των απεργών, για λόγους δημόσιας Υγείας και όχι μόνον !

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

εγκλήματα Ελλήνων στο εξωτερικό

    Το ζήτημα αυτό, σχετίζεται με τα τοπικά όρια εφαρμογής των (ελληνικών) ποινικών Νόμων (Ποινικού Κώδικα και λοιπών ποινικών Νόμων) και ίσως καθίσταται ολοένα πιο επίκαιρο, λόγω του πρόσφατου κύματος μετανάστευσης, αλλά και της παγκοσμιοποίησης και της μεγάλης ανάπτυξης των αεροπορικών συγκοινωνιών.
  Ξεκινώντας αντίστροφα, να πούμε ότι οι ποινικοί μας Νόμοι, εφαρμόζονται σε πράξεις, που τελούνται στην ελληνική επικράτεια, άσχετα από την ιθαγένεια του δράστη (Έλληνας ή αλλοδαπός).
  Κάτι, που ίσως γνωρίζουν αρκετοί, είναι ότι ελληνικό έδαφος, θεωρούνται και τα ελληνικά πλοία ή αεροσκάφη, όπου και αν βρίσκονται (πράγμα σημαντικό, λόγω της κυριαρχικής μας θέσης, στην παγκόσμια ναυτιλία και της ανάπτυξης των αεροπορικών μεταφορών, όπως είπαμε), εκτός αν υπάρχει κάποιος κανόνας διεθνούς Δικαίου, που ορίζει ως εφαρμοστέο, τον αλλοδαπό Νόμο.
   Σημαντικό επίσης, είναι, ότι, λόγω της μεγάλης ανάπτυξης του διαδικτύου και των επικοινωνιών, προστέθηκε διάταξη, σχετικά πρόσφατα, που ορίζει πως, όταν το έγκλημα τελείται μέσω διαδικτύου ή άλλων μέσων επικοινωνίας, τόπος τέλεσης είναι (και) η ελληνική επικράτεια, εφόσον παρέχεται πρόσβαση, στα συγκεκριμένα μέσα, εδώ, ανεξάρτητα, από που είναι εγκατεστημένα (έτσι π.χ ο παράνομος διαδικτυακός τζόγος, από άλλες, τρίτες, χώρες).
  Για να έρθουμε τώρα, στο βασικό μας θέμα, τα εγκλήματα των Ελλήνων στο εξωτερικό (ή "στην αλλοδαπή", όπως λέει ο Νόμος), τιμωρούνται από τους δικούς μας ποινικούς Νόμους, εφόσον όμως, η πράξη είναι αξιόποινη και σύμφωνα με το Δίκαιο, της χώρας, όπου τελέστηκε.
   Να διευκρινίσουμε, ότι, μιλάμε για πλημμελήματα και κακουργήματα, κατά βάση, διότι τα πταίσμα διώκονται, μόνον κατ' εξαίρεση, ενώ για τα πλημμελήματα, απαιτείται έγκληση του παθόντος ή αίτηση της κυβέρνησης της αλλοδαπής χώρας.
   Οι ελληνικοί ποινικοί Νόμοι, εφαρμόζονται μάλιστα και σε αλλοδαπούς, που διαπράττουν, σε ξένη χώρα, έγκλημα, σε βάρος Έλληνα πολίτη, με τους ίδιους όρους.
   Τώρα, το ζήτημα που ίσως "καίει" περισσότερο, είναι τι γίνεται στην περίπτωση, που ημεδαπός, διώχθηκε για έγκλημα σε αλλοδαπή χώρα, από τις Αρχές εκείνης, αν δηλαδή μπορεί να διωχθεί ΚΑΙ εδώ !
    Η ποινική δίωξη, για πράξη που τελέστηκε στην αλλοδαπή, αποκλείεται, αν ο υπαίτιος δικάστηκε, εκεί και αθωώθηκε ή σε περίπτωση καταδίκης, εξέτισε την ποινή του ή αν χρειάζεται έγκληση για την δίωξη και δεν υποβλήθηκε (σύμφωνα με τον αλλοδαπό Νόμο) ή αν το αδίκημα ή η ποινή παραγράφηκαν (ή χαρίστηκε), πάντα σύμφωνα με τον αλλοδαπό Νόμο.
    Η γενική αυτή διάταξη, ωστόσο, έχει και κάποιες εξαιρέσεις, ήτοι υπάρχουν αδικήματα-εγκλήματα, συγκεκριμένα-αναφερόμενα δηλαδή, στον ποινικό μας Κώδικα, για τα οποία, μπορεί να ασκηθεί δίωξη και να επιβληθεί ποινή, ακόμα και αν έχουν ήδη διωχθεί στην αλλοδαπή (ένα παράδειγμα, ο σεξοτουρισμός, με θύματα ανήλικους) !
    Σε αυτές τις περιπτώσεις, αν επιβληθεί ποινή, από ελληνικό Δικαστήριο, αφαιρείται η ποινή, που εκτίθηκε, ολικά ή μερικά, στην αλλοδαπή.
     Τέλος, δίνεται η δυνατότητα, σε ελληνικό Δικαστήριο, να επιβάλλει παρεπόμενες ποινές ή μέτρα ασφαλείας, σε βάρος Ελλήνων, που καταδικάστηκαν ή και αθωώθηκαν, στην αλλοδαπή, εφόσον, εννοείται, προβλέπονται αυτά, από το δικό μας ποινικό Δίκαιο.

