ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας

    Το Πτωχευτικό Δίκαιο είναι κλάδος της νομικής επιστήμης εδώ και πολλές δεκαετίες, ωστόσο για λόγους που μόνον οι κυβερνώντες και οι πιστωτές μας (!) γνωρίζουν, η ισχύς του νέου πτωχευτικού Κώδικα, που ψηφίστηκε στα τέλη Οκτώβρη, μετατέθηκε για αρχές Ιούνη, δηλαδή 8 μήνες μετά...

  Πρόκειται για νέο Νόμο, που προβλέπει πολλές εξειδικεύσεις με άλλα νομοθετήματα (υπουργικές αποφάσεις κλπ), ωστόσο δεν κατανοώ, γιατί μετατέθηκε η ισχύς του, για ΤΌΣΟ αργότερα και θα προσπαθήσω να κάνω κάποιες βασικές παρατηρήσεις-επισημάνσεις, γενικότερης φύσεως.

   Χωρίζεται σε τρία μέρη : το ένα είναι η "κλασική" πτώχευση, που γνωρίζαμε ως τώρα, το δεύτερο είναι ο "εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης οφειλών" και το τρίτο αφορά μόνον επιχειρήσεις και τους τρόπους σωτηρίας-εξυγίανσης τους (για το τρίτο αυτό, θα υπάρξει ίσως ξεχωριστή ανάρτηση, θα ασχοληθώ τώρα με τα δύο πρώτα) !

    Ως προς την "κλασική" πτώχευση που γνωρίζαμε ως τώρα, δηλαδή την υποβολή αίτησης στο Δικαστήριο και την συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών, μέσα από μια οριοθετημένη διαδικασία, με κανόνες, κατόπιν ρευστοποίησης της πτωχευτικής περιουσίας, υπάρχει μία (αλλά τεράστια) αλλαγή.

    Όπως θα έχετε πληροφορηθεί, πλέον, αίτηση πτώχευσης μπορεί να υποβάλει ο καθένας (μισθωτοί, συνταξιούχοι, ελεύθεροι επαγγελματίες κλπ), ενώ πριν μπορούσε μόνον αυτός, που είχε την εμπορική ιδιότητα.

  Πέραν αυτής της μεγάλης αλλαγής, ως προς τις προϋποθέσεις, τη διαδικασία και τις συνέπειες της πτώχευσης, δεν έχουν επέλθει σημαντικές αλλαγές (με μια γρήγορη ματιά που έριξα), σκοπός της διαδικασίας ήταν και παραμένει η οργανωμένη (ολική ή εν μέρει) ικανοποίηση των πιστωτών, μέσα από τη ρευστοποίηση της πτωχευτικής περιουσίας, με την σύμπραξη προσώπου, που καλείται (όπως και πριν) "σύνδικος" της πτώχευσης !

   Να πούμε ότι προβλέπεται και ειδική διαδικασία για πτωχεύσεις μικρού αντικειμένου (στο Ειρηνοδικείο, αλλά με ηλεκτρονική αίτηση), ενώ τα δύο σημεία, που χρήζουν προσοχής, για μένα, είναι τα εξής : πρώτον, ότι πλέον και για πρώτη φορά, στην πτωχευτική περιουσία, ανήκει και ...το εισόδημα του "πτωχού" (εφόσον υπερβαίνει κάποιο όριο) και δεύτερον, ότι μετά 3 έτη, επέρχεται απαλλαγή του πτωχού, από τα χρέη.

    Ως προν τον "μηχανισμό" ρύθμισης οφειλών εξωδικαστικά, τώρα, φοβάμαι, με βάση και την έως τώρα εμπειρία, ότι μάλλον δεν θα εφαρμοστεί ποτέ, εφόσον το "επιτελικό (κλαίμε) κράτος" είναι τόσο άχρηστο, που δεν μπορεί να επεξεργαστεί αιτήσεις ρύθμισης οφειλών και συνήθως δεν απαντάει ποτέ (λες και δεν έχει ανάγκη τα χρήματα, χαχα), πόσο μάλλον στην πολύ σύντομη προθεσμία των 2 μηνών (!) που θέτει ο Νόμος (πριν την covid, οι αιτήσεις ρύθμισης, έντυπες ή ηλεκτρονικές, έμεναν εκκρεμείς, για πολλά χρόνια, φαντάζομαι τώρα, που οι υπάλληλοι κάνουν ...τηλεργασία και δε λειτουργεί τίποτα στο Δημόσιο) !

    Ο Νόμος περιέχει πολύ αναλυτικές προβλέψεις, σχετικά με τη διαδικασία, ποιοι μπορούν να κάνουν αίτηση, ποια χρέη υπάγονται και ποια όχι, ωστόσο, όπως είπα, πρέπει να περιμένουμε να δούμε, αν και πως θα λειτουργήσει αυτός ο "μηχανισμός" στην πράξη, γιατί από θεωρίες έχουμε χορτάσει...

  Το καλό είναι πως με την υποβολή της αίτησης, πετυχαίνεις αναστολή των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, ενώ η ρύθμιση των οφειλών, μπορεί να γίνει μέχρι και σε 240 δόσεις (20 χρόνια)...

   Από τα παραπάνω, δεν ξέρω αν έχετε σχηματίσει εικόνα, για το τι συμφέρει περισσότερο, δηλαδή πτώχευση ή ρύθμιση οφειλών, αλλά θεωρώ πως αυτό, μπορεί να κριθεί μόνον σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση και όχι εκ των προτέρων, διότι είναι αρκετές παράμετροι που πρέπει να ζυγιστούν, τα υπέρ και τα κατά δηλαδή, προτού ληφθεί η οριστική απόφαση-επιλογή !

 

μέτρα στήριξης και χρέη πανδημίας

     Οι δημοσιοκάφροι και όχι μόνον, απόρησαν, λέει, με τη "μεγάλη επιτυχία" που είχε η "επιστρεπτέα προκαταβολή 4", διότι δεν περνάει από το φτωχό μυαλό τους, ότι η 1, 2 και η 3 ήταν ...αποτυχημένες, ότι εκείνες ήταν ένα φιάσκο-απάτη, που έδωσαν πολλά σε λίγους και τίποτα στους περισσότερους !

 Μετά από 9 μήνες covid και λίγο πριν τελειώσει η χρονιά, μια χρονιά χαμένη, για επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων), στο παρά 1, ούτε καν στο παρά 5, η κυβέρνηση έδωσε μια ανάσα ρευστότητας, σε όσους μέχρι τώρα, εξαιρούνταν από τα "μέτρα στήριξης" (και πάλι όχι σε όλους, αρκετοί έμειναν ίσως εκτός και τώρα)...

 Μιλάμε για "χαμένη χρονιά", διότι δεν είναι μόνον τα lockdowns και οι περιορισμοί μετακινήσεων κλπ, διότι και όταν αυτά χαλάρωσαν, ο Φόβος εξακολουθούσε να υπάρχει και να περιορίζει τους πελάτες-καταναλωτές, από το να αγοράσουν προϊόντα και (κυρίως) υπηρεσίες, αν δεν ήταν εντελώς απαραίτητα !

 Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, με τεράστια ύφεση και έλλειψη ρευστότητας, τα μέτρα στήριξης, υπήρξαν πολύ φειδωλά και περιορισμένα και σίγουρα καμία σχέση δεν έχουν με τα νούμερα που ανακοινώνουν οι απατεώνες-ψεύτες υπουργοί.

   Η αλήθεια είναι ότι ζούμε σε μια χρεοκοπημένη, από το 2010, χώρα και τα περιθώρια δεν είναι μεγάλα, ωστόσο, δεν μπορεί να λες από τη μία, ότι δεν έχεις να δώσεις περισσότερα και από την άλλη, να πληρώνονται κανονικά οι βολευτές, με τεράστιους μισθούς και οι λοιποί Δ.Υ, που είτε δε δουλεύουν καθόλου, όπως οι εκπαιδευτικοί, είτε δουλεύουν "μία στο τόσο" και να αυξάνεις (!) τον προϋπολογισμό του κυνοβουλίου στα 143 εκατομμύρια ευρώ, εν μέσω πανδημίας !

  Αν κάναμε έναν απολογισμό, μέχρι τώρα, θα λέγαμε ότι δόθηκαν κάποια ψίχουλα, σε 800ρια και 534ρια, σε πραγματικούς δικαιούχους, αλλά πιθανόν και σε λαμόγια (αφού στην κολομβία των βαλκανίων ζούμε και ξέρουμε ότι παρεισφρύουν και απατεώνες, όποτε το κράτος μοιράζει επιδόματα) και μειώθηκαν, κατά 40%, τα ενοίκια, για ελάχιστους μήνες.

  Δεν θέλω να μπω στη λογική του "τι γίνεται σε άλλες χώρες", όπως στις ΗΠΑ, που έπαιρναν επιταγές 2.000 δολάρια την εβδομάδα ή στην Αυστραλία, όπου ακούω πως το Κράτος πλήρωνε απευθείας -ολόκληρο- το ενοίκιο των πληττόμενων, στους ιδιοκτήτες, ας περιοριστούμε στα δικά μας, όπου με ένα τόσο τεράστιο δημόσιο χρέος, τα περιθώρια είναι πιο στενά...

   Εδώ, λοιπόν, δεν μπορείς να λες, ως Κράτος ότι "τόσα μπορώ να δώσω", λόγω της κατάστασης και από την άλλη, να ζητάς από τον πολίτη να ...πληρώνει κανονικά, σαν να μην υπήρξε ποτέ κρίση covid !!

    Ερχόμαστε έτσι, στην άλλη όψη, των οικονομικών συνεπειών της πανδημίας, που είναι τα χρέη, που -μοιραία και αναπόφευκτα- δημιουργήθηκαν σε αυτήν και τα οποία όχι μόνον δεν έχουν παγώσει, αλλά επιβάλλονται και προσαυξήσεις (!)....

   Πέρα από το πάγωμα των προσαυξήσεων και τη δυνατότητα ρύθμισης σε δόσεις, που πρέπει να δοθεί για τα χρέη που δημιουργήθηκαν μέσα στο 2020, κανονικά, θα πρέπει να υπάρξει και "κούρεμα" αυτών, δεν μπορεί η ύφεση να λειτουργεί ως επιχείρημα, υπέρ του Κράτους, για να κουρεύει τις δικές του υποχρεώσεις προς τους πολίτες και όχι και υπέρ του πολίτη, για τις αντίστοιχες υποχρέωσεις του, προς το Κράτος !

     Μην ξεχνάμε ότι οι απατεώνες του υπουργείου Εργασίας και οι "σοφοί" απτα λιντλ, που τους "συμβουλεύουν", έχουν φροντίσει, λίγο πριν το ξέσπασμα της πανδημίας, να αυξήσουν τις ασφαλιστικές εισφορές της συντριπτικής πλειοψηφίας των ελεύθερων επαγγελματιών, από τα 180 ευρώ, στα 288 ευρώ, το μήνα, ήτοι ΑΎΞΗΣΗ 60% και ενώ μιλούσαν, προεκλογικά, για ελαφρύνσεις...

   Οι δημοσιογράφοι του κόπι πάστε, πανηγύρισαν πρόσφατα για τη μείωση κατά 3 μονάδες των εισφορών των μισθωτών, που θα οδηγήσει σε ανεπαίσθητες αυξήσεις, αλλά δεν είπαν, ούτε λένε λέξη, για την αλητεία-έγκλημα εις βάρος των ελεύθερων επαγγελματιών, που καλούνται να πληρώνουν 108 ευρώ παραπάνω το μήνα, ήτοι 1.296 ευρώ, το χρόνο !!

   Και αν επρόκειτο αυτή η τεράστια αύξηση, σε σχέση με το προηγούμενο -επί συριζα- καθεστώς, να οδηγήσει σε αύξηση των συντάξεων, θα είχε κάποιο νόημα ή λογική, ωστόσο μάλλον οδηγεί και σε μικρότερες συντάξεις...(συν ότι αν -καταφέρεις να- πας σε δημόσιο νοσοκομείο, σε αντιμετωπίζουν σαν σκυλί, οπότε τι νόημα έχει να πληρώνεις εισφορές υγείας ;)

    Για να επανέλθω στα μέτρα στήριξης, το μόνο σωστό μέτρο ως τώρα (γιαυτό κρίθηκε και ως "επιτυχημένο") ήταν η πρόσφατη "επιστρεπτέα προκαταβολή 4", έστω και στη δύση του έτους, διότι περιέλαβε και τους ελεύθερους επαγγελματίες, που είχαν εξαιρεθεί από τις 3 προηγούμενες και επειδή η καταβολή ήταν άμεση !

     Βέβαια και εδώ υπάρχουν ενστάσεις, δεν ήταν όλα τέλεια, π.χ γιατί το ελάχιστο για εμάς να είναι 1000 ευρώ και για τις επιχειρήσεις 2000 ευρώ ; γιατί αυτή η -αδικαιολόγητη- διάκριση, ανάμεσα σε έναν αυτοαπασχολούμενο επιστήμονα και έναν επιχειρηματία, δίχως άλλον υπάλληλο ;

    Επίσης, ως προς τα κριτήρια, η μείωση τζίρου σίγουρα είναι μια ένδειξη, ωστόσο δεν πρέπει να είναι "ευαγγέλιο", ούτε να υπάρχει " ελάχιστο ποσόν αναφοράς", γιατί δηλαδή να μην παίρνεις ενίσχυση, όταν είχες ...μηδενικό τζίρο ή κάτω από το όριο ;

  Παίρνοντας ως δεδομένο, ότι κανένας δεν ζητάει ενίσχυση ή δάνειο, όταν έχει ρευστότητα, δηλαδή όταν δεν έχει ανάγκη, θα μπορούσε π.χ η κυβέρνηση να δίνει σε όλους, όσοι έχουν ετήσια καθαρά  έσοδα, κάτω από 10.000 ευρώ (ή ζημιές) !

     Γενικά, ο κανόνας, θεωρώ, πως πρέπει να είναι : καλύτερα (πιο) λίγα σε πολλούς, παρά πολλά σε λίγους και γενικά να στηριχθούν όσο γίνεται περισσότεροι ελεύθεροι επαγγελματίες και επιχειρηματίες, ώστε να υπάρχουν και αύριο, διότι όσο περισσότεροι κλείσουν-αφανιστούν, τόσο θα μειωθούν και τα μελλοντικά κρατικά έσοδα...