που πάνε οι φόροι, που πληρώνουμε ;

    Για να προλάβω, όσους τυχόν πιστεύουν ακόμα το παραμύθι ότι εσύ, είσαι ελεύθερος επαγγελματίας, άρα φοροφυγάς, άρα δεν πληρώνεις φόρους, να πω ότι αυτό δεν ισχύει, ειδικά σήμερα, όπου υπάρχει γενικευμένη, άδικη και παράνομη, υπέρ-φορολόγηση, για να πληρωθούν τα "σπασμένα" κάποιων άλλων.
  Λιγότερους ή καθόλου φόρους, πληρώνουν μόνον οι βουλευτές (με Νόμους, που οι ίδιοι ψηφίζουν) και πιθανώς άλλες κατηγορίες τρωκτικών, που απολαμβάνουν φοροαπαλλαγές και οι πολύ πλούσιοι, αλλά για τους τελευταίους, αυτό είναι κάτι που ισχύει ανέκαθεν, ενώ πλέον οι μεγαλύτερες (αναλογικά) επιβαρύνσεις, πέφτουν στους πιο αδύναμους !
   Πέρα, από τους άμεσους και έμμεσους φόρους (οι οποίοι σε κάποιες περιπτώσεις, αντιπροσωπεύουν μέχρι και το 80% της αξίας του προϊόντος), υπάρχουν τα χαράτσια, αλλά και ένα σωρό άλλες επιβαρύνσεις, αφού σχεδόν σε κάθε συναλλαγή με το Δημόσιο, σου ζητάνε ένσημα, παράβολα, μας τα παίρνουν με κάθε πιθανό ή και απίθανο (δηλαδή, παράνομο) τρόπο...
   Πριν 3 βδομάδες περίπου, έστειλα εμαιλ, στο Δήμο Αθηναίων, προκειμένω να καθαριστεί και να κλαδευτεί ένας τριγωνικός χώρος πρασίνου, στον περιφερειακό Λυκαβηττού, αλλά και κάποια παρτέρια, που είχαν γίνει χωματερές, από τα σκουπίδια και κινδυνεύαμε, οι περαστικοί, με χολέρα.
    Η ανταπόκριση στο κλάδεμα, ήταν σχετικά άμεση, ενώ το καθάρισμα στα παρτέρια, έγινε λίγο αργότερα, εντούτοις όχι άψογα, σημασία έχει ότι μπορείς πλέον να επικοινωνείς με δημόσιες υπηρεσίες, με σύγχρονους τρόπους, όπως το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και να βρίσκεις ανταπόκριση.
    Το μεγάλο ερώτημα, είναι βέβαια, γιατί πρέπει ο μηχανισμός να κινητοποιηθεί, κατόπιν αιτήματος ιδιώτη-πολίτη, πόσους υπαλλήλους έχει ο κάθε Δήμος, για καθαριότητα κλπ και τι κάνουν (μιλάμε για τις στοιχειώδεις υπηρεσίες), τον υπόλοιπο καιρό !
     Για τον καθαρισμό και το κλάδεμα του χώρου πρασίνου, εργάστηκαν 3 με 4 άτομα, αν δεν απατώμαι, ο ένας με βενζινοπρίονο, για 2,5 περίπου μέρες, έκαναν σχετικά καλή δουλειά, ΑΛΛΑ αν πάτε εκεί τώρα, έχουν αφήσει τα κομμένα, σε μία άκρη και ορισμένα, πάνω και σε ένα πεζοδρόμιο, για περισσότερες από 10 ημέρες...
    Προφανώς τους έστειλαν ή καλύτερα τους άφησαν εκεί, για το κλάδεμα, ενώ για το μάζεμα των "αποβλήτων", είναι, φαντάζομαι, υπεύθυνη άλλη υπηρεσία, η οποία είτε δεν ειδοποιήθηκε ποτέ, είτε "κινείται", με τους γνωστούς ρυθμούς του Δημοσίου (αν άφηνε ιδιώτης, τα κομμένα φυτά και κλαδιά, έτσι, στο πεζοδρόμιο, υποθέτω, θα είχε κινηθεί ποινική δίωξη εναντίον του).