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

pure madness

     Επέλεξα έναν αγγλικό όρο, από το "100% αγνή, αυθεντική, τρέλα", επειδή νομίζω ότι αποδίδει καλύτερα το νόημα, για όσα βιώνουμε, στην Κολομβία των Βαλκανίων και στον τομέα μας, στον τομέα της "δικαιοσύνης", δηλαδή.
  Από χθες, κάνει το γύρο του διαδικτύου, η "είδηση" ότι το Εφετείο δικαίωσε έγκυο (ή λεχώνα) γυναίκα, που απολύθηκε παράνομα, ενάντια δηλαδή στις ειδικές, προστατευτικές, διατάξεις του Νόμου, για αυτήν την κατηγορία εργαζομένων.
  Η λεπτομέρεια, που κάνει τη διαφορά, είναι πως η συγκεκριμένη, ήταν συμβασιούχος του Δημοσίου και μάλιστα είχε παραταθεί παράνομα η σύμβασή της.
  Προκειμένου να την δικαιώσει, το Δικαστήριο και ορθώς, "θυμήθηκε-ξέθαψε" την έννοια της "σχέσης εργασίας" : όταν, για κάποιο λόγο, δεν είναι έγκυρη η σύμβαση εργασίας, τότε υφίσταται "σχέση εργασίας" και ο παράνομα-παράτυπα απασχολούμενος, έχει ΤΑ ΊΔΙΑ ακριβώς δικαιώματα, όπως και ο νόμιμα απασχολούμενος (π.χ άκυρη είναι η σύμβαση εργασίας σερβιτόρου, όταν δεν έχει βιβλιάριο υγείας ή του οδηγού, που δεν διαθέτει δίπλωμα οδήγησης, της αντίστοιχης κατηγορίας).
   Η απόφαση αυτή (λογικά εκδόθηκε από γυναίκες, χωρίς να έχει μεγάλη σημασία αυτό), όπως είπα, είναι ΣΩΣΤΉ, ωστόσο κάνει τα μυαλά μας να πονάνε, αν αναλογιστούμε, ότι δεν αναγνωρίζεται, αντίστοιχα, η "σχέση εργασίας" αυτή, σε όσους διορίστηκαν με πλαστά έγγραφα, στο Δημόσιο, με συνέπεια οι τελευταίοι, να διώκονται και να φυλακίζονται ως κακούργοι !
   Ενώ δηλαδή αναγνωρίζεται το έλασσον, ήτοι η προστασία εγκύου συμβασιούχου, με παράνομα ανανεωμένη σύμβαση (σχετικό και αυτό), δεν αναγνωρίζεται το μείζον, το ΒΑΣΙΚΌ και θεμελιώδες δικαίωμα, κάθε εργαζόμενου (έγκυρα ή άκυρα), ήτοι η αξίωση για μισθό...
   Αυτό έχει ως συνέπεια, οι απασχολούμενοι με "σχέση εργασίας",  στο Δημόσιο, επειδή η σύμβασή τους πάσχει, καθώς έκαναν χρήση προσόντων, που δεν διέθεταν πραγματικά, να θεωρούνται "καταχραστές", ότι ο μισθός τον οποίο ΔΙΚΑΙΟΎΝΤΑΝ απόλυτα, αποτελεί "παράνομο όφελος" και να τους επιβάλλονται πολυετείς καθείρξεις, με νομικές "κατασκευές", περί απάτης κλπ !
