Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

χαμένοι στις (αυτ)απάτες τους

      Με αφορμή την συμπλήρωση 2 χρόνων διακυβέρνησης, από το νέο, πιο βελτιωμένο συριζα, ο Τσίπρας μίλησε για το τέλος των Μνημονίων, που θα συμβεί σε λιγότερο από ένα χρόνο.
  Εδώ ανοίγουμε παρένθεση, για να πούμε, ότι παρά το "καθάρισμα", που έγινε στο κόμμα και στην κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός, έχει κάνει αρκετές λάθος επιλογές, σε Υπουργούς (μερικές διορθώθηκαν με τους ανασχηματισμούς, αλλά με τους τελευταίους προστέθηκαν και νέα "βαρίδια"), όπως δείχνει και η "περίπτωση" (περιπτωσάρα, για την ακρίβεια) Κουρουμπλή.
   Πάντα, όταν απευθύνονται στο λαό, οι Έλληνες πολιτικοί, είναι δύσκολο να διακρίνεις και να αποφασίσεις, αν τον εξαπατούν συνειδητά ή αν είναι χαμένοι στις αυταπάτες τους και λόγω βλακείας ή ανικανότητας, πιστεύουν ότι αυτά, που λένε, ισχύουν, όπως και να έχει όμως, είναι εξίσου επικίνδυνα και τα δύο !
  Αναφορικά, με το περιβόητο τέλος των Μνημονίων, θα πρέπει καταρχάς, να διακρίνουμε, αφενός, ανάμεσα σε τυπικό και ουσιαστικό τέλος και αφετέρου, ανάμεσα στο τέλος του ελληνικού προγράμματος και το τέλος του ελληνικού ...δράματος, επειδή όλα αυτά, ΔΕΝ ταυτίζονται.
   Πριν από αυτά, όμως, υπάρχει και η γ' αξιολόγηση, που εκκρεμεί και που αν δεν ολοκληρωθεί γρήγορα και έγκαιρα, ίσως καθυστερήσει λίγο και το τυπικό τέλος του Μνημονίου.
   Ακόμα και αν πάρουμε την πιο αισιόδοξη εκδοχή, ότι τον Αύγουστο του 2018, θα κηρυχθεί επίσημα, η λήξη του ελληνικού προγράμματος, υπάρχει ο κίνδυνος, να διαφύγει μία, όχι και τόσο ασήμαντη, "λεπτομέρεια".
   Ότι δηλαδή, τα πιο σκληρά μέτρα του 3ου Μνημονίου, συμφωνήθηκε (πολύ κακώς βέβαια, γιατί η Ελλάδα, το τελευταίο πράγμα, που διαθέτει, είναι η πολυτέλεια του να περιμένει), να εφαρμοστούν το 2019 και το 2020, με τη ...λογική ότι "μέχρι τότε, ποιος ζει και ποιος πεθαίνει" και επιπλέον, ότι πιθανόν να κληθεί να τα εφαρμόσει, η επόμενη κυβέρνηση !
    Θα έχει πολλή πλάκα, τα κρατικοδίαιτα χάπατα, που ζουν από τα έτοιμα και ανεβοκατεβάζουν τις κυβερνήσεις, στην Βενεζουέλα των Βαλκανίων, να ψηφίσουν Κούλη και μετά να διαμαρτύρονται, για τα μέτρα, που έχουν ήδη ψηφίσει οι Τσίπρας-Καμμένος...
    Οπότε ίσως θα ήταν σωστό, κάποιος να τους το εξηγήσει, για να μην αναρωτιούνται, μέσα στην αφέλεια τους, πως γίνεται να λαμβάνονται 'νέα" μέτρα, ενώ έχουμε βγει από το Μνημόνιο !
    Εδώ πρέπει να ΤΟΝΙΣΤΕΊ πως, τα μέτρα αυτά, μπορεί μεν να είναι "σκληρά", ωστόσο όχι μόνον είναι αναγκαία, αλλά θα έπρεπε να είχαν ψηφιστεί και εφαρμοστεί, ήδη από το 2010, άρα έρχονται με σχεδόν 10 χρόνια καθυστέρηση (αυτό εξηγεί, εν μέρει και γιατί όλες οι χώρες βγήκαν γρήγορα, από τα Μνημόνια και εμείς όχι) !
    Συνεπώς, αν είχαν εφαρμοστεί έγκαιρα και όχι τόσο καθυστερημένα, με την εγκληματική συναίνεση των πιστωτών, θα μιλούσαμε τώρα, για το ουσιαστικό τέλος των μνημονίων ή έστω πως είμαστε κοντά.
     Αν πάλι οι ρεμπεσκέδες και κουτοπόνηροι πολιτικοί μας, προσπαθήσουν και καταφέρουν να μην τα εφαρμόσουν (με το γνωστό παραμύθι, ότι θα βρουν ισοδύναμα, πράγμα αδύνατον ή με κάποιο νέο παραμύθι), τότε απλά θα μιλάμε μόνον, για τυπική λήξη του προγράμματος και το φάντασμα της χρεοκοπίας, θα συνεχίσει να πλανάται, πάνω από την σοβιετικού τύπου χώρα μας.
    Θα έχει ενδιαφέρον (δε λέω πλάκα, τώρα, γιατί μόνο αστείο δεν είναι) να κηρυχθεί η λήξη του ελληνικού προγράμματος το 2018 και μετά, να αποδειχθεί ότι ...το ελληνικό δράμα, συνεχίζεται και μάλιστα, να οδηγηθούμε στις καταστάσεις, που προσπαθούμε να αποφύγουμε, επί 7 χρόνια, ήτοι άτακτη χρεοκοπία, κούρεμα καταθέσεων και ...ΧΆΟΣ !
     Άρα, τα ψηφισμένα μέτρα, για το 2019 και το 2020, ΠΡΈΠΕΙ να εφαρμοστούν και μάλιστα έτσι όπως ψηφίστηκαν, ΧΩΡΊΣ εκπτώσεις ή κουτοπονηριές...
     Από εκεί και μετά, όμως, πολύ φοβάμαι πως, ούτε και τότε, θα μπορούμε να μιλάμε, ότι η Ελλάδα, είναι ένα φυσιολογικό, σύγχρονο Κράτος, το οποίο θέλει να έχει ανάπτυξη, ξένες επενδύσεις κλπ.
     Γιατί το λέω αυτό ; Για να δώσω ένα και μόνον παράδειγμα, από αυτά, που βλέπω γύρω μου : ένα συνεργείο, έρχεται και κόβει κάθετα το δρόμο, κάνοντας εργασίες και ανοίγοντας χαντάκι και φεύγοντας, το αφήνει έτσι, ανοιχτό, για να πέφτουν μέσα και να σπάνε τα αυτοκίνητα, πρέπει να περάσει ένας μήνας, για να έρθει ...άλλο συνεργείο και να το κλείσει.

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

"αγάπη" δίχως αντίκρυσμα

     Το να περιμένεις να παραιτηθεί Έλληνας πολιτικός, από την καρέκλα του, όσο αποτυχημένος και αν είναι, είναι σαν να περιμένεις να βγεις από τα Μνημόνια και την χρεοκοπία...
  Η περίπτωση Κουρουμπλή είναι χαρακτηριστική, ωστόσο όχι η μόνη και σίγουρα όχι η χειρότερη, έχουν υπάρξει και περιπτώσεις, με εκατόμβες νεκρών, όπως το ναυάγιο του "Σάμινα" ή οι φωτιές στην Ηλεία, το 2007 !
  Κοινό χαρακτηριστικό, είναι ότι όλοι οι ανεύθυνο-υπεύθυνοι Υπουργοί, προσπάθησαν να δικαιολογηθούν, με αστείες δικαιολογίες : τότε έφταιγε ο "στρατηγός άνεμος", τώρα τα κρύα ρεύματα και ο Πουνέντες...
   Και φυσικά, κάτω από τους εκάστοτε πολιτικούς προϊσταμένους, υπάρχουν δεκάδες ή εκατοντάδες Δ.Υ, που δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους, ωστόσο, δεν περιμένεις, από αυτούς να παραιτηθούν, αφενός, γιατί θα πεινάσουν και αφετέρου, επειδή πάντα φταίει ο ανώτερος, όταν υπάρχει Ιεραρχία και οι από κάτω, εκτελούν εντολές των από πάνω.
  Αυτό το εμμονικό, το ψυχοπαθολογικό "κόλλημα" στην καρέκλα, είναι πραγματικά απίστευτο και σίγουρα δύσκολο να ερμηνευτεί, με όρους Λογικής !
  Τι μπορεί άραγε να κάνει, έναν ανίκανο και αποτυχημένο Υπουργό ή άλλο κρατικοδίαιτο λειτουργό, να παραμένει στην θέση του (εκτός από την έλλειψη φιλότιμου, αξιοπρέπειας, ΑΝΘΡΩΠΙΆΣ και ευθιξίας, εννοείται) ;
   Θεωρώ, προσωπική άποψη, ότι είναι ο φόβος απόκτησης κακής υστεροφημίας, εφόσον αυτοί, σε αυτό το ανώτατο επίπεδο, προφανώς, δεν θα πεινάσουν, αν παραιτηθούν...
    Η αγάπη, όμως, για την καρέκλα και το γάντζωμα, επάνω της, ακόμα και αν κάποιος είναι υπαίτιος, για το θάνατο πολλών ανθρώπων, προφανώς δεν εξασφαλίζει καλή υστεροφημία, μάλλον το αντίθετο.
    Κατά καιρούς, σε μονόστηλα, κανονικών ή ηλεκτρονικών εφημερίδων, δημοσιεύεται η είδηση ότι "πέθανε ο τέως βουλευτής ή Υπουργός τάδε" και πραγματικά, δεν τον ξέρει, ούτε η μάνα του, που λέει ο λόγος, το όνομα και το επίθετό του, δε λένε τίποτα και σε κανέναν, για ...ποια υστεροφημία, επομένως παλεύουν ;
   Περισσότερο πιθανόν, θα ήταν να τους γράψει η Ιστορία, αν είχαν παραιτηθεί, παρά τώρα, που μένουν στην καρέκλα τους και δεν κάνουν τίποτα ή τα κάνουν σαν τα μούτρα τους !
    Τώρα, όταν θα πεθάνουν και αυτοί, οι μόνοι, που ίσως θα θυμούνται τα ονόματά τους, θα είναι όσοι διορίστηκαν από αυτούς, σε κάποια κρατική αργομισθία και γενικά όσοι έτυχαν κάποιας εξυπηρέτησης (κοινώς, ρουσφετιού) από αυτούς και θα πουν ένα βιαστικό "ο Θεός να τον συγχωρήσει" (εξαιρετικά δύσκολο, αλλά αυτό είναι άλλο, μεγάλο, κεφάλαιο) και τέλος.
    Άλλωστε και από την παρούσα Βουλή, η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου, ΑΓΝΟΕΊ τα ονοματεπώνυμα του 80%, τουλάχιστον, των βουλευτών (ένας ακόμα λόγος, για να μειωθούν σε διακόσιους).
    Αν ξαναπιάσουμε την περίπτωση Κουρουμπλή, ως τι θα μπορούσε να τον θυμάται ο κόσμος ή να τον καταγράψει η Ιστορία, άραγε, μετά θάνατον ;
     Ως τον Υπουργό Ναυτιλίας, που άφηνε τα σαπιοκάραβα να κυκλοφορούν (άσχετα, αν κάνουν ή όχι λαθρεμπόριο) και την πετρελαιοκηλίδα, να φτάσει από την Σαλαμίνα, στην Γλυφάδα, λόγω αδιαφορίας και μη έγκαιρου περιορισμού της ;
     Μιλάμε για έναν ακόμα, τέως πασόκο, για ένα ακόμα ορφανό του παπανδρεϊσμού, που βρήκε καταφύγιο, στην αγκαλιά του Τσιπρανδρέου, όταν πλάκωσε η σκοτεινιά το ΠΑΣΟΚ, "είδε φως και μπήκε" στα γραφεία του συριζα (είναι έκφραση, όχι τρολάρισμα, για το πρόβλημα υγείας του).
     Τι υπηρεσίες, έχει προσφέρει στην πατρίδα, ως πολιτικός, ο Κουρουμπλής, δηλαδή ο κάθε αντίστοιχος Κουρουμπλής, ώστε να τον θυμάται κανείς, μετά θάνατον ;
     Διότι, προφανώς, το να διορίζεις σε κρατικές αργομισθίες, συγγενείς, φίλους, χωριανούς και πελάτες-ψηφοφόρους, δεν είναι υπηρεσία προς την πατρίδα, μάλλον το αντίθετο, αφού αυξάνεις την επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, με το μισθό, μερικών ακόμα κρατικοδίαιτων τρωκτικών !
     Θυμάμαι, πριν 3 περίπου χρόνια, πρέπει να ήταν, σε μια καφετέρια της γειτονιάς μου, κάθονταν 3-4 άνδρες, στα 50 φεύγα και σε μια στιγμή, χτύπησε το τηλέφωνο ενός (μάλλον sms), ο οποίος είχε κάποιο πρόβλημα, στο ένα του μάτι και γυρίζει και λέει στους άλλους : "είναι από το γραφείο του Κουρουμπλή, μου εύχονται χρόνια πολλά"...
     Δεν χρειάζεται να είσαι σαΐνι, για να καταλάβεις, ότι αυτός, με ενάμιση μάτι καλό, που θα μπορούσε δηλαδή να εργαστεί κανονικά, είχε βγάλει προφανώς, αναπηρική σύνταξη, με τη μεσολάβηση του "γραφείου Κουρουμπλή", της ...υπουργάρας αυτής, ώστε να ζει από τα έτοιμα και σε βάρος της κοινωνίας.
     Και φυσικά, αυτός ο πονηρός, όταν έκανε βαβά στο ματάκι του, πήγε σε ομοιοπαθή πολιτικό, για να του βγάλει σύνταξη, πίστεψε ότι εκείνος, θα καταλάβει καλύτερα ...την ανάγκη του, να μην εργάζεται, να μην κάνει τίποτα και να πληρώνεται.

