Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 7 Μαρτίου 2017

οι ποινές για ναρκωτικά

   Για τον σχετικά νέο Νόμο περί ναρκωτικών (ισχύει 4 χρόνια), έχουμε αναφερθεί και στο παρελθόν, εδώ παραθέτω ξανά τις ποινές, κάπως πιο σχηματικά :
Α. Στη βασική του μορφή, το έγκλημα της διακίνησης ναρκωτικών (χρησιμοποιείται πλέον ο γενικός όρος "διακίνηση", αντί για "κατοχή" και περιλαμβάνει κάθε σχετική πράξη, αγορά, πώληση, νόθευση, καλλιέργεια, μεταφορά κλπ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η έννοια της κατοχής, που έχει αναλυθεί σε ξεχωριστή ανάρτηση, δεν παίζει ρόλο, το αντίθετο), είναι κακούργημα, που τιμωρείται με κάθειρξη από 8 έως 20 έτη και χρηματική ποινή, έως 300 χιλιάρικα. Άρα, το ...ελάχιστο, η βάση, από την οποία ξεκινάς (χωρίς κάποιο ελαφρυντικό, εννοείται) είναι τα 8 έτη και μετά, παίζει ρόλο η ποσότητα, το είδος, η καθαρότητα του ναρκωτικού και τι βλάβες προξενεί αυτό, στον οργανισμό (έτσι, άλλη πρέπει να είναι η ποινή για ένα κιλό ακατέργαστης κάνναβης και άλλη για ένα κιλό ηρωίνης).
Β. Η πράξη γίνεται πλημμέλημα, με ποινή φυλάκισης, έως 3 έτη, όταν κάποιος διακινεί μικροποσότητες, για να εξασφαλίσει τη δική του χρήση-για τις δικές του ανάγκες ή και για να δώσει σε άλλους, χωρίς όμως κέρδος και εφόσον είναι εξαρτημένος (όχι απαραίτητα δηλαδή, τοξικομανής). Η εκτίμηση ότι πρόκειται για "αυτοεξυπηρέτηση", προκύπτει ξανά, από το είδος, την καθαρότητα και την ποσότητα του ναρκωτικού, σε συνδυασμό με τις ιδιαίτερες ανάγκες χρήσης κάθε ενός κατηγορούμενου ξεχωριστά.
Γ. Η απλή κατοχή μικροποσότητας (ή καλλιέργεια σε τέτοια κλίμακα) προς ίδια -αποκλειστικά- χρήση, τιμωρείται με φυλάκιση έως 5 μήνες, μόνον, ενώ μπορεί ο δράστης να κριθεί και ατιμώρητος, αν αποδειχθεί ότι η χρήση ήταν περιστασιακή και δεν πρόκειται να επαναληφθεί.
Δ. Από εκεί και μετά, υπάρχουν οι διακεκριμένες περιπτώσεις διακίνησης, όπου το ελάχιστο ανεβαίνει στα 10 έτη (και μέχρι 20 ξανά) και η χρηματική ποινή, από 50 έως 500 χιλιάρικα...:
-Αν ο δράστης είναι υπάλληλος, που ασχολείται με τα ναρκωτικά, λόγω υπηρεσίας (δίωξη, φύλαξη ή υπηρετεί σε σχολεία, εν γένει, στρατόπεδο, φυλακές ή αστυνομικά κρατητήρια).
-Αν διακινεί τα ναρκωτικά στους παραπάνω χώρους (χωρίς να είναι υπάλληλος δηλαδή).
-Αν ενεργεί στο πλαίσιο εγκληματικής οργάνωσης ή για να διευκολύνει ή αποκρύψει τη διάπραξη άλλων κακουργημάτων.
-Αν νοθεύει με ναρκωτικά, τρόφιμα ή ποτά.
-Αν είναι υπότροπος, ήτοι έχει ξανά καταδικαστεί για παρόμοιο κακούργημα, εντός της τελευταίας δεκαετίας και
-Αν είναι γιατρός ή φαρμακοποιός και χορηγεί ναρκωτικές ουσίες, χωρίς συνταγή ή ιατρική ένδειξη.
Ε. Τέλος, υπάρχουν και οι λεγόμενες ιδιαίτερα διακεκριμένες περιπτώσεις διακίνησης :
-Αν ο δράστης είναι ενήλικος και διακινεί σε ανηλίκους ή μεταχειρίζεται ανηλίκους για τη διακίνηση ή διακινεί ναρκωτικά, που είναι επικίνδυνα και μπορεί να προκαλέσουν βαριές σωματικές βλάβες και είτε προκάλεσαν βαριά σωματική βλάβη ή θάνατο σε τρίτο ή επικίνδυνη σωματική βλάβη σε πολλούς, τότε η ποινή ξεκινάει από τα 10 έτη κάθειρξης και μπορεί να φτάσει τα ισόβια, ενώ επιβάλλεται και χρηματική ποινή, από 50 έως 600 χιλιάρικα...
-Με ισόβια κάθειρξη και χρηματική ποινή, από 50 χιλιάρικα έως εκατομμύριο ευρώ τιμωρείται, όποιος διακινεί ναρκωτικά, με προσδοκώμενο όφελος, που υπερβαίνει τις 75.000 ευρώ ή χρησιμοποιεί, κατά τη διακίνηση ή την διαφυγή του, όπλα !
   Πέρα από τα βασικά αυτά αδικήματα κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών, προβλέπονται βέβαια και κάποια άλλα, όπως η διαφήμιση της χρήσης τους ή η οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών.
   Θεωρώ, τέλος, σημαντικό να τονιστεί, πως όταν κάποιος συλλαμβάνεται για διακίνηση και είναι χρήστης-εξαρτημένος ή/και τοξικομανής, πρέπει να ζητά να εξεταστεί από αρμόδιο ψυχίατρο, ώστε να υπάρχει στη δικογραφία η σχετική έκθεση πραγματογνωμοσύνης, για να τύχει της όποιας ευνοϊκής μεταχείρισης προβλέπεται (το να λες ότι είσαι χρήστης κλπ, από μόνο του, δε λέει τίποτα, πρέπει και να αποδεικνύεται).



Σάββατο 4 Μαρτίου 2017

ζητήματα ειδικής δωσιδικίας (η περίπτωση των συμβολαιογράφων)

    Με τον νομικό όρο "δωσιδικία", εννοούμε βασικά, σε ποιο Δικαστήριο, πρέπει να δικαστεί κάποιος, ήτοι ποιο είναι το κατά τόπον και το καθ' ύλην αρμόδιο Δικαστήριο, στο οποίο οφείλει να εμφανιστεί, για να "δώσει δίκη" (όρος της αρχαίας ημών γλώσσας).
  Διακρίνεται σε γενική (κανόνας) και ειδική (εξαιρέσεις) και αφορά, τόσο τις αστικές-πολιτικές Δίκες, όσο και τις ποινικές.
  Για τα ζητήματα της αρμοδιότητας των αστικών Δικαστηρίων, έχουμε αναφερθεί αλλού, εδώ μιλάω μόνον για τις ποινικές υποθέσεις.
  Η ποινική Δικονομία μας, καθιέρωνε, από παλιά, καθεστώς ειδικής δωσιδικίας, για ορισμένα πρόσωπα, όπως οι δικαστές, οι δικηγόροι, οι "αιρετοί άρχοντες", οι ανώτεροι και ανώτατοι Ιεράρχες κ.α.
  Αυτό σήμαινε ότι τα πρόσωπα αυτά, δικάζονταν από ανώτερα Δικαστήρια, από ότι οι "κοινοί θνητοί", δηλαδή τα πλημμελήματά τους, σε πρώτο βαθμό, από το τριμελές Εφετείο και όχι από τα Πλημμελειοδικεία !
  Με το Νόμο 3904/ 2010 επήλθαν τροποποιήσεις στο σχετικό άρθρο του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και εκεί πλέον αναφέρονται, ως πρόσωπα ειδικής δωσιδικίας, μόνον εμείς οι δικηγόροι, οι δικαστικοί λειτουργοί εν γένει και τα μέλη του ΝΣΚ.
  Επειδή η ειδική δωσιδικία ορισμένων προσώπων, όπως οι Δήμαρχοι και οι συμβολαιογράφοι, καθιερώνονταν σε ειδικές διατάξεις, εκτός του ΚΠΔ, δημιουργείται το ερώτημα, αν αυτές εξακολουθούν να ισχύουν ή όχι !
   Μπορεί μεν ο Νόμος 3904/ 2010 να λέει, κάπου, ότι από την ισχύ του, "καταργείται κάθε αντίθετη διάταξη", ωστόσο θεωρώ ότι η απάντηση δεν είναι τόσο απλή και εύκολη...
   Θα μιλήσω ειδικά για τους συμβολαιογράφους, ο Κώδικας των οποίων καθιερώνει στο άρθρο 36, την ειδική τους δωσιδικία και παραπέμπει στο σχετικό άρθρο του ΚΠΔ και γιατί, κατά τη γνώμη μου, το άρθρο αυτό εξακολουθεί να ισχύει :
-Καταρχάς, αν μπει κανείς στην Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών του ΔΣΑ, το άρθρο 36 του Κώδικα Συμβολαιογράφων, εμφανίζεται ως ισχύον, ενώ και στο άρθρο 111 του ΚΠΔ αν ψάξεις, εμφανίζεται, από κάτω, ως σχόλιο, ότι ΚΑΙ οι συμβολαιογράφοι απολαμβάνουν της ειδικής δωσιδικίας.
-Η περιβόητη παράγραφος ενός άρθρου του Ν. 3904/ 2010, που μιλάει για "κατάργηση κάθε αντίθετης διάταξης", έχει και άλλες παραγράφους, ειδικές και όχι τόσο γενικές, όπου καταργεί ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΈΝΑ άρθρα του ΚΠΔ ή άλλων ειδικών Νόμων και εξ αντιδιαστολής, εφόσον ΔΕΝ περιλαμβάνει ρητά, το άρθρο 36 του Κώδικα Συμβολαιογράφων, προκύπτει πως αυτό συνεχίζει να ισχύει, ότι αν ήθελε να το καταργήσει, θα το ανέφερε πιο πάνω, ρητά.
-Τέλος και από τη βούληση του Νομοθέτη, να περιορίσει την ειδική δωσιδικία, για λόγους (δήθεν) ισότητας, μόνον σε όσους συμμετέχουν στην απονομή της Δικαιοσύνης και έρχονται "σε επαφή" με τους Δικαστές, προκύπτει ότι σε αυτούς, δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνονται ΚΑΙ οι συμβολαιογράφοι, οι οποίοι συμμετέχουν ενεργά, στην απονομή Δικαιοσύνης και με πολλούς τρόπους (κυρίως σε πλειστηριασμούς, πτωχεύσεις, σφραγίσεις, αποσφραγίσεις, μεσεγγυήσεις κλπ).
   Σε κάθε περίπτωση και προς άρση πάσης αμφιβολίας, θεωρώ, ότι πρέπει να εκδοθεί (δεσμευτική για τα Δικαστήρια) ερμηνευτική εγκύκλιος, από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, για το ποια πρόσωπα, εμπίμπτουν στην "ειδική δωσιδικία" του άρθρου 111 ΚΠΔ, από την ισχύ του Ν. 3904/ 23.12.2010 και μετά !