   Και φυσικά, δεν μπορεί να έχει σημασία, είναι τελείως αδιάφορο, δηλαδή, ποιος ευθύνεται, για το "άκυρο" της σύμβασης εργασίας, αν ευθύνεται ο εργαζόμενος ή ο εργοδότης, σημασία έχει μόνον το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌ ΓΕΓΟΝΌΣ της ύπαρξης σχέσεως εργασίας και της πραγματικής επίσης προσφοράς αυτής (δηλ. της εργασίας), την οποία ο εργοδότης δέχεται και απολαμβάνει, αδιαμαρτύρητα και άσχετα πάλι, αν και ο ίδιος γνωρίζει ή όχι, "το άκυρο" της σύμβασης.
   Εκεί όμως, που η τρέλα "χτυπάει κόκκινο", εκεί όπου το πράγμα τερματίζει είναι, όταν αναλογιστείς, ότι τις δύο αυτές αντιφατικές, ουσιαστικά, αποφάσεις, εκδίδουν ΟΙ ΊΔΙΟΙ διχαστές (διχαστές, επειδή, με τις αποφάσεις τους, διχάζουν, αντί να ενώνουν και χρησιμοποιούν 2 μέτρα και 2 σταθμά, σε ίδιες περιπτώσεις)...
    Εξ όσων γνωρίζαμε ως τώρα, οι δικαστές, της αστικής Δικαιοσύνης, δικάζουν και τις ποινικές υποθέσεις, δεν υπάρχουν άλλοι δικαστές, για τα ποινικά και φανταστείτε το μέγεθος της παράνοιας, αν κάποιος/α από αυτούς, που εξέδωσαν την απόφαση, για την έγκυο, έχει καταδικάσει, σε κάθειρξη, άτομο, που εργάστηκε, με πλαστό τίτλο-έγγραφο, στο Δημόσιο (δηλαδή με σχέση -και όχι έγκυρη σύμβαση- εργασίας) !
    Μετά και από αυτό, επειδή είναι σημαντικό, όπως ειπώθηκε, ότι η απόφαση αφορά τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και όχι τον ιδιωτικό (όπου και εκεί, όμως, ισχύουν τα ίδια), δεν έχει απομείνει πλέον κανένα φύλλο συκής, ούτε πρόσχημα, για την συνέχιση των ποινικών διώξεων, όσων διορίστηκαν στο Δημόσιο, με πλαστά (και έχει παρέλθει η 5ετία της πλημμελημματικής πλαστογραφίας, που έχουν διαπράξει και μόνον).
   Αντίστοιχα, θα πρέπει να βρεθεί τρόπος και γρήγορα, είτε δικαστικός, είτε νομοθετικός, ώστε να βγουν από τις φυλακές, όσοι τυχόν είναι μέσα, για αυτό το λόγο και να αποζημιωθούν νόμιμα, όπως προβλέπεται, στις δικαστικές πλάνες.
   Αν ήθελε κάποιος, να βουτήξει ακόμα βαθύτερα στο λαβύρινθο της παράνοιας, θα λέγαμε ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο (άλλοι δικαστές αυτοί), σύμφωνα και με πρόσφατη απόφασή του, όχι μόνον δεν θα δικαίωνε την έγκυο, αλλά θα της ζητούσε να επιστρέψει και λεφτά (ερμηνεία φυσικά, που αποδοκιμάζουμε) !
   Ενόψει (και) των παραπάνω, θεωρώ, ότι όσοι φεύγουν, από αυτή τη χώρα, δεν είναι "προδότες", όπως είπε πρόσφατα κάποιος κομμουνιστής, αλλά λογικοί άνθρωποι, που δεν αντέχουν να ζουν υπό καθεστώς τρέλας και παράνοιας, στο οποίο θα υποβάλλονταν εδώ, ακόμα και από μορφωμένους ανθρώπους, όπως οι δικαστές.