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

ποιος θα πληρώσει τη ζημιά ;

    Το "μεγάλο γεγονός" των ημερών ΚΑΙ από νομικής απόψεως, είναι ασφαλώς η θαλάσσια ρύπανση, που προκλήθηκε από το ναυάγιο του δεξαμενόπλοιου, στην Σαλαμίνα, καθώς έχει σημαντικές πτυχές, ποινικής και κυρίως αστικής φύσεως (ζητήματα αποζημιώσεων).
  Δε νομίζω να έχει ξανά συμβεί, κυβερνητικοί παράγοντες και δη Υπουργοί, να καλούν τον κόσμο, να ασκήσει αγωγές αποζημίωσης, εν είδει γκρουπιέρηδων ("βάλτε τώρα, που γυρίζει").
  Πριν πάμε, στο ποιος είναι υπεύθυνος και υπόλογος, προς αποζημίωση, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι ο κύκλος των προσώπων, που θα μπορούσαν να ακούσουν τις υπουργικές προτροπές και ...να δοκιμάσουν την τύχη τους, στα Δικαστήρια, είναι εξαιρετικά ευρύς !
   Πέρα, από το πιο αυτονόητα, όπως οι ψαράδες ή οι επιχειρηματίες της παραλιακής ζώνης, που καταστράφηκαν και υπέστησαν τη λεγομένη "αποθετική ζημία", κοινώς "διαφυγόντα κέρδη", εμμέσως ζημιώθηκαν π.χ και οι Δήμοι, που είχαν να εισπράττουν ενοίκια, από αυτούς, ενώ θα μπορούσαν να εγερθούν και αγωγές ηθικής βλάβης, από χιλιάδες (κυριολεκτικά) πολίτες.
   Έτσι π.χ θα μπορούσε να ασκήσει αγωγή, αυτός, που έχασε το μπάνιο (και το μάτι) του ΣΚ και μάλιστα σε ένα ασυνήθιστα ζεστό, για την εποχή, ΣΚ, αυτός, που συνήθιζε να περπατάει στο Φλοίσβο και τώρα βλέπει τα μαυρισμένα βράχια και μυρίζει μαζούτ, αυτός που έπαθε σοκ, βλέποντας νεκρά ψάρια, αυτός, που παρά ή και χωρίς απαγόρευση, μαύρισε, από την πίσσα, βουτώντας στην θάλασσα, αυτός, που έχει σπίτι στην παραλιακή και θεωρεί ότι μειώθηκε η αξία του και χίλιες άλλες περιπτώσεις.
   Αν ζούσαμε στην Αμερική, όπου η βιομηχανία των αγωγών ηθικής βλάβης ανθεί και είναι εξαιρετικά επικερδής, θα γινόταν χαμός, αλλά και εδώ, αν σκεφτούμε ότι 10 χιλιάδες τυχόν αγωγές, ύψους 10 χιλιάδων ευρώ, η κάθε μία, μας κάνουν 100 εκατομμύρια ευρώ, καταλαβαίνουμε σε τι ύψη θα μπορούσαν να φτάσουν οι απαιτήσεις (και μην ξεχνάμε ότι η ασφαλιστική κάλυψη, ανέρχεται σε 5, το πολύ, εκατομμύρια ευρώ...).
    Τώρα, αν θέλαμε να δούμε, όμως, ποιος θα τα πληρώσει τελικά, αυτά τα λεφτά (δηλαδή όσα τυχόν επιδικαστούν), η απάντηση ίσως να είναι ...το Ελληνικό Δημόσιο, που με την ολιγωρία των υπηρεσιών του, άφησε την κηλίδα, να πάει, από την Σαλαμίνα, ως τη Γλυφάδα !
    Ουσιαστικά, δηλαδή, λέγοντας ο Σαντορινιός, στον κόσμο, "κάντε αγωγές", μάλλον θα δει τους δικαστικούς επιμελητές, να μπαινοβγαίνουν, σαν τρελοί, στο Υπουργείο του (χαχα), για να του επιδώσουν τα μπουγιουρντί...
    Οι ευθύνες των αρμόδιων κρατικών Υπηρεσιών, για τον περιορισμό της ρύπανσης, είναι τεράστιες, τις παραδέχονται ΌΛΟΙ, ειδικοί και μη και οι μόνοι, που δεν τις βλέπουν ή κάνουν πως δεν τις βλέπουν, είναι οι Κουρουμπλής και Σαντορινιός.
     Συνεπώς, ίσως θα ήταν προτιμότερο, όσοι θέλουν να αποζημιωθούν, να στραφούν, στα Διοικητικά Δικαστήρια, κατά του Ελληνικού Δημοσίου, παρά στα αστικά, εναντίον της ναυτιλιακής εταιρίας και της ασφαλιστικής, που ασφάλιζε το βυθισμένο πλοίο !
     Ευθύνες, το ελληνικό Δημόσιο, έχει, φυσικά και στο ότι επέτρεπε σε ένα επικίνδυνο σαπάκι, να πλέει, δηλαδή όχι μόνον μετά το συμβάν, αλλά και πριν...
     Και φυσικά, αν στο Δικαστήριο, οι δικηγόροι του Δημοσίου, επαναλάβουν όσα τραγελαφικά, έλεγε ο Κουρουμπλής, ήτοι ότι έφταιξαν τα κρύα ρεύματα ή το μαϊστράλι ή το ...φεγγάρι, θα γελάνε και τα παράθυρα.
      Έτσι, είναι πλέον σίγουρο, ότι όσοι επιλέξουν τα αστικά Δικαστήρια, θα αποκρουστούν, θα αντιμετωπίσουν την ένσταση, εκ μέρους της εταιρίας, για την τεράστια συνυπαιτιότητα ή και αποκλειστική ευθύνη της Πολιτείας (ειδικά, αν οι ενάγοντες, είναι από Γλυφάδα μεριά, χαχα).
      Στην αρχή, βέβαια, ο πλοιοκτήτης, έλεγε παραμύθια, πιο άσχημα και από τους Υπουργούς, ότι δηλαδή ίσως υπήρξε και άλλο υπαίτιο πλοίο, αλλά τώρα (πρέπει να) ξέρει τι πρέπει να υποστηρίξει, για να περιορίσει τις (αστικές) συνέπειες.
      Όσο αφορά τώρα, στις ποινικές ευθύνες, οι διώξεις που ασκήθηκαν ήταν πλημμεληματικού χαρακτήρα, αρχικά τουλάχιστον, διότι στην πορεία, θα μπορούσαν να μετατραπούν σε κακουργήματα, ΕΆΝ αποδειχθεί, αυτό, που ψιθυρίζεται, ότι δηλαδή το πλοίο, το βούλιαξαν οι ίδιοι, με δόλο-πρόθεση.
     Αυτό δεν είναι εύκολο να αποδειχτεί και προφανώς συναρτάται με κάποιο κίνητρο, που πρέπει να βρεθεί, αλλά αν έχουμε ανατροπή και πάμε σε κακουργηματικές διώξεις, για πρόκληση ναυαγίου και ρύπανσης, από πρόθεση, τότε μοιραία, θα χαθεί και το "μαξιλάρι" των  5 εκατομμυρίων, της ασφαλιστικής κάλυψης...(για όσους επιλέξουν τα αστικά Δικαστήρια)

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

χρήσιμα συμπεράσματα από τον αθλητισμό

    Από τον Αθλητισμό, μπορούν να βγουν γενικότερα συμπεράσματα, για τη Ζωή, γι' αυτό και βλέπουμε, αθλητές και προπονητές, μετά την απόσυρση τους, από την ενεργό δράση, να γίνονται αυτό που λέμε "life coaches", να γράφουν βιβλία ή να κάνουν σεμινάρια-διαλέξεις, με θέμα την αυτοβελτίωση, επαγγελματική και όχι μόνον.
  Στα ομαδικά, μάλιστα, αθλήματα και δη στις εθνικές διοργανώσεις, μπορούν να εξαχθούν και γενικότερα συμπεράσματα, για τα προτερήματα και τα μειονεκτήματα ολόκληρων λαών.
  Έτσι, αν θέλαμε να κάνουμε και μια εκτίμηση, για το ευρωμπάσκετ, που τελείωσε χθες, θα λέγαμε τα εξής :
   Η Εθνική μας ομάδα, θα μπορούσε ακόμα και το χρυσό μετάλλιο, δεδομένου, ότι στην πρώτη φάση, έχασε από την πρωταθλήτρια Σλοβενία, στις λεπτομέρειες, κυριολεκτικά και στα τελευταία λεπτά.
  Ωστόσο, πλήρωσε, μερικές, από τις πληγές της φυλής μας : κυρίως, την ανοργανωσιά, εκ μέρους της Ομοσπονδίας (δημόσιο, γαρ), που δεν επέτρεψε την έγκαιρη και σωστή προετοιμασία, σε συνδυασμό με την απειθαρχία, στην οποία οδήγησε το περιστατικό με το Γιάννη.
   Ο Γιάννης, καλώς ή κακώς, προτίμησε τα (εκατομμύρια) δολάρια των Αμερικανών και προφασίστηκε τραυματισμό, την τελευταία στιγμή, με συνέπεια να πέσει το ηθικό όλης της ομάδας και η διάθεση για προσφορά, ενώ και η ομάδα χτιζόταν πάνω του, ως το μεγαλύτερο "αστέρι" αυτής.
   Το ελληνικό Κράτος, φέρθηκε με τον καλύτερο τρόπο, σε αυτόν και η συμπεριφορά του, φανερώνει, τουλάχιστον, αχαριστία, αν δεν είχε σκοπό να παίξει (ή αν τον δέσμευε το συμβόλαιό του), έπρεπε να το πει εξαρχής και όχι τελευταία στιγμή.
   Αντίθετα, έκανε δηλώσεις και έλεγε πόσο ενθουσιασμένος είναι κλπ, για να αποδειχτεί ότι τελικά το έχει το όνομα, οι Γιάννηδες είναι φιγουρατζήδες και παραμυθατζήδες (όπως λέει και το σχετικό άσμα)...
    Από εκεί και μετά, φάνηκε ότι η ομάδα, δεν ήταν καλά δουλεμένη και δεμένη, με συνέπεια, στα πρώτα άτυχα αποτελέσματα, να επέλθει η γκρίνια και η διχόνοια (άλλη πληγή του Έθνους).
   Από την άλλη, βέβαια, όταν παίξαμε με την πλάτη στον τοίχο και η Νίκη ήταν μονόδρομος, βγήκε η ψυχή του Έλληνα και κερδίσαμε, έστω και δυσκολότερα από ότι έδειξε το τελικό σκορ.
    Δεν θεωρώ ότι ο Μίσσας, είναι κακός προπονητής, κάθε άλλο, απλά δεν είχε και αυτός, τον κατάλληλο χρόνο, για να προετοιμάσει σωστά την ομάδα, σίγουρα όμως έκανε και λάθη, όπως το ότι δεν έπαιρνε τάιμ άουτ, αμέσως, όταν οι αντίπαλοι, έπαιρναν φόρα και μας έκαναν π.χ 10-0 σερί, για να τους κόψει το ρυθμό και να πάρουμε και ανάσες.
    Το βασικό και κυρίαρχο, όμως, συμπέρασμα, είναι, θεωρώ, αυτό : ότι τα παιχνίδια, δεν κερδίζονται, με την φανέλα ή με το ταλέντο μόνον, διότι από άποψη ταλαντούχων παικτών, ήμασταν σε κορυφαίο επίπεδο.
    Χρειάζεται ΠΆΝΤΑ και να ιδρώσεις την φανέλα, η φυσική κατάσταση και η διαρκής κίνηση, είναι σημαντικότερα και από το ταλέντο (60-40, θα λέγαμε), αν δεν έχεις δυνάμεις, δεν μπορείς και να ξεδιπλώσεις το ταλέντο σου και αυτό είναι ζήτημα προετοιμασίας (σωστής προπόνησης και όχι χαβαλέ), αλλά και ζήτημα ...Φύσης, δηλαδή ηλικίας και δύναμης, που σε εγκαταλείπει, όσο μεγαλώνεις.
    Οι παίκτες δεν ήταν σωστά προπονημένοι, δεν έτρεχαν όσο έπρεπε και ξέμεναν από δυνάμεις, με συνέπεια να υστερούν και σε άμυνα και σε επίθεση (αυτό βέβαια, μπορεί να είναι και συνδυασμός, κακής φυσικής κατάστασης, με έλλειψη κινήτρου).
     Διότι, στον αθλητισμό, η ψυχολογία, είναι ίσως το 80%, λέγοντας Ψυχολογία, εννοώ, την Θέληση για Νίκη, την προσήλωση στο στόχο, επί 40 λεπτά, την πεποίθηση (Πίστη) ότι μπορείς να τα καταφέρεις, ότι είσαι καλύτερος από τον αντίπαλο (χωρίς όμως ...υποτίμηση αυτού, που οδηγεί σε καταστροφή και νομίζω ότι έγινε και αυτό, από την πλευρά μας) !
     Από την άλλη, βλέπουμε ότι σημαντικό ρόλο, παίζει και η ανανέωση, στις ομάδες, με νέους, φρέσκους και δυνατούς παίκτες, διότι είναι αυτονόητο, ότι ένας 30ρης, δεν μπορεί να ακολουθήσει εύκολα, το ρυθμό ενός 20ρη.
    Έτσι, καλές ομάδες, του παρελθόντος, δεν ανανεώθηκαν, με συνέπεια άλλες, να τις φτάσουν και να τις ξεπεράσουν, χωρίς να διαθέτουν περισσότερο ταλέντο, επειδή οι άλλες, ήταν πιο δεμένες, πιο "δουλεμένες" και πιο φρέσκιες, με δίψα για διάκριση και περισσότερες σωματικές αντοχές !
   

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

σωστός προορισμός, από λάθος δρόμο

       Χθες, έπεσε η αυλαία, σε δεύτερο βαθμό της δίκης, για τον ξυλοδαρμό μιας κοπέλας, μέχρι θανάτου, από τον φίλο της, ο οποίος διατηρούσε παράλληλη σχέση, με την αδερφή της.
  Από τα όσα έγιναν, θεωρώ ότι επιβεβαιώθηκαν δύο πράγματα, που έχω αναφέρει, εδώ και αρκετό καιρό : πρώτον, όταν ακούμε στις ειδήσεις, ότι η πρόταση του/της Εισαγγελέως, ήταν "καταπέλτης", αυτό είναι, 9 στις 10 φορές, κακό σημάδι και δεν προοιωνίζεται καλό και δίκαιο αποτέλεσμα και δεύτερον, ότι στα Δικαστήρια, ισχύει ο Νόμος του Μέρφι ή η θεωρία του χάους, σύμφωνα με την οποία, μπορεί να πάρεις, κάτι που δεν δικαιούσαι και αντίθετα, να μην πάρεις, αυτό, που δικαιούσαι !
   Η κοινή γνώμη, σε ποσοστό 99,9% χαρακτήρισε άδικη την απόφαση, επειδή η ποινή του κατηγορούμενου, έπεσε, από την ισόβια κάθειρξη, στα 20 έτη κάθειρξης, μετά την αναγνώριση ελαφρυντικού.
   Το συγκεκριμένο ελαφρυντικό, ότι δηλαδή επέδειξε ειλικρινή μετάνοια, μετά την πράξη, μάλλον θα συμφωνήσω, ότι κακώς αναγνωρίστηκε, με μοναδικό κριτήριο, ότι μετέφερε την κοπέλα στο Νοσοκομείο (όταν ήταν ίσως ήδη αργά...).
    Η όλη συμπεριφορά του, μετά το έγκλημα, μόνον μετανοημένο άνθρωπο, δεν χαρακτηρίζει, εφόσον κρυβόταν, για να αποφύγει τις συνέπειες της πράξης του και έπεισε ή προσπάθησε να πείσει άλλους, να πουν ψέματα και να τον καλύψουν.
    Από εκεί και μετά, η τυχόν επικύρωση της πρωτόδικης ποινής των ισοβίων, για μένα, θα ήταν και πάλι άδικη και οι ενστάσεις μου, εδράζονται επί της βασικής κατηγορίας και το κατά πόσον, ο δράστης, είχε ανθρωποκτόνο πρόθεση ή όχι !
    Η ανθρωποκτονία, με ...τα χέρια, δεν είναι κάτι σύνηθες (η Εισαγγελέας, χρησιμοποίησε "το αφήγημα" των επαγγελματικών χτυπημάτων), κατά κανόνα, χρησιμοποιείται όπλο ή άλλο "εργαλείο" και είναι προσχεδιασμένη, ενώ πάντα υπάρχει και ένα κίνητρο (αν δεν μιλάμε για δράστη τρελό-διαταραγμένο).
    Εδώ, ένα ζευγάρι, όπου η κοπέλα μαθαίνει ότι ο σύντροφός της, έκανε σεξ με την αδερφή της, συναντιέται, για να μιλήσει, μοιραία τσακώνεται, η κοπέλα χαστουκίζει τον άνδρα και εκείνος ανταποδίδει και την ξυλοκοπάει...
     Μιλάμε για ...άνδρα βίαιο, με παρελθόν σε τσακωμούς και ξυλοδαρμούς (δεν θέλω να μιλήσω πολιτικά, ότι είναι ή ήταν χρυσαβγίτης), "νταή", "μπούλη" κλπ, όχι ίσως για το μέσο άνθρωπο, που χτυπάει αλύπητα μια κοπελίτσα αδύνατη, 23 χρόνων (για τέτοιο "ανδρισμό" μιλάμε).
     Είναι σαφές, από το όλο σκηνικό, ότι δεν είχε προσχεδιάσει να την σκοτώσει, ούτε είχε κάποιο κίνητρο να την σκοτώσει, αν ήθελε την αδερφή της, απλά θα χώριζε, με το θύμα.
    Τώρα, νομίζω, θα ήταν άδικο, για το θύμα, να μιλήσουμε για βρασμό ψυχικής ορμής, επειδή τον χαστούκισε, από την στιγμή, που είχε προηγηθεί η άθλια και ανήθικη συμπεριφορά του (ότι πήγε δηλαδή, με την αδερφή της, πράγμα που πονάει πολύ).
     Συνεπώς, ο μόνος τρόπος, για να "σπάσουν" τα ισόβια, όπως αρέσκονται να λένε οι δημοσιογράφοι, είναι το ζήτημα της ύπαρξης ή μη, ανθρωποκτόνου πρόθεσης, οπότε να πηγαίναμε, σε μεταβολή της κατηγορίας, σε θανατηφόρα σωματική βλάβη, θέση που και υποστηρίζω.
     ΕΔΏ, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και το ζήτημα της μεταφοράς, στο Νοσοκομείο, για να αποδειχθεί η έλλειψη ανθρωποκτόνου πρόθεσης και όχι για την αναγνώριση του ελαφρυντικού !
     Συμπερασματικά, θεωρώ πως δικαίως μειώθηκε η πρωτόδικη ποινή της ισόβιας κάθειρξης, αλλά με εσφαλμένο σκεπτικό και πραγματικά εύχομαι και ελπίζω ο δράστης, να βγει από την φυλακή, σωφρονισμένος και αλλαγμένος, προς το καλύτερο και να μην "ξανακυλήσει" σε βίαιες συμπεριφορές, μετά από αυτό, το ...αναπάντεχο δώρο (επαναλαμβάνω, ότι είμαι υπέρ της μείωσης της πρωτόδικης ποινής).
     Η πλάκα θα είναι, να ασκηθεί κάποια αυτεπάγγελτη αναίρεση, για το ζήτημα του ελαφρυντικού και στη νέα Δίκη, να γίνει μεταβολή της κατηγορίας και η ποινή, να ...πέσει περισσότερο.

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

προφανή και μη

     Την περασμένη εβδομάδα, συνελήφθη και προφυλακίστηκε, για αποπλάνηση ανηλίκων, ένας μουσικός-δημόσιος υπάλληλος σε κρατικά Ωδεία, ενώ και τα όσα βρέθηκαν στο σπίτι του, μόνον σε καλλιτεχνική φύση, δεν παραπέμπουν...
  Εδώ ανοίγω παρένθεση, διότι αν ισχύει, αυτό που είχα διαβάσει κάπου, οι μουσικοί, στο Δημόσιο, ανήκουν σε ένα, από τα 20 περίπου "ειδικά μισθολόγια" και παράλληλα αναρωτιέμαι, πόσες ώρες εργάζονται την εβδομάδα τα μέλη μιας κρατικής ή δημοτικής μπάντας (υποθέτω ότι ...είναι σαν τους πυροσβέστες, που πληρώνονται, για "όταν χρειαστεί").
  Μετά την σύλληψη και την προφυλάκιση (με αδιάσειστα στοιχεία), οι τέως συνάδελφοί του, έβγαλαν κοτζάμ ανακοίνωση, όπου μεταξύ άλλων, περιέχεται και ένα μεγάλο χωρατό : έλεγαν, λοιπόν, ότι θα κινηθούν άμεσα, οι διαδικασίες, για την απόλυσή του και ότι αυτό είναι ...προφανές !
   Αυτό λοιπόν, το "προφανές" για τους ίδιους, κάθε άλλο παρά προφανές, είναι για εμάς, με βάση την μέχρι τώρα εμπειρία : τα παραδείγματα, ακόμα και καταδικασμένων, για σοβαρά κακουργήματα, Δ.Υ, που πληρώνονται κανονικά, μέσα στην φυλακή, με τα χρήματα ημών, των φορολογούμενων, είναι ΠΟΛΛΆ, αντίθετα δεν έχει ακουστεί περίπτωση, όπου κάποιος απολύθηκε άμεσα.
   Αυτά θα λέγαμε, είναι τα "καλά" (για τους ίδιους) της μονιμότητας, έτσι την αντιλαμβάνονται κάποιοι υπάλληλοι, αλλά και κυρίως ...οι προϊστάμενοί τους.
   Μπορεί μεν, να υφίσταται το τεκμήριο της αθωότητας, για όλους, ωστόσο εδώ μιλάμε ακόμα και για περιπτώσεις, όπου υπάρχει ομολογία ή τα στοιχεία δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφιβολίας.
    Στον ιδιωτικό τομέα, απολύεσαι, ακόμα και για ένα λάθος-απλή αμέλεια, που δεν συνιστά καν ποινικό αδίκημα και στο δημόσιο, συνεχίζεις να πληρώνεσαι (και να έχεις όλα τα λοιπά -σκανδαλώδη- προνόμια, ενός Δ.Υ), ακόμα και όταν διαπράξεις κακούργημα, με δόλο !
    Βλέπεις, για να απολυθεί ένας εγκληματίας υπάλληλος (βιαστής, δολοφόνος, παιδόφιλος, έμπορος ναρκωτικών, κλέφτης, απατεώνας κλπ), από το Δημόσιο, θα πρέπει να συνεδριάσουν, δύο πολυμελή πειθαρχικά συμβούλια, με μέλη συχνά, από διαφορετικές υπηρεσίες, τα οποία αποδεικνύεται ότι είναι ...δύσκολο και χρονοβόρο, να βρεθούν και να συνεδριάσουν.
   Το μόνο προφανές, επομένως, σε αυτή την ιστορία, είναι ότι το ζήτημα-σύστημα χρήζει επανεξέτασης, ώστε η απόλυση να γίνεται σε μερικές ημέρες και όχι σε μερικά χρόνια, όπως σήμερα.
    Κάτι άλλο, που ήταν μάλλον αναμενόμενο και προφανές, υπήρξε και μια πρόσφατη δικαστική απόφαση, που έκρινε παράνομες και αντισυνταγματικές, τις περικοπές στις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, με την ειδικότητα του γιατρού.
    Φαίνεται ότι το "κύκλωμα" τρωκτικά του δημοσίου-"εργατολόγοι" (σε εισαγωγικά, επειδή στην Ψωροκώσταινα, είσαι ό,τι δηλώσεις)-δικ(χ)στές, το οποίο ευθύνεται για πολλά από τα σημερινά δεινά και για την χρεοκοπία του 2010, καλά κρατεί !
    Μόνον στην Ελλάδα, μπορεί ένας φονιάς, να θεωρείται εν ενεργεία Δ.Υ, μέσα στην φυλακή και παράλληλα ΈΝΑΣ δικαστής, να ασκεί οικονομική πολιτική και να καθορίζει αποδοχές κλπ, ήτοι να κάνει κηδείες με ξένα κόλλυβα.
    Είναι ο ίδιος δικαστής (γενικά μιλώντας), που θα πάει, με την σειρά του, όπως βλέπουμε να γίνεται αυτές τις ημέρες, ενώπιον της Βουλής, για να περάσει από ...ακρόαση-συνέντευξη, προκειμένου να διοριστεί στις ανώτατες θέσεις.
    Φαντάζομαι ότι εκεί, για να πάρει τη θέση, θα πρέπει να επικαλεστεί ή και να αποδείξει, ότι είναι "καλό παιδί", ότι δεν θα αμφισβητήσει ποτέ ενέργειες, νομικές και μη, της εκάστοτε εξουσίας, θα προστατεύει καθετί δημόσιο, ενώ θα πολεμά καθετί ιδιωτικό και γενικά θα αποδίδει "το δίκαιο", όπως το αντιλαμβάνονται, όσοι κυβερνούν και νομοθετούν, διαχρονικά, με τόσο άθλιο και άδικο τρόπο.

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

τι επενδύσεις θέλουμε ;

     Το νέο αφήγημα, του επίσης νέου, βελτιωμένου (όπως τα απορρυπαντικά) συριζα, είναι οι ιδιωτικές επενδύσεις, έννοια που στο παρελθόν, πολεμούσε μανιωδώς, σε δρόμους, Βουλή και δικαστήρια...(όταν μάλιστα μιλάνε για "ανάγκη επενδύσεων", ακόμα και "κλασικοί" αριστεροί, όπως ο Κούλογλου, ε, τότε λες, πως όλα είναι πιθανά, σε αυτή τη ζωή !)
  Μάλιστα, κυβέρνηση και ΜΜΕ, προσπάθησαν να συνδέσουν και το σύντομο πέρασμα του ζεύγους Μακρόν, με αυτές, επειδή συνοδευόταν και από καμιά 40ρια επιχειρηματίες.
  Εκ των πραγμάτων, ούτε επενδύσεις, ούτε καν συζήτηση για αυτές, δεν μπορεί-προλαβαίνει να γίνει σε ...24 ώρες, που έμειναν στην Αθήνα, η επίσκεψη Μακρόν, είχε μόνον συμβολικό χαρακτήρα και απλά επιβεβαίωσε την παραδοσιακή φιλία Ελλάδας-Γαλλίας.
   Όπως έχουμε ξαναπεί, δηλαδή δεν το λέμε εμείς, η Ιστορία το λέει, η Γαλλία έχει φιλλεληνική διάθεση και κυρίως, δε μένει στα λόγια, αλλά το δείχνει και έμπρακτα, που είναι και το σημαντικότερο !
   Διότι, στα λόγια, πολλοί θεωρούν ως συμμάχους μας, τους Ρώσους, επειδή είναι ομόδοξοι, ωστόσο οι τελευταίοι, έχουν γίνει κολλητοί, με τον αλλόθρησκο Ερντογάν, επειδή ...είναι καλός πελάτης και αγοράζει αβέρτα τα ρώσικα προϊόντα, για να επιβεβαιωθεί έτσι, ότι το χρήμα, είναι για κάποιους, ο μοναδικός Θεός.
   Για να επανέλθουμε στο θέμα μας, στις επενδύσεις, δηλαδή, πρέπει πρώτα από όλα, να ξεκαθαρίσουμε εμείς, αλλά και οι επίδοξοι επενδυτές, τι σόι επενδύσεις, έχει ανάγκη η Ελλάδα.
   Και φυσικά, οι υποψήφιοι επενδυτές, δεν είναι απαραίτητο, να είναι Γάλλοι, η εθνικότητα μικρή έως καμία σημασία έχει, το ζητούμενο είναι, να υπάρξει αμοιβαίο όφελος !
    Να υπενθυμίσω, σε όσους έχουν κοντή μνήμη, ότι οι Γάλλοι, από την επένδυσή τους, στην Εμπορική Τράπεζα, έχασαν πάνω από 1 δις ευρώ, ενώ και τα Carrefour είχαν άσχημη κατάληξη, οπότε ίσως η Ελλάδα, να μην αποτελεί και την πρώτη τους επιλογή... 
    Επίσης, όσοι ονειρεύονται ξένες επενδύσεις, στην χώρα μας, είτε αριστεροί, που ...είδαν το φως, σε μεγάλη ηλικία, είτε δημοσιογράφοι, ΤΟ ΠΡΏΤΟ, που θα έπρεπε να ρωτήσουν τους Γάλλους, είναι γιατί έφτιαξαν εργοστάσια αυτοκινήτων, στην Τουρκία και όχι εδώ !
    Στην Ελλάδα, κατά το παρελθόν, όχι μόνον, δεν ήταν καλοδεχούμενες οι επενδύσεις, αλλά τις διώχναμε κιόλας, βίαια, ενώ και το "περιβάλλον", από άποψη υπερφορολόγησης, συνεχούς αλλαγής του θεσμικού πλαισίου, γραφειοκρατίας και των λοιπών δεινών της Δημόσιας Διοίκησης, δεν το λες και "ιδανικό", για προσέλκυση επενδύσεων.
    Ας δούμε τώρα, τι ανάγκες επενδύσεων, έχει η χώρα μας, με σειρά σπουδαιότητας, από τις λιγότερο αναγκαίες, στις περισσότερο :
    Καταρχάς, πολλοί είπαν ότι οι Γάλλοι, έρχονται εδώ, για να αγοράσουν "τα νερά" και άλλες τυχόν ΔΕΚΟ, το οποίο έχει και τη μικρότερη (όχι αμελητέα, πάντως) αξία, το να πάρεις δηλαδή μια ήδη υφιστάμενη επιχείρηση (εσωτερικού) και να την αναπτύξεις.
    Εδώ να ανοίξουμε παρένθεση, για να πούμε το αυτονόητο, ότι οι αποκρατικοποιήσεις-ιδιωτικοποιήσεις, έχουν μείνει πίσω, από τότε που "πήγαιναν τρένο", όσο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ ήταν ο Πιτσιόρλας, ενώ τώρα, που ...αναβαθμίστηκε (;) σε Υπουργός, δεν κουνιέται φύλλο !
    Μετά τις ιδιωτικοποιήσεις (σε σημείο, που το Δημόσιο, να μην ελέγχει ούτε μία "επιχείρηση"), σε σειρά σπουδαιότητας, έρχονται οι υποδομές, τα τεχνικά έργα, δρόμοι, λιμάνια κλπ, τα οφέλη των οποίων, για τις τοπικές κοινωνίες, αλλά και γενικά, είναι πολλαπλασιαστικά, έρχονται με εκθετικό ρυθμό.
    Είναι ντροπή, ένας δρόμος (Ιονία Οδός) να τελειώνει σε ...11 χρόνια και το καλοκαίρι, μέρα παρά μέρα, να έχουμε νεκρό, σε δρόμο της Κρήτης, λες και είναι πόλεμος και φυσικά, αυτό το έγκλημα, μπορεί να αποδοθεί, μόνον στους πολιτικούς, που παίρνουν ένα σκασμό λεφτά, από την Ε.Ε, για έργα και δεν μπορούν ούτε αυτά να απορροφήσουν, ακόμα και μέσα στις πόλεις, οι τριτοκοσμικοί, γεμάτοι λακκούβες, δρόμοι, απεικονίζουν το ποιόν των Δημάρχων τους...
   Το επόμενο στάδιο, είναι οι επενδύσεις στην Ενέργεια, σε πρώτες ύλες και ορυκτά : ήλιος, άνεμος, πετρέλαια, φυσικό αέριο και πολύτιμα μέταλλα, που μπορούν να αποτελέσουν σημαντική πηγή εσόδων, για το Κράτος και μάλιστα σε βάθος χρόνου !
    Το τελευταίο όμως και σημαντικότερο, είναι να γίνουν στην χώρα μας ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΈΣ επενδύσεις, να αρχίσει να παράγει, να ξεφύγει από το πεδίο των υπηρεσιών, μόνον έτσι "θα μεγαλώσει η πίτα", θα αυξηθούν τα έσοδα των δημόσιων ταμείων, αλλά και το διαθέσιμο εισόδημα του πολίτη.
    Η παραγωγή, οφείλει να ξεκινήσει, από τον πρωτογενή τομέα, από τα τρόφιμα, τα οποία δεν θα πάψουν ποτέ να έχουν ζήτηση, να εκμεταλλευτούμε τα πλεονεκτήματα της ελληνικής Γης και υπαίθρου και να δοθούν κίνητρα, για ανάπτυξη της Γεωργίας και της Κτηνοτροφίας, ώστε και επάρκεια στο εσωτερικό να υπάρχει και εξαγωγές να γίνονται.
    Π.χ μιας και μιλάμε για τους Γάλλους ακόμα, λόγω της πρόσφατης επίσκεψης Μακρόν, οι οποίοι είναι διάσημοι για τα κρασιά τους, θα μπορούσαν να γίνουν συμπράξεις με ελληνικές οινοποιητικές εταιρίες, για περαιτέρω ανάπτυξη της αμπελουργίας και επέκταση σε νέα προϊόντα (βλέπε ελληνική σαμπάνια).
    Εδώ, ανοίγω νέα παρένθεση, διότι τον Αύγουστο, στο χωριό, έπινα τσίπ(ου)ρα, με πάγο και όχι π.χ μπύρα και μάλιστα χύμα, θέλω να πω ότι και το τσίπουρο, είναι προϊόν, με περιθώρια ανάπτυξης, πέρα από κρασί, μπύρα, ούζο κλπ.
    Ο θησαυρός, βέβαια, της ελληνικής Γης, ονομάζεται "ελαιόλαδο", το πιο νόστιμο και υγιεινό λάδι, όπου και εδώ υπάρχουν ακόμα μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης και πεδίο δόξης λαμπρό, για υποψήφιους επενδυτές, εγχώριους και μη.
     Βέβαια, μετά το στάδιο αυτό, αναγκαία πρέπει να έχεις και βιοτεχνία, αλλά και βιομηχανία και δη βαριά, ώστε τα παραγόμενα προϊόντα σου, να εξάγονται και να εισρέει χρήμα, στην χώρα, χωρίς εργοστάσια, δεν μπορείς να πετύχεις ανάπτυξη και πλεονάσματα.
     Επομένως, καλό είναι ότι η τελευταία αριστερή κυβέρνηση, άρχισε να αναγνωρίζει την αξία και την σημασία των ιδιωτικών επενδύσεων, ωστόσο, από το στάδιο της αναγνώρισης, μέχρι το στάδιο της συνειδητοποίησης και της υλοποίησης, υπάρχει σημαντική απόσταση !
     Διότι, στην πράξη, βλέπουμε όχι μόνον απουσία διάθεσης για προσέλκυση επενδύσεων, αλλά και ...διώξιμο επίδοξων επενδυτών, όπως π.χ η μη έκδοση άδειας, για γυρίσματα ξένων τηλεοπτικών σειρών, με τεράστια τηλεθέαση παγκοσμίως, σε ελληνικά τοπία, που θα αποτελούσε και την καλύτερη, έμμεση, διαφήμισή τους, η κωλυσιεργία στην ανάπλαση του Ελληνικού, το γεγονός ότι έχουμε υδατοδρόμια και όχι υδροπλάνα και ένα σωρό άλλες περιπτώσεις, που δείχνουν ότι η αξία των επενδύσεων, δεν έχει γίνει ακόμα απόλυτα (τι απόλυτα δηλαδή, ούτε καν σε ικανοποιητικό βαθμό) κατανοητή...

