Αυτές τις ημέρες, δικάζεται στον Πειραιά, ένας πιτσιρικάς-έφηβος, που έριξε-εκτόξευσε, για πρώτη φορά στη ζωή του, ναυτική φωτοβολίδα, έξω από γήπεδο και σαν να έπιασε τον πρώτο αριθμό του λαχείου, αυτή τραυμάτισε θανάσιμα έναν αστυνομικό, το Γιώργο Λυγγερίδη !
Με μεγάλη έκπληξη πληροφορηθήκαμε, την περασμένη βδομάδα, πως όταν έφτασε η (ιερή) στιγμή της απολογίας του, ενώπιον των δικαστών, δήλωσε πως επιθυμεί να κάνει χρήση του δικαιώματος σιωπής, που παρέχεται στον κατηγορούμενο και δεν είπε κάτι...
Ο χαροκαμένος πατέρας του αστυνομικού, που έχει όλα τα ελαφρυντικά του κόσμου, σε αυτή την περίπτωση, τον "έφτυσε", ωστόσο αν δει και αυτός, πιο ψύχραιμα και νηφάλια, τα πράγματα, θα καταλάβει σε τι δύσκολη θέση βρέθηκε αυτό το παιδάκι, για να μην πει τελικά τίποτα !
Είναι μάλλον προφανές, ότι το δικαίωμα σιωπής του ...επιβλήθηκε έξωθεν, έλαβε γραμμή (από τη γνωστή ...Θύρα) να μην μιλήσει, με ό,τι δυσμενές αυτό συνεπάγεται για τον ίδιο, διότι κάποιοι φοβήθηκαν τι ερωτήσεις θα του γίνονταν και αν θα ενοχοποιούσε και άλλους...
Μην ξεχνάμε ότι σε μία πρωτοφανή, για τα ποινικά, αλλά και πολιτικά πράγματα (αφού το να τα βάζεις με τον Ολυμπιακό, το δημοφιλέστερο κλαμπ της χώρας, έχει τεράστιο πολιτικό κόστος), κίνηση, έχουν παραπεμφθεί, πολύ πρόσφατα, σε Δίκη, για "εγκληματική οργάνωση", μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της ομάδας και ο Δήμαρχος Πειραιά !
Σε ένα τέτοιο κλίμα, η απολογία του κατηγορούμενου, μπορεί να έριχνε νερό στο μύλο των εισαγγελικών Αρχών (άσχετα αν ΔΕΝ μπορεί να στοιχειοθετηθεί η κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης), οπότε το δικαίωμα σιωπής, του επιβλήθηκε ως υποχρέωση...
Δε γνωρίζω ποια είναι η υπερασπιστική γραμμή των δικηγόρων του, αλλά από αυτά που άκουσα σε καταθέσεις μαρτύρων (τους), ότι δηλαδή δεν το έκανε αυτός, χωρίς όμως να κατονομάζεται και ποιος το έκανε, δεν μπορεί να είμαι πολύ αισιόδοξος !
Σε αυτή την υπόθεση, η μάχη πρέπει να δοθεί στο νομικό πεδίο, στον ορθό χαρακτηρισμό του αδικήματος, διότι ανθρωποκτονία, όπως κατηγορείται, σίγουρα ΔΕΝ είναι...
Αν καταδικαστεί για ανθρωποκτονία (με άμεσο ή ενδεχόμενο δόλο, αδιάφορο), θα πρόκειται για ανέκδοτο : σαν να λέμε, θέλω να σκοτώσω κάποιον σήμερα, οπότε, αντί για καλάσνικοφ, πάω να πάρω τη ...ναυτική φωτοβολίδα μου (χαχα), για να κάνω φόνο !
Η κατηγορία ΟΦΕΊΛΕΙ να μετατραπεί στο ηπιότερο κακούργημα της θανατηφόρας σωματικής βλάβης, διότι ο θάνατος οφείλεται σε καθαρά συμπτωματικά στοιχεία, μακριά από ΚΆΘΕ δόλο του κατηγορούμενου, δηλαδή ότι η φωτοβολίδα χτύπησε στο σημείο του δρόμου ακριβώς, όπου θα χρειαζόταν για να "γκελάρει", να περάσει κάτω από την ασπίδα του αστυνομικού και να τον τραυματίσει θανάσιμα...
Με μια δόση (κατά)μαυρου χιούμορ, θα λέγαμε ότι είχε την "τύχη του πρωτάρη", έριξε για πρώτη φορά και πέτυχε κάτι που και να θες, ΔΕΝ το πετυχαίνεις, παρά μόνον από καθαρή τύχη (...ατυχία, εν προκειμένω) !
Για μένα μάλιστα, ο κατηγορούμενος ΔΕΝ θα έπρεπε καν να βρίσκεται στην φυλακή, πιο ορθό θεωρώ να χαρακτηριστεί η πράξη αυτή, ως ανθρωποκτονία εξ αμελείας...
Ωστόσο, επειδή όλοι στη Βενεζουέλα των Βαλκανίων ζούμε, γνωρίζουμε πως αν βλάψεις αστυνομικό (ή μπάτσο), "την έχεις βάψει", θα σου φορτώσουν το μισό ποινικό κώδικα !
Και αυτό ισχύει και αντίστροφα : αν είσαι μπάτσος π.χ και σκοτώσεις "ρομά", θα συνεχίσεις τη ζωή σου, ως δολοφόνος, ελεγχόμενος μόνον από τη συνείδηση σου και όχι από τους διχαστές και εισαγγελείς μας...
Γιατί συμβαίνει αυτό ; Διότι ο "μπάτσος" είναι το δεκανίκι του συστήματος, χωρίς "μπάτσο", δεν υπάρχει ούτε δικαστής, ούτε πολιτικός, ούτε τίποτα, το "σύστημα" τους όλο καταρρέει ! Άρα, ο μπάτσος πρέπει να προφυλαχθεί ως "κόρη οφθαλμού"(χαχα), διότι μετά ποιος θα ...φυλάει πολιτικούς και δικαστές απτα λιντλ ;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.