γραφικοί σίγουρα, όμως και τι άλλο ;

   Κάθε τόσο, οι αργόμισθοι του Δημοσίου, μας αναγκάζουν να ασχοληθούμε μαζί τους, με τις "πρωτότυπες", δηλαδή γραφικές, διαμαρτυρίες τους (χτισίματα εισόδων και καταλήψεις Υπουργείων, δηλαδή δημόσιων κτιρίων, που θα έπρεπε να είναι προσβάσιμα σε όλους).
  Όταν ο "σεκιουριτάς" των 600 ευρώ το μήνα, τους υπενθύμισε ότι αυτό που κάνουν, είναι και παράνομο, τον προπηλάκισαν και κόντεψαν να τον λιντσάρουν...
  Καταρχάς, τόσο η ΠΟΕΔΗΝ, όσο και οι άλλοι, που κάθε τρεις και λίγο, είναι στους δρόμους και διαμαρτύρονται, επειδή τάχα δουλεύουν σκληρά και δεν αμείβονται καλά, πρέπει να καταλάβουν το αντιφατικό και οξύμωρο του πράγματος : πότε ακριβώς δουλεύουν και πότε είναι στις Υπηρεσίες τους, αφού πιο συχνά τους βλέπουμε σε διαμαρτυρίες, πορείες κλπ ;
  Ακόμα πιο οξύμωρο και παράδοξο, όμως, είναι να καταλαμβάνουν τα Υπουργεία, όσοι έχουν πολύ καλά (για τα δεδομένα της μετά την χρεοκοπία εποχής) αμειβόμενες, δημόσιες, αργομισθίες και να μην φαίνονται πουθενά, οι δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι του ιδιωτικού τομέα, που μπορεί να μην έχουν κάνει, ούτε ένα μεροκάματο, ακόμα και για τρία ή περισσότερα χρόνια και θα είχαν κάθε λόγο, όχι μόνον να τα καταλάβουν, αλλά και να τα κάψουν.
  Από τα αιτήματα της ποεδην, ξεχώρισα το : "προσλήψεις στο ΕΚΑΒ", διότι εξηγεί, εν πολλοίς και πως χρεοκόπησε η Ψωροκώσταινα.
  Το ΕΚΑΒ, μία μόνο δημόσια υπηρεσία, μισθοδοτεί, μέσω των φόρων μας, κάθε μήνα, περί τις 4000 άτομα, ήτοι μία μικρή κωμόπολη και νομίζω ότι λίγα δεν τα λες...
  Το γεγονός, ότι οι άνθρωποι πεθαίνουν, όπως τα σκυλιά και μάλιστα κυριολεκτικά, στους δρόμους (πιο πρόσφατα κρούσματα, σε Χαλκιδική και Σαντορίνη, ήτοι σε δύο άκρως τουριστικές περιοχές), αβοήθητοι, με τα ασθενοφόρα, να μην φθάνουν ποτέ ή ...μετά από 1,5 ώρα, δεν μπορεί -αντικειμενικά- να οφείλεται στο γεγονός, ότι οι 4.000 είναι λίγοι.
  Οι αιτίες, πρέπει να αναζητηθούν, μάλλον αλλού : στο ότι πολλοί είναι αποσπασμένοι σε βο(υ)λευτικά και άλλα κομματικά γραφεία, στο ότι το 1/3, σχεδόν, έχει πάρει χαρτί από γιατρό, ότι δεν ...μπορεί να σηκώνει βάρος, στο ότι θέλουν όλοι να βρίσκονται σε πόλεις, για να περιφέρονται στα "malls" και δεν πάνε σε απομακρυσμένα μέρη και γενικά στις γνωστές, αλλά μη αντιμετωπιζόμενες, παθογένειες του ελληνικού Δημοσίου, εδώ και 40 χρόνια !
  Σημαντικό ρόλο, φυσικά, παίζει και η "εκκωφαντική" και προκλητική σιωπή των Εισαγγελέων, μπροστά σε αυτόφωρα πλημμελήματα (τουλάχιστον), ήτοι η ατιμωρησία, που διαιωνίζει αυτές τις νοοτροπίες της "λούφας" και της αποφυγής να κάνει ο υπάλληλος, αυτό, για το οποίο πληρώνεται, από τον (άγρια και άσχημα) φορολογούμενο...
  Θα αρκούσε, θεωρώ, μία και μόνον αυτεπάγγελτη δίωξη, σε πολλά βέβαια επίπεδα, μέχρι και τον Υπουργό, για να λειτουργήσει το ΕΚΑΒ, όπως θα έπρεπε (τουλάχιστον, για ένα διάστημα, μέχρι να ξεχαστεί και πάλι η δίωξη και ο "μπαμπούλας" Εισαγγελέας), αλλά οι Εισαγγελείς, κλείνουν τα μάτια και τα αυτιά, μπροστά στις ζωές που χάνονται άδικα, περιμένοντας μάταια ασθενοφόρο, εν μέση οδώ.
   Μόνον με τους σεισμολόγους, τα έβαλαν, που δήθεν προκαλούσαν πανικό στον κόσμο, προβλέποντας νέους σεισμούς και μόνον κατόπιν "παραγγελίας" από Υπουργό (για τέτοια υποτέλεια, μιλάμε) !
   Αυτό με τα υποτιθέμενα "κενά", σε δημόσιες Υπηρεσίες, είναι, τις περισσότερες φορές, μια μεγάλη απάτη, η αλήθεια συνήθως είναι αυτή, ότι οι Υπηρεσίες έχουν -και με το παραπάνω- προσωπικό, απλά το τελευταίο δεν κάνει τίποτα, έχει βρει τρόπους να "λουφάρει", με την ανοχή και τις "ευλογίες" όλων, με συνέπεια να δημιουργείται μια επίπλαστη και δήθεν ανάγκη, για νέες προσλήψεις, η οποία, ακόμα και αν ήταν υπαρκτή, θα μπορούσε να καλυφθεί, μέσω εσωτερικών μετακινήσεων.