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

εκπαίδευση και Παιδεία

    Όλοι πλέον, γνωρίζουν ότι οι δύο έννοιες, δεν ταυτίζονται, ότι η Παιδεία είναι έννοια ευρύτερη και σημαντικότερη, από την εκπαίδευση, διότι σχετίζεται, όχι με απλές και πρακτικές γνώσεις, αλλά με τη διαμόρφωση και το "χτίσιμο" του χαρακτήρα, ενός ανθρώπου.
  Τα ζητήματα εκπαίδευσης (ή Παιδείας, εφόσον το αντίστοιχο Υπουργείο, χρησιμοποιεί, αυτό τον φιλόδοξο τίτλο), είναι σχεδόν πάντα, στην επικαιρότητα, εφόσον οι αλλαγές, είναι τόσο συχνές, που μπορούν να συγκριθούν, μόνον με τις αλλαγές, στο φορολογικό σύστημα (κάθε έξι μήνες, περίπου).
  Θα μιλήσω γενικότερα, αλλά με αφορμή, τις δικές μου εμπειρίες, από το εκπαιδευτικό σύστημα :
  Πάντα, ήμουν από τους καλύτερους μαθητές της τάξης, ήδη από το Δημοτικό, με άριστους βαθμούς κλπ, με τους δασκάλους να λένε τα καλύτερα στους γονείς, ενώ ένας δάσκαλος στην Ε΄δημοτικού, έφτασε σε σημείο, να μου ανοίξει τραπεζικό λογαριασμό !
   Ανοίγω παρένθεση, για να πω, ότι τον συγκεκριμένο, όπως και την νηπιαγωγό μου, τους βλέπω ενίοτε, στη γειτονιά ή στην Εκκλησία και έχει ενδιαφέρον, καθώς έχουν περάσει 30 ή 35 χρόνια, από τότε...
   Πρέπει να τονίσω, ότι ΠΟΤΈ δεν επιδίωξα να είμαι ο καλύτερος ή από τους καλύτερους μαθητές της τάξης (υπήρξα και παραστάτης και απουσιολόγος), δεν υπήρξα ποτέ "φυτό", ούτε έβλεπα ανταγωνιστικά, τους συμμαθητές μου.
   Απλά, φαντάζομαι ότι είχα μια κάποια αντίληψη και παράλληλα, φρόντιζα, να είμαι πάντα διαβασμένος, για το λόγο, όπως το ερμηνεύω τώρα, εκ των υστέρων, ότι δεν ήθελα να πιαστώ αδιάβαστος και να έρθω σε δύσκολη θέση και αμηχανία, μπροστά στην υπόλοιπη τάξη...
   Ενώ τελείωσα το Λύκειο με 19 και 2/12, αν θυμάμαι καλά, στην πρώτη μου προσπάθεια, στις Πανελλήνιες, απέτυχα : έγραψα καλά, στα Αρχαία Ελληνικά και στα Λατινικά (στις γλώσσες, εν γένει, έχω ένα έμφυτο ταλέντο, το οποίο μάλλον δεν έχω καλλιεργήσει, όσο θα έπρεπε), δεν τα πήγα καλά, όμως, στην Έκθεση, όπου ίσως ήμουν αδύναμος και στην Ιστορία, επειδή δεν είχα εμπεδώσει-συνειδητοποιήσει, ότι η "παπαγαλία" ήταν ένα γεγονός-απαιτούμενο και όχι απλά θεωρητικό "κατασκεύασμα" των ΜΜΕ.
   Τη δεύτερη χρονιά και εδώ θέλω να σταθώ, έκανα, μαζί με έναν φίλο, ιδιαίτερα μαθήματα Έκθεσης, στο σπίτι ενός φιλόλογου, μεγάλου και γνωστού ιδιωτικού Σχολείου και μόνον τότε, αντιλήφθηκα τι σημαίνει "Παιδεία" !
   Θέλω να πω, ότι οι 9 μήνες, κοντά του (λίγες ώρες την εβδομάδα), υπήρξαν πιο ουσιαστικοί, από τα 12 χρόνια, της δημόσιας εκπαίδευσής μου και δεν είναι θέμα γνώσεων, αλλά ότι ένιωσα πως ήμουν τυφλός και είδα το Φως, για πρώτη φορά, ότι ανοίχτηκαν το μυαλό και οι ορίζοντές μου, όπως λέμε και δεν είναι σχήμα λόγου.
   Εκεί αισθάνθηκα λοιπόν, την διαφορά μεταξύ Παιδείας και εκπαίδευσης και τι σημαίνει "παιδαγωγός", πως ένας δάσκαλος, μπορεί να σε μάθει να σκέφτεσαι, να κατανοείς και να ερμηνεύεις τον κόσμο, να αποκτήσεις κριτική ικανότητα και αντίληψη των πραγμάτων, να βλέπεις βαθύτερα, την Ουσία των πραγμάτων, κάτω από την επιφάνεια και γενικά, να γίνεις άνθρωπος φιλοσοφημένος, με την έννοια ότι αναζητάς την Αλήθεια, με εύψυχο και ελεύθερο πνεύμα !
   Το παρόν κείμενο, δεν αποτελεί μομφή, για τους εκπαιδευτικούς των δημόσιων Σχολείων, στα οποία και μορφώθηκα, όσο και να επικρατεί και εκεί η δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, αλλά είναι στρουθοκαμηλισμός, να μιλάμε για δημόσια παιδεία, με τόσα φροντιστήρια, ιδιαίτερα κλπ, που κάνουν τζίρους δις ευρώ (όπως δεν μπορούμε να μιλάμε, αντίστοιχα, για δημόσια Υγεία, για δημόσια Ασφάλεια κ.ο.κ).
   Όπως δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς, ότι υπάρχουν καλοί και ...λιγότερο καλοί εκπαιδευτικοί και στον ιδιωτικό τομέα, άρα είναι ζήτημα αφενός σωστής επιλογής δασκάλου και αφετέρου σωστής μεθόδου, εκ μέρους του δασκάλου, ώστε να διευρύνει την σκέψη και το πνεύμα του μαθητή (προς το Καλό, εννοείται !)
   Δεδομένου, ότι, όπως ορθά λέγεται, η καλύτερη επένδυση για το μέλλον, είναι η Παιδεία των νέων ανθρώπων, που θα γίνουν οι Πολίτες του Αύριο, θα πρέπει να διαμορφωθεί ένα εκπαιδευτικό σύστημα, που θα "παράγει", ανθρώπους και πνεύματα, ελεύθερα και γενναία, που θα επιδιώκουν το Αγαθό και δεν θα αποκλίνουν από μεγάλες και σταθερές Αξίες, όπως και κυρίως η Δικαιοσύνη, το να μην θέλουν δηλαδή να αδικούν, διότι με άδικους πολίτες (και εντεύθεν "άρχοντες", υπαλλήλους, επαγγελματίες κλπ), μια χώρα, καταντάει, όπως η σύγχρονη Ελλάδα.

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

ένας εφιάλτης και δύο πονοκέφαλοι

    Ο χειρότερος εφιάλτης ενός μάχιμου δικηγόρου, είναι, μάλλον, οι διάφορες (δια)δικαστικές προθεσμίες, το χάσιμο των οποίων, σημαίνει πως είναι άκυρες-ανυπόστατες και οι αντίστοιχες ενέργειες.
  Ο εφιάλτης είναι μεγαλύτερος, αν σκεφτεί κανείς πόσες και μάλιστα διαφορετικές προθεσμίες, προβλέπονται, στις δικονομίες, καθώς και τις εξαιρέσεις (οι εξαιρέσεις συνήθως, δεν έχουν κάποια, λογική τουλάχιστον, εξήγηση), που υπάρχουν, ότι κάποιες προθεσμίες αναφέρονται σε εργάσιμες ημέρες και άλλες, σε ημερολογιακές, ότι υπάρχουν διαστήματα, που δεν υπολογίζονται κ.ο.κ.
  Σίγουρα, το χειρότερο, που μπορεί να συμβεί, είναι να χάσεις μια προσθεσμία, για μία μόλις ημέρα, ενώ οι κύριες συνέπειες είναι η απόρριψη του ένδικου μέσου ή βοηθήματος και η (μη ηθελημένη) ερημοδικία.
   Ορισμένες φορές, η κατάσταση, πάντως, μπορεί να διασωθεί, είτε με κάποια αναβολή, είτε με επίκληση λόγων ανωτέρας βίας.
   Με αυτή την περίπτωση, αλλά σε μικρότερο βαθμό και με (λιγότερο) επώδυνες επιπτώσεις, εξομοιώνονται και οι περιπτώσεις, όπου ο δικηγόρος, παραβλέπει, κάποια τυπική διαδικασία-προϋπόθεση του παραδεκτού μιας πράξης και αυτή απορρίπτεται, για τυπικούς λόγους, χωρίς το Δικαστήριο να μπει στην ουσία της υπόθεσης (π.χ η παράλειψη έγκαιρης εγγραφής μιας διεκδικητικής αγωγής ακινήτου, στο υποθηκοφυλακείο-κτηματολόγιο).
  Τα τελευταία, μνημονιακά, χρόνια, έχουν περάσει νύχτα, πολλές άσχετες τέτοιες τυπικές προϋποθέσεις, φορολογικού κυρίως χαρακτήρα, τις οποίες είναι πρακτικά αδύνατον να παρακολουθεί ένας δικηγόρος και οι οποίες ευτυχώς, πλέον, δεν λαμβάνονται υπόψη και αυτεπαγγέλτως (ως άσχετες και παράλογες), από τα Δικαστήρια !
   Για να έρθουμε τώρα, στους πονοκεφάλους, ο πρώτος συναρτάται με το θέμα της προηγούμενης ανάρτησης : το να πετύχεις δηλαδή την έκδοση ευνοϊκής απόφασης, υπέρ σου, αλλά να μην μπορείς να εκτελέσεις-εισπράξεις, επειδή ο αντίδικος, δεν διαθέτει, εύκολα εντοπίσιμα τουλάχιστον, περιουσιακά στοιχεία, προς κατάσχεση.
    Εδώ, θεωρώ, ότι είναι ώριμες οι συνθήκες, ώστε να θεσπιστεί η άρση του τραπεζικού και φορολογικού απορρήτου, σε ΌΛΕΣ τις περιπτώσεις, χρηματικών απαιτήσεων (και όχι σε ορισμένες, όπως στις διατροφές) !
    Από το να αναγκάζεσαι να στέλνεις κατασχετήρια σε όλες τις τράπεζες του κόσμου ή να ψάχνεις όλα τα υποθηκοφυλακεία της χώρας, είναι λογικό και θεμιτό, να μπορεί να πηγαίνει ο δικηγόρος, με το αντίγραφο της απόφασης, στη ΔΟΥ του οφειλέτη και να βλέπει το Ε9 του και τα πάντα (όλα) !
    Έτσι, η τυχόν διεύρυνση, του κύκλου των υπόλογων, προς πληρωμή, προσώπων, από μόνη της, δε λέει τίποτα, αν αυτοί δεν έχουν φανερά περιουσιακά στοιχεία και αν δεν μπορείς, εύκολα, να τα εντοπίσεις (χωρίς δηλαδή να υποβληθείς, σε νέα, υπέρογκα έξοδα, με αβέβαιο αποτέλεσμα).
    Ο δεύτερος πονοκέφαλος, επίσης, προστέθηκε, μέσα στα μνημονιακά χρόνια, επειδή οι ανεγκέφαλοι πολιτικοί, αύξησαν υπέρογκα τα διάφορα δικαστικά παράβολα, πάλι νύχτα.
    Αυτό, πέρα του γεγονότος, ότι παραβιάζει την συνταγματική πρόβλεψη, περί παροχής (ευχερούς και σε όλους) δικαστικής προστασίας, έχει κάνει ζημιά και σε μας, διότι μερικές φορές, υπολογίζουμε και λέμε στον πελάτη το κόστος, μιας πράξης, έχοντας ξεχάσει το ακριβές ύψος του παραβόλου και εν γένει των δικαστικών εξόδων (που μεταβάλλονται συνεχώς), με συνέπεια, ενίοτε, να δουλεύουμε, για τον εκάστοτε Τσακαλώτο, χωρίς κέρδος δηλαδή (διότι, αν πεις, εκ των υστέρων, ότι έκανα λάθος, στον υπολογισμό του κόστους, είναι εξαιρετικά αμφίβολο, ότι ο πελάτης, θα ...δείξει κατανόηση).
    

Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΟΙΌΣ είναι ο εργοδότης ;

