Ζητήματα από την άκυρη κλήτευση του κατηγορούμενου

     Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης, που αφορούσε τις επιδόσεις, στις αστικές Δίκες, να πούμε, ότι αντίστοιχους κανόνες, περιλαμβάνει και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, για τον τρόπο, που πρέπει να επιδίδονται οι κλήσεις, στον κατηγορούμενο, προκειμένου να δικαστεί, από ποινικό Δικαστήριο.
  Με τον όρο "κλήσεις", εννοούμε, είτε την απευθείας κλήση, είτε το κλητήριο θέσπισμα και οι οποίες γίνονται, κατά κανόνα, από δικαστικούς κλητήρες της εκάστοτε Εισαγγελίας, σύμφωνα με τα οριζόμενα, στον Κώδικα.
    Όπως και στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, υπάρχουν κανόνες, που ορίζουν που, πότε και πως, πρέπει να γίνονται οι επιδόσεις των κλητεύσεων, ώστε να διασφαλίζεται, κατά το δυνατόν, η γνώση του κατηγορούμενου, για να μπορεί να ασκήσει, εν συνεχεία, τα νόμιμα δικαιώματά του !
     Το λέω, γιατί, στην πράξη, φοβάμαι ότι τα όργανα επίδοσης, δεν επιδεικνύουν ιδιαίτερο ζήλο ή προσήλωση στο γράμμα του Νόμου και πετάνε τα έγγραφα, όπως ακούγεται ενίοτε, όπως να ναι (και παρά την απειλή πειθαρχικών κυρώσεων).
     Μία επίδοση, μπορεί να είναι άκυρη, είτε α) εάν δεν γίνει εμπρόθεσμα, που σημαίνει ότι πρέπει να μεσολαβούν 15 μέρες ολόκληρες, τουλάχιστον, ανάμεσα στην επίδοση και στη δικάσιμο, εκτός αν ο Εισαγγελέας έχει συντομεύσει την προθεσμία (έως οκτώ, το λιγότερο, ημέρες). Να πούμε, με την ευκαιρία, μία Γενική Αρχή, στις προθεσμίες, ότι δεν μετράμε από την ημέρα της αφετηρίας, αλλά από την επομένη και ότι αν η τελευταία μέρα, δεν είναι εργάσιμη, παρεκτείνεται μέχρι την επόμενη εργάσιμη (π.χ αν πέφτει Σάββατο, πάει τη Δευτέρα) είτε β) αν δεν γίνει σωστά, π.χ αν κλητευθεί κάποιος ως αγνώστου διαμονής, ενώ ήταν γνωστής και το αντίστροφο, είτε γ) αν το κλητήριο θέσπισμα, δεν έχει συνταχθεί, όπως ορίζει ο Νόμος και δεν περιέχει όλα τα ανακαία, εκ του Νόμου, στοιχεία.
     Αν η κλήτευση, δεν έγινε ή ακυρωθεί, η σημαντική συνέπεια είναι ότι θεωρείται πως δεν έχει διακοπεί η παραγραφή !
     Τώρα το κρίσιμο θέμα, είναι, εν προκειμένω, ότι η νομιμότητα της κλήτευσης, εξετάζεται, από το Δικαστήριο, αυτεπάγγελτα, όταν ο κατηγορούμενος, είναι απών, αν είναι παρών, οφείλει ο ίδιος, σύμφωνα με τα ισχύοντα, να αμφισβητήσει τη νομιμότητά (το έγκυρο και έγκαιρο) της κλήτευσής του, ειδάλλως η τυχόν ακυρότητα καλύπτεται...
     Παρών θεωρείται ο κατηγορούμενος και όταν τον εκπροσωπεί δικηγόρος, ωστόσο, υπάρχει πρόβλεψη για αυτεπάγγελτη έρευνα, από το Δικαστήριο και σε αυτές τις περιπτώσεις και μάλιστα μου έχει τύχει πρόσφατα : ενώ είχε ήδη αρχίσει να καταθέτει ο μάρτυρας κατηγορίας, Πρόεδρος και Εισαγγελέας συνειδητοποίησαν, ότι δεν υπάρχει κλήτευση του κατηγορούμενου.
     Με ρώτησαν πως λάβαμε γνώση και είπα, από τα κομπιούτερ της Εισαγγελίας, με συνέπεια να διακοπεί και να αναβληθεί, οίκοθεν, η Δίκη, επομένως, πρέπει και τα Δικαστήρια να δείχνουν μία σχετική προσοχή στα ζητήματα της κλητεύσεως, διότι η παρουσία του κατηγορούμενου, είτε αυτοπρόσωπα, είτε δια πληρεξουσίου, δεν είναι πανάκεια, ούτε πρέπει να θεραπεύει πάντα τις αβλεψίες της Εισαγγελίας, ως προς τις κλητεύσεις !
     Τέλος, στο πολύ σημαντικό ζήτημα, για το μέχρι πότε, πρέπει να προταθεί η ακυρότητα ή ανυπαρξία της κλητεύσεως, η επικρατούσα άποψη και ερμηνεία, λέει ότι δεν απαιτείται, να έχει αρχίσει η κύρια, αποδεικτική διαδικασία, αρκεί επομένως και η υποβολή αιτήματος αναβολής (εκτός αν το αίτημα αναβολής, βέβαια, υποβληθεί, από τρίτο, ως "άγγελο").
      Προσωπικά, θεωρώ άδικη αυτή τη ρύθμιση, διότι ουσιαστικά θέτει τον κατηγορούμενο, σε ανεπίτρεπτο δίλημμα, αν δηλαδή θα προσβάλλει τη νομιμότητα της κλήτευσης ή θα ζητήσει αναβολή, με κίνδυνο μάλιστα να απορριφθεί το αίτημα αναβολής και να δικαστεί, χωρίς (πιθανόν) νόμιμη κλήτευση.
       Μία λύση θα ήταν, να προβλεφθεί ότι το Δικαστήριο, οφείλει αυτεπάγγελτα, να ελέγχει την κλήτευση, άσχετα αν είναι ή όχι παρών ο κατηγορούμενος, σε κάθε περίπτωση δηλαδή ή να προβλεφθεί, επίσης ρητά, ότι μόνον το αίτημα αναβολής, δεν θεραπεύει τυχόν ακυρότητα της κλήτευσης, αλλά η έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας.
       Διότι η ακυρότητα της κλήτευσης, είναι θέμα ουσιαστικό και όχι τυπικό, ειδικά στις περιπτώσεις ελλείψεων και ακυροτήτων, στα κατηγορητήρια-κλητήρια θεσπίσματα και επειδή δεν μπορεί οι γκάφες και τα λάθη της Εισαγγελίας, να θεραπεύονται, από την ..αδράνεια του κατηγορούμενου !
       

Ζητήματα ..επιδόσεων

      Οι επιδόσεις ..μετράνε και στα νομικά ζητήματα και φυσικά, λέγοντας "επιδόσεις" εννοούμε τις κοινοποιήσεις των δικογράφων, σε εκείνον, προς τον οποίο απευθύνονται, ώστε να λάβει γνώση και να παραστεί, εάν απαιτείται (το αν θα το κάνει ή μάλλον αν δεν το κάνει, είναι δικό του πρόβλημα..).
  Οι επιδόσεις, πρέπει να γίνονται έγκυρα και έγκαιρα, αλλιώς υπάρχει πρόβλημα και μαζί με την τήρηση των πάσης φύσεως προθεσμιών, αποτελούν ίσως τους μεγαλύτερους εφιάλτες του δικηγόρου !
  Στις αστικές Δίκες-υποθέσεις, όπου θα αναφερθούμε εδώ και υπό το πρίσμα του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (αν και οι αλλαγές είναι περιορισμένες), που θα ισχύσει, από 1.1.2016, παρατηρούμε τα εξής :
-Τις επιδόσεις κάνει πάντα δικαστικός επιμελητής-κλητήρας και μάλιστα αρμόδιος, δηλαδή διορισμένος εκεί, που θα γίνει η επίδοση, έτσι π.χ δεν μπορεί επιμελητής Αθηνών, να κάνει επίδοση στη Θεσ/νικη.
-Ήδη, από το 2011, έχει προβλεφθεί η επίδοση και με email (!), αλλά και με ταχυδρομείο ή ..τηλέφωνο, αλλά τα τελευταία προϋποθέτουν προεδρικό διάταγμα, το οποίο μάλλον δεν θα εκδοθεί ποτέ, για να μην χάσουν τη δουλειά τους, οι δικαστικοί επιμελητές (εύλογα).
-Η επίδοση, σε εκκρεμείς Δίκες, γίνεται στη διεύθυνση, που έχει δηλώσει ο καθένας, στα δικόγραφά του, άσχετα αν έχει φύγει πλέον ή όχι (εκτός αν γνωστοποίησε μεταβολή κατοικίας).
-Επίσης, μπορεί να γίνει σε πρόσωπο, που έχει οριστεί προς τούτο, ο γνωστός "αντίκλητος" δηλαδή ή και στον πληρεξούσιο δικηγόρο του διαδίκου, ο οποίος, εκ του Νόμου, πλέον, θεωρείται αντίκλητος και όλες οι επιδόσεις, μπορούν να γίνουν σε εκείνον (εκτός αν έχει αντικατασταθεί ΚΑΙ έχει γνωστοποιηθεί αυτό, στην άλλη πλευρά).
-Η επίδοση μπορεί να γίνει ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ βρεθεί ο παραλήπτης, ωστόσο αν ο τελευταίος έχει γνωστή κατοικία (αστική ή επαγγελματική), θα πρέπει να συναινέσει, αν τυχόν τον πετύχουν κάπου αλλού..
-Δεν μπορεί να γίνει επίδοση τη νύκτα (από τις 7μμ έως τις 7π.μ), ούτε ΣΚ, ούτε σε άλλη επίσημη αργία, αν δεν συναινεί ο παραλήπτης ή δεν υπάρχει άδεια του Δικαστηρίου.
-Αν ο παραλήπτης δεν βρεθεί στην κατοικία ή στην εργασία του, μπορεί να δοθεί το έγγραφο, σε κάποιο (ενήλικο) σύνοικο (τέτοιοι θεωρούνται και οι θυρωροί και οι υπηρέτες, όχι όμως και οι ένοικοι ..ΑΛΛΟΥ διαμερίσματος) ή συνεργάτη, προϊστάμενο, συνάδερφο κλπ.
-Αν ο παραλήπτης είναι νομικό πρόσωπο, πρέπει η επίδοση να γίνει στο νόμιμο εκπρόσωπο, σύμφωνα με το Νόμο ή το καταστατικό, ενώ αν είναι πολλοί, αρκεί η επίδοση στον έναν.
-Αν ο παραλήπτης είναι στη φυλακή ή στο νοσοκομείο, η επίδοση μπορεί να γίνει στο διευθυντή αντίστοιχα, της φυλακής ή του νοσοκομείου.
-Αν τώρα δεν βρεθεί κανείς ή όσοι βρεθούν αρνηθούν να παραλάβουν το δικόγραφο, γίνεται η περιβόητη θυροκόλληση (κανονικά μέσα σε κλειστό φάκελο, για να μην βλέπουν οι περαστικοί, περί τίνος πρόκειται), ένα αντίγραφο δίδεται στο πλησιέστερο αστυνομικό Τμήμα, ενώ έρχεται και ταχυδρομική ειδοποίηση, στον ενδιαφερόμενο.
-Δεν επιτρέπεται να γίνει επίδοση, μέσα σε Δικαστήριο, όσο συνεδριάζει, ούτε στην Εκκλησία, εφόσον τελείται κάποια Λειτουργία !
-Ειδικές διατάξεις, υπάρχουν επίσης, για στρατιωτικούς, ναυτικούς και όσους μένουν στο εξωτερικό ή είναι άγνωστης διαμονής.
-Η προθεσμία κλήτευσης, στις αστικές Δίκες, είναι, κατά κανόνα, 30 ημέρες, για κατοίκους εσωτερικού και 60, για όσους μένουν στο εξωτερικού ή καλούνται ως αγνώστου διαμονής, ωστόσο οι προθεσμίες αυτές, μπορούν να μικραίνουν ή να μεγαλώνουν, από το Δικαστήριο.