Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2013

απολύσεις στο Δημόσιο : ναι ή ...ΝΑΙ ?

  Συζητάμε τα τελευταία 2 και πλέον χρόνια, αν και πως θα γίνουν απολύσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ποιοι πρέπει να φύγουν και ποιοι όχι, αν είναι καλύτερη η μετακίνηση ή η διαθεσιμότητα κ.ο.κ, χωρίς η κουβέντα να καταλήγει κάπου, λες και είναι αδιανόητο να απολυθεί κάποιος Δ.Υ, σε μια -χρεοκοπημένη- χώρα με ανεργία κοντά στο 30 %.
   Ίσως τα ερωτήματα, θα έπρεπε να τεθούν διαφορετικά : Τι χρειάζονται 3.500 κηπουροί στο Δήμο Αθηναίων ? 20 φύλακες σε ένα ...δημοτικό βρεφοκομείο και πάει λέγοντας...
   Στη ζούγκλα του Αμαζονίου να βρισκόμασταν, με λιγότερους κηπουρούς, θα γινόταν η δουλειά, άσε που για να περάσεις τα πεζοδρόμια, πρέπει να σκύβεις, για να αποφύγεις τα κλαδιά των δέντρων, δηλαδή ακόμα και αυτοί, που πληρώνονται, δεν παράγουν ουσιαστικό έργο.
    Υπάρχει κανείς, που να διαφωνεί, ότι οι δημόσιες υπηρεσίες, Δήμοι, ΔΕΚΟ κλπ απασχολούν (πολύ) περισσότερους υπαλλήλους και εργάτες, από όσους χρειάζονται, για να λειτουργήσουν ? Επομένως, η απάντηση στο αρχικό ερώτημα, δεν μπορεί παρά να είναι θετική, διότι υπάρχουν υπεράριθμοι, άτομα χωρίς ουσιαστικά αντικείμενο και αυτοί θα έπρεπε κανονικά να φύγουν πρώτοι και όχι οι επίορκοι, οι ανεπαρκείς, οι διεφθαρμένοι, αυτοί που δεν πατάνε καν κλπ (ΚΑΙ αυτοί φυσικά).
    Στην κατάντια αυτή, συνέβαλαν ασφαλώς οι βο(υ)λευτές και άλλοι πολιτικάντηδες, που εξαγόραζαν ψήφους, όλα αυτά τα χρόνια και διόριζαν αβέρτα, λες και οι μισθοί ήταν εξασφαλισμένοι, από μία αστείρευτη πηγή...!
    Όσο παίρναμε δανεικά από τους ξένους, με καλά επιτόκια, φαινομενικά δεν υπήρχε πρόβλημα, οι μισθοί πληρώνονταν και ζούσαμε εμείς καλά και αυτοί ..καλύτερα. Τώρα όμως ?
    Τώρα, που για να πληρωθούν οι υπεράριθμοι και οι αργόσχολοι, κόβονται μισθοί, φορολογούνται κοτέτσια, τα παιδιά δεν έχουν βιβλία, οι καρκινοπαθείς πεθαίνουν μέσα σε φρικτούς πόνους, χωρίς φάρμακα, μήπως είναι ώρα για αναθεώρηση ; Μήπως πρέπει να καταργηθούν οργανικές θέσεις, ώστε το αδηφάγο τέρας, που λέγεται ελληνικό Δημόσιο, να μικρύνει, να εκλογικευτεί, να γίνει πιο παραγωγικό και ευέλικτο ; Τα ερωτήματα είναι φυσικά ρητορικά και ..ελληνικά !
     Να τονίσουμε εδώ και τις μεγάλες ευθύνες των Δικαστών, οι οποίοι με προσωρινές διαταγές και δικαστικές αποφάσεις, συντήρησαν και συντηρούν το μύθο, ότι όλοι αυτοί καλύπτουν "πάγιες και διαρκείς ανάγκες" (ναι, αλλά τις δικές τους και μόνον).
     Σίγουρα, εφόσον επιχειρηθεί ένα γενναίο ξεκαθάρισμα (δε λέω ξεσκαρτάρισμα, για να μην υποτιμήσω τους ανθρώπους αυτούς, δε συμφωνώ με όσους υποστηρίζουν ότι αυτοί δεν κάνουν για τίποτε άλλο) στο Δημόσιο (κάτι νούμερα, που ακούγονται π.χ 25.000 είναι αστεία, χρειάζεται κάτι πιο δραστικό), θα πρέπει να υπάρξουν και κάποια κριτήρια, κοινωνικά και όχι μόνον, για το ποιοι θα φύγουν.
     Για παράδειγμα, θα πρέπει να παραμείνουν όσοι έχουν παιδιά, δάνεια, ενοίκια και γενικά όσοι έχουν κάποιες οικονομικές υποχρεώσεις, που ΠΡΕΠΕΙ να καλυφθούν.
     Επίσης, θα μπορούσε να γίνει και μετακίνηση ορισμένων υπεράριθμων υπαλλήλων, από μία υπηρεσία σε κάποια άλλη, που έχει κενά (διότι προφανώς εκεί, έχει ..δουλειά).
     Η οικονομία και η κοινωνία, δεν αντέχουν πλέον να πληρώνουν φόρους και χαράτσια, για να συντηρείται αυτή η στρεβλή κατάσταση, αλλά για να είμαστε δίκαιοι, οι πρώτοι που θα έπρεπε να φύγουν από τη μισθοδοσία του κρατικού προϋπολογισμού, είναι οι συγγενείς, οι "κολλητοί" και οι "φίλοι" κομματικών μηχανισμών και πολιτικών.
     Με διαθεσιμότητες και άλλα τέτοια ημίμετρα, δεν αντιμετωπίζονται τέτοιες καταστάσεις, έκτακτης οικονομικής ανάγκης και χρεοκοπίας.