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

δεν μπορεί να επιτρέπεται το μείζον και όχι το έλασσον

    Καθώς τελευταία χειρίζομαι μια ποινική υπόθεση Πταισματοδικείου, για αδίκημα, που τιμωρείται με πρόστιμο, μου γεννήθηκε η εύλογη απορία (καθώς είχα ασχοληθεί ελάχιστα με Πταισματοδικεία, στο παρελθόν), αν η ποινή αυτή, μπορεί να ανασταλεί ή όχι.
  Στις σχετικές διατάξεις του ΠΚ, περί αναστολής, δεν αναφέρεται τίποτα για πρόστιμα και χρηματικές ποινές, γίνεται λόγος μόνον, για ποινές "στερητικές της ελευθερίας", οπότε με βάση το γράμμα του Νόμου, δεν επιτρέπεται.
  Αυτό βέβαια, ούτε λογικό, ούτε δίκαιο φαντάζει, το να παίρνει κάποιος αναστολή, σε πολύμηνες ποινές φυλάκισης και όχι για ένα πρόστιμο, δηλαδή να επιτρέπεται η αναστολή της ποινής, σε σοβαρότερα αδικήματα, με μεγαλύτερες ποινές και όχι σε ελαφρύτερα πταίσματα, με μικρότερες ποινές, όταν φυσικά έχει και τις λοιπές προϋποθέσεις.
 Ο παραλογισμός μεγαλώνει, αν σκεφτεί κανείς, ότι σε αρκετές περιπτώσεις πλέον, προβλέπεται ΚΑΙ ποινή φυλάκισης ΚΑΙ χρηματική ποινή, οπότε είναι οξύμωρο, να αναστέλλεται η πρώτη και όχι η δεύτερη, δηλαδή ποινές, που επιβλήθηκαν με την ίδια απόφαση και στον ίδιο κατηγορούμενο !
  Η μόνη "λογική" που μπορεί να εξηγήσει αυτό τον παράλογο και παράνομο διαχωρισμό των ποινών, που αναστέλλονται, είναι η "εισπρακτική λογική", η προσπάθεια να μπαίνει από παντού, φρέσκο και μετρητό χρήμα, στα τρύπια και μονίμως άδεια, κρατικά ταμεία...
   Είναι σαφές, ότι το πλαίσιο των αναστολών, χρήζει επανεξέτασης, ότι το κενό αυτό, πρέπει να καλυφθεί και να ενταχθούν στο σχετικό καθεστώς και οι χρηματικές ποινές και τα πρόστιμα.
   Εξάλλου, οι χρηματικές αυτές επιβαρύνσεις, μπορεί ενίοτε, να είναι σκληρότερες και από μία ποινή φυλάκισης, όταν π.χ οι μισθοί και οι συντάξεις, είναι 500 ευρώ το μήνα, ένα πρόστιμο 3.000 ευρώ, ουσιαστικά, οδηγεί σε μια χειρότερη μορφή "δουλείας" !
   Η κάλυψη του κενού, δέον να γίνει νομοθετικά, εφόσον οι δικαστές, δεν μπορούν, όπως αποδεικνύεται, να αποποιηθούν τον ρόλο του εισπράκτορα, τον οποίο τους έχει επιφυλάξει η Πολιτεία, είτε άμεσα, επιβάλλοντας τα πρόστιμα κλπ, είτε έμμεσα, ως "μπαμπούλες" (πλήρωσε, για να μην πας φυλακή)...
    Διότι, αν ήθελαν και αν έκαναν σωστά τη δουλειά τους, οι δικαστές, θα μπορούσαν να βρουν τη "νομική φόρμουλα", ώστε να αναστέλλονται οι, πάσης φύσεως, χρηματικές ποινές, μαζί με τις άλλες και χωρίς ρητή νομοθετική πρόβλεψη.
    Τι να περιμένεις όμως, από αυτούς, όταν κλείνουν επιδεικτικά τα μάτια, σε ακόμα μεγαλύτερες παρανομίες, που λαμβάνουν χώρα, επί σειρά ΠΟΛΛΏΝ ετών ;
   Αναφέρομαι στο γνωστό θέμα, των επιβαλλόμενων προσαυξήσεων, άνω του 100%, από ένα Κράτος απατεώνα-τοκογλύφο, τόσο στις χρηματικές ποινές, όσο και στα ποσά εξαγοράς των ποινών φυλάκισης !
    Με απλά λόγια, "τρως" μια χρηματική ποινή ή πρόστιμο 500 ευρώ, στο ακροατήριο και μέχρι να πας, στο δημόσιο ταμείο, που μπορεί να απέχει λίγα μέτρα, ακόμα εντός του ίδιου κτιρίου, το ποσόν έχει ξεπεράσει τα 1000...
    Με αυτόν τον τρόπο π.χ, αν η ποινική διάταξη προβλέπει πρόστιμο έως 3000 ευρώ και επιβληθεί το ποσόν των 2000 ευρώ, τα ...πλέον των 4000 ευρώ, που τελικά θα πληρώσεις, είναι προφανές, ότι ΥΠΕΡΒΑΊΝΕΙ ακόμα και το ανώτατο όριο, που θέτει ο Νόμος !
   Αντίστοιχα, αν "φάω" ένα μήνα φυλάκισης, εξαγοράσιμο προς 5 ευρώ ημερησίως και πληρώσω, αντί για 150 ευρώ, 300, αυτόματα, αυτό ισοδυναμεί με ποινή δύο μηνών φυλάκισης, δηλαδή σαν να εξαγοράζεις ποινή ΔΙΠΛΆΣΙΑ, από εκείνη, που επιβλήθηκε, σαν να σου διπλασιάζει την ποινή ...ο Έφορος.
    Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά τα τραγικά, στην Ψωροκώσταινα, επί πάρα πολλά έτη, δεν έχει αντιδράσει κανείς, ούτε Δικαστήρια, ούτε Δικηγορικοί Σύλλογοι, ούτε φορείς προστασίας των ανθρώπινων Δικαιωμάτων, ΟΥΔΕΊΣ, μπροστά στην ανάγκη, όπως είπαμε, να μπαίνει χρήμα, στα τρύπια και μονίμως άδεια, κρατικά ταμεία, με ...οποιοδήποτε (παράνομο και εκβιαστικό) τρόπο, ακόμα και με μεθόδους της χειρότερης μαφίας !