    Αυτό είναι ένα μόνον, μικρό, παράδειγμα, για το πως ΔΕΝ λειτουργεί, το τεράστιο, αδηφάγο, αντιπαραγωγικό και δυσκίνητο Κράτος μας, το οποίο συντηρούμε όλοι, με τους φόρους μας !
    Είναι έτσι δομημένο και "οργανωμένο", που και να θες, δεν μπορείς να κάνεις, αυτό που πρέπει, αν είσαι υπάλληλος του και ο πολίτης πληρώνει πολύ ακριβά, για υπηρεσίες, που είτε δε λαμβάνει καθόλου, είτε λαμβάνει πλημμελώς, με συνέπεια να καταφεύγει σε ιδιωτικές λύσεις (ιδιωτικά Νοσοκομεία, φροντιστήρια κ.ο.κ).
     Ο μεγάλος ασθενής, στην χώρα μας, είναι η Δημόσια Διοίκηση, εν ευρεία εννοία και η όποια μεταρρύθμιση, θα έπρεπε να ξεκινήσει από εκεί, σε πολλά επίπεδα (αμοιβές, ωράρια, άρση μονιμότητας, απόλυση άχρηστων και υπεράριθμων κλπ), αλλιώς όσους δυσβάστακτους φόρους και να πληρώσει ο πολίτης, θα πηγαίνουν, σε ένα σκοτεινό πηγάδι, δίχως πάτο !

μορφές δουλείας, στην σύγχρονη Ελλάδα

     Το άρθρο 4 του ("ισχύοντος") Συντάγματος, ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι οι Έλληνες, είναι ίσοι ενώπιον του Νόμου, ότι έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις και ότι συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους (οι υπογραμμίσεις, δικές μου).
  Αυτή είναι η ιδεατή-νομική-θεωρητική πραγματικότητα, διότι στην πράξη, βλέπουμε ότι οι Νόμοι, δεν είναι και τόσο ίσοι, απέναντι στους Έλληνες, πράγμα για το οποίο και οι τρεις εξουσίες σφυρίζουν αδιάφορα, αφού έτσι βολεύονται.
  Στην πρόσφατη συζήτηση π.χ για το αφορολόγητο, το οποίο τελικά μειώθηκε ελάχιστα, κανένας δεν μας αιτιολόγησε, γιατί από αυτό εξαιρούνται οι ελεύθεροι επαγγελματίες και πόσο νόμιμο και συνταγματικό, είναι αυτό !
   Η αιτία είναι, φαντάζομαι, η καραμέλα της φοροδιαφυγής, το μόνιμο δηλαδή άλλοθι των τρωκτικών, το οποίο ωστόσο, ούτε αποδεικνύεται, ούτε στηρίζεται στην πραγματικότητα.
   Ειδικά σήμερα, όπου ΌΛΟ το εισόδημα ενός ελεύθερου επαγγελματία, πηγαίνει σε φόρους και εισφορές, ενοίκια κλπ, για να τρώνε κάποιοι, από τα έτοιμα (αυτό, μετά από έξι χρόνια, το ανακάλυψαν και τα κανάλια και άρχισαν σχετικά ρεπορτάζ, εγκατέλειψαν τους συνταξιούχους και άλλα τρωκτικά, που κλαίγονταν ότι δεν έχουν λεφτά, ...έξω από σούπερ μάρκετ και εμπορικά κέντρα).
   Μιλάμε για σύγχρονους δούλους, που δουλεύουν για άλλους και μάλιστα, επειδή προβλέπεται ότι δεν μπορείς να διακόψεις και ...να ελευθερωθείς, αν χρωστάς έστω και ένα ευρώ, αποδεικνύεται, όπως τότε, ότι η ελευθερία είναι εξαγοράσιμη.
   Με άλλοθι την φοροδιαφυγή, περάσαμε σε κτηνώδη και εγκληματική υπέρ-φορολόγηση και μάλιστα επί εκείνων, που δεν υπήρξαν συνδαιτημόνες του Πάγκαλου : έτσι, π.χ, είτε δουλέψεις, είτε όχι, είτε εισπράξεις, είτε όχι, οφείλεις να δώσεις στο Κράτος 650 ευρώ το χρόνο (τέλος επιτηδεύματος), απλά και μόνον, για ...να διατηρήσεις τον τίτλο του ελεύθερου επαγγελματία !
   Μάλιστα, αν έπρεπε να υπάρξει εξαίρεση, για αφορολόγητο, αυτή θα ήταν συνταγματική μόνον ΥΠΈΡ των επαγγελματιών, αφού εμείς έχουμε και επαγγελματικά έξοδα (ενοίκια κλπ), τα οποία δεν έχουν οι συνταξιούχοι και οι μισθωτοί.
    Τώρα, ένας που απλά κάθεται και εισπράττει ενοίκια και φορολογείται με τους μισούς συντελεστές, από ό,τι φορολογείται η εργασία, έχει τη δυνατότητα να εκχωρήσει ανείσπρακτα ενοίκια στο Κράτος, στην εφορία και το ερώτημα είναι, γιατί να μην μπορεί και ένας επαγγελματίας να εκχωρήσει στο Κράτος, τα φέσια κακοπληρωτών-λαμογίων πελατών ή άλλες απαιτήσεις, που μπορεί να έχει (όπως και κατά κανόνα, εναντίον του ίδιου του Κράτους, που πληρώνει, ...όποτε το θυμάται, χωρίς συνέπειες) !
    Συνήθως, λέμε ότι η ισότητα είναι "μόνον στα χαρτιά", ενώ η πραγματικότητα δείχνει, πως ΟΥΤΕ αυτό ισχύει, οι ίδιοι οι Νόμοι, στην Ελλάδα καθιερώνουν και ...νομιμοποιούν την ανισότητα, την αδικία και την αλητεία, πράγμα για το οποίο κανείς δεν αντιδρά, κανείς δε λέει τίποτα και έτσι η δουλεία ορισμένων, διαιωνίζεται, με τις ανοχές φυσικά και των Δικ(χ)αστών.
    Οι κομματικοί πελάτες των βολευτικών γραφείων, οι αφισοκολλητές, οι κηφήνες και γενικά τα τρωκτικά του δημόσιου χρήματος, του ιδρώτα και του αίματος των εργαζόμενων δηλαδή, όχι μόνον πληρώνονται πάντα στην ώρα τους, αλλά θα πάρουν και αυξήσεις ! (στις ήδη αυξημένες, έναντι άλλων, δηλαδή του ιδιωτικού τομέα, αμοιβές)
     Στην ώρα τους, πληρώνονται και οι συντάξεις (με δανεικά, όπως πάντα), την ίδια στιγμή, που οι προμηθευτές του Δημοσίου και όχι μόνον, παραμένουν απλήρωτοι, για μήνες ή και χρόνια και όσοι εργαζόμενοι απέμειναν στον ιδιωτικό τομέα, επίσης είναι απλήρωτοι ή παίρνουν έναντι και με καθυστέρηση, σε μεγάλο ποσοστό.
     Τέλος, ενώ το Σύνταγμα, όπως είδαμε στην αρχή, μιλάει για "χωρίς διακρίσεις", υπάρχουν (ακόμα !) πολλές αδικαιολόγητες και προκλητικές φοροαπαλλαγές και άλλες σκανδαλώδεις περιπτώσεις εύνοιας, που δεν έχουν νόμιμο έρεισμα, με πρώτους και χειρότερους τους βουλευτές.
     Εν κατακλείδι, συμπεραίνουμε, ότι η αδικία και η παρανομία στην Ελλάδα, είναι θεσμοθετημένες ...με Νόμο(υς), έχουν γίνει καθεστώς, όπως και το να διαχωρίζονται οι πολίτες, σε μόνιμα ευνοημένους και μόνιμα αδικημένους !
    Αν δεν αλλάξουν οι άδικοι Νόμοι, αν δεν καταργηθούν όσες διατάξεις είναι αντισυνταγματικές, αν δεν εφαρμοστούν οι γενικές κατευθύνσεις του Συντάγματος, όπως πρέπει και όπως είναι, η απάντηση στο ερώτημα "πότε θα βγούμε από την κρίση", θα είναι μονίμως "ποτέ".