 

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013

σε τι είναι καλές οι ελληνικές κυβερνήσεις !

   Οι κυβερνήσεις, ειδικά από το 2009 και μετά, επέδειξαν μία μοναδική, ίσως σε παγκόσμιο επίπεδο, "ικανότητα" να ..καταστρέφουν, να γκρεμίζουν ο,τιδήποτε είχε κτιστεί επί δεκαετίες, μέσα σε ελάχιστο -κυριολεκτικά- χρόνο.
   Μιλάμε για αφανισμό ολόκληρων οικονομικών κλάδων, για εξαναγκασμό σε ανεργία δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων και για ληστεία σε ιδιωτικές περιουσίες, με μία μονοκοντυλιά.
  Ας αναφέρουμε μερικά μόνον παραδείγματα, ξεκινώντας από τα πιο πρόσφατα :
-Η εξίσωση των πετρελαίων, θέρμανσης και κίνησης και η φορολόγηση των καυσίμων γενικά, σε ποσοστά 95%, οδήγησε σε αναγκαστικό κλείσιμο χιλιάδες πρατήρια καυσίμων, περιόρισε τις μετακινήσεις και τα ταξίδια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, για την οικονομία της επαρχίας και ξεπάγιασε τον κόσμο, για να μην αναφέρουμε ότι πλέον κανείς δεν αγοράζει μεγάλα αυτοκίνητα, που καίνε περισσότερο, αλλά θα απέφεραν και μεγαλύτερα έσοδα στην αγορά αυτοκινήτου, που επίσης φυτοζωεί, με χιλιάδες απολυμένους. (το καλό είναι -όπως μας το παρουσιάζουν τα ΜΜΕ και γελάμε- ότι ανθεί ο κλάδος των εμπόρων ξυλείας, πέλετ κλπ).
-Η υπεφορολόγηση εξάλλου και η επιβολή ΦΠΑ 23%, που οδήγησε σε αντίστοιχη αύξηση όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες, σε περίοδο ..μείωσης των εισοδημάτων, μείωσε την κατανάλωση και οδήγησε σε λουκέτο εταιρίες, από τους περισσότερους κλάδους (ενδεικτικά : ποτά, εστίαση, ξενοδοχεία, ένδυση, υπόδηση κ.ο.κ).
-Ο με σπουδές Νομικής, Λοβέρδος, ξύπνησε ένα πρωΐ, ως Υπουργός Υγείας και αποφάσισε να αναδιαρθρώσει τον κλάδο υπηρεσιών υγείας και του φαρμάκου, ειδικότερα, οδηγώντας επίσης σε μαρασμό εύρωστες επιχειρήσεις και χιλιάδες ανθρώπους στην ανεργία και την ανασφάλεια, δημιουργώντας ένα έκτρωμα, που το λένε όλοι οι άνθρωποι του κλάδου, ιατροί, φαρμακοποιοί κλπ. Φαντάζομαι ότι σημασία έχει ότι ο ίδιος και η γυναίκα του, εξακολουθούν να πληρώνονται από τον κρατικό προϋπολογισμό, οι άλλοι ας πάνε να πνιγούνε...