   Ένας από τους πιο αδύναμους κρίκους της παρούσας κυβέρνησης και παράλληλα ατυχής επιλογή του τελευταίου ανασχηματισμού, είναι, όπως έχουμε ξαναπεί, η "κόκκινη" 30ρα Αχτσιόγλου.
  Όλοι θυμόμαστε, άλλωστε, ότι εξαρχής ο κόσμος, είχε υποδεχθεί με δυσφορία σε αυτή τη θέση, τη ...βοηθό του Κατρούγκαλου.
  Όπως έλεγαν και όπως αποδείχθηκε, ένα παιδί του κομματικού σωλήνα, με μηδέν εμπειρία, από πραγματική ζωή και εργασία, δεν είναι δυνατόν, να γίνεται Υπουργός ...εργασίας.
   Από χθες, λοιπόν, παίζει ψηλά, η είδηση, ότι θα φέρει (ή έφερε ;) Νόμο, σύμφωνα με τον οποίο, ο εργοδότης, θα ευθύνεται έναντι του εργαζομένου, για τυχόν οφειλές, προς αυτόν, με όλη του, την προσωπική περιουσία.
   Προφανώς, αυτό αφορά μόνον, όσους ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα, υπό την σκέπη κάποιας κεφαλαιουχικής εταιρίας, κυρίως Α.Ε και Ε.Π.Ε, διότι, αν μιλάμε για ατομική επιχείρηση ή Ο.Ε, η απεριόριστη ευθύνη, ισχύει, ήδη.
   Το εύλογο ερώτημα, που προκύπτει, επομένως, είναι, στις περιπτώσεις των εταιριών αυτών, ΠΟΙΌΣ θα θεωρηθεί εργοδότης και εντεύθεν υπόλογος, με ολόκληρη την ατομική του περιουσία ;
   Δεν ξέρω, επαναλαμβάνω, αν έχει ήδη ψηφιστεί ο Νόμος και τι λέει σχετικά, αλλά ρωτάω :
-Ποιο είναι το κρίσιμο μέγεθος ; το ποσοστό του μετοχικού κεφαλαίου, που κατέχει κάποιος ή το αν ασκεί Διοίκηση ; Διότι, συχνά, ο βασικός μέτοχος δεν συμμετέχει στη διοίκηση και αντίστοιχα, ο διευθύνων σύμβουλος, δεν κατέχει ούτε μία μετοχή.
-Οι μέτοχοι των Α.Ε, μπορεί να είναι ακόμα και δεκάδες χιλιάδες, όπως συμβαίνει στις εισηγμένες στα Χρηματιστήρια, αν αγοράσω μετοχές, αξίας 100 ή 1000 ευρώ, θα κινδυνεύω και ο ίδιος, με κατάσχεση της περιουσίας μου, για τυχόν οφειλές, προς εργαζόμενους ; (!)
-Συνεπώς, ξαναλέω, πως θα γίνει η επιλογή, εναντίον ποιού θα στραφεί ο απλήρωτος εργαζόμενος ; εναντίον εκείνου, που κατέχει, πάνω από 50% του κεφαλαίου ; και αν δεν υπάρχει κανείς, με τόσο μεγάλο ποσοστό ; αν πάλι π.χ 3 κατέχουν από 30% και ένας το 10%, ποιος από τους 4 θα είναι ο υπόλογος, με την ατομική του περιουσία ;
-Αν ο μεγαλομέτοχος, δεν έχει τίποτα στο όνομά του, ενώ ένας μέτοχος με 5% είναι ζάμπλουτος, εναντίον τίνος, θα γίνει εκτέλεση ; ειδικά, μάλιστα, αν έχει κάτω από 5% ο πλούσιος, οπότε ουσιαστικά, δεν ασκεί καμία επιρροή στην Α.Ε ;
   Τα πρακτικά προβλήματα, που δημιουργεί η προωθούμενη ρύθμιση είναι ακόμα περισσότερα, φαντάζομαι και είναι σχεδόν βέβαιο, ότι κανένα Δικαστήριο, δεν θα κρίνει νόμιμη και συνταγματική μια τέτοια πρόβλεψη, ακόμα και αν ψηφιστεί ή ψηφίστηκε ο Νόμος, θα μείνει ανεφάρμοστος, στην πράξη !
   Διότι, με βάση το ισχύον Σύνταγμα, η Ελλάδα δεν είναι (ακόμα) Σοβιετία ή κομμουνιστικό καθεστώς και η άσκηση επιχειρηματικής δράσης, υπό τη μορφή κεφαλαιουχικών εταιριών, έχει προβλεφθεί, εδώ και εκατοντάδες χρόνια, για τον περιορισμό του ρίσκου και τη μη διακινδύνευση της προσωπικής περιουσίας.
    Αναγνωρίζω ότι η δεσποινίς Έφη, έχει αγνά ελατήρια, καλή πρόθεση δηλαδή, ωστόσο η ιδέα, πως οι εργοδότες είναι όλοι σατανάδες και οι εργαζόμενοι, όλοι Άγιοι, υπάρχει μόνον, στα βιβλία, που έχει διαβάσει η Αχτσιόγλου και στα μυαλά των ρομαντικών αριστερών...
    Με τέτοιες ή παρόμοιες διατάξεις, πλέον, κανένας δεν θα ιδρύει εταιρίες και κανένας δεν θα θέλει να συμμετάσχει σε Δ.Σ εταιριών, από το φόβο κατάσχεσης της προσωπικής του περιουσίας, πράγμα που προφανώς αντίκειται και στο Σύνταγμα και στη Λογική !
    Βέβαια, αυτό δεν είναι το μοναδικό "φάουλ" της Έφης : όπως είχαμε ξαναπεί, με το κυνήγι των ανασφάλιστων εργαζόμενων, πετυχαίνεις το αντίθετο αποτέλεσμα, ήτοι την αύξηση και όχι τη μείωση της ανεργίας.
    Σήμερα π.χ κυκλοφόρησε η είδηση, ότι επιβλήθηκε πρόστιμο 10.000 ευρώ, σε επιχείρηση στον Βόλο, για έναν εργαζόμενο, που βρέθηκε ανασφάλιστος : τι θα κάνει, αύριο, ο εργοδότης ; θα πάει να τον δηλώσει ; ή θα απολύσει και έναν από τους άλλους, για να μπορέσει να πληρώσει το πρόστιμο ;
    Τέλος, η Υπουργός, εκφράζει παράπονο για τους μικρούς μισθούς, στον ιδιωτικό τομέα και θέλει να πληρώνονται οι εργαζόμενοι, κανονικά, ΚΑΙ τις υπερωρίες τους, που τώρα μένουν απλήρωτες.
     Όλα αυτά, καλά είναι και συμφωνούμε, στις διαπιστώσεις, αυτό όμως, που δεν καταλαβαίνει η Έφη και οι άλλοι κρατικοδίαιτοι πολιτικοί, είναι η αιτία του κακού, που είναι ΟΙ ΊΔΙΟΙ : ήτοι, οι πολύ μεγάλοι και πάνω από τις δυνάμεις του Κράτους, μισθοί, στο Δημόσιο και οι μούφα-πλασματικές υπερωρίες, που παίρνουν οι "σύμβουλοί" τους και τα λοιπά κρατικοδίαιτα τρωκτικά, τα οποία φυσικά πληρώνονται από τους φόρους των επιχειρήσεων.
     Συνεπώς, δεν μπορείς να κατηγορείς τις επιχειρήσεις, ότι δεν πληρώνουν υπερωρίες ή δίνουν μικρούς μισθούς ή έχουν ανασφάλιστους εργαζόμενους, όταν τα λεφτά, που θα πήγαιναν για αυτούς τους σκοπούς, τα παίρνει το Κράτος, μέσω της υπερφορολόγησης, για να ταΐσει τα κρατικοδίαιτα δημοσιοκοπρόσκυλα, κάθε μεγέθους και θέσης !

 

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

μη εφαρμοστέες ποινικές διατάξεις

    Το πιο επικίνδυνο πράγμα, στο πεδίο του Ποινικού Δικαίου, είναι οι διασταλτικές ερμηνείες ή οι ποινικές διατάξεις, που διευρύνουν υπέρμετρα το αξιόποινο, σε ήδη ισχύοντες ποινικούς κανόνες.
  Με τον τρόπο αυτό, "κατασκευάζονται" ουσιαστικά ένοχοι και ποινικοποιούνται συμπεριφορές, σε βαθμό, που δεν θα έπρεπε και που δεν ήταν στις προθέσεις, του αρχικού Νομοθέτη, πράγμα απαράδεκτο για τις ατομικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, σε ένα -υποτίθεται- "Κράτος Δικαίου" !
  Δε μιλάμε μόνον για ζητήματα αντισυνταγματικότητας Ποινικών Νόμων, γι' αυτό επέλεξα και ένα γενικότερο τίτλο, αλλά για διατάξεις, που δεν θα έπρεπε να εφαρμόζονται, από τα Δικαστήρια, ως αντικείμενες στην Κοινή Λογική και στις άλλες, γενικές Αρχές, του Ποινικού Δικαίου.
   Δεν μπορεί π.χ μια συγκεκριμένη διάταξη, Ποινικού Νόμου, που προστατεύει ένα συγκεκριμένο έννομο αγαθό, να εφαρμόζεται και σε συμπεριφορές-πράξεις, που θίγουν άλλο έννομο αγαθό, δηλαδή εντελώς διαφορετικά εγκλήματα, να έχουν την ίδια ποινική μεταχείριση.
   Για να μιλήσω πιο συγκεκριμένα και με παραδείγματα, στο σκέλος της αντισυνταγματικότητας, αρχικά, δυσκολεύομαι να κατανοήσω π.χ, γιατί ο δράστης ανθρωποκτονίας ή σωματικής βλάβης, να τιμωρείται αυστηρότερα, όταν το θύμα είναι δημόσιος υπάλληλος...
   Με ποια κριτήρια, η ζωή ή η σωματική ακεραιότητα ενός Δ.Υ, είναι σημαντικότερες, από ημών των υπολοίπων ; Ο Δ.Υ εκτελεί παράλληλα, μία ανατεθειμένη σε αυτόν, υπηρεσία, ωστόσο αυτό είναι άσχετο, τα εγκλήματα αυτά, δεν στρέφονται (άμεσα, τουλάχιστον) εναντίον της Υπηρεσίας και της εύρυθμης λειτουργίας της.
    Ο Δ.Υ χρυσοπληρώνεται (με βάση τα ισχύοντα στον Ι.Τ), για να κάνει μια δουλειά, που ενίοτε δεν την κάνει και καθόλου και δε νομίζω π.χ ότι ένας γιατρός του Ε.Σ.Υ είναι σημαντικότερος, για την κοινωνία, από έναν γιατρό ιδιώτη...
    Επομένως, διατάξεις, όπως αυτές, που μου ήρθαν πρόχειρα στο μυαλό, εκφράζουν άλλες ίσως εποχές και "ιδεατές καταστάσεις" και εγείρουν σοβαρά θέματα (αντι)συνταγματικότητας !
   Στο δεύτερο, τώρα, σκέλος, το ευρύτερο, όπου ορισμένες διατάξεις, έχουν παράνομα και παράλογα, διευρύνει αδικαιολόγητα και επικίνδυνα το αξιόποινο, θα αναφέρω το εξής παράδειγμα :
    Ενώ στον Ποινικό μας Κώδικα, σε ιδιαίτερο άρθρο, δίνονται ορισμοί για κάποιες βασικές έννοιες, όπως η έννοια "υπάλληλος", σε άλλα, επιμέρους άρθρα, που τυποποιούν εγκλήματα, δίνεται διαφορετική ερμηνεία και έννοια, στον ίδιο όρο !
     Έτσι π.χ στο αδίκημα της υπεξαίρεσης στην υπηρεσία, με πρόσφατη σχετικά τροποποίηση-προσθήκη, προστέθηκαν στον όρο "υπάλληλοι" και όλοι όσοι εργάζονται ...σε Τράπεζες.
     Αυτό έχει ως συνέπεια, σε μία υπεξαίρεση εκ μέρους ταμία τραπέζης, που θα έπρεπε φυσιο-Λογικά, να τιμωρείται, ως κακούργημα, με πλαίσιο ποινής 5-10 έτη, να εκτοξεύεται η ποινή μέχρι την ισόβια κάθειρξη, αφού θεωρείται "υπάλληλος" και αντιμετωπίζει τις επιβαρυντικές περιστάσεις του Νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου (χρήματος).
      Ένας μαθητής Λυκείου, φαντάζομαι, κατανοεί, αυτό, που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να καταλάβουν οι Δικαστές, που εφαρμόζουν μια τέτοια διάταξη, ως άβουλα ζώα-πρόβατα : ότι οι Τράπεζες, είναι ανώνυμες εταιρίες, νομικά πρόσωπα ιδιωτικού Δικαίου και διαχειρίζονται χρήματα, κυρίως ιδιωτών-καταθετών, όχι δημόσιο χρήμα !
     Συνεπώς, δεν μπορεί και δεν πρέπει η υπεξαίρεση σε μία τράπεζα, να αντιμετωπίζεται ως κατάχρηση δημόσιου χρήματος : η έννοια του τελευταίου, είναι συγκεκριμένη και αυταπόδεικτη.
    Ακόμα και στην Βενεζουέλα των Βαλκανίων, όπου το Κράτος, είναι μέτοχος, ακόμα και βασικός, σε τράπεζες, που έχουν χρεοκοπήσει 2-3 φορές και σωθεί με χρήματα φορολογούμενων, όπου υπάρχει το ΤΧΣ κλπ, υπό καμία έννοια, δεν μπορεί να αναιρεθεί, ότι οι τράπεζες, αποτελούν ιδιωτικές, κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, που δεν διαχειρίζονται χρήματα του κρατικού προϋπολογισμού...
     Συνεπώς, όσοι καταχρώνται χρήματα δικά τους ή των πελατών-καταθετών τους, ΔΕΝ είναι καταχραστές του Δημοσίου, ούτε (δημόσιοι) υπάλληλοι και η σχετική διάταξη (ενδεικτικό παράδειγμα, είπαμε) δεν θα έπρεπε να εφαρμόζεται !
    Εξάλλου, οι ηλίθιοι πολιτικοί, που ψήφισαν μια τέτοια διάταξη, προφανώς, αγνοούν ότι οι τράπεζες δεν "έπεσαν έξω", από καταχρήσεις υπαλλήλων τους, αλλά από ΕΓΚΛΉΜΑΤΑ των ίδιων των πολιτικών (π.χ κούρεμα ομολόγων), των Διοικήσεών των τραπεζών (π.χ θαλασσοδάνεια σε κόμματα, φίλους και κουμπάρους) και φυσικά της ανύπαρκτης ελεγκτικής Αρχής (βλ. ΤτΕ).
     Αναρωτιέμαι, κάνοντας αυτές τις σκέψεις, πόσες ενστάσεις αντισυνταγματικότητας κλπ. γίνονται σε ποινικές υποθέσεις (φαντάζομαι ελάχιστες).
     Από την άλλη, όμως, μπορώ εύκολα να φανταστώ, ποια θα ήταν η αντίδραση των Δικαστών-δημοσίων υπαλλήλων, που μπορεί να είναι κουρασμένοι, να βαριούνται, να πεινούν και να περιμένουν να πάει 3 το μεσημέρι, για να πάνε σπίτι : το πιθανότερο να απορρίψουν την ένσταση, χωρίς καν να την εξετάσουν (ή και να γελάσουν, αντί να γελούν, με τα μούτρα τους και με την κατάντια τους) !
     Διότι, μόνον ως κατάντια και μάλιστα έσχατη, μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός, πως, εκείνοι, που υποτίθεται ότι αποδίδουν το Δίκαιο, νομιμοποιούν και επιβάλλουν, εν τέλει, την Αδικία...

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

δεν ήσουν χθεσινός, αλλά έγινες

   Η πρόσφατη, προσωπική, εμπειρία, που είχα, από την γνωστή αυτή αλυσίδα, ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών ειδών, αναδεικνύει το πως βλέπουν κάποιοι, τους όρους "εξυπηρέτηση πελατών" και "υποστήριξη μετά την πώληση"...
  Τα γεγονότα, έχουν ως εξής : στις αρχές του 2016, αγόρασα, μια συσκευή "έξυπνου κινητού", κινέζικης εταιρίας, έναντι 159 ευρώ, που είχε 24 μήνες εγγύηση.
  Μετά από 8 μήνες και αφού μίλησε ο αδερφός μου, με αυτήν, για 30 με 40 λεπτά, εμφανίστηκε μια κάθετη κιτρινωπή γραμμή, στην οθόνη, αριστερά και στο μέσον περίπου.
  Αρχικά, δεν έδωσα σημασία, εφόσον λειτοργούσε κανονικά, κατά τα άλλα, μέχρι που μετά από άλλους έξι μήνες, η γραμμή άρχισε να γίνεται ασημένια και στο τέλος, να μην λειτουργεί η οθόνη αφής.
   Αφού αγόρασα, άρον-άρον, άλλη συσκευή (της ίδιας εταιρίας, αλλά από αλλού), για να μην ξεμείνω, από τηλέφωνο, την πήγα, εφόσον και η εγγύηση ήταν ενεργή, στο κατάστημα, από όπου την είχα αγοράσει.
    Εκεί, ο υπάλληλος του σέρβις, πριν καλά-καλά, την κοιτάξει, απεφάνθη (κλασικά), ότι "έχει πάρει υγρασία" και πως για την στείλει στο επίσημο σέρβις της αντιπροσωπείας, θα έπρεπε να δώσω 15 (αν θυμάμαι καλά) ευρώ, γιατί ήταν σίγουρος, πως δεν είναι η βλάβη εντός εγγύησης και θα επιστραφεί...
    Έτσι, λοιπόν, την πήγα μόνος μου, στο επίσημο σέρβις, όπου αρχικά είπαν ότι ...κάηκε η οθόνη και θα την επισκευάσουν, αργότερα όμως, έκριναν ότι θα αργήσει πολύ το ανταλλακτικό και μου έδωσαν ένα έγγραφο, για να γίνει αντικατάσταση της συσκευής.
    Με το χαρτί στο χέρι, γύρισα στον "μη χθεσινό", μαζί με έναν φίλο μου (2 χρόνια άνεργος), που χρειαζόταν νέα συσκευή, καθώς είχα ήδη πάρει άλλη, όπως είπα, για να του κάνω δώρο, την συσκευή αντικατάστασης.
    Ενόψει του ότι δεν δίνουν μετρητά πίσω και το συγκεκριμένο μοντέλο (αλλά και γενικά τα κινητά της εταιρίας αυτής) δεν το είχαν πλέον, ο φίλος μου, διάλεξε, ένα άλλο, επίσης κινέζικο (αλλά περισσότερο επώνυμο), αξίας 149 ευρώ, οπότε τα 10 ευρώ, διαφορά, μας τα έδωσαν σε επιταγή δώρου (ισχύος 5 ετών, μάλιστα).
    Στην ερώτηση, αν θέλω να γίνω μέλος, απάντησα αρνητικά, λες και ήξερα τι θα ακολουθήσει...
    Μετά από μια εβδομάδα λοιπόν, ο φίλος μου, με ενημέρωσε ότι η συσκευή ..."χάλασε" και την πήγε στο σέρβις, το επίσημο.
     Από το σέρβις, τον πήραν τηλέφωνο και του είπαν ξανά ότι "το κινητό έχει πάρει υγρασία", είναι εκτός εγγύησης η βλάβη και θέλουν 120 ευρώ, για να το φτιάξουν (υπενθυμίζω ότι είχε αγοραστεί, προς 149 ευρώ, 10 μέρες πριν).
     Εκείνος, φυσικά, δεν δέχτηκε να το πληρώσει δεύτερη φορά, μέσα σε 10 μέρες και έχοντας και την προηγούμενη εμπειρία, που μου είπαν ότι έχει πάρει υγρασία, αλλά είχε καεί η οθόνη, πήγα στον πωλητή, μήπως βρούμε λύση, καλόπιστα.
     Αρχικά, δεν άκουγε τίποτα ο υπεύθυνος, αλλά αφού του είπα και την προηγούμενη περίπτωση και πως αν αποδειχθεί για δεύτερη φορά, ότι δεν είναι υγρασία, αλλά κάτι άλλο, θα γίνει μήνυση για απάτη, είπε ότι θα επικοινωνήσουν με το σέρβις, μήπως γίνει καλύτερη τιμή, δεδομένου ότι, όπως τους εξήγησα, κάτι που έχει 730 ημέρες εγγύηση, χάλασε στις 10...
     Πέρασε λίγος καιρός, χωρίς ειδοποίηση, οπότε ρώτησα σε άλλο κατάστημα, που βρέθηκα τυχαία, τι γίνεται και μου είπαν αρχικά ότι ...δεν με έβρισκαν στο τηλέφωνο και μετά ήρθε η δεύτερη κοροϊδία : η τιμή επισκευής, θα μειώνονταν, κατά ...10 ευρώ !
     Αφού εξάντλησα τα περιθώρια, λοιπόν και τους έδωσα άπλετο χρόνο να το σκεφθούν και να βρουν λύση, δεν έμενε τίποτα άλλο, από το να πάω να πάρω την συσκευή, από το επίσημο σέρβις και να την πάω, για δεύτερη γνώμη, αλλού.
      Εκεί τσακώθηκα, με τον υπεύθυνο, αφού το "έχει πάρει υγρασία", από μόνο του, προφανώς, δε λέει τίποτα, το ζητούμενο είναι ΠΏΣ πήρε υγρασία και αν αυτό οφείλεται π.χ σε ελαττωματική κατασκευή, οπότε θα έπρεπε να καλύπτεται από την εγγύηση.
      Επίσης, μου ζήτησε 7 ευρώ (!) επειδή έκαναν τον έλεγχο στην συσκευή, για να δουν τι έχει και τα οποία έδωσα, εν τέλει, επειδή το έγραφαν από πίσω, με ...μικρά γράμματα (χωρίς ωστόσο να το αναφέρουν, στο άτομο, που είχε παραδώσει την συσκευή) !
     Το αποτέλεσμα είναι ότι το πήγα έξω, σε κατάστημα σέρβις, της γειτονιάς, το οποίο ΔΕΝ μου χρέωσε τον έλεγχο (ενώ θα τον πλήρωνα εκεί, αν το ζητούσαν, στην επίσημη αντιπροσωπεία, που καλύπτει η εγγύηση, είναι παράνομο και παράλογο, να επιβάλλεται χρέωση, για ...απλό έλεγχο και διάγνωση).
      Όπως ανέμενα, η τιμή επισκευής, ανέρχεται σε 40 περίπου ευρώ και μάλιστα, για να μου δικαιολογήσουν την τιμή αυτή, ανέφεραν και κάποιες άλλες επισκευές, που σημαίνει ότι αυτό, για το οποίο ζητούσαν 120 ευρώ, στο επίσημο σέρβις, δεν έκανε πάνω από 30 ευρώ...
      Μετά, από αυτήν την εμπειρία, είναι λογικό, θεωρώ, να μην ξαναψωνίσω, από την συγκεκριμένη αλυσίδα, αν και στο παρελθόν, σε άλλα προϊόντα, πλην κινητών, δηλαδή, δεν υπήρξε πρόβλημα.
     Ο λόγος, που πήγα και ξανά πήγα, σε αυτούς, δεν ήταν για να παρακαλέσω, απλά για να τους δώσω τη δυνατότητα, να μην χάσουν, για 149 ευρώ, έναν ή και περισσότερους πελάτες, που σε βάθος χρόνου, θα τους απέφεραν εκατοντάδες ή χιλιάδες ευρώ, αλλά δεν φέρθηκαν έξυπνα, όπως και στο επίσημο σέρβις, που για να πάρουν 7 ευρώ "νταβατζηλίκι", έχασαν τα 45, που θα πάρει μεθαύριο, ο άλλος...
     

Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

Χολέρα είναι μόνον η Αριστερά !

     Αυτό δεν αποτελεί απάντηση, στον Καρανίκα (σιγά, μην ασχοληθώ μαζί του), αλλά σχόλιο γενικότερης φύσεως, μετά και τα όσα βιώνουμε τελευταία !
  Αναφέρομαι στις (ν)τροπολογίες και τα νομοσχέδια, που πάνε οι κουτοπόνηροι Αριστεροί, να περάσουν νύχτα, εν μέσω καλοκαιρινής ραστώνης και διακοπών, "στη ζούλα", επί το λαϊκότερον και ενώ ο ακροδεξιός συνέταιρος, αγνοείται...
  Μετά από 35 χρόνια, συνεχούς, αριστερής διακυβέρνησης, στην Ελλάδα, ήρθε στα πράγματα ο συριζα, με το ανεκδιήγητο σύνθημα "πρώτη φορά Αριστερά" (ενώ ήταν η πολλοστή).
  Η διαφορά του, από τα προηγούμενα αριστερά κόμματα, που κυβέρνησαν (όποιος πιστεύει ότι η ΝΔ είναι δεξιό κόμμα, θα πρέπει ...να του αφαιρεθεί το εκλογικό βιβλιάριο), είναι ότι είχε (και δυστυχώς έχει, παρά το ξεσκαρτάρισμα του θέρους του 2015), στις τάξεις του και στοιχεία ακροαριστερά, τα οποία, όπως τα σκατά και τα σκουπίδια, όταν ανακατεύεται το νερό, ήρθαν στην επιφάνεια, λόγω συγκυριών και μόνον.
   Θα μπορούσε βέβαια, να είναι και χειρότερα, εννοώ, τα χάπατα-ψηφοφόροι, να είχαν κινηθεί προς το δεξιό άκρο και όχι προς το αριστερό (κίνδυνος, που ακόμα υφίσταται).
    Μετά τις περιπέτειες, με τον κοριοβαρουφάκη και τους τρελούς της ΛΑΕ, που παραλίγο να αποδειχθούν τραγικά μοιραίες, για την χώρα, δεύτερες εκλογές και δύο ανασχηματισμούς, ο συριζα "καθάρισε" εν πολλοίς (έγινε δηλαδή περισσότερο νέο πασοκ, από ότι ήταν), αλλά όχι τελείως !
    Έχει στις τάξεις του, ακόμα, πολλά βαρίδια, που παρασύρουν στον πάτο, μαζί τους, τον Τσίπρα, που παρά το μάθημα-πάθημα κοριοβαρουφάκη, δε λέει να βάλει μυαλό...
    Εκτός, από τα (μεγαλύτερα) βαρίδια Παππά και Σκουρλέτη, στον τελευταίο ανασχηματισμό, έφυγε ο άθεος χοντροφίλης (λίγο πριν ρίξει την κυβέρνηση, λόγω κόντρας με την Εκκλησία και σαφή θέση του Καμμένου, υπέρ της δεύτερης) και ήρθε στην θέση του, ένας μπάρμπας, με μουστάκι.
    Κάποιος με επίθετο, τουρκικής προέλευσης (γιαβρόγλου ή γαβρόγλου, κάπως έτσι), που μοιάζει με καρτούν, που βρίσκει κανείς στα γαριδιάκια (ίσως εκεί, τον ανακάλυψε ο Τσίπρας) !
    Έδιωξε δηλαδή τον Φίλη και έβαλε κάτι ελάχιστα καλύτερο, που άργησε να εκδηλώσει τα αριστερά του φρονήματα, αλλά ...η χαρά δεν τον άφησε : έτσι, θέλει να καταργήσει τις προσευχές στα Σχολεία, την έπαρση της (ελληνικής, τουλάχιστον) Σημαίας και τις Παρελάσεις, ουσιαστικά, αφού θα γίνονται με κλήρωση...
    Δεν χρειάζεται να είσαι πολύ έξυπνος, για να καταλάβεις ότι επιχειρείται η κατάργηση της ευγενούς και ορθής άμιλλας και η ισοπέδωση όλων, προς τα κάτω,ώστε κανείς να μην ξεχωρίζει, από τα (αριστερά) παιδιά τους.
    Σου λέει, αφού δεν μπορούμε εμείς να γίνουμε καλύτεροι (καλοί, πιο σωστά), θα προσπαθήσουμε να κάνουμε τους άλλους, να μην αισθάνονται καλύτεροι (το οποίο είναι, ούτως ή άλλως, μάταιο και ανεδαφικό).
    Το μόνο θετικό είναι, ότι η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας, στέκεται ακόμα ΑΠΈΝΑΝΤΙ και ενάντια, στους ακροαριστερούς πειραματισμούς, αυτούς και ο μόνος, που δεν φαίνεται να το καταλαβαίνει, είναι ο αυταπατώμενος Πρωθυπουργός, που στηρίζει τον Υπουργό και τα "σχέδια" του, αντί να τον στείλει πίσω, στα γαριδάκια και να σώσει και το (πολιτικό) τομάρι του.
     Εκτός, από "χολέρα", θα μπορούσε να βρει κανείς, πολλούς χαρακτηρισμούς, για την Αριστερά, ο καλύτερος και πιο εύστοχος, όμως είναι ένας : ΚΑΡΚΊΝΟΣ !
     Όπως τα καρκινικά κύτταρα, αυτονομούνται, από τα υγιή και αρχίζουν να επιτίθενται σε αυτά και να αναπτύσσονται εις βάρος τους, 'ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΏΣ, "λειτουργούν" και "αναπτύσσονται" και τα αριστερά, κρατικοδίαιτα, τρωκτικά (όλων των κομμάτων), σε βάρος της υπόλοιπης -υγιούς- κοινωνίας...
     Για τα χάπατα, που μπορεί να μην έχουν διαβάσει παλαιότερες αναρτήσεις ή αρέσκονται να κολλάνε ταμπέλες, χωρίς να ξέρουν, να πω, ότι ΔΕΝ είμαι ακροδεξιός, στις τελευταίες εκλογές ψήφισα "Ένωση Κεντρώων", με τη λογική ότι "στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος", δεν βρήκα κάτι πιο κοντινό, στην κοσμοθεωρία μου.

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

"όσο χρόνο χρειαστεί"

     Αυτή η φράση, είναι το μόνο, που μου έμεινε, από τη Δίκη και την καταδίκη-παρωδία του Α. Γεωργίου, τέως προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ και περιέχεται στην ανακοίνωση, που εξέδωσαν μετά, οι συνήγοροι του.
  Ουσιαστικά, έτσι, προαναγγέλλεται η άσκηση αίτησης αναίρεσης, στον Α.Π, κατά της καταδικαστικής απόφασης, το μόνο βέβαιο, δηλαδή, είναι, πως η υπόθεση δεν έκλεισε προχθές, αλλά έχει ακόμα μέλλον.
  Βέβαια, εδώ που τα λέμε, ίσως η αίτηση αναίρεσης, να ασκηθεί οίκοθεν, αυτεπάγγελτα, να έχουμε επανάληψη των πρόσφατων γεγονότων, ήτοι η αθώωση και η αποζημίωση του Γεωργίου, να αποτελέσει το 114ο (από 113, πριν την απόφαση) προαπαιτούμενο, της γ' αξιολόγησης...
  Βλέπετε, τα συριζοψεκασμένα χάπατα, που πανηγύρισαν προχθές, για την καταδίκη Γεωργίου (και "χαλάστηκαν" μάλιστα με την αναστολή, που έλαβε η ποινή !), είναι τα ίδια, που σε λίγο, θα αγωνιούν, αν θα πάρουμε την επόμενη "δόση", από τους δανειστές, για να παραμείνουν ζωντανά !
   Η ίδια η διαδικασία, άλλωστε, δεν διεξήχθη, υπό συνθήκες "δίκαιης Δίκης", εφόσον η αίθουσα είχε γεμίσει, από κρατικοδίαιτα τρωκτικά, με επιθετικές διαθέσεις, σε σημείο, που οι δικαστές, να φοβήθηκαν, για την σωματική τους ακεραιότητα, αν κατέληγαν σε αθωωτική απόφαση...
    Μιλάμε για τρωκτικά, τα οποία, ενώ κανονικά, δεν θα έπρεπε ίσως να παίρνουν καν σύνταξη ή έπαιρναν στο παρελθόν τεράστια ποσά, που δεν είχαν καμία ανταποδοτική σχέση (με τις ανύπαρκτες ή μικρές εισφορές τους), θεωρούν τώρα, τον Γεωργίου, έναν και μόνον δημόσιο υπάλληλο, ως υπαίτιο, για τις περικοπές των συντάξεών τους !
   Ο Γεωργίου, καταδικάστηκε, όπως μάθαμε, επειδή έστειλε τα στοιχεία του ελλείμματος, από μόνος του και όχι από κοινού, με τα άλλα μέλη του Δ.Σ, ότι "δεν έπαιξε ομαδικά" (...) και με τον τρόπο αυτό, θέλησε να έχει ...ηθικό όφελος, να πάρει δηλαδή, ο ίδιος όλη τη δόξα (εδώ γελάμε, γιατί ποια δόξα να πάρεις, όταν τα μαντάτα, που στέλνεις είναι τόσο μαύρα ;)
   Το αν τα στοιχεία, που έστειλε, είναι τα πραγματικά και όχι τα "μαγειρεμένα", που έστελναν οι προηγούμενοι, δεν απασχόλησε καν το Δικαστήριο και έτσι έμειναν και τα αριστερά χάπατα, με την ικανοποίηση ότι ο "κακός" Γεωργίου καταδικάστηκε.
    Καταδικάστηκε ένας απλός Δ.Υ, που έκανε σωστά τη δουλειά του και κατηγορείται από τα συριζοψεκασμένα τρωκτικά, ότι αυτός ευθύνεται για το κόψιμο μισθών και συντάξεων, λες και αυτός διαχειριζόταν τα κρατικά ταμεία, τα προηγούμενα χρόνια !
    Και ρωτάω : αν τα λοιπά μέλη του Δ.Σ, αρνούνταν να στείλουν τα πραγματικά στοιχεία, τι έπρεπε να κάνει ο Γεωργίου ; Να πάει με το μέρος τους, ώστε η χρεοκοπία, να συνεχίσει να κρύβεται κάτω από το χαλί και τα ελλείμματα να διογκώνονται ;
    Αντί δηλαδή, να είναι κατηγορούμενοι, όλοι αυτοί, τέως Υπουργοί, Πρωθυπουργοί και λοιποί κρατικοί υπάλληλοι, που "μαγείρευαν" τα στατιστικά, από το 2002, τόσο για να μπούμε στην ΟΝΕ, όσο και για να παραμείνουμε σε αυτήν, διώκεται ένας και μόνον υπάλληλος, που έκανε σωστά τη δουλειά του...
    Δυστυχώς, για τον Γεωργίου, η άδικη ταλαιπωρία του, θα κρατήσει μάλλον αρκετά και το λέω αυτό, διότι τα τρωκτικά, που τον διώκουν, δεν έχουν ζωή, ούτε κάτι καλύτερο να κάνουν και είναι και σε ηλικία, που δύσκολα, μπορούν πλέον να γίνουν άνθρωποι, οπότε θα συνεχίσουν, να σπαταλούν χρόνο και χρήμα, κυνηγώντας ανεμόμυλους, όπως ο δον κιχώτης, μέχρι το βιολογικό τους θάνατο.

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

όταν ένας ηλίθιος, περνιέται για έξυπνος

     Το αποτέλεσμα-θέαμα, είναι πάντα (τραγικά) αστείο, καθώς μάλιστα ο ίδιος, θεωρεί, όλους τους άλλους "κορόϊδα", ότι μπορεί να τους ξεγελάσει, με τις κουτοπονηριές του (αφού, περί αυτού πρόκειται).
   Η κουτοπονηριά, είναι ένα από τα ΒΑΣΙΚΆ χαρακτηριστικά της Αριστεράς και των "αριστερών" (το 80% της σημερινής Βουλής, το λέω, για να μην ξεχνιόμαστε και νομίζετε π.χ ότι η ΝΔ είναι δεξιό κόμμα, λολ) και εν προκειμένω, βρήκε γνήσιο εκφραστή στο πρόσωπο του Υπουργού, Ν. Παππά !
   Ο Παππάς, εκφράζει το μέσο όρο, των αριστερών της λεγόμενης ανώτερης τάξης (όχι της πλέμπας, που ζει στον μικρόκοσμο της και απλά θέλει "να περνάει καλά") : αφού απέτυχαν να εισέλθουν σε ελληνικά Πανεπιστήμια (βλέπεις, οι Πανελλήνιες, είναι ακόμα αδιάβλητες και γι' αυτό θέλουν οι αριστεροί να τις καταργήσουν...), πήγαν στο εξωτερικό, πήραν "καλά" πτυχία (σόρρυ, αλλά με κάτι τέτοια γελάω, δεν μπορώ να κρατηθώ) και γύρισαν, προκειμένου να βολευτούν σε κάποια κρατική αργομισθία, αξιοποιώντας ...το δίκτυο των αριστερών "γνωριμιών" τους (κάτι σαν τους μασόνους, που αλληλοϋποστηρίζονται).
   Ερχόμαστε τώρα, στο προκείμενο, στο ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών, για να αναδείξουμε την αριστερή κουτοπονηριά.
    Στις 26.10.2017, ο Παππάς, υπέστη μια ταπεινωτική και ΠΡΟΣΩΠΙΚΉ ήττα, από το ΣτΕ, που ακύρωσε τα τραγικά, παράνομα και αντισυνταγματικά "καμώματα του" και τις ελεεινές μεθοδεύσεις, στο ζήτημα της αδειοδότησης τηλεοπτικών σταθμών.
     Τότε, δεν υπήρχε καν ΕΣΡ, ένας από τους λόγους, που κηρύχθηκε αντισυνταγματικός ο νόμος του, αυτό συστήθηκε μετά, για να φτάσουμε, προχθές, στην διατύπωση της περιβόητης "γνώμης" του.
     Ήτοι, αφού άπλωνε τον τραχανά, επί 8 με 9 μήνες, το ΕΣΡ (είχε σοβαρότερα θέματα να λύσει, π.χ αν τα συνταξιούχα μέλη του, θα παίρνουν μισθό ή σύνταξη), τελικά, απεφάνθη, ότι το φάσμα "σηκώνει" 7 κανάλια (αντί για 4, που έλεγε ...η Φλωρεντία).
     Εκεί όμως, που λες, ότι ΔΕΝ υπάρχει σωτηρία, για την Ψωροκώσταινα, είναι στο ζήτημα του τιμήματος, κάθε άδειας : ορίστηκε στα 35 εκατομμύρια, ώστε αθροιζόμενο, να δίνει (όλως τυχαία ΛΟΛ) ακριβώς, το ίδιο αποτέλεσμα, με αυτό, που "πέτυχε" πέρσι ο Παππάς, με ...λαγούς και βοσκοτόπια (καλά, για την διαδικασία, που ακολουθήθηκε, δεν το συζητώ, θα υπάρξουν και δικαίως, προσφυγές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αφού δεν ήταν καν ανθρώπινη) !
     "Για να φτάσουν, σε αυτό το ...αμερόληπτο αποτέλεσμα, τα ...ανεξάρτητα μέλη της ...ανεξάρτητης Αρχής του ΕΣΡ, δέχονταν προφορικές πιέσεις, από τον Προϊστάμενο Υπουργό Παππά, να κάνουν γρήγορα, αλλά και ..."επιστολές" από αυτόν".
      Το έβαλα όλο σε εισαγωγικά, διότι, προφανώς η ύπαρξη ανεξάρτητων Αρχών, στην Ελλάδα (και έχουμε ΠΟΛΛΈΣ από δαύτες), είναι ανέκδοτο, αντίστοιχο, με την ανεξαρτησία των δικαστών !
       Μπροστά σε αυτές τις καταστάσεις, έχεις τρεις επιλογές : ή απλά γελάς ή αυτοκτονείς ή μεταναστεύεις, από την Βενεζουέλα των Βαλκανίων.
        Φαντάζομαι ότι οι επιστολές (για να μην "καρφωθεί" ο κουτοπονηρός, διάλεξε τις "αθώες" επιστολές) επηρεασμού, της Ανεξάρτητης Αρχής, θα έλεγαν περίπου : "δεν ξέρω τι θα κάνετε, αν θέλετε, αυξήστε λίγο τον αριθμό των αδειών, αλλά το ποσόν θα είναι αυτό, που έχω υποσχεθεί από πέρσι, στον Τσίπρα και στα άλλα αριστερά χάπατα", ώστε μετά να πει και στους δικαστές και σε όλους, ότι "σας νίκησα" (ξανά γέλιο).
        Τα τελευταία, δηλ. τα (άφθονα, αν μη τι άλλο) αριστερά χάπατα, στο άκουσμα, της πρότασης του ΕΣΡ, ξεχύθηκαν στους δρόμους, χορεύοντας, επειδή "οι κακοί και ζάμπλουτοι" (χωρίς να αποδεικνύεται, ούτε το ένα, ούτε το άλλο) καναλάρχες, θα δώσουν (τι ώρα δεν μας είπαν, χαχα) 245 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία αντιστοιχούν στις αποδοχές των συνταξιούχων, για ...πέντε ημέρες.
       Η κουτοπονηριά Παππά, ολοκληρώθηκε χθες, αφού υποσχέθηκε φοροελαφρύνσεις (ε, ναι, λοιπόν, οι ..."παράνομοι και τζαμπατζήδες" καναλάρχες, πληρώνουν φόρους και μάλιστα πολλούς, το παραδέχτηκε, κατά λάθος-από σπόντα), στα κανάλια, κατόπιν εορτής : πληρώστε τα 35 και μετά, ...μην τον είδατε !
       Είναι φανερό, ότι Παππάς (αυτή τη φορά όμως ...ΚΑΙ το ΕΣΡ) οδεύουν για δεύτερο Βατερλό, στο ΣτΕ, πολύ πιο επώδυνο και δυσάρεστο, από το περσινό.
       Είναι επίσης σαφές, ότι ο Παππάς, δεν θα είναι για πολύ ακόμα Υπουργός και σίγουρα, όχι στο ίδιο Υπουργείο, εφόσον ο Τσίπρας, μετά το πάθημα-μάθημα "κοριοβαρουφάκη", θα ξεχάσει τις όποιες (πραγματικές ή μη) φιλίες, με αυτόν και τον πατέρα του και δεν θα θυσιάσει την κυβέρνησή του, ολόκληρη, για έναν Παππά και τις κουτοπονηριές του !

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

κανένα success story (μέχρι τώρα)

    Η πρόσφατη "έξοδος στις Αγορές", δεν πανηγυρίστηκε δεόντως, από την κυβέρνηση και δικαίως, αφού πρόκειται μάλλον, για "πυροτέχνημα", αντίστοιχο με εκείνο του Σαμαρά.
  Αν το μοναδικό θετικό, είναι ότι βρέθηκαν κάποιοι να μας δανείσουν, ότι δηλαδή υπάρχουν άνθρωποι, που πιστεύουν ότι θα πάρουν πίσω τα χρήματά τους, από την πρόσφατα χρεοκοπημένη Ψωροκώσταινα, τα αρνητικά είναι σίγουρα περισσότερα.
  Καταρχάς, όσοι μας δάνεισαν, δεν το έκαναν, επειδή μας συμπαθούν, αλλά επειδή το επιτόκιο είναι 4 και 5 φορές υψηλότερο, από αυτό, που θα έπαιρναν, αν δάνειζαν μία άλλη, φυσιολογική, χώρα, άρα τα κίνητρά τους, ήταν 100% κερδοσκοπικά...
  Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις, νοσταλγούμε τα χαμηλά επιτόκια, με τα οποία μας δανείζουν, αυτοί, που οι δημοσιοκάφροι μας, αποκαλούν "διεθνείς τοκογλύφους", που εκπροσωπούνται εδώ, από την τρόικα (ή "θεσμούς").
  Ο θησαυρός είναι άνθρακες και επειδή, το φρέσκο χρήμα, που αντλήσαμε ήταν λιγότερο από το μισό, τα υπόλοιπα ήταν ανανέωση-ανακύκλωση παλαιότερων ομολόγων...
   Επομένως, αν η φιέστα αυτή, είχε ως μοναδικό όφελος, κάτι μη χειροπιαστό, ήτοι ότι αποκτήσαμε κάποια επαφή "με τις αγορές" (δε λέω ότι είναι μηδαμινής αξίας, αλλά είναι θεωρητικό, σε επίπεδο ψυχολογίας και μόνον), από την άλλη, υπάρχει η πολύ άμεση και χειροπιαστή ΖΗΜΊΑ (λόγω τεράστιων αμοιβών "συμβούλων" και υψηλών επιτοκίων), που υπολογίζεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.
   ΑΝ (με κεφαλαία και πολλά θαυμαστικά) υπήρχε ...ανεξάρτητη Δικαιοσύνη και Κράτος, θα έπρεπε να είχε επέμβει αυτεπάγγελτα η εισαγγελέας του Α.Π, να είχε αναστείλει την έκδοση του ομολόγου και να διέτασσε κατεπείγουσα έρευνα, για το αδίκημα της απόπειρας κακουργηματικής απιστίας (πλέον είναι τετελεσμένο), σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου, από τους διοργανωτές αυτής της φιέστας !
   Παραβλέποντας ...τα 350 εκατομμύρια της ζημιάς μας (τόσο τα υπολογίζουν, μπορεί να είναι λιγότερα ή και περισσότερα), είναι σαφές, ότι κανένα success story, ποτέ και πουθενά, δεν προήλθε από ...δανεισμό, έστω και φθηνό.
    Οι παθογένειες της ελληνική κοινωνίας και πολιτικής (για να μην ξεχνιόμαστε) και μετά οικονομίας, είναι ή θα έπρεπε να είναι, γνωστές και μόνον αν χτυπηθούν αυτές, θα προκύψει κάποια "άσπρη μέρα".
    Τα θετικά μέτρα, που ψήφισε, πρόσφατα, η Βουλή και θα μπορούσαν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις, αληθινού success story, δυστυχώς, με συμπαιγνία κυβέρνησης και δανειστών, παραπέμφθηκαν στις καλένδες, για ...μετά το 2019, οπότε θα πρέπει, αντίστοιχα, να περιμένουμε, για καλύτερες ημέρες, λες και δεν έφταναν επτά, ήδη, χρόνια, που κάνουμε υπομονή (όσοι πληρώνουμε την χρεοκοπία κάποιων άλλων) !
    Είναι εδώ πολύ χαρακτηριστικό, όπως προκύπτει από την εκκαθάριση των φορολογικών δηλώσεων, ότι ένα 40%, ΜΌΛΙΣ, πληρώνουμε, το υπόλοιπο, είτε έχει μηδενικό εκκαθαριστικό, είτε παίρνει επιστροφή φόρου.
    ΒΑΣΙΚΆ ΜΈΤΡΑ, δηλαδή, που έπρεπε να είχαν ληφθεί, από την επόμενη ημέρα της χρεοκοπίας (μάης του 2010), όπως η μείωση του αφορολόγητου και η ΔΙΕΎΡΥΝΣΗ της φορολογικής βάσης, θα εφαρμοστούν (και αν) το 2020 (!), δέκα χρόνια μετά, με την "ζουρλάρεια λογική", του ποιος ζει (όσοι δεν πληρώνουν, επί 7 χρόνια) και ποιος πεθαίνει (όσοι πληρώνουν, επί 7 χρόνια), μέχρι τότε...
     Αυτά, στο σκέλος των εσόδων, γιατί υπάρχει και το σκέλος των εξόδων, που είναι πιο πονεμένη ιστορία, εφόσον η εγκληματική σπατάλη του Δημοσίου, συνεχίζεται σαν να μην τρέχει τίποτα !
    Οι υπερτιμολογήσεις, στα προϊόντα και τις υπηρεσίες, που προμηθεύεται το Δημόσιο, εξακολουθούν να αποτελούν τον κανόνα, ενώ και οι πάσης φύσεως αμοιβές των Δ.Υ, εξακολουθούν να είναι, χωρίς νομική-συνταγματική λογική ή κάλυψη, ΠΟΛΎ υψηλότερες, από τις αντίστοιχες του ιδιωτικού τομέα και κυρίως, υψηλότερες, από ότι θα έπρεπε, με βάση τις οικονομικές συνθήκες (τουλάχιστον, δε μιλάμε για την ανύπαρκτη παραγωγικότητα-αποτελεσματικότητα).

Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

ξέφραγο αμπέλι η αγορά της τηλεφωνίας

    Αν χαρακτηρίζει κάτι, την αγορά της τηλεφωνίας (κινητής και σταθερής) στην χώρα μας, αυτό, είναι η ασυδοσία και καμία από τις 4 εξουσίες, δεν φαίνεται να συγκινείται (η 4η αρκείται να εισπράττει τα έσοδα, από τις διαφημίσεις) !
   Ίσως, το πρόβλημα ξεκινάει, από την έλλειψη πραγματικού ανταγωνισμού, αφού η ύπαρξη 3, ουσιαστικά, μόνον εταιριών-παρόχων, έχει ως αποτέλεσμα να λειτουργούν, ως κράτος εν κράτει, με δικούς τους, πολύ συχνά καταχρηστικούς, κανόνες και ...νόμους, που θεσπίζουν και εφαρμόζουν, μόνες τους.
   Είναι σαφές, ότι και οι 3 παρέχουν σχεδόν ταυτόσημα προϊόντα-συμβόλαια και όποτε βγάζει μία, ένα νέο προϊόν, σπεύδουν και οι άλλες δύο, να ακολουθήσουν, αμέσως !
   Ουσιαστικά, δηλαδή, πωλούν "κοστούμια", ραμμένα εκ των προτέρων, στα οποία πρέπει υποχρεωτικά, να χωρέσεις, αντί για το λογικό, να σου πάρουν πρώτα τα μέτρα και μετά να σου ράψουν το κοστούμι...
   Κάθε φορά, που πηγαίνεις στα καταστήματά τους, για να ανανεώσεις ή να αλλάξεις τα συμβόλαιά σου, ανεβάζεις πίεση και δεν ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις ή να κλάψεις με αυτά, που ακούς (προφανώς δεν φταίνε οι υπάλληλοι των 600 ευρώ) !
    θα αναφέρω ενδεικτικά ορισμένα, από την προσωπική μου εμπειρία, αλλά σίγουρα θα υπάρχουν πολλά περισσότερα, που δείχνουν ότι οι εταιρίες αυτές, εφαρμόζουν τον ...δικό τους Αστικό Κώδικα και γενικά κάνουν ό,τι θέλουν (εφόσον -προφανώς- και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί -και είναι πολλοί- δεν κάνουν τη δουλειά τους).
    Καταρχήν, πας στα φυσικά καταστήματά τους και ανακαλύπτεις ότι εκεί δεν μπορείς να κάνεις ΠΟΛΎ ΒΑΣΙΚΈΣ ενέργειες, όπως η αλλαγή ή ανανέωση προγράμματος, σε παραπέμπουν, σε ...κάποια τηλέφωνα ή ειδοποιούν αυτοί, την εταιρία (τους) να σε πάρει (και ενίοτε συμβαίνει όμως και το αντίστροφο, να σε παραπέμπουν από το τηλέφωνο, στο κατάστημα) !
    Έπειτα, στην ερώτηση, τι γίνεται, αν δεν ανανεώσω το συμβόλαιό μου, που λήγει, τον άλλον μήνα, η απάντηση (τους) είναι πως αυτό, ανανεώνεται ...αυτόματα, χωρίς τη δική σου συναίνεση ΚΑΙ ΜΆΛΙΣΤΑ σε τιμές ΠΟΛΎ μεγαλύτερες, από τις τρέχουσες, εικάζουν δηλαδή και αποφασίζουν ταυτόχρονα, για σένα και ερήμην σου, ότι η ...θέλησή σου, είναι να παραμείνεις και να τους δίνεις και τα διπλάσια...
    Αν ξεχάσω, δηλαδή, ότι λήγει το συμβόλαιό μου και να τους πω, ότι ...θέλω κάτι φθηνότερο, θα βρεθώ με ένα συμβόλαιο διπλάσιας χρέωσης, χωρίς να το έχω ζητήσει !
    Εδώ κρύβεται και μια από τις μεγαλύτερες "απάτες" (το βάζω σε εισαγωγικά, γιατί είναι στα όρια της νομιμότητας και επειδή το κάνουν όλοι οι έμποροι) : η περιβόητη "ΑΡΧΙΚΉ ΤΙΜΉ", την οποία έχουν ορίσει αυτοί, αυθαίρετα και από μόνοι τους και σου λένε μετά, ότι σου κάνουμε έκπτωση, για να τους πεις και "ευχαριστώ" και να δικαιολογήσουν τα (πολλά) λεφτά, που σου παίρνουν (μπορεί να είναι πολλά, αλλά ...η αρχική τιμή, ήταν ακόμα μεγαλύτερη).
    Ουσιαστικά, όπως είπα, τα "φιξαρισμένα" προγράμματά τους, στα οποία πρέπει να μπεις, θες δεν θες, χωρίς δική σου επιλογή, αφού τα βγάζουν εκείνοι εκ των προτέρων και μονομερώς, είτε σου δίνουν περισσότερα, από όσα χρειάζεσαι, σε αυξημένες τιμές, είτε παρέχουν (τα φθηνότερα) πολύ λίγα και δεν σε καλύπτουν, λείπει δηλαδή, η μέση και ιδανική λύση...
    Και φυσικά, όπως όλοι γνωρίζουμε, οι λύσεις βρίσκονται πολύ γρήγορα και "ως δια μαγείας", όταν ζητήσεις ...διακοπή συμβολαίου ή επιχειρήσεις να πας σε μία από τις άλλες εταιρίες και μόνον τότε (πράγμα, που επίσης δεν τιμά τις εταιρίες) !
    Για μένα, το πιο λογικό και δίκαιο, θα ήταν ο κάθε πελάτης-συνδρομητής, να ορίζει ένα ποσόν, το οποίο θέλει και μπορεί να πληρώνει κάθε μήνα και εν συνεχεία, να το χρησιμοποιεί εκείνος, όπως θέλει (ομιλία, μηνύματα, ίντερνετ).
    Δεν έχει καμία λογική π.χ επίσης, να μου δίνεις 1500 λεπτά ομιλίας "δωρεάν" και να με χρεώνεις για υπηρεσίες, όπως ...ο τηλεφωνητής ή να χρεώνεις 3 λεπτά, μια κλήση ...διάρκειας 10 δευτερολέπτων ή να πληρώνω 5 ευρώ, επιπλέον, όταν υπερβώ ...κατά 1, τα 2000 ΜΒ ίντερνετ, που έχω "δωρεάν".
     Τα παράλογα, βέβαια, συνεχίζονται και με τα περιβόητα "πέναλτι", για την πρόωρη διακοπή συμβολαίου, τα οποία έχουν μεν κάποια λογική βάση, ωστόσο σου πέφτουν τα μαλλιά, όταν ακούς, ότι το πέναλτι ...είναι ίδιο, είτε διακόψεις ένα συμβόλαιο 730 ημερών, την 2η μέρα, είτε την 722η !
     Για να μην πολυλογούμε, οι εταιρίες τηλεφωνίας, πολύ συχνά, δίνουν την εντύπωση ότι, επιβάλλουν χρεώσεις παράλογες ή παράνομες, με το σκεπτικό, ότι αν ο καταναλωτής δεν το αντιληφθεί, καλώς, τα τσεπώσαμε, αν δεν "τσιμπήσει", τι είχαμε και τι χάσαμε...
     Συμβαίνει ακόμα και να χρεώνουν λάθος, ανύπαρκτες κλήσεις (σε ξάδερφό μου π.χ για ...ραδιοταξί), να κάνουν λάθη στους λογαριασμούς, τα οποία, ακόμα και αν είναι αθώα, σε αναγκάζουν να παρατάς τις δουλειές σου και να τρέχεις για αυτούς !
     Η αλήθεια είναι πως ένα σωρό δημόσιοι υπάλληλοι, από πολλές και διάφορες υπηρεσίες, είναι επιφορτισμένοι, υποτίθεται, με τον έλεγχο και την εποπτεία και (μεταξύ άλλων) αυτής της Αγοράς, αλλά κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, θα λέγαμε ότι δεν κάνουν και πολλή δουλειά...

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

δεσποινίς, ετών 43...

   Προχθές, οι πολιτικοί μας, όπως κάθε χρόνο, γιόρτασαν τα γενέθλια της μεγαλοκοπέλας, της "δημοκρατίας" ΤΟΥΣ, που έκλεισε (κάθε άλλο παρά αισίως) τα 43...
 Και πως να μην την γλεντήσουν, άλλωστε, εφόσον, χωρίς αυτήν, δεν θα είχαν ούτε μαντήλι να κλάψουν, ενώ τώρα έχουν αποκτήσει, χάρη σε αυτήν και στο όνομά της, μεγάλες περιουσίες !
  Αν θέλαμε να αναφέρουμε, ενδεικτικά και μόνον, ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά, της "δημοκρατίας", που γιόρτασαν κάποιοι (ελάχιστοι) προχθές, αυτά θα ήταν : αναξιοκρατία, οικογενειοκρατία, ρουσφέτι, μίζα, πελατειακές σχέσεις, διαπλοκή, διαφθορά, έλλειψη δικαιοσύνης, απροθυμία εφαρμογής των Νόμων και ατιμωρησία, διάλυση οικογένειας και του παραγωγικού ιστού, τεράστια αδικία και διαχωρισμός των πολιτών, σε α΄και β΄ κατηγορίας, επικράτηση συντεχνιών και συνδικαλιστών, σε βάρος του συνόλου και πολλά ακόμα, παρόμοια ή και χειρότερα...
   Ενόψει των ανωτέρω, είναι προφανές, ότι και η λέξη "δημοκρατία" στην χώρα μας, είναι γράμμα κενό, ένα κουφάρι, μια ωραία λέξη, δίχως αντίκρυσμα, όπως και άλλες βαρύγδουπες έννοιες, που χρησιμοποιούν, όταν μιλάνε, οι πολιτικοί μας.
   Κάποια χάπατα, όταν ακούνε αυτά, απαντούν μηχανικά, ότι επί 43 χρόνια, δεν έτρωγαν μόνον οι πολιτικοί, αλλά και ο λαός, ότι εμείς τους ψηφίζαμε, ότι αυτοί μας αξίζουν και άλλα τέτοια ΤΡΑΓΙΚΆ...
    Η αλήθεια είναι βέβαια, ότι δεν θα είχαμε χρεοκοπήσει, αν ο "πάγκαλος" δεν καλούσε και άλλους στο φαγοπότι, να φάνε μαζί δηλαδή (έστω και όχι το ίδιο).
    Ωστόσο, είναι ανθρώπινο, όταν σε καλούν, να φας τζάμπα, έστω και αν μέσα σου, ξέρεις (δεν μπορεί να μην ξέρεις) ότι τίποτα δεν είναι τζάμπα και ότι κάποια στιγμή, θα έρθει "ο λογαριασμός", να πηγαίνεις, να ΠΑΡΑΣΎΡΕΣΑΙ.
    Το να λέμε όμως, ότι ο λαός, φταίει εξίσου με τον Ηγέτη, που τον εκμαύλισε και του έβαλε την ιδέα, ότι μπορεί και να τρώει τζάμπα, χωρίς να προσφέρει τίποτα και χωρίς να εργάζεται, είναι σαν να λέμε ότι εκτός από τον εγκληματία, φταίει πάντα και το θύμα του, που δεν τον απέφυγε, πράγμα άτοπο και παράλογο !
    Εξάλλου, όταν ο ψεύτης-απατεώνας πολιτικός, μου υπόσχεται "εκσυγχρονισμό", "επανίδρυση του Κράτους" και χίλια δύο άλλα (αν έστω και ένα προεκλογικό σύνθημα, έγινε πράξη, μετά τις εκλογές, να μου το πείτε να το μάθω) και όταν εκλέγεται, κάνει άλλα αντί άλλων, τότε προφανώς η ευθύνη βαραίνει εκείνον 100% και όχι εμένα, που τον πίστεψα και τον ψήφισα...
    Κάποιος κακόπιστος, διαβάζοντας αυτά, ίσως να πίστευε ότι είμαι νοσταλγός της Χούντας (που δεν έζησα και ούτε θα ήθελα να ζήσω), να πήγαινε στο άλλο άκρο, αλλά όχι.
    Ακόμα και η πολύ άρρωστη, η πολύ ανάπηρη (παρά τα 43 μόλις χρόνια της) αυτή δημοκρατία, που έχουμε, είναι προτιμότερη από άλλα, αυταρχικά, καθεστώτα.
    Εκτός από το ότι οι κυβερνήσεις εκλέγονται με την ψήφο του λαού, η δημοκρατία μας, εξαντλείται, βέβαια, σε κάποιες στοιχειώδεις ελευθερίες, όπως το δικαίωμα έκφρασης, που ασκώ τώρα, το δικαίωμα συνάθροισης και μετακίνησης κλπ, πράγματα, που υπό χουντικά καθεστώτα, κάθε άλλο, παρά αυτονόητα είναι !
   Αυτό, που θέλω να πω, είναι, πως το πρόβλημα, δεν είναι αυτό καθ' εαυτό το πολίτευμα, είναι πρόβλημα προσώπων και νοοτροπιών, περισσότερο.
   Όταν αυτοί, που εκλέγονται, είναι ψεύτες, απατεώνες, φαύλοι, ανεπάγγελτοι, αυταπατώμενοι, άχρηστοι κ.ο.κ, είναι φυσικό και επόμενο, όλα να πηγαίνουν κατά διαόλου, έστω και αν έχουν εκλεγεί δημοκρατικά (εδώ δεν μπορώ παρά να θυμηθώ, τον στίχο ενός τραγουδιού, που έλεγε πως "αυτό δεν είναι δημοκρατία, είναι μπασταρδοκρατία").
    Συνεπώς, η δημοκρατία, είναι το καλύτερο πολίτευμα, αλλά μόνον όταν επιλέγονται και εκλέγονται στην διακυβέρνηση, οι καλύτεροι και οι πιο άξιοι, όταν βγαίνουν στον αφρό, οι φελλοί και τα σκατά, όπως σήμερα (και τα τελευταία 30 και βάλε χρόνια), τότε μοιραία καταντάει κάτι τόσο άσχημο, όσο αυτό, που βιώνουμε διαρκώς και μοιάζει με εφιάλτης, δίχως τέλος.

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

κατρακύλα δίχως φρένα...

    Για τους δικαστές ισχύει πλέον το "καλύτερα να μασάς, παρά να μιλάς", με τις ανακοινώσεις "άμυνας", που βγάζουν ενάντια στις "επιθέσεις", που δέχονται, βυθίζονται, από μόνοι τους, ολοένα και περισσότερο στην ανυποληψία...
  Μπορεί ίσως, ορισμένες από τις "επιθέσεις" εναντίον τους, να είναι άδικες ή όχι τόσο δίκαιες, ωστόσο με αυτά, που λένε, στις δικές τους δηλώσεις, γελάει ο κάθε πικραμμένος (εκτός από τον τέως πρόεδρο του ΣτΕ) !
  Πρώτον, έχουν την ψευδαίσθηση ότι ο κόσμος "εμπιστεύεται την δικαιοσύνη (τους)" και δεύτερον, νομίζουν ότι κάνουν σωστά τη δουλειά τους (αυτό είναι ακόμα πιο επικίνδυνο).
  Η σημερινή (...πρωτόγνωρη και βαρυσήμαντη, για τα χάπατα της δημοσιογραφίας), θλιβερή, δήλωση του προέδρου του ΣτΕ, μοιάζει με νιαούρισμα, από γατάκι, που πιστεύει πως είναι τίγρης...
   Είναι φοβερό πάντως, πόσο κοντή μνήμη έχουν οι δημοσιογράφοι, που σχεδόν εκθείαζαν από το πρωί, τον "θαραλλέο" αυτόν δικαστή, που ...παραλίγο να τους αφήσει άνεργους !
   Διότι, δεν είμαστε ούτε χρυσόψαρα, ούτε χάπατα, ώστε ένα χρόνο μετά, να μην θυμόμαστε ότι ο πρόεδρος του ΣτΕ μαχόταν λυσσαλέα, ακόμα και με αθέμιτα μέσα, για να επηρεάσει το Δικαστήριο και να κηρυχθεί ο "Νόμος Παππά" ως συνταγματικά εντάξει, τόσο "ανεξάρτητος" και μακριά από την εκτελεστική εξουσία είναι και ο ίδιος...
    Η τελική απόφαση, που επιτεύχθηκε (ερήμην του Προέδρου) με κόπο και αίμα και μόνον χάρη στην έγκαιρη και σημαντική αντίδραση της υγιούς κοινωνίας, απέναντι σε αυτές τις μεθοδεύσεις, είναι (και αυτή είναι η ειρωνεία) μία από τις ελάχιστες, που δικαιολογούν τον όρο "ανεξάρτητη" για τη δικαιοσύνη !
   Αν τέτοιες αποφάσεις, ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση και οι πολίτες θα είχαν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στη "δικαιοσύνη" και οι δικαστές, θα μπορούσαν να λένε πως είναι "ανεξάρτητοι" και κατά παράδοξο τρόπο, θα έχαιραν μεγαλύτερου σεβασμού και από την εκτελεστική εξουσία και δεν θα τους γλεντούσε ο σφακιανός υφυπουργός και ο κάθε άλλος "αστοιχείωτος".
  Τα έχουμε ξαναπεί, αλλά αναγκαζόμαστε να τα επαναλάβουμε, αφού και οι δικαστές συνεχίζουν να προκαλούν με αστείες ανακοινώσεις : ούτε πραγματική εξουσία έχουν, ούτε ανεξάρτητοι είναι οι δικαστές !
    Όταν ο μισθός σου και η υπηρεσιακή σου εξέλιξη, καθορίζεται από το Δημόσιο και την εκάστοτε εξουσία, είσαι ένας απλός δημόσιος υπάλληλος, που θα κάνεις τα πάντα, για να μην δυσαρεστήσεις το αφεντικό σου και αυτό κάνει το 99,999% των δικαστών.
    Από την άλλη, όπως επίσης είναι σαφές και το έχουμε ξαναπεί, μπορεί ΑΎΡΙΟ ΤΟ ΠΡΩΊ, με έναν Νόμο, η κυβέρνηση, να καταργήσει τα μισά Δικαστήρια και τις αντίστοιχες οργανικές θέσεις, οδηγώντας τους μισούς δικαστές στην ανεργία, απλά και μόνον, για να δείξει ...ποιος έχει το πάνω χέρι.
    Και μάλλον σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσεται και η σημερινή πανικόβλητη ανακοίνωση του προέδρου του ΣτΕ, αν θυμηθεί κανείς το προχθεσινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας "παραπολιτικά" : μπορεί ο ίδιος να είναι κοντά στην σύνταξη, αλλά προσπαθεί να προστεύσει τους άλλους "δικαστές του" (παρότι έφυγαν από το μαντρί του και δεν του έκαναν το χατήρι, με το ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών, χαχα).
    Πέρα από την πλάκα, αν θέλουν οι δικαστές να περισώσουν όσα ψήγματα κύρους έχουν απομείνει στο θεσμό, όχι στους ίδιους, θα πρέπει να αρχίσουν και να δικάζουν ως (ανεξάρτητοι) δικαστές και όχι ως δημόσιοι υπάλληλοι, που απλά εφαρμόζουν ο,τιδήποτε ψηφίζει (και έχει ψηφίσει μέχρι τώρα) η Βουλή, όσο παράνομο και αντισυνταγματικό και αν είναι ! Τόσο απλό, αλλά και τόσο δύσκολο, συνάμα, όπως αποδεικνύεται, αφού πρέπει να αλλάξουν νοοτροπίες και πρακτικές δεκαετιών...
    Οι θεσμικές παθογένειες της Ψωροκώσταινας, μοιάζουν τόσο πολύ ριζωμένες και παγιωμένες, που η έκφραση "καμία σωτηρία", δεν είναι σχήμα λόγου, αλλά η θλιβερή πραγματικότητα !
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget