Το έγκλημα της παιδοκτονίας, είναι στην επικαιρότητα, λόγω δύο περιστατικών, που συνέβησαν σε διάστημα λίγων μηνών : ένα, που παραμένει ανεξιχνίαστο στην Πετρούπολη και ένα, που είναι σε εξέλιξη, στην Ν.Σμύρνη και έχει πάρει το δρόμο της Δικαιοσύνης.
Η παιδοκτονία είναι μια ιδιαίτερη μορφή ανθρωποκτονίας, που τιμωρείται ηπιότερα, ενώ εντάσσεται στα λεγόμενα "ιδιώνυμα" εγκλήματα, αφού ορίζεται σαφώς και το αντικείμενο του εγκλήματος (νεογέννητο) και η σχέση του, με το υποκείμενο αυτού (η μητέρα του).
Πέρα, από τα θεωρητικά, που δεν έχουν τόση σημασία, ας πάμε στα πρακτικά, τι είναι και πως τιμωρείται το έγκλημα αυτό.
Τα στοιχεία του αδικήματος, είναι : α) η αφαίρεση της ζωής του νεογνού, να έγινε από τη μητέρα αυτού και φυσικά με πρόθεση β) η πράξη να έγινε κατά τη διάρκεια του τοκετού ή και μετά από αυτόν, εφόσον όμως, εξακολουθούσε η διατάραξη του οργανισμού. Μιλώντας για "διατάραξη του οργανισμού", εννοούμε την ιδιαίτερη σωματική, διανοητική και ψυχική κατάσταση της μητέρας, στη διάρκεια και μετά τον τοκετό, που προκαλείται από την φυσιολογική οργανική εξάντληση, λόγω των ισχυρών πόνων, της απώλειας αίματος, του έντονου ερεθισμού του νευρικού συστήματος και γενικά τις πάσης φύσεως διαταραχές, που εμφανίζονται, κατά τον τοκετό. Χρονικά, μιλάμε για "μετά τον τοκετό", χωρίς να προσδιορίζεται επακριβώς αυτό το χρονικό διάστημα, που μπορεί να διαρκεί, για ώρες (η διατάραξη του οργανισμού) και γ) το παιδί να ήταν ζωντανό μέσα στην μήτρα, κατά τον τοκετό ή μετά από αυτόν, οπότε εδώ παίζει σημαντικό ρόλο και η εκάστοτε ιατροδικαστική έκθεση. Πάντως, κατά το ποινικό μας Δίκαιο, η ανθρώπινη Ζωή υπάρχει και προστατεύεται, σε όλη τη διάρκεια της κύησης, όχι μόνον μετά τον τοκετό, δηλαδή.
Πρόκειται μεν για κακούργημα, ωστόσο τιμωρείται με ποινή κάθειρξης, από 5 έως 10 έτη, καμία σχέση δηλαδή με τα ισόβια της "κανονικής" ανθρωποκτονίας.
Η ελαφρύτερη τιμωρία της παιδοκτονίας, είναι αξιολόγηση και επιλογή του ίδιου του Νομοθέτη (έχουμε πει ότι ο Ποινικός μας Κώδικας, ήταν εξαρχής ένα από τα αρτιότερα νομοθετήματα, άσχετα αν μεταγενέστερες τροποποιήσεις ή προσθήκες, μπορεί να τον έχουν "χαλάσει" κάπως) και το λέω, επειδή ακούστηκαν αχρείαστοι και μάλλον άκυροι ισχυρισμοί, περί "επιλόχειας κατάθλιψης", εφόσον συντρέχουν τα παραπάνω 3 στοιχεία, δεν χρειάζεται να ερευνηθεί κάτι άλλο, για να τύχει εφαρμογής η (ευνοϊκή) διάταξη αυτή.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, όπως εδώ, η παιδοκτονία είναι αποτέλεσμα ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, η οποία οδηγεί σε κοινωνικό στιγματισμό, όταν δεν υπάρχει γάμος, ειδικά σε πιο κλειστές κοινωνίες, η γυναίκα γεννάει μόνη της και έχοντας κρατήσει κρυφή την εγκυμοσύνη, από το περιβάλλον της, οπότε είναι και πιο λογικό να "φρικάρει" !
Το "μόνη της" έχει νομική σημασία, διότι, αν το νεογέννητο σκοτώσει κάποιος τρίτος και όχι η μάνα του, μιλάμε για κανονική ανθρωποκτονία, πλέον, ενώ και σε περίπτωση, που κάποιος τρίτος παράσχει συνδρομή, στην παιδοκτονία από την μάνα, θα δικαστεί για συνέργεια σε ανθρωποκτονία και όχι σε παιδοκτονία...
Στην υπόθεση που είναι σε εξέλιξη και γενικότερα, θεωρώ, ότι η παιδοκτονία, μάλλον δεν "σηκώνει" προφυλάκιση-προσωρινή κράτηση, εξ αιτίας του πλαισίου της απειλούμενης ποινής και του γεγονότος, ότι η μάνα δεν είναι επικίνδυνη για τέλεση νέων αδικημάτων ή ύποπτη φυγής.
Βέβαια, δεν αποκλείεται, μετά την οριστική απόφαση του Δικαστηρίου (Μικτού Ορκωτού), είτε σε πρώτο, είτε σε δεύτερο βαθμό, να οδηγηθεί η κατηγορούμενη, για μερικά χρόνια, στην φυλακή, εφόσον δεν υπάρξει αναγνώριση κάποιου ελαφρυντικού !
Ένα τέτοιο είναι και το ελαφρυντικό της μετεφηβικής ηλικίας, το οποίο φαίνεται, στην συγκεκριμένη υπόθεση, να χάνεται για λίγο, αν ισχύει ότι έχει κλείσει τα 21 χρόνια η κατηγορούμενη.