Το πιο τραγικό όμως είναι οι αποτυχημένοι αυτοί και επικίνδυνοι -με τις πολιτικές τους- να υπόσχονται "ρήξη" και να ζητάνε ψήφο στις εκλογές, λες και ζουν σε άλλο πλανήτη, λες και θα τους ψηφίσει κανένας άλλος, εκτός από εκείνους που διόρισαν ! Το πάθημα των Κατσέλη και Καστανίδη, δεν έγινε μάθημα φαίνεται και έτσι θα αναγκαστεί να το βιώσει και εκείνος.
-Ένας άλλος κλάδος, ιδιαίτερα εύρωστος, που απέφερε σημαντικά έσοδα, στα ταμεία του κράτους και ειδικά των Δήμων, επίσης χαντακώθηκε σε μία νύχτα, όταν κάποιοι αποφάσισαν ότι η δραστηριότητα αυτή, που λαμβάνει χώρα, ακόμα και στον τρίτο Κόσμο, στην Ελλάδα είναι απαγορευμένη : αναφέρομαι φυσικά στην υπαίθρια διαφήμιση. Η τραγική ..λεπτομέρεια αυτής της υπόθεσης, ξέρετε ποια είναι ; Ότι, ο Νόμος, που ρύθμιζε και προέβλεπε, την υπαίθρια διαφήμιση, εξ όσων γνωρίζω, ουδέποτε καταργήθηκε, ισχύει ακόμα, με Νόμο εν ισχύ λοιπόν, κρίνεται κάτι παράνομο, γεια σου Ελλάδα αθάνατη !!!
-Τέλος, τι μπορεί να πει κανείς για τις ιδιωτικές περιουσίες, που χάθηκαν, ως καπνός, σε μια στιγμή ? Μιλάμε για τον κόπο, τον ιδρώτα και το αίμα εκατομμυρίων ανθρώπων, με τη μορφή είτε ασφαλιστικών εισφορών (κούρεμα ομολόγων), είτε επένδυσης σε κρατικά ομόλογα (που πλασάρονταν ως ..εγγυημένα), είτε μετοχών τραπεζών, που κάποιοι αποφάσισαν ότι θα διασπαστούν, επειδή ήταν "κακές", λες και οι υπόλοιπες, που δεν θίχτηκαν, είναι "καλές" ή λες και υπάρχουν "καλές" τράπεζες (που αγοράζουν το χρήμα με 1% και το πουλάνε πίσω με 20%, τα ίδια χρήματα είναι όχι άλλα, αυτά που έχουν δανειστεί, δανείζουν).
    Μετά, από αυτά, τα ενδεικτικά και μόνον, γιατί υπάρχουν χιλιάδες ανάλογες περιπτώσεις, το να μιλάμε στην Ελλάδα, για ανάπτυξη, επενδύσεις και να κάνουμε ταξιδάκια, κάθε 2 χρόνια, στο Κατάρ, φαντάζει ως (κακόγουστο) ανέκδοτο.

Υ.Γ επειδή μπορεί κάποιος κακοπροαίρετος, να πει ότι οι παραπάνω κλάδοι και όχι μόνον λειτουργούσαν με στρεβλώσεις ή υπερβολές, απλά να διεκρινίσω ότι άλλο διόρθωση, άλλο εκλογίκευση και άλλο ισοπέδωμα, γκρέμισμα και καμένη γη !