προσβολή προσωπικότητας δια του Τύπου

       Αυτή η κατηγορία νομικών υποθέσεων, απασχολεί τα Δικαστήρια για δεκαετίες, αυτό που έχει αλλάξει, τα τελευταία 15 χρόνια, με την ανάπτυξη του Διαδικτύου, είναι η έννοια του Τύπου, αφού πλέον τα έντυπα έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα και κυριαρχούν οι ηλεκτρονικές εφημερίδες, τα blogs, τα sites, αλλά και τα (αντι)σόσιαλ μίντια !

  Όλα αυτά, τα ηλεκτρονικά, μέσα εντάσσονται πλέον στην έννοια "Τύπος" και αυτό έχει νομική σημασία, αφενός γιατί, στο ποινικό σκέλος, αυξάνονται τα πλαίσια ποινής και αφετέρου, στο αστικό σκέλος, επειδή (και αυτό αφορά κυρίως συναδέλφους) πρέπει να τηρηθεί μια συγκεκριμένη, από το Νόμο, διαδικασία, με προθεσμίες κλπ, προτού ασκηθεί η αγωγή, ειδάλλως (αν δεν τηρηθεί η προδικασία, δηλαδή) αυτή (η αγωγή) θα απορριφθεί ως απαράδεκτη...

   Όπως ήδη αναφέρθηκε, οι υποθέσεις αυτές, έχουν, κατά κανόνα, δύο σκέλη : το ποινικό και το αστικό, ήτοι γίνεται συνήθως και έγκληση και αγωγή (αποζημίωσης), από προσβλητικά για την προσωπικότητα κάποιου δημοσιεύματα !

   Τα σχετικά ποινικά αδικήματα, στα οποία έχουμε αναφερθεί και αλλού, είναι η εξύβριση και η δυσφήμηση, απλή ή συκοφαντική, ανάλογα και για να διωχθούν, θα πρέπει το θύμα να υποβάλει έγκληση, εντός 3 μηνών, από τότε που έλαβε γνώση της προσβολής της τιμής του (προσωπικής, επαγγελματικής, οικογενειακής κ.ο.κ).

   Υπάρχει βέβαια και το αδίκημα της προσβολής μνήμης νεκρού, όπου εκεί το δικαίωμα έγκλησης ανήκει στον επιζώντα σύζυγο και στα παιδιά του αποβιώσαντος και αν αυτοί δεν υπάρχουν, στους γονείς και τα αδέρφια του !

   Όσον αφορά την αγωγή της αποζημίωσης, λόγω ηθικής βλάβης, για την επιμέτρηση της, προβλέπονται κάποια κριτήρια, όπως οι επιπτώσεις του δημοσιεύματος στον αδικηθέντα και στο περιβάλλον του, ο βαθμός πταίσματος του εναγομένου, το είδος, η βαρύτητα και η απαξία των γεγονότων, πράξεων ή χαρακτηρισμών που αποδόθηκαν (ψευδώς) στον ενάγοντα, καθώς και η κοινωνική και οικονομική κατάσταση των διαδίκων.

    Δεν θα (ξανά) αναλύσω πότε υπάρχει εξύβριση και δυσφήμηση και πότε όχι, αυτό έχει γίνει στις σχετικές με αυτά τα ποινικά αδικήματα αναρτήσεις, πιθανό να έχουν αλλάξει κάπως οι ποινές, με το νέο ποινικό Κώδικα, αλλά αυτό δεν έχει τόση σημασία, τα υπόλοιπα, που είναι και πιο σημαντικά, εξακολουθούν να ισχύουν !

    Θέλω μόνον να κάνω, δύο παρατηρήσεις για το αδίκημα της εξύβρισης, εν γένει και όχι μόνον δια του Τύπου ή του Διαδικτύου, που συνιστούν προτάσεις για αλλαγές στον Ποινικό μας Κώδικα...

    Η πρώτη ιδέα, μου ήρθε προχθές, καθώς ...έτρωγα τον αρακά μου, διότι, όπως έχω ξαναπεί, όταν είσαι μάχιμος δικηγόρος, οι ιδέες κατεβαίνουν, ανά πάσα ώρα και στιγμή, είτε σχετικά με υποθέσεις που χειρίζεσαι, είτε γενικότερα με νομικά ζητήματα !

    Επειδή λοιπόν, συμβαίνει, κατά κανόνα, δύο πρόσωπα, να εξυβρίζει το ένα το άλλο, ήτοι να ξεκινάει ο ένας και να απαντάει (ανθρώπινα, παρασύρεται) ο άλλος, αυτό σημαίνει ότι διαπράττουν και οι δύο το αδίκημα, ωστόσο αν κάνει μήνυση, εντός 3μήνου, μόνον ο ένας και όχι ο άλλος (που δεν θέλει να δώσει -δικαστική- συνέχεια στον καυγά), θεωρώ άδικο και ανεπιεικές, να χάνει το δικαίωμα έγκλησης ο άλλος και να καταδικάζεται μόνον ο ένας και όχι και ο άλλος, αφού έβριζαν και οι δύο...

  Σε τέτοιες περιπτώσεις, λοιπόν, προτείνω να υπάρξει πρόβλεψη, ότι αναβιώνει το δικαίωμα έγκλησης και του άλλου, όταν μάθει ότι του έχει γίνει μήνυση, ακόμα και αν έχει παρέλθει το τρίμηνο !

     Η δεύτερη νομοθετική πρόταση, έχει να κάνει με το γεγονός, ότι βρίζουμε συνήθως, όχι απρόκλητα, αλλά όταν κάποιος άλλος μας προκαλέσει, με κάποιον τρόπο, είτε με λόγια, είτε με έργα...

    Θεωρώ λοιπόν, ότι πρέπει να περιληφθεί στον Ποινικό Κώδικα, διάταξη αντίστοιχη με εκείνη, που κρίνει ατιμώρητη την απλή σωματική βλάβη, όταν έχει προηγηθεί μια βάναυση συμπεριφορά του θύματος (π.χ βλέπω κάποιον να κακοποιεί ένα ζωάκι και του ρίχνω "μπουκέτο", από αγανάκτηση και θυμό), δηλαδή όταν έχει προκαλέσει ο άλλος την εξύβριση : δεν μπορεί να προβλέπεται αυτό στη σωματική βλάβη και όχι στην εξύβριση, δηλαδή στο μείζον και όχι στο έλασσον !

    Εννοείται ότι η έννοια της "πρόκλησης" και της προηγούμενης άσχημης συμπεριφοράς του θύματος, θα πρέπει να κρίνεται με κάποια αντικειμενικά κριτήρια και με βάση τις αντιλήψεις του μέσου, συνετού, ανθρώπου...

     

 

"βασιλεύει το αγκάθι"

    Πρόκειται για τον τίτλο ενός από τα βιβλία, που είχε γράψει ο μακαριστός Μητροπολίτης Φλώρινας (με καταγωγή από τη νήσο Πάρο), Αυγουστίνος Καντιώτης (1907-2010), ένας φλογερός και αμφιλεγόμενος Επίσκοπος.

 Ομολογώ, ότι πριν αρχίσω να τον γνωρίζω (και είμαι ακόμα στην αρχή), μέσα από τις γραπτές και προφορικές παρακαταθήκες του, αλλά και μαρτυρίες τρίτων στο διαδίκτυο, είχα την εντύπωση, με βάση όσα κυκλοφορούσαν, όταν ακόμα ήταν εν ζωή, πως επρόκειτο για έναν "κακό" άνθρωπο, έναν "φωνακλά γέρο", με ιδιοτροπίες κλπ...

 Ωστόσο, καθώς μαθαίνω περισσότερα για εκείνον, συνειδητοποιώ, ότι μιλάμε για έναν ΆΓΙΟ άνθρωπο και Επίσκοπο, που συκοφαντήθηκε και πολεμήθηκε, όπως και άλλοι Άγιοι Ιεράρχες (βλέπε Άγιος Νεκτάριος) και θεωρώ πως, αργά ή γρήγορα, θα αποκατασταθεί η Αδικία και θα ανακηρυχθεί και επίσημα ως ένας ακόμα Άγιος της Εκκλησίας μας !!

  Ο λόγος που πολεμήθηκε, είναι πως έλεγε ...την Αλήθεια, έλεγε τα πράγματα "έξω από τα δόντια", όπως είχαν, χωρίς να τα "στρογγυλεύει" ή να προσπαθεί να είναι αρεστός στους άλλους και κυρίως απέναντι στην Εξουσία.

 Δυστυχώς, λείπουν σήμερα αντίστοιχοι Ιεράρχες, με εξαίρεση τον Αμβρόσιο και ελάχιστους ακόμα, οι περισσότεροι λειτουργούν, ως ...Δημόσιοι Υπάλληλοι, δεν έχουν καν το θάρρος της γνώμης τους, ειδικά όταν συμβαίνουν, τόσο φρικτά πράγματα : κλείσιμο Εκκλησιών, "ακύρωση" του Πάσχα, διώξεις και συλλήψεις Ιερέων κλπ !!

  Η Εκκλησία, πολεμείται από παντού, με ή χωρίς πρόσχημα τον κορονοϊό, αλλά ελάχιστοι αντιδρούν ή μιλούν, επιλέγουν την (ένοχη) σιωπή και το "βόλεμα" τους...

  Όπως είχε πει κάποιος, το Κακό θριαμβεύει, όταν οι καλοί αδρανούν, όταν δεν κάνουν κάτι, για να το αποτρέψουν !

   Ο Αυγουστίνος Καντιώτης υπήρξε υπόδειγμα μάχιμου Επισκόπου, με Έργο, που δεν έχει επισημανθεί και αξιολογηθεί ακόμα πλήρως, σε πολλούς τομείς (Θεολογικό, Ποιμαντικό, Διαφωτιστικό κ.ο.κ).

   Ο ίδιος, με την ταπείνωση και την αυτογνωσία, που τον διέκρινε, έλεγε πως δεν πρόκειται να ανακηρυχθώ Άγιος, διότι νευριάζω και φωνάζω, ωστόσο προβλέπω ότι "η των πραγμάτων Αλήθεια" θα τον διαψεύσει και θα επισημοποιηθεί η Αγιότης του !

   Για να επανέλθω στον τίτλο, αυτός αναφέρεται σε παραβολή της Παλαιάς Διαθήκης, σύμφωνα με την οποία, τα δέντρα και τα φυτά, αποφάσισαν να εκλέξουν Βασιλιά, ανάμεσα τους : η θέση αυτή, προτάθηκε-προσφέρθηκε στα πλέον καρποφόρα από αυτά (π.χ ελιά), ωστόσο εκείνα αρνήθηκαν, λόγω "φόρτου εργασίας" και κατέληξε να βασιλεύει το αγκάθι...

    Κάτι αντίστοιχο, όπως είχα επισημάνει σε άλλες αναρτήσεις, συμβαίνει σήμερα και στη "Δημοκρατία" τους : οι πλέον άξιοι και καρποφόροι άνθρωποι, απορροφημένοι από τις δουλειές τους, δεν έχουν χρόνο για τα κοινά, με συνέπεια να μας κυβερνούν τα αγκάθια και τα παράσιτα, άνθρωποι που δεν έχουν δουλέψει ποτέ, στη ζωή τους !

    Αυτό μάλιστα ισχύει κυρίως, για την παρούσα κυβέρνηση, όπου το 99% των υπουργών είναι ανεπάγγελτοι, με θητεία μόνον σε κρατικές αργομισθίες (αλλά και για τις περισσότερες κυβερνήσεις, τα τελευταία 20 τουλάχιστον χρόνια).

    Όπως φάνηκε και στις πρόσφατες εξαγγελίες της ΔΕΘ, εμείς, οι αυτοαπασχολούμενοι, παραμένουμε "αόρατοι" για όλες τις κυβερνήσεις, όλα τα μέτρα ελάφρυνσης, που ανακοινώνονται, αφορούν μισθωτούς και συνταξιούχους, ενώ κάποιοι το είχαν τερματίσει πρόσφατα, λέγοντας πως δε μας ενδιαφέρουν αυτοί, επειδή "δεν είναι ψηφοφόροι μας" !

   Βέβαια, όταν πρόκειται να μας φορολογήσουν άγρια, εκεί (και μόνον εκεί) ξαφνικά γινόμαστε πάλι ορατοί, έχοντας μάλιστα συκοφαντηθεί συλλήβδην, εκ των προτέρων και δίχως αποδείξεις, όλοι ως "φοροφυγάδες"...

   Αντί να καταργηθεί το τέλος επιτηδεύματος, η προκαταβολή φόρου και τα τεκμήρια διαβίωσης, καταργούν (εν μέρει) την εισφορά αλληλεγγύης, η οποία ωστόσο ήταν/είναι ένας δίκαιος και νόμιμος φόρος (το ποσόν αυτής, είναι υπό συζήτηση μόνον), εφόσον το Σύνταγμα προβλέπει και επιτάσσει ο καθένας να συνεισφέρει στα βάρη, ΑΝΆΛΟΓΑ με τις δυνάμεις του !

    Με τον τρόπο αυτό, ελαφρύνουν τα υψηλά εισοδήματα και αφήνουν δίχως ελαφρύνσεις τα χαμηλότερα, ξεκινούν δηλαδή ανάποδα, για τόσο φαύλη και άχρηστη-άσχετη διακυβέρνηση μιλάμε...

     Οι αρδ πανηγυρίζουν, λέει, για τις μειώσεις φόρων στους ελεύθερους επαγγελματίες και δίνουν μάλιστα και παραδείγματα (λόγω μείωσης του πρώτου συντελεστή, από 22% σε 9%), ωστόσο δεν ξέρουν (δεν τους είπαν, δηλαδή) ότι κάποιος που εμφάνισε ζημιές, ούτε ένα ευρώ κέρδος δηλαδή, θα πληρώσει 650 ευρώ φόρο, λόγω τέλους επιτηδεύματος, ενώ αν μένει απλά στο πατρικό του και έχει και ένα αυτοκινητάκι, θα κληθεί να πληρώσει, μαζί με την προκαταβολή φόρου, χιλιάδες ευρώ στην Εφορία !!