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

ένα από τα τελευταία οχυρά του ελληνικού σοβιετισμού

     Η Δ.Ε.Η, φαινομενικά, είναι μια επιχείρηση, μια ανώνυμη εταιρία, που παράγει και πουλάει ηλεκτρικό ρεύμα, υπό κρατικό-δημόσιο έλεγχο, βέβαια και με συνθήκες μονοπωλίου, το οποίο όμως έχει ήδη αρχίσει να σπάει.
 Σε ένα ρεπορτάζ, είχε λεχθεί ότι η Βίκυ Σταμάτη, έφυγε από το χωριό της και επισκέφθηκε τον Άκη, που ήταν Υπουργός Άμυνας, για να την διορίσει στο Δημόσιο και εκείνος την έβαλε στην Δ.Ε.Η (όχι δηλαδή στο Υπουργείο του...).
 Ακόμα και αν δεν είναι ακριβές αυτό, η ιστορία αυτή, θα μπορούσε να είναι 100% αληθινή, καθώς σε ΔΕΚΟ και στον λεγόμενο "ευρύτερο δημόσιο τομέα", όπου -υποτίθεται- υπάρχει αυτοδιοίκητο (...με ξένα όμως χρήματα), ήταν περισσότερο εύκολα τα ρουσφέτια και οι προσλήψεις "από το παράθυρο", από ότι σε Υπουργεία και γενικά στο "στενό" Δημόσιο.
  Η Δ.Ε.Η στη μεταπολίτευση, έγινε ένα από τα κύρια χωνευτήρια, εξαγοράς ψήφων (και συνειδήσεων), εφόσον άλλωστε η σοβιετικού τύπου "ανάπτυξη" των σοσιαληστών, όλων των κομμάτων, έκλεινε ή κρατικοποιούσε τα κανονικά-ιδιωτικά εργοστάσια και προσπαθούσε να τους "βολέψει" όλους, στο Δημόσιο.
  Κάποιοι μιλάνε για "κατάρρευση" της Δ.Ε.Η σήμερα, μετά και την κατολίσθηση στο Αμύνταιο (ήταν στραβό το κλήμα, το έφαγε και ο γάιδαρος), τα τεράστια φέσια (κυρίως από ...άλλους δημόσιους φορείς, όπως πάντα) και το έστω και δειλό "άνοιγμα" της αγοράς, την εμφάνιση ανταγωνιστών, που παίρνουν πελάτες.
  Την ίδια στιγμή και μετά από τόσα πολλά χρόνια λειτουργίας και με μεγάλα κέρδη, στο παρελθόν, μαθαίνουμε "από μέσα", ότι υπάρχει κίνδυνος ακόμα και για "μπλακ άουτ", ότι δεν είμαστε επαρκείς, τα νησιά τώρα παλεύουν να τα συνδέσουν με το δίκτυο και γενικά είναι προφανές, ότι οι περασμένες (διορισμένες, με κομματικά κριτήρια) Διοικήσεις, είχαν το νου τους, σε άλλα πράγματα, από αυτά, που θα έπρεπε.
  Άσχετα αν μπορεί να χρεοκοπήσει η Δ.Ε.Η ή όχι, η οποία "λειτουργεί", όπως μια δημόσια υπηρεσία (χωρίς κοινή Λογική, δηλαδή), βγάζουν πολύ γέλιο, οι εκάστοτε ανακοινώσεις της Διοίκησής της !
   Έτσι π.χ οι τρισκατάρατοι και βδελυροί και "κακοί" ιδιώτες επενδυτές, τους οποίους δεν ήθελαν, ειδικά οι συνδικαλιστές, ούτε να ακούν, έγιναν ξαφνικά καλοδεχούμενοι, προκειμένου να βάλουν τα ωραία τους λεφτά, τώρα, που η Δ.Ε.Η έχει ταμειακά προβλήματα και δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει επενδύσεις, με ίδια κεφάλαια...
   Επίσης, πολύ πρόσφατα, ακούστηκε η λέξη "αξιολόγηση" (που είναι και το συντομότερο ανέκδοτο, όταν μιλάμε ...για Δημόσιο) του προσωπικού : ένας γνωστός, με πατέρα συνταξιούχο της Δ.Ε.Η (τυχαίο ;), διορίστηκε σε θυγατρική εταιρία, ως απόφοιτος Τ.Ε.Ι, έβγαλε το Πολυτεχνείο, μαθαίνω, όντας υπάλληλος και μια μέρα, απαντώντας στο πρώτο sms, που του έστειλα, έπαθα σοκ, καθώς είχε κάνει δύο χτυπητά ορθογραφικά λάθη, σε μία και μόνον πρόταση.
  Το σημερινό "χτύπημα", έχει να κάνει με την καταστροφή στο Αμύνταιο, όπου, λέει, θα συσταθεί επιτροπή με ...οκτώ μέλη (ανάμεσά τους και κάποιος, που έλεγε ότι όλα είναι Οκ), για να διερευνήσουν τα αίτια, όταν το πρόβλημα ήταν γνωστό, εδώ και χρόνια και δεν έκαναν τίποτα, για να το επιλύσουν.
  Και φυσικά, εκτός από τους Εισαγγελείς, που δεν ακουμπούν και δεν ψάχνουν άλλους "συναδέλφους" Δ.Υ, όπως οι της Δ.Ε.Η, για τυχόν ποινικές ευθύνες, που ένα χωριό ολόκληρο ξεσπιτώθηκε και προκλήθηκαν ζημιές εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, σε τρίτους, αλλά και στην ίδια την "επιχείρηση" (αν κλέψει κάποιος καλώδια της Δ.Ε.Η, αξίας ...150.001 ευρώ, μπορεί να φάει ισόβια) δεν υπάρχει καν, η στοιχειώδης ευθιξία, για παραιτήσεις (εκούσιες ή και ...ακούσιες).


Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

δειλοί και (άρα) υποτελείς

    Το ανοσιούργημα των φιλολόγων-εξεταστών-Δ.Υ, να διαστρεβλώσουν το κείμενο Έλληνα λογοτέχνη, στις Πανελλήνιες Εξετάσεις, επειδή περιείχε "κακές" (για αυτούς ή τα "αφεντικά" τους) λέξεις, αποτελεί σοβαρό θέμα, όσο και αν έγινε προσπάθεια να υποβαθμιστεί.
 Το "επιχείρημα" ότι έχει ξαναγίνει ή συνηθίζεται (το έγκλημα αυτό), ασφαλώς ...δεν αποτελεί επιχείρημα, ενώ μόνο γέλιο, προκαλεί ο ισχυρισμός, ότι σκοπός ήταν η διευκόλυνση των εξεταζομένων.
 Από ενέργειες, σαν αυτές, φαίνεται πόσο "προσεκτικοί" είναι οι Δ.Υ, για να μην ...δυσαρεστήσουν τους προϊσταμένους τους, ακόμα και όταν τα λόγια αυτά, δεν ανήκουν στους ίδιους, αλλά σε τρίτους (στον Θεοτοκά, εν προκειμένω).
 Αν θεωρείς ότι το κείμενο, προσβάλλει τον Πρωθυπουργό, που ψήφισες ή σε επανέφερε στην αργομισθία σου, τότε μην το βάζεις καθόλου, είναι, χίλιες φορές, προτιμότερο, από το να προσβάλλεις έτσι έναν λογοτέχνη και να αλλοιώνεις τα γραφόμενά του !
  Ως καθηγητές και μάλιστα φιλόλογοι, οφείλουν να ξέρουν τι σημαίνει "πνευματική ιδιοκτησία", πως προστατεύονται τα πνευματικά έργα και ότι η προσβολή τους, επισύρει αστικές και ποινές συνέπειες και όχι να λένε "δεν τρέχει τίποτα", να υποβαθμίζουν ένα τόσο σοβαρό γεγονός.
  Θα περίμενε κανείς, από καθηγητές, να έχουν περισσότερη ελεύθερη σκέψη, ώστε να την μεταδώσουν και στους μαθητές και όχι να προσέχουν μήπως δυσαρεστήσουν κάποιον προϊστάμενο, όπως π.χ οι υπάλληλοι των καναλιών της κρατικής προπαγάνδας.
  Φοβούνται ακόμα και να μεταδώσουν αυτούσια τα λόγια ενός άλλου, από κόμπλεξ ότι μπορεί να θεωρούν δικά τους, τόσο φοβισμένοι είναι και το ερώτημα είναι, τι χαρακτήρες μπορούν να διαμορφώσουν και τι σόι παιδεία να διδάξουν, στους νέους.
  Δεδομένου ότι, σύμφωνα και με τον Περικλή, ελεύθερο (είναι μόνον) το εύψυχον, εύκολα συνάγεται ότι δεν είναι ελεύθεροι και οι θλιβερές υπάρξεις τους, θα μας ήταν αδιάφορες, αν δεν βρίσκονταν σε θέσεις, όπου επηρεάζονται και άλλοι και δη νέοι.
   Η μόνη δυσκολία στο πρωτότυπο κείμενο του Θεοτοκά, ήταν η λέξη "κούφος", επειδή είναι αρχαίας προέλευσης και θα μπορούσε απλά, να υπάρχει σε παρένθεση η μετάφραση ("ανόητος"), καμία άλλη αλλαγή, δεν είναι ανεκτή και για κανέναν λόγο (ή δικαιολογία...).
   Ως προς την ουσία τώρα, των γραφομένων, κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει ότι ένας ξυλουργός, που δίνει σχήμα και μορφή στο ξύλο, με την χειρωνακτική εργασία του, μπορεί να αξίζει μεγαλύτερου σεβασμού, από ένα πρύτανη ή έναν Πρωθυπουργό (μην ξεχνάμε ότι Ο Ίδιος Ο Χριστός, υπήρξε "γιος" ενός ξυλουργού, του Ιωσήφ).
  Δε μιλάμε γενικά, για τους πρυτάνεις ή τους Πρωθυπουργούς, αλλά μόνον για όσους μπορεί να είναι "κούφοι" ή "κακοί".
  Κούφος, μπορεί να είναι ο Πρύτανης π.χ, όταν έχει ξεχάσει-εγκαταλείψει την ακαδημαϊκή του ιδιότητα και έχει μεταβληθεί σε αμιγώς διοικητικό όργανο, με πολιτικές ενίοτε βλέψεις, να γίνει και βο(υ)λευτής, όταν καταχράται κοινοτικά κονδύλια ή έχει διορίσει όλο του το σόι, στο Πανεπιστήμιο και γενικά, όταν για αλλού ξεκίνησε και αλλού καταλήγει...
  Αντίστοιχα, κακός, μπορεί να είναι ένας Πρωθυπουργός, όταν λέει συνέχεια ψέματα, όταν είναι λαϊκιστής, όταν δεν έχει εμπειρίες ζωής, όχι μόνον επαγγελματικές, όταν υπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα και όχι της πατρίδας-συνόλου κ.ο.κ
  Ουσιαστικά, ο Θεοτοκάς, πολλά χρόνια πριν, περιγράφει καταστάσεις, που δυστυχώς είναι τραγικά επίκαιρες, σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα και η "πρακτική" των καθηγητών-εξεταστών, να στρουθοκαμηλίζουν και να "κόβουν" ό,τι δεν ηχεί ευχάριστα, σε κάποιους, απλά διαιωνίζει αυτές τις καταστάσεις...
   
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget