Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

εξαρτημένη εργασία με "μπλοκάκι" και διαδοχικές συμβάσεις εργασίας :

 είναι τα δύο συχνότερα κόλπα, που κάνουν οι εργοδότες-λαμόγια, σε βάρος των εργαζομένων και κυρίως το Νο1 λαμόγιο της χώρας, που είναι φυσικά το ελληνικό Δημόσιο.
 Μιας και καταπιαστήκαμε τελευταία με εργατικά-εργασιακά θέματα, ας πούμε και δυο λόγια, για δύο απαράδεκτες τακτικές, που εφαρμόζουν πολλοί εργοδότες, για να "παρακάμψουν" την εργατική Νομοθεσία και να πλουτίζουν στις πλάτες των εργαζομένων.
  Η πρώτη είναι η πρόσληψη υπαλλήλων, με δήθεν συμβάσεις έργου (μπλοκάκι), ενώ στην ουσία πρόκειται για κανονικούς υπαλλήλους φυσικά και όχι για ελεύθερους επαγγελματίες : το στοιχείο, που εξετάζουν τα Δικαστήρια, για να κρίνουν αν πρόκειται για υποκρυπτόμενη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, πίσω από το δελτίο παροχής υπηρεσιών, είναι το κατά πόσον ο εργαζόμενος υπόκειται σε εντολές και δεσμεύεσεις ως προς την ώρα προσέλευσης, το ωράριο γενικά, την εκτέλεση εργασιών κ.ο.κ, διότι προφανώς, όταν είσαι "ελεύθερος" επαγγελματίας, δεν έχεις κανέναν πάνω από το κεφάλι σου, που να σου λέει τι να κάνεις και πως θα το κάνεις !
  Αυτό γίνεται φυσικά, για να μην έχει ο εργαζόμενος απαίτηση για δώρα, επιδόματα κλπ, τυχόν υπεωρίες, αμοιβές βάσει συλλογικής σύμβασης και κυρίως αξίωση για αποζημίωση απόλυσης !!
  Αν αποδειχτεί ωστόσο στο Δικαστήριο, ότι στην ουσία πρόκειται για εργαζόμενο-υπάλληλο και όχι για ..ελεύθερο επαγγελματία, ο λογαριασμός έρχεται στον εργοδότη εκ των υστέρων και μάλιστα φουσκωμένος !
  Η δεύτερη περίπτωση είναι εκείνων που εργάζονται, απολύονται, ξαναπροσλαμβάνονται, ξανααπολύονται κ.ο.κ από τον ίδιο εργοδότη, με διαδοχικές συμβάσεις εργασίας : η "μέθοδος" αυτή εφαρμόζεται, απόσο ξέρω σε ιδιωτικά σχολεία, αλλά φυσικά και στο Δημόσιο, με τις στρατιές των συμβασιούχων.
   Εδώ το όφελος για τον "μάγκα" εργοδότη, είναι φυσικά ότι μειώνει το εργατικό κόστος, διότι ο εργαζόμενος φαίνεται κάθε φορά ως νέος, δεν παίρνει τις προσαυξήσεις της προϋπηρεσίας του, παίρνει μικρότερη αποζημίωση απόλυσης κλπ.
   Και στις δύο περιπτώσεις, ο ενδιαφερόμενος μπορεί να προσφύγει στα Δικαστήρια (αυτοί που έχουν τα κότσια να το κάνουν βέβαια είναι λίγοι, διότι είναι και οι εποχές δύσκολες), ώστε να αναγνωριστεί ότι πρόκειται ουσιαστικά για μία και συνεχόμενη σύμβαση εργασίας και να διεκδικήσει αναδρομικά, όσα του οφείλονται βάσει της εργατικής νομοθεσίας και των προβλεπομένων για την ειδικότητά του.
   Σημειώνεται ότι οι εργατικές απαιτήσεις παραγράφονται στα 5 έτη (απέναντι σε ιδιώτες-εργοδότες, διότι απέναντι στο Δημόσιο ισχύει ακόμα !! το .."προνόμιο" της 2ετους παραγραφής) οπότε αν κάνει π.χ σήμερα κάποιος την αγωγή του, θα διεκδικεί χρήματα από το 2007 (όλο) έως και σήμερα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget